Το πάζλ.
Μια ξανθιά παίρνει τηλέφωνο τον άνδρα της στη δουλειά.
- Τι έχεις αγάπη μου, γιατί κλαις; τη ρωτάει.
- Προσπαθώ να φτιάξω ένα παζλ εδώ και ώρες αλλά δεν μπορώ να τα καταφέρω. Όλα τα κομμάτια μοιάζουν να είναι ίδια, του απαντάει.
- Μα είναι δυνατό, τι παριστάνει και είναι τόσο δύσκολο; ξαναρωτάει ο άνδρας της.
- Να έξω στο κουτί έχει μόνο ένα κόκορα.
Τελειώνει από της δουλειά ο ταλαίπωρος σύζυγος, πάει στο σπίτι και βρίσει τι γυναίκα του να κλαίει ακόμα πάνω από το παζλ. Την αγκαλιάζει και της λέει:
- Έλα αγάπη μου, έλα ομορφιά μου, έλα να βάλουμε τα Corn Flakes πίσω στο κουτί τους και δεν θα πούμε τίποτα σε κανένα.
Στο στρατόπεδο της Αυλώνας μοιραζόταν άδειες για τους φαντάρους. Ο Κώστας, ο Τάσος και ο Γιώργος πήραν άδεια για μια μέρα.
Λέει ο Τάσος: Μάγκες, θα πάμε στο μπου***λο για να βγάλουμε το άχτι μας.
- Έγινε λένε και οι άλλοι.
Πήγαν πρώτα σε ένα μπαράκι και πλακώθηκαν στα ουίσκι. Οι δύο δε μέθυσαν πολύ αλλά ο τρίτος έγινε τύφλα.
Πήγαν λοιπόν στο μπο***λο και ζητούν από τη τσατσά να τους βρει τρείς ωραίες γκόμενες.
Εντάξει απαντάει εκείνη.
Πηγαίνει να φωνάξει τις που**νες αλλά ήταν μόνο δύο. Κάθισε και σκέφτηκε ότι αφού ο ένας είναι μεθυσμένος να του βάλουνε μια κούκλα και ίσως να μην καταλάβει τίποτα. Έφτασε η ώρα και γά**σαν όλοι τους. Την άλλη μέρα συζητούσαν για τις γκόμενες και το νυχτερινό όργιο.
Ο Κώστας λέει: Καλά εγώ είχα μια ξανθιά σαν βασίλισσα και κάναμε τα πάντα.
Ο Τάσος: Σιγά τ αυγά, η δικιά μου ήταν μαύρη αράχνη και μου έκανε κάτι κόλπα που με τρελάνανε.
Ο Γιώργος: Τι λέτε ρε μα**κες; Εγώ μόνο δεν γά**σα δηλαδή;
- Γιατί ρε; ρωτάνε απορημένοι οι φίλοι του.
Ο Γιώργος: Ξέρω εγώ; Μάλλον πρέπει ρε παιδιά η δικιά μου να ήταν μάγισσα!
- Μάγισσα; Τι μάγισσα ρε;
- Ναι ρε! Φανταστείτε ότι όταν ξαπλώσαμε δε μίλησε καθόλου, αλλά μόλις της τον έβαλα έκανε ένα φφφφφφσσσσσσσσσσσττττττττττττττ και έφυγε από το παράθυρο πετώντας.