if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
νέα ανέκδοτα - Page 109
Skip to main content
Ένα top model έχει μόλις παντρευτεί από κεραυνοβόλο έρωτα μετά από μόλις μια εβδομάδα γνωριμίας... Εκείνο που την τράβηξε από την αρχή επάνω του είναι η παντελής αδιαφορία που δείχνει για την πάρτη της, και γενικότερα για όλες τις γυναίκες. Την πρώτη νύχτα του γάμου λοιπόν ο τυπάς αράζει στο κρεβάτι με την εφημεριδούλα του και δεν της δίνει απολύτως καμία σημασία. Η μοντέλα, που την περίμενε τέτοια συμπεριφορά είναι όμως προετοιμασμένη. Ανοίγει μια βαλίτσα, μπαίνει στο μπάνιο και βγαίνει με ενα νυχτικό του Ντιορ. "Το βλέπεις αυτό ?" τον ρωτάει... "Το παρουσίασα στην κολεξιόν το 1999 στο Παρίσι" Ο τύπος ατάραχος, γυρίζει σελίδα στην εφημερίδα μουρμουρίζοντας κάτι σαν "μμμ ναι ναι καλό είναι με γεια..." Τούρμπο η μοντέλα. Ξαναμπαίνει στο μπάνιο και βγαίνει μετά από λίγο φορώντας ένα αρκετά πιο προκλητικό babydoll. Στέκεται μπροστά του και του λέει κοφτά "Βερσατσε, Τοκυο 1998" Ο άλλος χαμπάρι δεν πήρε. Ξαναμπαίνει μέσα με τρομερά νεύρα πλέον, φοράει κάτι ζαρτιέρες, κάτι φορμάκια περίεργα, στήνεται ξανά μπροστά του και του λέει "Κάλβιν κλάιν, Μόναχο 97" Ξανά γύρισμα σελίδας, ξανά "μμμ ναι καλό είναι"... Μη βρίσκοντας κάτι πιο προκλητικό, η μοντέλα βγάζει εντελώς τα ρούχα της σκύβει προκλητικά και φωνάζει:
"Μα επιτέλους σκίσε με!" Ο τύπος τη φωνάζει κοντά του επιτέλους, της αρπάζει το χέρι και της το βάζει ανάμεσα στα πόδια του, ρωτώντας παράλληλα "Δεν μου λες μωρό μου, πιάνεις τίποτα εδώ κάτω?" Η μοντέλα εντελώς μπλοκαρισμένη ψηλαφίζει και λέει έκπληκτη "ΟΧΙ!"
Και ο τύπος με μπλαζέ ύφος:
"Ασκηση Παρμενίων, Εβρος 1988"
Ήτανε μια φορά κι ενα καιρό...
, τρεις πολύ κολλητές κυρίες, η Πόπη, η Λούλα και η Μαργαρίτα, που γνωριζόντουσαν απο μικρά παιδιά και μέχρι τώρα που είχαν περάσει τα 80 διατηρούσαν τη φιλία τους στο ακέραιο! Η δε υγεία τους ηταν μια χαρά για τα χρόνια που κουβαλούσαν στην καμπούρα τους και το μόναδικό πρόβλημα είχε να κάνει με κάποια κρούσματα αμνησίας που είχαν προκύψει τον τελευταίο καιρό. Αλλά κατά τα άλλα, όλα καλά!
Εκείνο λοιπόν το Κυριακάτικο πρωινό αποφάσισαν η Πόπη και η Λούλα να επισκεφτούν την Μαργαρίτα και μια και δυο κίνησαν για το σπίτι της φιλενάδας τους.
Το τι χαρές εκανε η Μαργαρίτα οταν τις είδε δε λέγεται...
- Καλώς τα κορίτσια! (ματς-μούτς-ματς-μουτς!) Τι κάνετε βρέ;
Και αφού έφτιαξε τρεις βαρβάτους καφέδες, άρχισαν όλες μαζί το μπλα-μπλα.
Σε καμιά ωρα λέει η Πόπη:
- Βρε Μαργαρίτα μου, να, με την κουβέντα στέγνωσε το στόμα μου... Μήπως έχεις κάτι να τσιμπήσουμε;
- Βεβαίως-βεβαίως, έχω ετοιμάσει κάτι σάντουιτς μούρλια! Πάω αμέσως να τα φέρω!
Και έτρεξε η Μαργαρίτα αμέσως προς την κουζίνα. Μπαίνοντας όμως μέσα, ξέχασε για ποιο λόγο είχε έρθει και άρχισε να αναρωτιέται.
"Βρε τι μου είπανε να φέρω... Τι μου είπανε... Ε, τι αλλο θα θέλουνε; Μα φυσικά καφέ!"
Και φτιάχνει ξανα-μανά τρεις βαρβάτους καφέδες και τους πάει στα κορίτσια, τους πίνουνε κι αρχίζει πάλι το μπλα-μπλα.
Και νά σου πάλι σε καμμιά ωρα τα ίδια.
- Θα φάμε τίποτα;
- Βεβαίως!
Και "Τι μού πανε να τούς φέρω..."
Και να τρεις καφεδιές!
Ε. αυτή η δουλειά συνεχίζεται μέχρι αργά τη νύχτα, έχουνε πιεί καμιά διακοσαριά καφέδες και κάποια στιγμή η Πόπη και η Λούλα αντιλαμβάνονται ότι είναι περασμένη ωρα και αποφασίζουν να φύγουν.
Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρετούν την παιδική τους φίλη και φεύγουν.
Στο δρόμο τώρα, λέει η Λούλα στην Πόπη:
- Τι να σου πω, βρε Πόπη μου, χρυσό κορίτσι αυτή η Μαργαρίτα, αλλά ούτε ένα καφέ δεν μας έψησε τόσες ώρες που ήμασταν σπίτι της!
Και η Πόπη απαντά με απορία:
- Ποιά Μαργαρίτα;
Μπαίνει ένας κύριος μεσα σε ένα pet shop και ρωτάει:
- Πόσο έχει αυτός ο παπαγάλος; - Αυτός ο παπαγάλος κοστίζει 300 ευρώ, του απαντάει ο πωλητής.- 300 ευρώ...; Μα καλά, γιατί τόσο πολύ; ρωτάει απορημένος ο πελάτης.- Ξέρετε κύριε, μπορεί και μιλάει 2 ξένες γλώσσες, λέει ο πωλητής.- Καλά, δεν με ενδιαφέρει, λέει ο πελάτης και δείχνει έναν άλλο πιο πίσω σε ένα κλουβί. Αυτός εκεί πίσω; Πόσο κοστίζει;- Αυτός κοστίζει 600 ευρώ, απαντάει ο πωλητής.
- 600 Ευρώ...! Δεν είναι δυνατόν! - Αυτός κύριε, του λέει ο πωλητής, γνωρίζει 2 ξένες γλώσσες, στενογραφία και κομπιούτερ. Κάγκελο ο πελάτης... Δείχνει έναν παπαγάλο παραπίσω και ρωτάει την τιμή του.- Α, αυτός ο παπαγάλος δεν πωλείται, του απαντάει ο πωλητής.- Γιατί, τι ιδιαίτερο κάνει αυτός; ρωτάει ο πελάτης.
- Δεν ξέρω τι κάνει, αλλά κάθε πρωί που ανοίγω το μαγαζί οι υπόλοιποι παπαγάλοι του λένε:
"Καλημέρα σας, κύριε Καθηγητά"!
Ένας ψυχίατρος επισκέφθηκε ένα Ινστιτούτο Ψυχικών Νοσημάτων (λέγε με τρελάδικο) και ρώτησε έναν ασθενή:
"Πώς έφτασες εδώ; Ποια ήταν η αιτία της αρρώστιας σου;"
Ο ασθενής του απάντησε:
"Λοιπόν, όλα άρχισαν από τότε που παντρεύτηκα και ξέρω τώρα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ήταν λάθος μου. Παντρεύτηκα μια χήρα που είχε μια
Μεγάλη κόρη η οποία έγινε θετή μου κόρη. Ο πατέρας μου ήρθε να με επισκεφθεί και ερωτεύτηκε την κόρη μου και την παντρεύτηκε. Έτσι, η κόρη
Μου έγινε μητριά μου. Σύντομα, η γυναίκα μου γέννησε έναν γιο, ο οποίος ήταν φυσικά γαμπρός του πατέρα μου αφού ήταν αδελφός της κόρης μου η οποία είναι γυναίκα του πατέρα μου. Έτσι, όπως σου είπα, όταν η κόρη μου παντρεύτηκε τον πατέρα μου, έγινε μητριά μου. Τώρα, από την στιγμή που ο γιος μου είναι αδελφός με την μητριά μου, έγινε αυτόματα θείος μου. Όπως καταλαβαίνεις, η γυναίκα μου είναι γιαγιά μου αφού είναι μητέρα της μητριάς μου. Θυμήσου επίσης, ότι είμαι ο εγγονός της γυναίκας μου. Αλλά έχει κι άλλο. Βλέπεις, από την στιγμή που παντρεύτηκα την γιαγιά μου, δεν είμαι μόνο εγγονός της και σύζυγός της, αλλά είμαι επίσης και δικός μου παππούς. Καταλαβαίνεις τώρα γιατί κατέληξα εδώ, σε αυτό το μέρος;"
Δύο φίλοι πηγαίνουν στο σπίτι του ενός:
- Κώστα, να σου πω, να πω την γυναίκα μου να μας κάνει κανά μεζέ;
- Εεε.. ξέρω γω; Αμα δεν της είναι κόπος...
- Ναι ρε, μην ανησυχείς.. μόνο, ξέρεις.. εε.. α, για πες μου, θύμησέ μου έναν πόλεμο που έγινε στην αρχαία Ελλάδα...
- Ε; Στην αρχαία Ελλάδα; Γιατί;
- Θα σου πω, πες μου μόνο.
- Α, καλά... ο Δεκαπενταετής.
- Χμμ.. μπα, δεν μου κάνει.. άλλον, άλλον.
- Ο Περσικός πόλεμος; Σου κάνει;
- Μμμ.. μπαα.. άλλον, άλλον.
- Καλά, ο Τρωικός τότε.
- Ναι μπράβο, αυτόν! Θυμάσαι πώς την έλεγαν την γκόμενα που ξεκίνησε τον πόλεμο;
- Ποια ρε, την ωραία Ελένη;
- Αυτήν μπράβο! (Και ανοίγοντας την πόρτα του διαμερίσματος.) Ρε συ Ελένη, κάνε κανά μεζεδάκι να φάμε!