Ενώ ο Άγιος Πέτρος προσέχει την πύλη του Παραδείσου, πρέπει οπωσδήποτε να πάει στην τουαλέτα. Ζητά λοιπόν από τον Ιησού να προσέξει για λίγο την πύλη μέχρι εκείνος να επιστρέψει.
Ενώ ο Ιησούς λοιπόν στέκεται εκεί, βλέπει έναν ηλικιωμένο άνδρα πάνω σε έναν γάιδαρο να πλησιάζει την πύλη. Παρατηρεί πως ο ηλικιωμένος άνδρας κουβαλά μαζί του τα εργαλεία του μαραγκού. Όταν ο ηλικιωμένος φτάνει στην πύλη, ο Ιησούς του ζητά να περιγράψει την ζωή του και το λόγο που ο ίδιος αισθάνεται πως πρέπει να πάει στον παράδεισο.
Το άτομο εξηγεί:
- «Στα αγγλικά, το όνομά μου θα ήταν Joseph, αλλά δεν έζησα στην Αμερική ή την Αγγλία. Έζησα μια ταπεινή ζωή φτιάχνοντας πράγματα από ξύλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν με θυμούνται, αλλά ο καθένας έχει ακούσει για τον γιο μου. Τον αποκαλώ γιο μου γιατί ήμουν κάτι περισσότερο από πατέρας για αυτόν, διότι δεν ήρθε στον κόσμο όπως γίνεται συνήθως.
Έστειλα τον γιο μου ανάμεσα στον κόσμο. Όμως αυτός γελοιοποιήθηκε και χλευάστηκε από πολλούς, παρότι ήταν γνωστός για την τιμιότητα και την τελειότητά του. Ο μεγαλύτερος λόγος που επιθυμώ να περάσω στον Παράδεισο είναι για να τον ξαναβρω.»
Ο Ιησούς μένει έκπληκτος από την ιστορία του ηλικιωμένου άνδρα. Τον κοιτά στα μάτια και τον ρωτά:
- «Πατέρα εσύ;»
Ο ηλικιωμένος δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του:
- «Πινόκιο;»
Μια οικογένεια Αγγλων περνούσε τις διακοπές της στην Γερμανία και κατά την διάρκεια ενός περιπάτου, παρατήρησαν ένα χαριτωμένο σπιτάκι το οποίο τους φάνηκε κατάλληλο για τις επόμενες διακοπές τους.
Ζήτησαν λοιπόν τον ιδιοκτήτη του και έμαθαν ότι είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας.
Τον συνάντησαν, τον είδαν και συμφώνησαν να το χρησιμοποιήσουν τον επόμενο χρόνο.
Γυρίζοντας όμως στην Αγγλία, η κυρία θυμήθηκε ότι δεν είχε δει το W. C.
Έγραψε λοιπόν την εξής επιστολή στον πάστορα:
- «Αιδεσιμότατε πάτερ, είμαι η κυρία που πριν μερικές ημέρες κλείσαμε ένα συμβόλαιο για το σπιτάκι της εξοχής, αλλά δεν πρόσεξα το W. C. Θα ήθελα λοιπόν να με πληροφορήσετε καταλλήλως σχετικά με αυτό.»
Όταν ο πάστορας πήρε το γράμμα δεν κατάλαβε την σύντμηση και έχοντας στο μυαλό του ένα μικρό αλλά γνωστό εκκλησάκι των Αγγλικανών που ονομάζεται Wabel Chapel (W. C.) με το οποίο αντιμετώπιζε προβλήματα συντήρησης, νόμιζε ότι η κυρία ζήτησε πληροφορίες γι αυτό και της απάντησε:
- «Αγαπητή κυρία,
Εξετίμησα το ενδιαφέρον σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το σπίτι, γεγονός που δυσκολεύει λίγο αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά.
Όποιος δε, έχει την συνήθεια να παραμένει επί μακρών στις διάφορες τελετές, καλό είναι να φροντίζει να έχει μαζί του και φαγητό ώστε να μπορεί να παραμένει ολόκληρη την ημέρα.
Στην τοποθεσία μπορείτε να φθάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια, μια και το τοπίο είναι υπέροχο.
Αν πάλι κάποιος βιάζεται πολύ, μπορεί να πάρει και αυτοκίνητο.
Πρέπει να επισημάνω ότι θα ήταν καλύτερα να φθάνετε εγκαίρως, ώστε να μη διαταράσσεται η ησυχία των άλλων οι οποίοι είναι ήδη μέσα.
Η αίθουσα διαθέτει θέσεις για 40 καθιστούς και 100 όρθιους.
Υπάρχει επίσης κλιματισμός ώστε να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές.
Συνιστάται να φθάνετε εγκαίρως (νωρίς το πρωί) ώστε να βρίσκετε θέση για να καθίσετε.
Τα παιδιά όταν είναι πολύ μικρά επιτηρούνται από τον επιστάτη κατά την διάρκεια της τελετής μέσα στα καροτσάκια ή τα καλαθάκια τους ενώ τα μεγαλύτερα κάθονται μαζί με τους γονείς τους και τραγουδούν όλοι μαζί.
Στην είσοδο, θα παραλαμβάνετε ένα χαρτί αλλά σε περίπτωση που δεν φθάσει, τα χαρτιά χρησιμοποιούνται ανά δύο άτομα.
Τα φύλλα επιστρέφονται κατά την έξοδο, αν είναι δυνατόν σε καλή κατάσταση ώστε να χρησιμοποιηθούν και πάλι.
Υπάρχουν μεγάφωνα για την ενίσχυση των ηχείων, έτσι ώστε τα συμβαίνοντα στην αίθουσα να ακούγονται και στο προαύλιο.
Τέλος αυτά που συλλέγονται μετά από την τελετή, μοιράζονται στους φτωχούς της περιοχής.
Αρκετές φορές έρχονται και φωτογράφοι, οι οποίοι αποθανατίζουν τις διάφορες φάσεις ώστε να έχετε αναμνήσεις από μια πράξη σας τόσο ανθρώπινη.
Εις το επανειδείν με τον αξιότιμο σύζυγό σας.
Ο πάστωρ.
Κάπου στην Βόρεια Ιρλανδία γινόταν ένας μεγάλος αγώνας τοξοβολίας.
Λαμβάνουν λοιπόν μέρος ένας Αγγλος, ένας Ελβετός και ένας Έλληνας. Οι διαγωνιζόμενοι έπρεπε να χτυπήσουν ένα μήλο το οποίο βρισκόταν πάνω στο κεφάλι ενός παιδιού από όση μεγαλύτερη απόσταση γινόταν. Πάει λοιπόν ο Αγγλος και βάζει το παιδάκι στα 300 μέτρα. Ο κόσμος δεν βγάζει μιλιά στις κερκίδες, καθώς ο αθλητής μας συγκεντρώνεται και... βζιιίν! Χτυπάει το μήλο!
Ζητωκραυγές καθώς ο Αγγλος προχωρεί προς τη μέση του γηπέδου, και φωνάζει θριαμβευτικά:
- Αι αμ Ρόμπιν Χούντ!
Έρχεται η σειρά του Ελβετού, ο οποίος βάζει το παιδάκι στα 800 μέτρα, συγκεντρώνεται και... Βζιιίν! Χτυπάει το μήλο! Ζητωκραυγές καθώς ο Ελβετός προχωρεί προς τη μέση του γηπέδου, και φωνάζει θριαμβευτικά:
- Αι αμ Ουιλιέλμους Τέλλους!
Έρχεται και η σειρά του Έλληνα, ο οποίος με μια φανερή έκφραση αυτοπεποίθησης στο πρόσωπό του, βάζει το παιδί στα 1500 μέτρα. Το κοινό αναστατώνεται και διαμαρτύρεται. Ο Έλληνας συνεχίζει να διατηρεί την έκφραση του νικητή στοχεύει και... βζιιίν! Τέζα το παιδάκι! Το ακροατήριο μένει άναυδο καθώς ο Έλληνας προχωράει προς τη μέση του γηπέδου και φωνάζει:
- Αι αμ... σόρρυ!
Σ ένα αεροπορικό δυστύχημα σε κάποια ζούγκλα υπήρξαν 2 επιζήσαντες ένας Αμερικάνος και ένας Αγγλος .
Εκεί που περπάταγαν σ ένα μονοπάτι στο δάσος τους είδαν κάτι ιθαγενείς . Με το που τους βλέπουν τρέχουν να τους πιάσουν . Το καταλαβαίνουν οι 2 και αρχίζουν και τρέχουν κι αυτοί . Σε μία φάση βρίσκουν ένα ψηλό δέντρο , ανεβαίνει ο Αμερικάνος , αλλά ο Αγγλος δεν προλαβαίνει και τον πιάνουν οι ιθαγενείς και τον γα**νε . Αφού τελειώνουν και φεύγουν κατεβαίνει ο Αμερικάνος απ το δέντρο και συνεχίζουν το περπάτημα . Έλα όμως που ξαναπέφτουν πάλι πάνω στους ίδιους ιθαγενείς και πάλι άρχισε το τρέξιμο ... Καθώς έτρεχαν , βρίσκουν πάλι ένα ψηλό δέντρο , αλλά πάλι προλαβαίνει ν ανέβει ο Αμερικάνος και πάλι πιάνουν οι ιθαγενείς τον Αγγλο και τον ξεσκίζουν . Με το που τελειώνουν και φεύγουν κατεβαίνει ο Αμερικάνος και συνεννοείται με τον Αγγλο ώστε την άλλη φορά να μείνει αυτός κάτω και ν ανέβει ο Αγγλος στο δέντρο . Για να μην τα πολυλογούμε , τους ξαναβρίσκουν και κάνουν ακριβώς ότι συμφώνησαν . Ανεβαίνει ο Αγγλος στο δέντρο και ο Αμερικάνος κάθεται κάτω . Σταματάνε όμως οι ιθαγενείς μπροστά στον Αμερικάνο και λένε :
- Ρε παιδιά όλο τον κάτω γα**με , δε πάμε να γα***ε και μία φορά τον πάνω !
Μια μέρα του καλοκαιριού ήταν στην παραλία ένας Αγγλος, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Ξαφνικά ήρθε ένας μαυροφορεμένος άνθρωπος και τους είπε:
- Είμαι ο Χάρος, ήρθε η ώρα σας.
- Μα γιατί; Είμαστε νέοι ακόμα!
- Καλά, θα σας δώσω μία τελευταία ευκερία. Ένας ένας θα πετάξει και από ένα αντικείμενο στη θάλασσα, θα στείλω τους βοηθούς μου τα Χαράκια να το βρουν!
Αμα το βρουν θα σας κόψω το κεφάλι, άμα δεν το βρουν θα σας χαρίσω τη ζωή σας.
Πάει ο Αγγλος σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται και τελικά κάτι έριξε.
Έστειλε ο Χάρος τους βοηθούς του και μετά από περίπου 1 ώρα ήρθαν και τον ρώτησαν:
- Δικό σου είναι αυτό το κουμπί;
- Ναι.
Χρακ το κεφάλι!
Πάει ο Γάλλος σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται και τελικά κάτι έριξε.
Στέλνει ο Χάρος τους βοηθούς του, και μετά από 2 ώρες ήρθαν και ρώτησαν τον Γάλλο:
- Δική σου είναι αυτή η τρίχα;
- Ναι
Χρακ το κεφάλι!
Πάει και ο Έλληνας σκέφτεται, σκέφεται, σκέφτεται. Τελικά κάτι έριξε κάτι και ο Έλληνας.
Έστειλε ο Χάρος τους βοηθούς του και περιμένει, περιμένει και μετά από 5 ώρες ήρθαν και είπαν στο Χάρο:
- Αφεντικό, δεν βρήκαμε τίποτα.
Και τότε ο Χάρος στον Έλληνα:
- Καλά! Σου χαρίσω τη ζωή σου. Αλλά πές μου, τι στο καλό έριξες;
Και ο Έλληνας απαντά με καμάρι:
- Ένα ντεπόν αναβράζον!
Ήταν ένας Ιταλός, ένας Αγγλος και ένας Κυπραίος σε ένα αεροπλάνο. Το αεροπλάνο έπεφτε, και η μόνη λύση ήταν να ρίξουν καθένας από κάτι μήπως και σωζόντουσαν.
Πάει ο Ιταλός ρίχνει ένα πιστόλι.
Μετά πάει ο Αγγλος ρίχνει ένα μαχαίρι.
Στο τέλος πάει ο Κυπραίος και ρίχνει μια βόμβα.
Επιζούν και οι τρεις, πάει ο Ιταλός σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να κλαίει:
- Γιαγιά γιατί κλαις;
- Να, έπεσε ένα πιστόλι από τον ουρανό, και ήταν γεμάτο, και εκπυρσοκρότησε και σκότωσε τον παππού σου.
Πάει ο Αγγλος σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να κλαίει:
- Γιαγιά γιατί κλαις;
- Να, έπεσε ένα μαχαίρι από τον ουρανό και μαχαίρωσε τον παππού σου.
Πάει και ο Κυπραίος σπίτι του και βλέπει την γιαγιά του να γελάει:
- Γιαγιά γιατί γελάς;
- Να, έκλασε ο παππούς σου, και γκρεμίστηκε η παράγκα!
Ήταν που λέτε ένας χωριάτης που ζούσε στο βουνό. Μια μέρα άκουσε ότι έρχεται ενα τσίρκο στην κοντινή πόλη. Αποφασίζει να πάει με έναν φίλο να δούνε το θέαμα.
Πηγαίνουν εκεί, οπότε σε κάποια φάση ακούνε τον παρουσιαστή να κάνει την εξής ανακοίνωση:
- Σήμερα είναι μία πολύ σημαντική βραδιά για όλους μας. Απόψε είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι που έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στο τσίρκο τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Και ταυτόχρονα καρφώνονται όλοι οι προβολείς στον τύπο. Και φυσικά όλοι γυρνάν και τον κοιτάζουν.
- Μπα, σκέφτεται αυτός, σύμπτωση θα ήταν. Δεν θα εννοούν εμένα. Κάθε βράδυ θα το κάνουν αυτό σε καινούργιο θύμα...
Πάει την επόμενη ξανά στο τσίρκο, πάλι τα ίδια. Καρφώνονται οι προβολείς επάνω του και ο παρουσιαστής φωνάζει:
- Έίμαστε πολύ χαρούμενοι που φιλοξενούμε και πάλι στο τσίρκο μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Εκνευρίζεται ο φίλος μας, και αναλογίζεται ότι δεν είναι δυνατόν να εννοούν αυτόν.
Πάει και τρίτο βράδυ, πάλι τα ίδια!
- Έχουμε την τιμή να έχουμε μαζί μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Στεναχωριέται ο φίλος μας και σκέφτεται ότι κάτι πρέπει να κάνει. Του προτείνει ο φίλος του να πάει να γραφτεί σε ένα πανεπιστήμιο στην Αγγλία, για να μορφωθεί και να ξέρει τι να απαντήσει στον παρουσιαστή.
Πάει αυτός στην Αγγλία και σπουδάζει Φιλοσοφία, Ιστορία, Νομική, Ιατρική, Φιλολογία. Για πολλά χρόνια συναναστρέφεται μόνο με μορφωμένους και συσσωρεύει γνώσεις!
Στην συνέχεια πάει στο Θιβέτ και ασκείται. Φτάνει στο επίπεδο να μπορεί να μείνει νηστικός για 100 μέρες, να μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του για 2 ώρες, και να μπορεί να πετάξει!
Μετά από καμιά εικοσαριά χρόνια επιστρέφει στο χωριό του, και μαθαίνει ότι θα ξανάρθει το τσίρκο στην πόλη.
Με όλη την γνώση και την σοφία που έχει αποκτήσει, αποφασίζει να πάρει τον φίλο του και να πάνε, για να τους δείξει ότι δεν είναι μεγάλος μαλάκας, και ότι έκαναν λάθος.
Μόλις κάθεται στην θέση του ακούει τον, γερασμένο πια, παρουσιαστή να λέει:
- Κυρίες και κύριοι! Δεν μπορώ να κρύψω την συγκίνησή μου! Έχουμε και πάλι μαζί μας, μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια, ανάμεσά μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ.
Συγχρόνως οι προβολείς πέφτουν πάνω στον φίλο μας, οπότε αυτός, με όλη την τεράστια σοφία που έχει αποκτήσει, σηκώνεται και λέει:
- Μα*άκας είσαι και φαίνεσαι, ρε πο*στη!
Ήταν κάποτε σε ένα αεροπλάνο άνθρωποι πόλων κρατών. Κάποια στιγμή ένας Αγγλος σηκώνεται και λέει:
- Τώρα πετάμε πάνω από την Αγγλία, που έχει την περίφημη λίρα.
Και τότε οι άλλοι του λένε:
- Σιγά ρε εμείς την λίρα την έχουμε για να σκουπίζουμε τον κώλο μας.
Μετά από λίγο σηκώνεται ο Γερμανός και λέει:
- Εδώ είναι η Γερμανία που βγάζει τις περίφημες μπίρες.
Και τότε οι άλλοι του λένε:
- Σιγά ρε εμείς την μπίρα την έχουμε για να σκουπίζουμε τον κώλο μας.
Μετά από λίγα λεπτά σηκώνεται ένας Πέρσης και λέει:
- Τώρα πετάμε πάνω από την Περσία που παράγει τα περίφημα περσικά χαλιά.
Και τότε οι άλλοι του λένε:
- Σιγά ρε εμείς τα περσικά χαλιά τα έχουμε για να σκουπίζουμε τον κώλο μας.
Τέλος πάντων σηκώνεται και ο Έλληνας και λέει:
- Εδώ είναι η Ελλάδα που έχει τα περίφημα παπουτσόσικα, και όποιος είναι άντρας ας σκουπίσει τον κώλο του.
Διαγωνισμός σκύλων. Ο Γερμανός βγαίνει μ ένα λύκο-"όνειρο". Βγάζει 10 μάρκα, του τα βάζει στο στόμα και του λέει:
"Αντε, αγόρι μου. Κάνε αυτό που ξέρεις". Φσσστ, βολίδα ο σκύλος, εξαφανίζεται.
Ύστερα από δύο λεπτά γυρίζει με… τσιγάρα, εφημερίδα, καραμέλες και τα… ρέστα. Ο Αγγλος βγαίνει μ ένα υπέροχο σέτερ. Του δίνει 30 λίρες και του λέει:
"Αντε, αγόρι μου, κάνε αυτό που ξέρεις"
. Ο σκύλος γυρίζει ύστερα από 10 λεπτά με… τσιγάρα, εφημερίδα, δύο σακούλες σούπερ μάρκετ γεμάτες αλλαντικά, τα ρέστα και την… απόδειξη. Ο Έλληνας βγαίνει μ ένα μούργο… Του δίνει δύο πεντοχίλιαρα και του λέει:
"Αντε, αγόρι μου, κάνε αυτό που ξέρεις". Περνάει μισή ώρα, μία, δύο, ρε που ναι ο σκύλος, τέλος πάντων, βγαίνουν να τον ψάξουν και τι να δουν; "Καβάλα"
Σε μια σκύλα ο μούργος, κάνει… αμέριμνος τη δουλειά του. Οπότε πετιέται ο Έλληνας και λέει:
"Γι αυτό, ρε γαμώ το, δεν του δίνω λεφτά. Όλα οι… πουτάνες του τα τρώνε…".
Κάποτε ο συγχωρεμένος ο Α. Παπανδρέου ήταν σε πολύ ακριβό εστιατόριο, στην Αγγλία, παρέα με το συγχωρεμένο τον Κουτσόγιωργα, τη Μιμή και ομάδα επιχειρηματιών.
Σε κάποια στιγμή η Μιμή βλέπει τον Κουτσόγιωργα να βάζει με τρόπο στην τσέπη του σακακιού του ένα ολόχρυσο, πανάκριβο κουτάλι.
Η Μιμή το βλέπει και γίνεται έξαλλη! Σκύβει στο αυτί του Ανδρέα και του λέει:
- Το είδες αυτό, Ανδρέα;
- Το είδα. Σκάσε, θα γίνουμε ρεζίλη.
- Μα είναι δυνατόν ο Μένιος να βουτάει χρυσά κουτάλια έτσι εύκολα; Θέλω κι εγώ!
- Σε παρακαλώ τώρα, τι είναι αυτά που λες; Αρχηγός κόμματος είμαι. Σύνελθε, χρυσή μου...
- Ανδρέα, αν δεν μου πάρεις και μένα ένα κουταλάκι θα σου κόψω το σεξ για ένα μήνα.
Ο εκλιπών πρόεδρος χλόμιασε. Κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν σοβαρά και πως έπρεπε να σκεφτεί κάτι αμέσως... Απευθυνόμενος στους επιχειρηματίες είπε τα εξής:
- Ξέρετε, αγαπητοί μου, πέρα από την πολιτική έχω και κρυφά ταλέντα... Το αγαπημένο μου χόμπι είναι τα ταχυδακτυλουργικά κόλπα!
Εντυπωσιασμένοι οι επιχειρηματίες τού ζήτησαν να τους δείξει ένα τρικ.
- Ευχαρίστως, απάντησε ο Ανδρέας. Λοιπόν, βλέπετε αυτό εδώ το χρυσό κουταλάκι; Το σηκώνω, το βάζω στο εσωτερικό του σακακιού μου και με μία κίνηση... άμπρα, κατάμπρα... εξαφανίστηκε!
- Μα, τι λέτε, κύριε πρόεδρε, απάντησε ένας από τους επιχειρηματίες. Αφού το κουταλάκι είναι στην τσέπη σας. Βάζω στοίχημα πως αν κοιτάξω θα είναι ακόμη εκεί!
- Σοβαρά, ε;, απάντησε ο Ανδρέας. Μένιο, βγάλε το κουταλάκι από την τσέπη σου, καλέ μου.
Μια οικογένεια Αγγλων περνούσε τις καλοκαιρινές της διακοπές στην Γερμανία και κατά την διάρκεια ενός περιπάτου, παρατηρούν ένα χαριτωμένο σπιτάκι που τους φάνηκε κατάλληλο για να περάσουν τις επόμενές τους διακοπές. Ζήτησαν και έμαθαν λοιπόν ότι ιδιοκτήτης του σπιτιού είναι ένας Διαμαρτυρόμενος Πάστορας. Αφού συναντήθηκαν μαζί του, έκλεισαν συμφωνία για τον επόμενο χρόνο.
Γυρνώντας όμως πίσω στην Αγγλία, ξαφνικά η σύζυγος θυμήθηκε ότι από ολόκληρο το σπίτι το μόνο δωμάτιο που ΔΕΝ κοίταξε, ήταν το W. C. (Water Close) Έγραψε λοιπόν το εξής γράμμα στον Πάστορα :
"Αιδεσιμότατε πάτερ, είμαι η κυρία που μερικές μέρες πριν, κλείσαμε ένα συμβόλαιο για το σπίτι σας στην εξοχή, αλλά δεν πρόσεξα καθόλου το W. C. Θα ήθελα λοιπόν αν σας είναι εύκολο να με πληροφορήσετε κατάλληλος."
Όταν έλαβε το γράμμα ο Πάστορας, μη γνωρίζοντας την σύντμηση του W. C. αλλά νομίζοντας ότι πρόκειται για το κοντινό εκκλησάκι των Αγγλικανών που ονομάζεται Warbles Chapel, της απαντά:
Αγαπητή μου κυρία ξετίμησα την ερώτησή σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται σε απόσταση 12 Km από το σπίτι, πράγμα λίγο δύσκολο ιδίως γι΄ αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά!
Όποιος δε έχει την συνήθεια να παραμένει για πολύ, είναι καλό να φέρνει μαζί του και το φαγητό, ώστε να μπορεί να παραμένει και ολόκληρη την ημέρα!
Την απόσταση των 12 Km μπορεί να τη καλύψει κανείς με ποδήλατο ή και με τα πόδια. Αν πάλι βιάζεται πολύ μπορεί να την καλύψει και με το αυτοκίνητο!
Είναι καλύτερο να πηγαίνετε εγκαίρως για να μην διαταράσσεται την ησυχία των άλλων παρευρισκομένων που είναι ήδη μέσα. Στην αίθουσα υπάρχουν θέσεις για 40 άτομα καθήμενα και 100 όρθιους. Για το λόγο αυτό στην αίθουσα υπάρχει ΚΑΙ κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές!
Φυσικά σας συνιστώ να φτάνεται γρήγορα για να βρίσκεται θέση να κάθεστε!
Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς τους και όλοι μαζί τραγουδούν. Στην είσοδο σας παραδίδεται ένα χαρτί και αν δε φθάσουν τα χαρτιά για όλους τους παρευρισκόμενους, τότε τα χαρτιά τα χρησιμοποιείτε με τον διπλανό σας. Τα φύλλα δε, θα πρέπει να επιστρέφονται στην είσοδο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλη φορά!
Υπάρχουν επίσης και μεγάφωνα για να μπορούν να μετέχουν και αυτοί που βρίσκονται έξω από το W. C!
Αυτά Δε που συλλέγονται μοιράζονται στους φτωχούς. Υπάρχουν επίσης και φωτογράφοι που φωτογραφίζουν τους παρευρισκόμενους σε διάφορες φάσεις, για να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο ανθρώπινη!
Εις το επανιδείν με τα του συζύγου σας.
Ο πάστορ
Κάποτε οι ανθρωποφάγοι έπιασαν τρεις λευκούς, έναν Αμερικάνο, έναν Αγγλο και έναν Έλληνα. Όπως τους είχαν δεμένους σε πασσάλους, ο αρχηγός ρωτάει τον Αμερικάνο:
- Τι τέλει εσύ; Μπόνκο ή Τάνατο;
Ο Αμερικάνος σκέπτεται ότι θάνατος ξέρει τι σημαίνει, ενώ Μπόνκο όχι, και απαντάει στον αρχηγό "Μπόνκο".
Οπότε ο αρχηγός φωνάζει: Ατατίβι έλα έξω. Έρχεται λοιπόν ο Ατατίβι, ένα θηρίο 2 μέτρα μπόι και του λέει ο αρχηγός:
"Μπόνκο". Παίρνει τότε τον Αμερικάνο τον βάζει μέσα σε μία καλύβα και τον περιποιείται καταλλήλως.
Βγαίνει κάποια στιγμή ο Αμερικάνος στραπατσαρισμένος, αλλά ζωντανός.
Μετά ρωτάει τον Αγγλο:
"Μπόνκο ή Τάνατο";
- Μπόνκο, Μπόνκο, απαντάει ο Αγγλος ενθουσιασμένος.
Τέλος ρωτάει και τον Έλληνα το ίδιο. Ο Έλληνας σκέφτεται ότι δεν πρέπει να προδώσει τα ιδανικά, ιερά και όσια της φυλής και απαντά υπερήφανα "Θάνατο". Οπότε ο αρχηγός στρέφεται στον Ατατίβι και λέει:
- "Μπόνκο μέχρι Τάνατο"!