Ένα ζευγάρι φοιτητών, με 1.000 ευρώ στην τσέπη τους και σε περίοδο εξετάσεων πήγαν κάπου να περάσουν καλά και να διαβάζουν.
Βρίσκουν ένα ξενοδοχείο και πιάνουν ένα δωμάτιο, πιστεύοντας ότι με τα 1.000 ευρώ για πέντε μέρες οτι θα περνούσαν καλά. Τελειώνουν οι μέρες και πάει το αγόρι να πληρώσει και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
- Τι οφείλουμε κύριε;
- 1.200 ευρώ, απαντάει ο υπάλληλος.
- Τι λέτε κύριε, γιατί τόσα;
- Γιατί το ξενοδοχείο είναι με πισίνα.
- Μα εμείς δεν πήγαμε στην πισίνα.
- Ας πηγαίνατε, η πισίνα εδώ ήταν και έχει και τέννις.
- Μα εμείς δεν παίξαμε.
- Έχει και disco.
- Μα δεν πήγαμε ούτε στην disco.
- Ας πηγαίνατε, εδώ ήταν όλα.
- Ωραία, λέει το αγόρι, πάρε τα 1.000 ευρώ.
- Και άλλα διακόσια, λέει ο υπάλληλος.
- 200 ευρώ είναι που πήγες εσύ με την κοπέλα μου!
- Τι λέτε κύριε, εγώ δεν πήγα..!
- Ας πηγαίνατε, η κοπέλα μου στο δωμάτιο που μας δώσατε ήταν...!
Ο πατέρας, της γενιάς του Πολυτεχνείου, κάθεται στο σαλόνι του σπιτιού του μαζί με τον 10χρονο γιο του και το νεώτερο βλαστάρι της οικογένειας, ένα μωρό 1 έτους. Κάποια στιγμή αποφασίζει να εξηγήσει στον "μεγάλο" τι σημαίνουν όλα όσα ακούγονται για τις κοινωνικές τάξεις, την αντιπαλότητά τους και τον ρόλο της εξουσίας στη ζωή μας.
- "Κοίτα παιδί μου", του λέει, "η κοινωνία είναι όπως η οικογένεια. Στην δική μας οικογένεια για παράδειγμα, εγώ είμαι το κεφάλαιο. Αυτός δηλαδή που κερδίζει και φέρνει τα χρήματα. Η μητέρα σου είναι η κυβέρνηση, αυτή αποφασίζει που και πώς θα τα ξοδέψουμε. Η υπηρέτρια είναι η εργατική τάξη. Εσύ παιδί μου είσαι ο λαός".
- "Το μωρό πατέρα τι είναι", ρωτάει ο γιος, "ο λαουτζίκος";
- "Όχι παιδί μου, το μωρό είναι το μέλλον του λαού", απαντάει ο πατέρας.
Η ώρα έχει περάσει και πάνε όλοι για ύπνο. Κάποια στιγμή, αργά τα μεσάνυχτα, το μωρό τα έχει "κάνει" και κλαίει με λυγμούς. Κανένας δεν σηκώνεται να το ησυχάσει. Ο γιος, σηκώνεται, χτυπάει την πόρτα της κρεβατοκάμαρας των γονέων του. Τίποτα! Μισανοίγει την πόρτα και βλέπει την μητέρα του να κοιμάται ατάραχη φορώντας ωτοασπίδες. Ο πατέρας πουθενά. Πηγαίνει προς την κουζίνα και από την μισάνοιχτη πόρτα βλέπει τον πατέρα του να "πηδάει" την υπηρέτρια. Φεύγει αθόρυβα και από εκεί πλήρως απογοητευμένος και επιστρέφει στο δωμάτιό του. Το πρωί, αναφέρει στον πατέρα του το βραδινό περιστατικό με το κλάμα του μωρού.
- "Να σου εξηγήσω γιε μου", λέει ο πατέρας.
- "Άσε, άσε πατέρα κατάλαβα", του απαντάει ο γιος. "Το κεφάλαιο "πηδάει" την εργατική τάξη, η κυβέρνηση κοιμάται του καλού καιρού, ο λαός φωνάζει, αλλά δεν τον ακούει κανείς και το μέλλον του λαού παραμένει σκατωμένο !
Ένας Τύπος μπαίνει σε ένα μαγαζί με εκκλησιαστικά και ρωτάει τον υπάλληλο βλέποντας την εικόνα του μυστικού δείπνου:
Ρε παλικάρι, πόσο το πουλάτε το πάρτι? Τρελαίνεται ο μικρός, χώνεται στο καμαράκι και λέει στον ιερέα το σκηνικό και του λέει ο ιερέας: Πες του 300 ευρώ να φύγει. Ο τύπος συνεχίζει το βιολί του και ξαναρωτάει.. τη γκόμενα πόσο? (την εικόνα της παναγίας) Φρικάρει ο μικρός ξαναμπαίνει μέσα και ο παπάς του λέει: Πες του μαλάκα 500 ευρώ να ξεκουμπιστεί... Τίποτα ο τύπος εκεί καρφωμένος ξαναρωτάει Το σταυρό πόσο? Tον κοιτάει ο υπάλληλος πάει μέσα το λέει στον ιερέα ότι αυτή τη φορά το ονόμασε κανονικά και του λέει ο ιερέας: Πες του 50ευρώ μήπως και βγάλουμε μεροκάματο...
Βγαίνει έξω ο μικρός του λέει ο σταυρός κύριε κάνει 50 ευρώ.. και ξαναρωτάει ο άλλος... Με Ή χωρίς τον ακροβάτη?
Γίνονται εκλογές και κερδίζει η παράταξη που για χρόνια ήταν στην αντιπολίτευση. Σε ένα από τα υπουργεία κατά την παράδοση ο παλιός υπουργός λέει στον καινούριο:
- «Εκτός από όσα σου είπα ήδη στο 3ο συρτάρι του γραφείου θα βρεις 3 γράμματα για την αντιμετώπιση κρίσεων».
Ο νέος υπουργός όλο αυτοπεποίθηση απαντά:
- «Τι να τα κάνω τα γράμματά σου! Εμείς έχουμε πρόγραμμα και όλα θα πάνε μια χαρά».
Περνάνε έξι μήνες και ξεσπά η πρώτη κρίση. Ο νέος υπουργός προσπαθεί να την αντιμετωπίσει με δηλώσεις και συνεντεύξεις στα ΜΜΕ αλλά τα πράγματα δεν ηρεμούν. Μετά από λίγο θυμάται τα γράμματα του προκατόχου του. Τρέχει στο γραφείο, ανοίγει το γράμμα Νο 1 και διαβάζει:
- «Για την πρώτη μεγάλη κρίση θα ισχυριστείς ότι για τα προβλήματα φταίει ο προηγούμενος. Ζήτα πίστωση χρόνου».
Έτσι και γίνεται: ο υπουργός λέει στο λαό ότι δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί το χάος που παρέλαβε από τον προηγούμενο υπουργό μέσα σε έξι μήνες και ως εκ τούτου θα πρέπει να του δοθεί μια πίστωση χρόνου ώστε να φέρει αποτέλεσμα το πρόγραμμα της κυβερνήσεως.
Η κρίση εκτονώνεται. Μετά από έξι μήνες ξεσπά νέα κρίση. Ο υπουργός αρχίζει πάλι τις δικαιολογίες στον τύπο, αναμασά τα ίδια και τα ίδια, δίνει συνεντεύξεις, γράφει άρθρα στις φιλικά προσκείμενες εφημερίδες αλλά δε γίνεται τίποτα. Τα ΜΜΕ τον φτύνουν και ο λαός έξαλλος. Θυμάται τα γράμματα, ανοίγει το φάκελο Νο 2 και βλέπει τα εξής:
- «Θα ισχυριστείς ότι για όλα τα προβλήματα φταίει το σύστημα».
Πράγματι, ο υπουργός βγάζει ένα δεκάρικο λόγο για τις αδυναμίες του συστήματος, για το σάπιο κατεστημένο που εμποδίζει το έργο του και για το οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει η νέα κυβέρνηση, για το νομικό πλαίσιο που δυστυχώς δεν είναι ευέλικτο και προοδευτικό, και υπόσχεται ότι το πολύ μέχρι το τέλος του έτους θα έχουν αντιμετωπιστεί τα θέματα.
Η κατάσταση βελτιώνεται και ο υπουργός ηρεμεί. Δυστυχώς όμως επειδή όλα τα ωραία δεν κρατούν για πάντα σε λίγο ξεσπά νέα κρίση ακόμα πιο σφοδρή, η καρέκλα του υπουργού μας τρίζει επικίνδυνα και αυτή τη φορά πανικόβλητος τρέχει κατευθείαν στο συρτάρι συγχωρώντας τα πεθαμένα του προκατόχου του που τόσο καλός φάνηκε μαζί του και του εμπιστεύτηκε τέτοιο θησαυρό. Ανοίγει το 3ο γράμμα και διαβάζει:
- «Δεν υπάρχει δικαιολογία. Ετοίμασε τρία γράμματα για τον επόμενο».
Ένας άντρας πήγε με την γυναίκα του σε ένα υπερπολυτελέστατο ξενοδοχείο και ρωτάει λοιπόν τον ξενοδόχο πόσο κάνει το δωμάτιο για δέκα ημέρες.
- 50 ευρώ του απαντάει ο ξενοδόχος.
- Ωραία λέει στην γυναίκα του θα κάτσουμε δεν είναι πολύ ακριβά! Περνάνε οι δέκα ημέρες και πάει να πληρώσει το δωμάτιο. Βγάζει 500 ευρώ και τα δίνει στον ξενοδόχο. Αυτός του λέει ότι το δωμάτιο κάνει 1000 ευρώ. Μα... Κοιτάξτε να δείτε του λέει ο ξενοδόχος το ξενοδοχείο είναι υπερπολυτελείας και έχει απ όλες τις ανέσεις π. Χ. έχει πισίνα και κοστίζει 100 ευρώ.
Τουρίστας.: Μα εγώ δεν χρησιμοποίησα την πισίνα...
Ξενοδόχος: Εκεί ήταν ας πήγαινες. Ακόμα έχει γήπεδο του τένις και κοστίζει 200 ευρώ.
Τουρίστας: Μα εγώ δεν έπαιξα τένις.
Ξενοδόχος: Εκεί ήταν κύριε μου ας πήγαινες. Το ξενοδοχείο μας έχει και σάουνα και κοστίζει 200.
Τουρίστας: Μα εγώ δεν έκανα σάουνα.
Ξενοδόχος: Εκεί ήταν η σάουνα ας πήγαινες.
Τουρίστας: Βγάζει λοιπόν 500 ευρώ και του τα ακουμπάει πάνω στην ρεσεψιόν.
Ξενοδόχος: Μα κύριε σας είπα ότι κάνει 1000 ευρώ οι δέκα μέρες για το δωμάτιο.
Τουρίστας: Ναι του λέει αυτός 500 ευρώ για το δωμάτιο και 500 ευρώ για δέκα ημέρες που πήγαινες με την γυναίκα μου.
Ξενοδόχος: Μα τι λέτε κύριε εγώ δεν πήγα με την γυναίκα σας.
Τουρίστας: Εκεί ήταν ας πήγαινες...
Ένας καλοντυμένος κύριος διασκεδάζει σε ένα μπαρ και στο τέλος της βραδιάς φεύγει παρέα με μια κοπέλα με την οποία έχει συμφωνήσει να κοιμηθούν μαζί για 100 δολάρια.
Αφού περνούν ένα ωραίο βράδυ, πριν χωρίσουν το πρωϊ, ο κύριος λέει στην κοπέλα πως θα της στείλει τα χρήματα με την γραμματέα του. Σκεφτόμενος όμως ο κύριος κατά τη διάρκεια της ημέρας καταλαβαίνει πως ήταν πολλά τα λεφτά για μια ερωτική βραδιά. Γράφει λοιπόν ένα γράμμα στην κοπέλα ,το βάζει σε ένα φάκελο με 50 δολάρια, γράφει απέξω "Ενοίκιο" και της το στέλνει με τη γραμματέα του.
Όταν παίρνει το γράμμα η κοπέλα διαβάζει τα εξής:
Αγαπητή δεσποινίς,
Όπως βλέπετε σας αποστέλλω το ήμισσυ του συμφωνηθέντος ποσού για το ενοίκιο της γκαρσονιέρας και αυτό σας το δικαιολογώ αμέσως:
1. Καταρχήν, μου υποσχεθήκατε πως το δωμάτιο είχε καλή θέρμανση αλλά προσωπικά το βρήκα αρκετά κρύο.
2. Πιστεύω πως με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως ήμουν ο πρώτος ένοικος.
3. Μου είχατε πει πως ήταν μικρούλι και συμπαθητικό για να με κάνει να νιώσω ωραία αλλά εγώ βρήκα έναν αχανή χώρο.
Το άλλο πρωϊ φτάνει στο γραφείο του κυρίου ένα γράμμα που περιέχει 50 δολάρια και αναφέρει τα εξής:
Αγαπητέ κύριε,
Σας επιστρέφω τα χρήματα του ενοικίου αλλά όσον αφορά τις παρατηρήσεις σας έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:
1. Η θέρμανση υπάρχει και είναι πολύ δυνατή αρκεί να ξέρετε πως να την ανάψετε.
2. Θα έπρεπε να έχετε καταλάβει πως ένα τόσο καλά διατηρημένο δωμάτιο δεν είναι δυνατόν να παραμένει ακατοίκητο.
3. Και τέλος, το δωμάτιο δεν θα σας φαινόταν τόσο μεγάλο αν είχατε την κατάλληλη επίπλωση για να τοποθετήσετε στο εσωτερικό του..!
Ενώ τα spreads των ελληνικών ομολόγων έφτασαν στα ύψη: Τρεις μπογιατζήδες - ένας Αλβανός, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας- πέθαναν και πήγαν στον Παράδεισο. Ο Αγιος Πέτρος τους άνοιξε την πόρτα.
- Καλώς τα παιδιά. Επιτέλους ήρθαν και τρεις χρήσιμοι άνθρωποι. Ρε παιδιά θέλω να βάψω την πόρτα του Παράδεισου.
- Για πες μου, λέει του Αλβανού, πόσα θέλεις για να τη βάψεις;
- 600 ευρώ, λέει ο Αλβανός...
- 600; Πώς τα λογάριασες;
- Nα: 400 για μένα και 200 τα υλικά.
- Εσύ, λέει του Γερμανού, πόσα θέλεις ;
- 900 ευρώ: 300 για μένα, 300 στην εφορία και 300 τα υλικά.
- Και εσύ, λέει του Έλληνα, πόσα θέλεις ;
- 3.000 ευρώ Αγιε Πέτρο.
- 3.000; Τρελός είσαι; Πώς τα λογάριασες;
- Αγιε Πέτρο, έλα πιο κοντά να μην μας ακούν.
Ο Αγιος Πέτρος πήγε κοντά του και ο Έλληνας του ψιθυρίζει:
- Ακουσε να δεις: 1.000 για σένα, 1.000 για μένα, 400 στο Γερμανό για να το βουλώσει και 600 θα δώσουμε στον Αλβανό για να βάψει την πόρτα...
- Το 1987, πήγε ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου να εγκαινιάσει μια νέα πτέρυγα στα διυλιστήρια της ESSO PAPPAS στην Θεσσαλονίκη.
- Με την είσοδο του ήταν παρατεταγμένοι όλοι οι επίσημοι. Υπουργοί, Νομάρχες, Στρατηγοί κτλ. Αφού τους χαιρέτισε όλους ρωτάει.
- O Μπιτζίδης που είναι ρε παιδιά; -Aφωνος ο διευθυντής της ESSO, διότι ο Μπιτζίδης ήταν ο τελευταίος μουντζούρης εργάτης, στέλνει να τον ειδοποιήσουν να έρθει. Πράγματι ανεβαίνει επάνω ο Μπιτζίδης και μόλις βλέπει τον Παπανδρέου τρέχει και αγκαλιάζονται με συγκίνηση. Αντρέα μου ο Μπιτζίδης, Γιώργο μου ο Παπανδρέου, δάκρυσαν. Το 1991 πηγαίνει ο Μητσοτάκης να εγκαινιάσει την ίδια πτέρυγα.! -Πάλι τα ίδια . Όλοι οι επίσημοι στην σειρά.
- Που είναι ο Μπιτζίδης ρε παιδιά, λέει ο Μητσοτάκης, πάλι κόκαλο ο διευθυντής, φωνάζει πάλι τον Μπιτζίδη. Η ίδιες σκηνές μόλις ανεβαίνει επάνω. Αγκαλιές, συγκίνηση, Γιώργο μου, Κώστα μου. Όταν τελείωσε η εκδήλωση, ο διευθυντής φωνάζει τον Μπιτζίδη στο γραφείο του.
- Έλα δω ρε Μπιτζίδη, τι γνωριμίες είναι αυτές;- Αυτές δεν είναι τίποτα κύριε διευθυντά, λέει ο Μπιτζίδης, στην Ευρώπη να δείτε τι γνωριμίες έχω.
- Θαχει πλάκα να ξέρεις και τον πάπα.-Αλλοιμονο, τον παπα δεν ξέρω ;-Ρε μπαγάσα, θα κάνω τα έξοδα να πάμε μαζί στο Βατικανό να δω αν λες αλήθεια, λέει ο διευθυντής. Πράγματι, ξεκινάνε και φτάνουν στο Βατικανό, εκείνη την ώρα ο πάπας ήταν σε ένα μπαλκόνι και διάβαζε κάτι, ενώ κάτω στην πλατεία ήταν χιλιάδες πιστών.
- Κύριε διευθυντά, ανεβαίνω επάνω να χαιρετήσω τον παπα και έρχομαι σε λίγο λέει ο Μπιτζίδης. Πράγματι ανεβαίνει επάνω, πάει από πίσω από τον παπα, τον χτυπάει πίσω στην πλάτη, γυρίζει ο πάπας και μόλις τον βλέπει, παρατάει τα πάντα και πάλι τα ίδια . Αγκαλιές, φιλιά, Γιώργο μου, παπα μου. Αφού τα είπαν λίγο στο μπαλκόνι, ο Μπιτζίδης χαιρέτισε τον παπα και κατέβηκε κάτω, στον διευθυντή του. Αλλά τι να δει. Ο διευθυντής του αναίσθητος κάτω και από πάνω να του κάνουν αέρα και μαλάξεις. Όταν συνήλθε, τον ρωτάει ο Μπιτζίδης, - τι πάθατε κύριε διευθυντά.
- Τι να πάθω ρε Μπιτζίδη του λέει, όταν αγκαλιαζόσουν και φιλιόσουν με τον παπα, ήρθε ένας Φιλανδός και με ρώτησε.
- Αυτός που αγκαλιάζεται με τον Μπιτζίδη, ποιος είναι;!
Η αβάσταχτη δυστυχία του να είσαι άντρας!
Η αβάσταχτη δυστυχία του να είσαι άντρας! ΕΡΓΑΣΙΑ Αν δουλεύεις πολλές ώρες, την παραμελείς. Αν δουλεύεις λίγες ώρες, είσαι αχαΐρευτος! ΧΡΗΜΑΤΑ Αν παίρνει λιγότερα χρήματα από σένα στην δουλειά, της πίνουν το αίμα! Αν παίρνεις λιγότερα χρήματα από εκείνη, είσαι άχρηστος και καλά θα κάνεις να βρεις κάτι καλύτερο, γιατί αρκετά σε ανέχτηκε. ΚΟΜΠΛΙΜΕΝΤΑ Αν της πεις ότι είναι όμορφη, πας να την ρίξεις στο κρεβάτι. Αν δεν της κάνεις κομπλιμέντο, αδιαφορείς για κείνη, και δεν θα φταίει αν πάει με τον πρώτο τυχόντα που θα της πει ένα γλυκόλογο. ΚΛΑΜΑ Αν κλάψεις, είσαι μαμούχαλος. Αν δεν κλάψεις, είσαι ένας αναίσθητος. ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ Αν γυμνάζεσαι και προσέχεις την διατροφή σου, είσαι κόκορας κι επιδειξίας. Αν δεν γυμνάζεσαι, είσαι γουρούνι. ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ Αν της αγοράσεις λουλούδια, έχεις λερώσει την φωλιά σου. Αν δεν της πάρεις λουλούδια, είσαι άξεστος. ΣΤΟΧΟΙ Αν νοιώθεις περήφανος για τους στόχους που έχεις καταφέρει, είσαι επιδειξίας. Αν είσαι μετριοπαθής, δεν έχεις φιλοδοξίες. ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ Αν εκείνη έχει πονοκέφαλο, είχε μία δύσκολη μέρα. Αν εσύ έχεις πονοκέφαλο, είναι μόνο μία πρόφαση, γιατί δεν την αγαπάς πια...