Δύο φίλοι βγάζουν τα σκυλιά τους βόλτα. Ο ένας έχει ένα κανίς και ο άλλος ένα μικροσκοπικό τσιουάουα. Κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλο:
- Δεν πάμε σε εκείνο το εστιατόριο απέναντι να τσιμπήσουμε κάτι;
- Δεν θα μας αφήσουν να μπούμε με τα σκυλιά, απαντάει ο δεύτερος...
- Μη σε νοιάζει ακολούθησε με και κάνε ότι κάνω
Φοράει λοιπόν μαύρα γυαλιά και πάει στο εστιατόριο.
- Απαγορεύονται τα σκυλιά... Του λέει ο σερβιτόρος.
- Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί.
- Έχεις σκυλάκι κανίς για οδηγό;
- Βέβαια το χρησιμοποιούν πολύ τώρα τελευταία.
- Τέλος πάντων, πέρασε...
Βάζει και ο δεύτερος φίλος μαύρα γυαλιά και πλησιάζει στο εστιατόριο.
- Απαγορεύονται τα σκυλιά... λέει και σε αυτόν ο σερβιτόρος.
- Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί.
- Θα με τρελάνεις ρε φίλε? Τσιουάουα οδηγός γίνεται;
- Σοβαρολογείς, τσιουάουα μου δώσανε;!
Ένας τουρίστας επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ισπανία.
Πάει σε ένα καλό εστιατόριο και ζητά την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού.
Ο σερβιτόρος του φέρνει δύο μεγάλα αρχίδια.
- Τί είναι αυτά; λέει απορημένος ο τουρίστας.
- Α, αυτή είναι η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού! Αμελέτητα με μια μυστική πατροπαράδοτη σάλτσα.
Ο τουρίστας διστάζει, αλλά τελικά τα δοκιμάζει και του αρέσουν τόσο που ξαναπηγαίνει κάθε μέρα, και παραγγέλνει το ίδιο.
Μετά από καμιά δεκαριά μέρες και ενώ έχει παραγγείλει το ίδιο πιάτο, ο σερβιτόρος του φέρνει δύο μικροσκοπικά στρογγυλά πραγματάκια!
- Τί είναι αυτά ρε; ρωτά τον σερβιτόρο.
- Τί να κάνουμε κύριε, δεν κερδίζει πάντα ο ταυρομάχος...
Απόσπασμα από το ημερολόγιό της
Την Τετάρτη το βράδυ τον βρήκα λίγο παράξενο. Είχαμε πει να συναντηθούμε στο μπαρ για ένα ποτό. Επειδή όλο το απόγευμα είχα βγει για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι ήταν εξ αιτίας μου. Επειδή έφτασα στο ραντεβού λίγο καθυστερημένα. Αυτός, όμως, δεν είπε τίποτα.
Η συζήτησή μας δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο και τότε του πρότεινα να πάμε σ ένα μέρος πιο ήσυχο και πιο ρομαντικό. Ξεκινήσαμε για ένα ωραίο εστιατόριο, αλλά αυτός συνέχισε να είναι παράξενος. Έδειχνε να είναι απών. Προσπάθησα να τον διασκεδάσω χωρίς αποτέλεσμα. Αναρωτιόμουν επίμονα αν ήταν δικό μου το φταίξιμο. Τον ρώτησα αν ήταν εξ αιτίας μου και μου απάντησε πως εγώ δεν είχα να κάνω, αλλά δεν πείστηκα.
Στο αυτοκίνητο, καθώς γυρίζαμε σπίτι του είπα ότι τον αγαπούσα πολύ κι αυτός με αγκάλιασε ψυχρά, χωρίς να βγάλει άχνα.
Δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά του, δεν είπε τίποτα, δε μου είπε ότι με αγαπάει κι αυτός. Δεν ξέρω τι να πω, είμαι πολύ ανήσυχη!
Επιτέλους, φτάσαμε σπίτι. Τη στιγμή εκείνη ήμουν σίγουρη πως ήθελε να με αφήσει.
Προσπάθησα να του μιλήσω, εκείνος, όμως, άναψε την τηλεόραση κι άρχισε να παρακολουθεί αφηρημένα, βυθισμένος σε σκέψεις,
Σα να ήθελε να μου πει ότι όλα είχαν τελειώσει.
Στο τέλος παραιτήθηκα και πήγα για ύπνο. Δε θα χαν περάσει ούτε 10 λεπτά κι ήλθε κι αυτός στο κρεβάτι και με μεγάλη μου έκπληξε τον είδα να ανταποκρίνεται στα χάδια μου και κάναμε έρωτα αν και εξακολουθούσε να είναι απόμακρος.
Προσπάθησα να του μιλήσω για τη σχέση μας ακόμη μια φορά, για όσα είχαν συμβεί εκείνο το βράδυ αλλά τον έχει ήδη πάρει ο ύπνος.
Έβαλα τα κλάματα. Έκλαιγα όλη νύχτα μέχρι που με πήρε και μένα ο ύπνος. Είμαι σχεδόν βέβαιη πως σκεφτόταν κάποια άλλη.
Η ζωή μου είναι ένα μπάχαλο.
Απόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΟΥ
Ο Θρύλος αποκλείσθηκε πάλι πολύ νωρίς από την Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον αυτή τη φορά πήδηξα!
Ο Georges W. Bush είναι στο Παρίσι για μια επίσημη επίσκεψη.
Κάθε μέρα κι ενώ κάνει τον περίπατό του σε ένα δάσος του Παρισιού
Συναντάει πάντα στο ίδιο σημείο μία εντυπωσιακά όμορφη γυναίκα.
Πάντα όμως η γυναίκα του γυρίζει την πλάτη. O Bush θέλει να την κατακτήσει οπότε αποφασίζει να συμβουλευτεί τον Chirac.
- Είναι απλό! Του λέει ο Chirac, πρώτα πρέπει να της τραβήξεις την
Προσοχή.
Για παράδειγμα, αύριο βάψε το άλογό σου πράσινο. Όταν υναντηθείτε
Σίγουρα θα της κάνει εντύπωση και θα σε ρωτήσει:
- "Why did you paint your horse green?" οπότε κι εσύ προχωράς."
- "Do you mean I **** her ?"
- "Non, not yet. Μπορείς στη συνέχεια για παράδειγμα να την καλέσεις για ένα ποτό."
- "Then I **** her?!"
- "Όχι, όχι αμέσως. Μετά καλό θα ήταν να πηγαίνατε μια βόλτα σε
Ρομαντικά μέρη. "
- "And I **** her?"
- "Όχι αμέσως! Πήγαινέ την σε ένα καλό εστιατόριο."
- "So I **** her?"
- "E,όχι ακόμα. Προσφέρσου να την πας ταξίδι σε ένα ρομαντικό μέρος, ερωτικό καλύτερα! Στην Bangkok για παράδειγμα."
- "There I **** her?"
- "E... Ναι, γιατί όχι?"
O Bush βρίσκει καταπληκτικό το σχέδιο και αποφασίζει να το βάλει σε εφαρμογή το συντομότερο δυνατόν.
Την επόμενη, νωρίς το πρωί βάφει το άλογό του πράσινο και ξεκινάει
Για τον καθιερωμένο του περίπατο. Εκεί συναντάει ξανά την γυναίκα, τον πλησιάζει και τον ρωτάει:
- "Why did you paint your horse green ?"
O Bush παίρνει μια βαθιά ανάσα και χαμογελώντας πλατιά της απαντά:
- "To **** you in Bangkok"
Ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας πήγαν στις ΗΠΑ για αναζήτηση τύχης και εργασίας! Μετά από ένα μήνα αποτυχημένων προσπαθειών και ενώ τους είχε θερίσει η πείνα αποφασίζουν να εφαρμόσουν το εξής σχέδιο:
Γιωρίκας:
"Λοιπόν Κωστίκα θέλεις να τρώμε δωρεάν στα καλύτερα εστιατόρια;"
Κωστίκας:
"Έ και το ρωτάς!"
Γιωρίκας:
"Ακου τι θα κάνουμε! Θα αγοράσουμε έναν πλαστικό πούτσο και όταν θα τρώμε στα καλύτερα εστιατόρια, αφού τελειώσουμε το φαγητό, θα βγάζω έξω τον πλαστικό πούτσο και εσύ θα σκύβεις για να κάνεις ότι μου παίρνεις πίπα!. Έτσι όταν μας βλέπουν θα μας πετάνε έξω χωρίς να προλαβαίνουμε να πληρώσουμε το λογαριασμό!"
Κωστίκας:
"Φοβερό! Συμφωνώ!"
Ξεκινάνε λοιπόν με τα καλύτερα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Μόλις τελείωσαν το φαγητό στο πρώτο εστιατόριο βγάζει ο Γιωρίκας τον πλαστικό πούτσο και σκύβει ο Κωστίκας για να κάνει πως του παίρνει πίπα! Μόλις τους βλέπουν οι μπράβοι του μαγαζιού τους πετάνε έξω δέρνοντας τους. αυτό συνεχίστηκε για ένα μήνα ώσπου τα καλύτερα εστιατόρια τελείωσαν! αποφασίζουν λοιπόν να πάνε σε πιο χαμηλή κατηγορία εστιατορίων.
Κωστίκας:
"Ρε `συ Γιωρίκα τώρα που θα πάμε σε άλλη κατηγορία να αλλάξουμε λίγο!. Δώσε σε `μένα τον πλαστικό πούτσο και κάνε εσύ πως μου παίρνεις πίπα.!"
Γιωρίκας:
"Ποιον πλαστικό πούτσο; αυτόν το ξέχασα στο πρώτο εστιατόριο!"
Βρίσκονται σε μια παρέα ένας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας πόντιος και βάζουν στοίχημα για το ποιος θα γαμήσει την γυναίκα του και θα την κάνει να ουρλιάζει πιο πολύ από την ηδονή.
Συναντιούνται λοιπόν μετά από 2 μέρες και λένε τα κατορθώματα τους. Ρωτάνε λοιπόν τον Γερμανό και τους λέει:
- Εγώ πήγα εχθές στο σπίτι και αφού φάγαμε και ήπιαμε άφθονο κρασί την έβαλα κάτω και την γάμαγα ένα μισάωρο και μετά αυτή ούρλιαζε επί 20 λεπτά.
- Τι να μας πεις και εσύ, λέει ο Ιταλός. Εγώ την πήγα σε ένα εστιατόριο φάγαμε και αφού πήγαμε σπίτι την άλειψα με μέλι και αφού την έγλυφα για 45 λεπτά και την γάμησα ούρλιαζε για 3 ολόκληρες ώρες.
- Τι λέτε ρε; λέει και ο Πόντιος. Εγώ την έβαλα κάτω τη γάμησα μόνο 10 λεπτά έχυσα επάνω στις κουρτίνες και ακόμα ουρλιάζει!
Στην εποχή της μεγάλης μετανάστευσης φτάνουν στην Νέα Υόρκη ένα Κινέζος, ένας Νέγρος και ένας Πόντιος και συναντιούνται σε ένα φτηνό ξενοδοχείο.
Καθώς δεν έχουν αρκετά λεφτά αποφασίζουν να νοικιάσουν μαζί ένα δωμάτιο και από την επομένη να ψάξουν για δουλειά.
Πράγματι την επόμενη μέρα φεύγουν και οι τρεις για να βρουν δουλειά και επιστρέφουν αργά το απόγευμα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
- Τι έγινε Κινέζε, βρήκες δουλειά, τον ρωτάνε οι δύο άλλοι.
- Οι άτιμοι όπου και να πήγα με διώχνανε και μου λέγανε: έξω από δω παλιοσχιστομάτη. Τζίφος βρε παιδιά.
- Εσύ Νέγρο;
- Τα ίδια και χειρότερα, δεν φτάνει που με βρίζανε με διώξανε στην κυριολεξία και με τις κλωτσιές, οι άτιμοι.
- Εγώ παιδιά τα κατάφερα λέει ο Πόντιος και αύριο πιάνω δουλειά σε ένα εστιατόριο. Μόνο βρε Κινέζε είδα ότι έχεις ρολόι. Σε παρακαλώ μπορείς να με ξυπνήσεις στις 4 το πρωί για να ετοιμαστώ;
- Φυσικά του λέει ο Κινέζος.
Πάει για ύπνο ο Πόντιος αλλά οι δύο άλλοι ζοχαδιασμένοι που δεν βρήκαν δουλειά σκεφτόντουσαν τι να του κάνουν.
- Το βρήκα λέει ο Νέγρος και ανοίγει τη σόμπα παίρνει τις στάχτες και αρχίζει να πασαλείβει τον Πόντιο στο πρόσωπο και τα χέρια. Κατράμι ο Πόντιος.
Κατά τις 4 ο Κινέζος ξυπνά τον Πόντιο και του λέει "άντε σήκω ώρα για δουλειά".
Ευχαριστώ λέει ο Πόντιος, σηκώνετε και πάει για κατούρημα.
Καθώς ξαλάφρωνε κοιτά στον καθρέφτη, γουρλώνει τα μάτια και λέει όλο θυμό :
"Ρε τον π**στη τον Κινέζο τον μα**κα τον Νέγρο ξύπνησε!"
·Ένας τύπος πηγαίνει σε ένα καινούργιο εστιατόριο για να δοκιμάσει την
Ποιότητα του αλλά και τις τιμές του.
Παραγγέλνει μια μπριζόλα με όλα τα παρελκόμενα και τελικά μια ζουμερή
Γκαρσόνα του φέρνει μια ζουμερή μπριζόλα.
Τελειώνει το γεύμα του και μετά από λίγες μέρες ξαναεμφανίζεται αλλά τώρα με
Τους φίλους του (που τους είχε αναφέρει για αυτό το πολύ καλό εστιατόριο).
Παραγγέλνουν και αυτοί μπριζόλες και με χαρά περιμένουν αυτή τη γευστική
Απόλαυση.
Με μεγάλη τους όμως έκπληξη διαπιστώνουν ότι οι μπριζόλες όχι μόνο δεν είναι
Ζουμερές αλλά στεγνές και υπέρ του δέοντος ψημένες.
Αγανακτισμένος ο τύπος φωνάζει το μοναδικό ζουμερό πράγμα σε ακτίνα πολλών
Μέτρων, τη γκαρσόνα, και της λέει:
- Μου λέτε παρακαλώ τι συμβαίνει; Γιατί οι μπριζόλες δεν είναι όπως την
Προηγούμενη φορά;
- Γιατί κύριε μου αυτή τη φορά δε κάθεστε στο παράθυρο !
Ήταν ένας και έτρωγε σ` ένα ιταλικό εστιατόριο μια μακαρονάδα.
Λίγο πριν την τελειώσει, φωνάζει το γκαρσόν εκνευρισμένος και του λέει:
- "Δεν είναι κατάσταση αυτή. Τι είναι αυτή η τρίχα; Μπορείς να μου πεις; Εγώ δεν πληρώνω."
Και σηκώνεται να φύγει. Το γκαρσόν δεν προλαβαίνει να αντιδράσει και αρχίζει να τον ακολουθεί. Ο μεσήλικας άντρας στρίβει κάποια στιγμή σ` ένα στενό και ανεβαίνει τις σκάλες ενός μπουρδέλου.
Το γκαρσόν που βρίσκεται από πίσω του, ανοίγει διστακτικά την πόρτα, που μόλις προ λίγου είχε μπει ο μεσήλικας άντρας, και τον βλέπει να κάνει γλυφομούνι σε μια πουτάνα. Τότε το γκαρσόνι, φανερά τσαντισμένος, του λέει:
- "Ρε μεγάλε, εσύ δεν πλήρωσες πριν επειδή βρήκες μια τρίχα στα μακαρόνια σου και τώρα κάνεις γλυφομούνι;"
Και τότε του λέει ο άλλος:
- "Εεε, και εδώ άμα βρω μακαρόνια δεν θα πληρώσω."
Ένας Εβραίος προσπαθεί πολύ καιρό να μιλήσει με τον Θεό. Μετά από μεγάλη επιμονή (χαρακτηριστικό των Εβραίων), τα καταφέρνει.
- Θεέ μου, έχω μια επιχείρηση, ένα εστιατόριο και τα πάω πολύ καλά.
- Αυτό είναι καλό, λέει ο Θεός.
- Ναι, αλλά ξέρεις, Κύριε, αυτό το εστιατόριο δεν το άνοιξα εγώ, αλλά ο πατέρας μου.
- Και;
- Λοιπόν, στην πραγματικότητα ούτε αυτός το άνοιξε, ήταν από τον παππού μου.
- Και; – Λοιπόν, ούτε ο παππούς μου το άνοιξε, το κληρονόμησε από τον προπάππου μου.
- Καταλαβαίνω, είναι μια οικογενειακή επιχείρηση, αλλά ποιο είναι το πρόβλημα;
- Λοιπόν, ο προπάππους ούτε αυτός το άνοιξε, αλλά το κληρονόμησε από τον πατέρα του…
- Καταλαβαίνω άνθρωπέ μου, αλλά πού θες να καταλήξεις;
- Στον γιο σου τον Ιησού. Εκείνο το Μυστικό Δείπνο δεν το πλήρωσε…….