if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 117
Skip to main content
Κάποτε, στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, ο Clinton καλεί τον Γέλτσιν στο Λευκό Οίκο, για να τα βάλουν κάτω και να τα μιλήσουνε.
. Πράγματι, καταφθάνει Ο Γέλτσιν στις ΗΠΑ, και μετά από μια σύντομη ξενάγηση πηγαίνει στον Λευκό Οίκο. Κάθεται λοιπόν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και απλώνει τα χαρτιά του. Ο Clinton τον διακόπτει..
- Χαλάρωσε Μπόρις.. πρώτα θα φάμε.. γιατί νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Πατάει λοιπόν ένα τεράστιο κόκκινο κουμπί πάνω στο τραπέζι, και αμέσως 3 μανούλια βγαίνουν κρατώντας λογής λαχταριστά εδέσματα, και τα ακουμπάνε μπροστά στον Clinton. O Clinton πέφτει αμέσως με τα μούτρα στο φαί.. Σε κάποια στιγμή επεμβαίνει ο Γέλτσιν..
- Ει.. Βασιλάκη.. εγώ δεν θα φάω;..
- Πάτα το κόκκινο κουμπί μπροστά σου, απαντάει ο Clinton.. Αμέσως ο Γέλτσιν, πατάει το κουμπί και ακούγεται ένας δυνατός ήχος καμπάνας.. αμέσως τρείς γεροδεμένοι τύποι μπουκάρουν από τις πλαϊνές πόρτες, αρπάζουν τον Γέλτσιν και τον κάνουν τόπι στο ξύλο. Ο Γέλτσιν, δαρμένος μέχρι αηδίας, φεύγει γρήγορα ντροπιασμένος από την αίθουσα και επιστρέφει στην Ρωσία, ενώ ο Clinton, δεν μπορεί να συγκροτήσει τα γέλια του... Ένα μήνα μετά, στα πλαίσια του ίδιου ειρηνευτικού σχεδίου, ο Γέλτσιν καλεί τον Clinton στο Κρεμλίνο, για να τα βάλουνε ξανά κάτω και να τα συμφωνήσουν.. Πράγματι, ο Clinton φτάνει στο Κρεμλίνο, και σαν την προηγούμενη φορά κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.. Ο Clinton απλώνει τα χαρτιά του στο τραπέζι, αλλά αυτή τη φορά τον διακόπτει ο Γέλτσιν..
- Χαλάρωσε Βασιλάκη.. πρώτα θα φάμε.. γιατί νηστικό αρκούδι, όπως ξέρεις, δεν χορεύει.. Σαν σε καρμπόν επαναλαμβάνεται το σκηνικό. Ο Γέλτσιν πατάει ένα μεγάλο κόκκινο κουμπί πάνω στο τραπέζι, και αμέσως 3 πανύψηλες Ρωσίδες μοντέλες, καταφθάνουν κρατώντας δίσκους με Ρωσικές σπεσιαλιτέ, και τις ακουμπάνε μπροστά του. Πέφτει λοιπόν με τα μούτρα στο φαί, όπου του Clinton αρχίζουν να του τρέχουν τα σάλια..
- Ει.. Μπόρις.. εγώ δεν θα φάω;.. λέει ενοχλημένος ο Clinton..
- Πάτα το κόκκινο κουμπί μπροστά σου, του λέει χαμογελώντας ο Γέλτσιν.. Ο Clinton σκέφτεται λίγο, και πριν πατήσει το κουμπί, φωνάζει τους μπράβους του να μαζευτούν γύρω του. Αφού σιγουρεύεται ότι είναι καλυμμένος από παντού, πατάει το κουμπί. Αμέσως ακούγεται ένας δυνατός θόρυβος καμπάνας.. αλλά κατά τα άλλα δεν συμβαίνει τίποτα.. Ο Γέλτσιν συνεχίζει ακάθεκτος να σκουρδουλιάζει τα εδέσματα με το πάσσο του, ενώ το στομάχι του Clinton άρχισε να γουργουρίζει.. Πάνω στη μία ώρα, και ενώ ούτε ένα πιάτο σούπα δεν βγήκε για τον Clinton, ο Clinton σηκώνεται και λέει θυμωμένος στον Γέλτσιν..
- Κοίτα Μπορισάκο, βαρέθηκα να σε βλέπω να χλαπακιάζεις μόνος σου.. πάω πίσω στην Αμερική να φάω ότι θέλω.. Ο Γέλτσιν, πάλι με το πάσσο του, καταπίνει τη μπουκιά του, και με σαρδόνιο ύφος λέει στον Clinton..
- Ποια Αμερική;
Χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι και το σηκώνει ο μικρός Τοτός.
- Ορίστε, λέει ψιθυριστά - Δώσε μου τον πατέρα σου, λέει ένας κύριος.
- Δεν μπορώ τώρα, απαντά ξανά ψιθυριστά ο Τοτός.
- Γιατί αγόρι μου, λέει ο κύριος.
- Είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Καλά παιδί μου, δώσε μου την μητέρα σου, λέει ο κύριος.
- Δεν μπορώ είναι και αυτή απασχολημένη, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Δεν πειράζει δώσε μου τον παππού, ξαναλέει ο κύριος.
- Δεν μπορώ ούτε αυτόν, κύριε, είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Εντάξει δώσε μου τότε την γιαγιά, λέει ενοχλημένος ο κύριος.
- Δεν μπορώ, είναι απασχολημένη κι αυτή, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Καλά παιδί μου όλοι απασχολημένοι είναι; Τι κάνουν επιτέλους; λέει ο κύριος.
- Ψάχνουν να με βρουν κύριε, ψιθυρίζει ο Τοτός.
Ο Γιωρίκας, ναυτικός από τα γεννοφάσκια του, αποφάσισε να παντρευτεί το καλύτερο κορίτσι του χωριού. Στην πρώτη τους νύχτα μαζί, της δείχνει το "τέρας" του και της λέει πως είναι μοναδικό στον κόσμο. Αυτή φυσικά τον πιστεύει.
Ο καιρός περνάει, ο Γιωρίκας μπαρκάρει για ένα ταξίδι Αμερική.
- Βραζιλία και όταν γυρνάει σπίτι του μετά από μήνες, βλέπει την γυναίκα του. Ορεξάτος όπως ήταν την πάει κατευθείαν στην κρεβατοκάμαρα. Εκεί αυτή του λέει:
- Γιωρίκα μ , δεν μου είχες πει πως αυτό είναι μοναδικό στον κόσμο;
- Ναι, μόνο εγώ έχω τέτοιο...
- Εγώ όμως ξέρω ότι έχει και ο Κωστίκας ένα τέτοιο.
- Α, κοίτα ο Κωστίκας δεν είχε, αλλά ήμασταν μαζί στρατό και επειδή εγώ είχα δύο του έδωσα το ένα...
- Μα καλά βρε Γιωρίκα, ήταν ανάγκη να του δώσεις το *καλύτερο*;
Μπαίνει κάποιος στο μπαρ, ακολουθούμενος από μια στρουθοκάμηλο. Κάθεται κι ο μπάρμαν έρχεται να πάρει την παραγγελία.
- Μια μπίρα για μένα, λέει ο άντρας.
Και, γυρνώντας στη στρουθοκάμηλο, τη ρωτάει:
- Εσύ τι θα πάρεις;
- Κι εγώ μια μπίρα, απαντάει η στρουθοκάμηλος.
Ο μπάρμαν τους φέρνει τις μπίρες και ζητάει 8,24 ευρώ.
Ο άνδρας βάζει το χέρι στην τσέπη και βγάζει ακριβώς 8,24 ευρώ και τα δίνει στον μπάρμαν.
Το επόμενο βράδυ πάλι η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται: Δυο μπίρες για τον άντρα και τη στρουθοκάμηλο, ο άντρας πληρώνει 8,24 ευρώ ακριβώς, χωρίς να χρειαστεί να πάρει ρέστα. Την άλλη μέρα πάλι τα ίδια και ο μπάρμαν πλέον δεν αντέχει και ρωτάει:
- Πώς τα καταφέρνετε και πάντα έχετε το ακριβές αντίτιμο των ποτών στην τσέπη σας;
- Α, απαντάει ο άνδρας, πριν από κάμποσα χρόνια καθάριζα το πατάρι και βρήκα ένα παλιό λυχνάρι, το έτριψα και το τζίνι πετάχτηκε έξω και μου είπε ότι θα πραγματοποιούσε δυο επιθυμίες μου. Η πρώτη ήταν ότι, όταν θα χρειαζότανε να πληρώσω κάτι, θα είχα πάντα το ακριβές αντίτιμο στην τσέπη μου.
- Φοβερό! αναφώνησε ο μπάρμαν. Οι πιο πολλοί άνθρωποι θα είχαν ζητήσει ένα εκατομμύριο δολάρια ή κάτι τέτοιο, αλλά εσείς, με αυτό που ζητήσατε, θα είσαστε πάντα όσο πλούσιος θέλετε, για όσο ζείτε.
- Σωστά! λέει ο άντρας. Είτε πρόκειται για ένα λίτρο γάλα, είτε για μια Rolls Royce, πάντα έχω το ακριβές αντίτιμο στην τσέπη μου.
- Και κάτι ακόμη θα ήθελα να σας ρωτήσω. Γιατί κυκλοφορείτε πάντα με την στρουθοκάμηλο;
- Α, ξεροβήχει ο άνδρας, η δεύτερη επιθυμία μου ήταν να έχω πάντα στο πλευρό μου ένα θηλυκό με μακριά πόδια.
Mια Ρωσίδα ήθελε να γυρίσει στην πατρίδα της, αλλά δεν είχε αρκετά λεφτά και αναγκάστηκε να κάνει ωτοστόπ.
Σταματάει ένας οδηγός και την ρωτάει που πάει. Όταν του λέει αυτή στην Ρωσία, της λέει ότι δεν βολεύει και φεύγει.
Tο ίδιο γίνεται και με τους επόμενους, ώσπου σταματάει μια νταλίκα και την ρωτάει ο νταλικέρης που πάει.
- Στην Ρωσία, του απαντάει η κοπέλα.
- Εντάξει, της λέει αυτός, θα σε πάρω, αλλά να ξέρεις, πρέπει να πάρουμε το πλοίο και σε κάθε λιμάνι θα μου κάθεσαι...
Tι να κάνει η φουκαριάρα, λεφτά δεν είχε... συμφώνησε.
Mπαίνουν λοιπόν στο πλοίο, την βάζει και σε μια καμπίνα ο νταλικέρης και ξεκινούν.
Σε μισή ώρα, το πλοίο πιάνει λιμάνι. Μπαίνει ο νταλικέρης στην καμπίνα και...
Σε λίγο φεύγει το πλοίο, και σε μισή ώρα σταματάει πάλι σε λιμάνι. Ξανά ο νταλικέρης στην καμπίνα. Ξαναφεύγει το πλοίο, σε μισή ώρα πάλι τα ίδια! H Ρωσίδα έχει απηυδίσει.
- Tι στο καλό γίνεται, λέει. Στο επόμενο λιμάνι θα ρωτήσω πότε φτάνουμε...
Στο επόμενο λιμάνι, αφού υποχρεώνεται ξανά να κάτσει του νταλικέρη, μόλις τελειώνει, βγαίνει από πίσω του, βλέπει ένα ναύτη και τον ρωτάει:
- Pε παλικάρι, πότε φτάνουμε στη Ρωσία;
- Ποια Ρωσία μαντάμ, απαντάει έκπληκτος αυτός. Pίο - Aντίριο κάνουμε!
Μια μέρα η δασκάλα στο σχολείο βάζει έκθεση με θέμα "Μια συνηθισμένη μέρα".
Ο Τοτός έγραψε:
"Το πρωί ξυπνάω, πλένομαι, ντύνομαι, τρώω πρωινό, πηδάω τη βεράντα, πάω σχολείο, γυρνάω σπίτι, τρώω μεσημεριανό, κάνω τα μαθήματά μου, βλέπω τηλεόραση, τρώω βραδινό και κοιμάμαι. Την επόμενη μέρα ξυπνάω, πλένομαι, ντύνομαι τρώω πρωινό, πηδάω τη βεράντα, πάω σχολείο, γυρνάω σπίτι, τρώω μεσημεριανό, κάνω τα μαθήματά μου, βλέπω τηλεόραση, τρώω βραδινό και κοιμάμαι."
Μόλις το βλέπει αυτό η δασκάλα του Τοτού λέει ότι κάτι δεν πάει καλά και κρίνει ότι πρέπει να δει τους γονείς του Τοτού για να καταλάβει τι του συμβαίνει.
Αποφασίζει λοιπόν να πάει σπίτι του.
Φτάνει στο σπίτι και χτυπά το κουδούνι. Ανοίγει τη πόρτα μια κυρία.
- Καλησπέρα. Εσείς είστε ασφαλώς η μητέρα του Τοτού, λέει η δασκάλα.
- Όχι, εγώ είμαι η Βεράντα! λέει η κυρία.