Ένας τροχονόμος σταματά έναν οδηγό για να του δώσει το βραβείο του καλύτερου οδηγού της χρονιάς, αφού τον παρακολούθησε για πολλή ώρα χωρίς να παραβεί κανέναν κώδικα. Tον ρωτά:
- Tι θα κάνετε με τα 300 χιλιάρικα που είναι το βραβείο; Aπαντά αυτός:
- Aρχικά θα πάρω το δίπλωμα! Πετάγεται η συνοδηγός να προλάβει την γκάφα λέγοντας:
- Mην τον ακούτε κύριε όργανο, όταν πίνει δεν ξέρει το λέει! Πετάγεται και ο συνεπιβάτης από το πίσω κάθισμα:
- Kαι σας είπα βρε παιδιά τι τις θέλουμε τις βόλτες με κλεμμένο αμάξι! Συμπληρώνει και ο τέταρτος της παρέας από το Πορτμπαγκάζ:
- Tι έγκινε ρε παιντιά; περάσαμε τα σύνορα;
Ο Παναθηναϊκός χάνει άλλο ένα ματς και ο κόσμος αγανακτεί. Εισβάλλουν λοιπόν στα αποδυτήρια και γίνεται πανικός.
Τότε έρχεται μια ιδέα του Σαλπιγγιδη:
"Θα φέρω μια στολή αστυνομικού στα αποδυτήρια, ώστε όταν ξαναγίνουν επεισόδια, θα την φοράω και θα φεύγω άνετα!"
Όντως, την επόμενη φορά (όπως πάντα) ξαναγίνονται επεισόδια. Φοράει γρήγορα ο Σαλπιγγίδης τη στολή του μπάτσου, κανένας δεν τον αναγνωρίζει και φεύγει ανενόχλητος.
Στο δρόμο, του φωνάζει μια γριούλα:
- Σαλπιγγιδη, παιδάκι μου, μπορείς να με περάσεις απέναντι;
Τρελλαίνεται ο Σαλπιγγιδης. Καθώς την περνάει απέναντι, σκέφτεται:
- Καλά, εδώ ξέφυγα από τόσους οπαδούς που με βλέπουν συνέχεια και με γνωρίζουν, η γριά πώς με αναγνώρισε;
Την επόμενη αγωνιστική, ξανά χάνει ο βάζελος, ξανά επεισόδια, ξαναβάζει τη στολή του μπάτσου, φεύγει ανενόχλητος... Ξανά η γριά στο δρόμο:
- Σαλπιγγιδη, με περνάς σε παρακαλώ απέναντι;
Κόκκαλο ο Σαλπιγγιδης!
Την περνάει ξανά απέναντι, και φεύγοντας σκέφτεται:
"Την επόμενη φορά, θα την ρωτήσω πώς με αναγνωρίζει"
Έρχεται η επόμενη φορά, ξανά ήττα, ξανά επεισόδια, ξανά στολή, ξανά η γριά να την περάσει απέναντι.
Σαλπιγγιδης:
- Θα σε περάσω γιαγιά, αλλά πες μου σε παρακαλώ, εδώ δεν με αναγνωρίζουν οι οπαδοί, εσύ πώς με αναγνωρίζεις;
Κι η γριά:
- Σκάσε ρε βλάκα! Ο Γκούμας είμαι!
Πριν από πολλά πολλά χρόνια, όταν ήμουν 25 ετών, παντρεύτηκα μία γυναίκα χήρα.
Αυτή η χήρα είχε μία μεγάλη κόρη. Ο πατέρας μου ερωτεύτηκε την κόρη της χήρας και σύντομα παντρεύτηκαν. Το γεγονός αυτό έκανε τον πατέρα μου γαμπρό μου, και από τότε άλλαξε η ζωή μου. Η θετή μου κόρη έγινε και μητριά μου (αφού είναι η γυναίκα του πατέρα μου). Τα πράγματα περιεπλάκησαν όταν η γυναίκα μου γέννησε ένα αγοράκι. Ο μικρός γιος μου (εγγονός του πατέρα μου) έγινε και κουνιάδος του πατέρα μου (αφού είναι αδελφός της γυναίκας του). Aρα έγινε και θείος μου (γεγονός που με λύπησε πολύ). Διότι αφού είναι θείος μου, είναι και αδελφός της κόρης της χήρας (της γυναίκας του πατέρα μου), η οποία φυσικά είναι και μητριά μου (αφού είναι και γυναίκα του πατέρα μου). Η γυναίκα του πατέρα μου (η μητριά μου), κατόπιν γέννησε έναν γιο (πράγμα που μας έβαλε σε ακόμα μεγαλύτερους μπελάδες). Αυτός πλέον είναι ο εγγονός μου (αφού είναι ο γιος της θετής μου κόρης). Η γυναίκα μου (η χήρα) είναι μητέρα της μητριάς μου. Συνεπώς, δεν είναι μόνο γυναίκα μου, είναι και γιαγιά μου. Αφού δε η γυναίκα μου είναι και γιαγιά μου, τότε εγώ είμαι και εγγονός της. Kάθε φορά που τα σκέπτομαι όλα αυτά, τρελαίνομαι. Διότι ως σύζυγος της γιαγιάς μου, είμαι αναγκαστικά και ο παππούς μου !
Καταραμένη φαλάκρα...
Ένας τύπος χωρίς μαλλιά, πάει στο γιατρό:
- Γιατρέ, τί μπορούμε να κάνουμε για την περίπτωσή μου;
- Κοιτάξτε, δεν είναι δα και τίποτα σοβαρό. Πάρτε αυτό το μπουκαλάκι και κάθε μέρα κάντε και από μια επάλειψη και θα σας βγουν μαλλιά, αλλά ποτέ μη διαβάσετε τις οδηγίες.
Παίρνει λοιπόν το μπουκαλάκι και αρχίζει τη θεραπεία. Μετά την πρώτη βδομάδα, κοιτάζεται στον καθρέπτη, αλλά πουθενά μαλλιά. Απεναντίας, το κεφάλι του έχει μικρύνει λίγο κι έχει γίνει σαν ένα πεπόνι.
Παραξενεμένος ο τύπος, παίρνει τηλέφωνο τον γιατρό:
- Γιατρέ, μαλλιά δεν έβγαλα, αλλά το κεφάλι μου έχει μικρύνει λίγο! Τί να κάνω;
- Κανένα πρόβλημα. Η θεραπεία πάει μια χαρά. Συνεχίστε κανονικά, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες.
Περνάει η 2η βδομάδα, πάλι δεν έχει βγάλει ούτε μια τρίχα. Και το κεφάλι του έχει μικρύνει κι άλλο. Τώρα έχει γίνει σαν μεγάλο πορτοκάλι. Έντρομος ο τύπος, παίρνει τον γιατρό τηλέφωνο:
- Γιατρέ, πάλι ούτε μια τρίχα δεν έβγαλα και το κεφάλι μου έχει γίνει σαν πορτοκάλι!
- Θαυμάσια νέα. Η θεραπεία προχωράει αποτελεσματικότατα. Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες.
Περνάει η 3η βδομάδα και ακόμα δεν είχε βγάλει ούτε μία τρίχα. Το κεφάλι του έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις. Ξανά ο τύπος τηλεφωνάει στο γιατρό:
- Γιατρέ, το κεφάλι μου έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις και ούτε μια τρίχα δεν έχει επάνω!
- Μη στεναχωριέστε. Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες.
Τι να κάνει ο τύπος, ήρθα που ήρθα ως εδώ ας συνεχίσω, σκέφτηκε.
Περνάει η 4η βδομάδα της θεραπείας του και το κεφάλι του πλέον έχει γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ!
"Δε χέζεις το γιατρό", λέει ο τύπος, "θα διαβάσω τις οδηγίες!"
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ: Όταν το κεφάλι σας γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ, χτενίστε τα φρύδια προς τα πάνω!
Πήγε ο Πόμπος να εξομολογηθεί:
- Πάτερ μου, αμάρτησα.
- Τι έκανες, παιδί μου;
- Έκανα σχέση με μία κοπέλα. Πήγα να την δω σπίτι της, και η μάνα της έλειπε για ψώνια, ο κύρης της ήταν στην δουλειά και η αδερφή της ήταν στα καταστήματα. Είμασταν μόνοι μας. Και έξω έβρεχε πολύ... Ε, και το κάναμε...
- Τι λες ρε; Μια βδομάδα νηστεία, και να μην το ξανακάνεις.
Την άλλη βδομάδα ξαναπάει ο Πόμπος.
- Πάτερ μου, αμάρτησα.
- Τι έκαμες πάλι, ρε;
- Ε, πήγα να δώ την κοπέλα στο σπίτι της, και έλειπε. Και η μάνα της έλειπε για ψώνια, ο κύρης της ήταν στην δουλειά. Είμασταν μόνοι μας με την αδερφή της. Και έξω έβρεχε πολύ... Ε, και το κάναμε...
- Τι έκανες λέει; Κωλόπαιδο. Δύο βδομάδες νηστεία, βρε! Και να μην το ξανακάνεις.
Μετά από τις δύο βδομάδες ξαναπάει ο Πόμπος.
- Πάτερ μου, αμάρτησα.
- Τι έκαμες πάλι, ρε;
- Ε, πήγα να δώ την κοπέλα στο σπίτι της, και έλειπε. Και η αδερφή της έλειπε και ο κύρης της ήταν στην δουλειά. Είμασταν μόνοι μας με την μάνα της. Και έξω έβρεχε πολύ... Ε, και το κάναμε...
- Τι έκανες λέει; Δεν ντρέπεσαι καθόλου; Ένα μήνα νηστεία, βρε! Και να μην το ξανακάνεις!
Σε ένα μήνα ξαναπάει ο Πόμπος.
- Πάτερ μου, αμάρτησα.
- Τι έκαμες πάλι, σκύλου γέννα;
- Ε, πήγα να δώ την κοπέλα στο σπίτι της, και έλειπε. Και η μάνα της έλειπε για ψώνια, και η αδερφή της έλειπε. Είμασταν μόνοι μας με τον κύρη της. Και έξω έβρεχε πολύ... Ε, και το κάναμε...
- Ρε κωλόπαιδο! Αρχίδι! Δεν μου έρχονται λέξεις να σε περιγράψω! Φύγε να μην σε βλέπω!
- Μα που να πάω, παπά μου; Είμαστε και μόνοι μας... Και έξω βρέχει πολύ...