φρέσκα ανέκδοτα

Η Αντριάνα μια θρησκευόμενη νέα γυναίκα έτρεξε με αγωνία στον εξομολόγο της.
- Αστα, πάτερ, αμάρτησα βαριά η ηλίθια. Δεν μπορώ να ησυχάσω από τις τύψεις μου.
- Τι έκανες Ανδριάνα; Εσύ πάντα είσαι άμεμπτη.
- Να στο λεωφορείο... είμαστε όλοι όρθιοι και κρατιόμαστε από τις χειρολαβές. Κάποιος με έσπρωχνε με τον π**τσο του ΄πίσω μου. Μου άρεσε και δεν διαμαρτυρήθηκα. Έβαλα το χέρι μου και τον... έπιασα. Αμέσως συνήλθα και έσπευσα να κατεβώ από το λεωφορείο.
- Με ποιο χέρι το έκανες, Ανδριάνα, δώστο μου να το φυσήξω να διώξω την το διάβολο από πάνω του και να το σταυρώσω να καθαρθεί. Για να σωθείς όμως πρέπει κάθε πρωί να πηγαίνεις στο ποτάμι, να το κτυπάς 40 φορές στο νερό, να κάνεις το σταυρό σου κι έπειτα από 40 ημέρες να έλθεις να σε κοινωνήσω με αγιασμό...
*Η Αντριάνα ακολούθησε τη συμβουλή του πνευματικού της κι έκανε ό,τι της είπε. Έπειτα από 10 μέρες είδε τη Βασίλω πιο πάνω να κτυπά και τα δυο της χέρια στο νερό. Γύρισε και τη ρώτησε:
- Και σένα ο πάτερ Δ. σε έστειλε εδώ; Εμ, με τις κουταμάρες που κάνουμε εμείς οι γυναίκες, καλά να μας κάνει...
- Ναι καλά, κάτι κάναμε εμείς.. τίποτα δεν κάναμε μπροστά στην Ασήμω. Την έχει στείλει πιο κάτω και κάνει γαργάρες από το πρωί μέχρι το βράδυ!
Είναι ένας Αμερικάνος, ένας Ιάπωνας κι ένας Έλληνας σ ένα τραίνο. Ξαφνικά ακούγεται ένα "ντριιιιιιιιιιιιιν" κι ο Αμερικάνος παριστάνοντας με το χέρι πως μιλάει στο τηλέφωνο αρχίζει:
"Hello!?!... Yes... Yes ... O. K!"
Ο Έλληνας κι ο Ιάπωνας τον κοίταζαν περίεργοι. Τελικά ο Έλληνας πήρε το θάρρος και είπε "με συγχωρείτε αλλά ξέρετε είμαι περίεργος...", "Οhhh" τον διακόπτει ο Αμερικάνος "αυτό τελευταία tecnology στο America... Μάικροφον στο μικρό δάκτυλο, ακουστικό στον αντίχειρα, χωρίς παρεμβολές και χωρίς κίνδυνο από electomagnetic waves... It s very very good".
Το ταξίδι συνεχίζεται και μετά από λίγα λεπτά "biiiiiiiiiip biiiiiiiiiiiip".
Ο Ιάπωνας πιάνει το δόντι του κι αρχίζει να μιλάει "Οχάιο, φουκουγιάμα, σουζούκι, χόντα καβασάκι... Σαγιονάρα".
Οι άλλοι δύο κοιτούν έκθαμβοι. "Χααααα, αυτό τελευταία τεχνολογία στο Japan. Ακουστικό στο αφτί, μικρόφωνο στο δόντι χωρίς ραδιενέργεια. It s fantastic".
Το ταξίδι συνεχίζεται ήρεμα κι ωραία μέχρι που ο Έλληνας αμολάει μια πολύ ηχηρή πορδή "πρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρττττττττττττττττ"
"Ε, χμ, με συγχωρείτε, μόλις έλαβα ένα φαξ".
Πιάνουν οι Μάο-Μάο έναν Αμερικάνο, ένα Γερμανό και έναν Πόντιο. Τους λένε να διαλέξουν την ποινή που θέλουν.
Ρωτάν πρώτα τον Αμερικάνο:
- Γκάγκα ή θάνατο;
- Γκάγκα, λέει ο Αμερικάνος.
Μπαίνει μέσα σε μια σκηνή και είναι ένας μαύρος, o Γκάγκα,και τον πηδάει.
Ρωτάνε μετά τον Γερμανό:
- Γκάγκα ή θάνατο;
- Γκάγκα, λέει και ο Γερμάνος.
Τον βάζουν και αυτόν στην σκηνή, τον πηδάει και αυτόν ο Γκάγκα.
Ρωτάνε και τον Πόντιο:
- Γκάγκα ή θάνατο;
- Θάνατος, λέει ο Πόντιος με θάρρος.
Και λένε οι Μάο-Μάο:
- Γκάγκα μέχρι θανάτο!
Μετά από σκέψη, παρέα Λαρισαίων, αποφάσισαν να πάνε για μπάνιο στην ʼφησο (Πηλίου).
Έλα όμως, που σκεφτόντουσαν το δούλεμα των Βολιωτών (μεταξύ τους είναι σαν ΓAYPOI & ΒΑΖΕΛΟΙ).
Δε χρειάζεται στεναχώρια είπε κάποιος, μορφωμένα παιδιά είμαστε θα μιλάμε όλοι Αγγλικά και δεν θα μας μυριστούν οι Βολιώτες.
Έτσι και έγινε λοιπόν. Η παρέα απολάμβανε την υπέροχη ακρογιαλιά κάνοντας το μπανάκι της και άλλοι παίζοντας ρακέτες στην άμμο. Μια παρέα Βολιώτες όμως, άρχισαν να διερωτούνται τι {μέρος του λόγου} είναι όλοι αυτοί;
- Λαρισαίοι είναι λέει ο ένας, μπα έλεγε κάποιος άλλος, μα ξαφνικά το μπαλάκι του τένις έφτασε κοντά στην παρέα των Βολιωτών, εκεί που έκανε ηλιοθεραπεία μια από την παρέα των Λαρισαίων.
Οπότε ακούν οι βολιώτες να λέει αυτός που ήρθε να πάρει το μπαλάκι από την κοπελιά:
- Please give me the ball..
- Ποιό Μπολ καλέ; με τις πατάτες η τους κεφτέδες;
(Τέβα οι Βολιώτες από τα γέλια)