Δημοφιλή ανέκδοτα

Ο Κωστίκας κι ο Γιωρίκας πάνε στη ζούγκλα να πιάσουν μαϊμούδες. Ακολουθούν την εξής ανορθόδοξη μέθοδο: Ο Κωστίκας απ το έδαφος πετάει πέτρες στις μαϊμούδες, για να πέσουν κάτω κι ο Γιωρίκας ανεβαίνει στο δέντρο και κουνάει τα κλαδιά, μπας και πέσει κάτω καμιά μαϊμού.
Μόλις τα καταφέρουν και πέσει η μαϊμού στο έδαφος, τρέχει ο σκύλος που χουν μαζί τους, τη μαγκώνει, τη γαμάει (δεν έχω καταλάβει γιατί) και την πετάει σ ένα κλουβί, ο Κωστίκας κλείνει την πόρτα του κλουβιού και ξαναρχίζουν την ίδια διαδικασία.
Όταν είχαν μαζευτεί καμιά τριανταριά, αποφάσισαν να πάνε για το σπίτι. Στο δρόμο όμως βλέπουν πάνω σ ένα δέντρο μια πολύ σπάνια μαϊμού. Αποφασίζουν να την πιάσουν. Ο Κωστίκας αρχίζει να πετάει πέτρες. Ο Γιωρίκας ανεβαίνει στο δέντρο και αρχίζει να κουνάει τα κλαδιά. Η μαϊμού δεν πέφτει όμως. Ο Γιωρίκας ανεβαίνει πιο ψηλά, σε πιο λεπτά κλαδιά και η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη. Σε μια στιγμή βάζει τις φωνές.
- Κωστίκα, έχεις το τουφέκι;
- Ναι, ρε, το χω.
- Είναι γεμάτο και οπλισμένο; ξαναρωτάει ο Γιωρίκας.
- Ναι, οπλισμένο είναι αλλά δε θέλουμε να τη σκοτώσουμε! του απαντάει ο Κωστίκας.
- Να είσαι έτοιμος, λέει ο Γιωρίκας. ?μα πέσω εγώ, σκότωσε το ... σκύλο!
Ήτανε ένας τύπος που ήθελε να γίνει μοναχός . Πάει λοιπόν σε ένα μοναστήρι και μιλάει με τον ηγούμενο και του λέει τι θέλει .
- Εμείς εδώ τηρούμε αυστηρά τον κανόνα της σιωπής τέκνων μου .
- Δηλαδή τι ;
- Να μιλάμε μια φορά κάθε 25 χρόνια και να λέμε 2 με 3 λέξεις !
- Τι ; Μα πως ;
- Είναι εθελούσια η είσοδος τέκνων μου κανείς δεν σε πιέζει .
- Καλά λέει ο τύπος και εισέρχεται στην μονή .
Μετά από 25 χρόνια πάει ο τύπος στον ηγούμενο και του λέει :
- Φαΐ μάπα !
- Εντάξει λέει ο ηγούμενος, θα το φροντίσουμε .
Μετά από 25 χρόνια πηγαίνει πάλι στον ηγούμενο και λέει :
- Κρεβάτι σκληρό !
- Μην ανησυχείς τέκνων μου θα το φροντίσουμε .
Μετά και την τρίτη 25ετία πηγαίνει πάλι στον ηγούμενο και του λέει :
- Εγώ φεύγω !
Και απαντά ο ηγούμενος :
- Να φύγεις ρε ! Μας έχεις πρήξ** με την γκρίνια σου !
Λέγε με... Gаy (το λεξιλόγιο που όλοι θέλατε!)
"Τον παίρνει" (ξεκινάμε από τα βασικά)
* "την κουνάει την αχλαδιά" (είπαμε βασικά στην αρχή..)
* "το ρουφάει το κανελόνι"
* "το γυαλίζει το φυνιστρίνι"
* "τη μαδάει τη μαργαρίτα"
* "το ψήνει το τσουρέκι"
* "το κρεμώνει το γαλακτομπούρεκο"
* "το φυσάει το αχνιστό"
* "τον βάζει το σύρτη"
* "το σαλιώνει το πασαλάκι"
* "τον πασπαλίζει τον κουραμπιέ"
* "την ξεφλουδίζει τη μπανάνα"
* "την ανοίγει την πίσω πόρτα"
* "το ρουφάει το γλυφιτζούρι"
* "το μαζεύει το σαπούνι"
* "τον φτύνει τον ταραμά"
* "το πιπιλίζει το καλαμάκι"
* "το καταπίνει το κουκούτσι"
* "το μαστιγώνει το δελφίνι"
* "το ζυμώνει το μπιφτέκι"
* "τον απλώνει τον τραχανά"
* "τη χαλαρώνει τη βαλβίδα"
* "το σηκώνει το σακάκι"
* "το τρίβει το πιπέρι"
* "το σφίγγει το μπουλόνι"
* "το πνίγει το κουνέλι"
* "το καβουρδίζει το φυστίκι"
* "το στρώνει το σεντόνι"
* "το κανελώνει το ριζόγαλο"
* "τη σουρώνει την ψαρόσουπα"
* "το μελώνει το παστέλι"
* "την τινάζει την βερικοκιά"
* "το πάει το γράμμα"
* "τις μαζέυει τις ελιές"
* "το γρασάρει το ρουλεμάν"
* "τη γυρνάει τη μπετονιέρα"
* "το μαζεύει το λάστιχο"
* "τη ματσακονιάζει τη βάρκα"
* "το σφουγγαρίζει το κατάστρωμα"
* "τον τσουρουφλίζει τον αστακό"
* "την κυνηγάει την πέρδικα"
* "τον στρίβει τον ντολμά"
Και για να μην ξεχνιόμαστε λόγο των ημερών (βλέπε Γιοσάκη!)
* "την κουνάει την καμπάνα"
* "το δαγκώνει το αντίδωρο"
* "το σηκώνει το ράσο"
* "την καταπίνει την κοινωνία"
* "την κρατάει την τιάρα"
* "το ψέλνει το ευαγγέλιο"
* "το ευλογάει το γένι"
Από τότε που πρωτοϋπήρξαν τα διαγωνίσματα, άρχισαν να υπάρχουν και τα σκονάκια .
Οι μικρές αμαρτίες κάθε μαθητή . Και νομίζω , ότι οποιοσδήποτε θα αρνιόταν αυτή την αμαρτία του, θα ψευδόταν . Και κάπως έτσι , εδώ φτιάχνοντας τον τελευταίο τσελεμεντέ ενός μαθητή , πρωτοπορούμε προωθώντας τα σκονάκια ! Σ αυτό τον αγώνα δεν νικάει ο εξυπνότερος , αλλά ο πιο " κωλόφαρδος " .
1 . Το πρώτο και καλύτερο εξάρτημα του μαθητή , το θρανίο . άσπρο , πράσινο , κίτρινο , με μπλε βούλες , μονό , διπλό , extra large , με μουτζούρες ή χωρίς . Αλλά πάνω από όλα , ο παράδεισος για τα σκονάκια . Λίγα τετραγωνικά εκατοστά ελεύθερα , για το μάθημα της ιστορίας ή τον αόριστο β΄ των αρχαίων .
2 . Μπορεί να πέφτει " δούλεμα " στις κοπέλες που επιδεικνύουν συνεχώς τις κομψές τους κασετίνες , αλλά " όσα δεν φτάνει η αλεπού " Μα , φυσικά ! Ανάμεσα στα μολύβια , στις τσίχλες και τα προφυλακτικά , χωράνε άνετα μερικά σκονάκια . Σε μικροσκοπικά χαρτάκια , πάνω σε γόμες , μέσα στο διαφανές πλαστικό ενός στύλου . Όλα αυτά , συνήθως είναι δανεικά κι αγύριστα , αλλά αυτά έχει το επάγγελμα ( ! )
3 . Συνεχώς οι μαθητές παραπονιούνται για τους τέσσερις τοίχους που τους κλείνουν ερμητικά μέσα σε μια αίθουσα , που μοιάζει με δωμάτιο νοσοκομείου . Οι τοίχοι βεβαίως είναι πεντακάθαροι ( μπλιαξ ! ) , αλλά εμείς φροντίζουμε να τους κάνουμε ακόμα χειρότερους . Πάνω στους τοίχους , κάτω στα πατώματα ή και - γιατί όχι ; - στο ταβάνι . Αρκεί να μην έχουμε μυωπία . Ατέλειωτος χώρος για να γράψουμε σκονάκια ! ( Μπορείτε να το
Εφαρμόσετε και στην καρέκλα σας , αν βέβαια τα " οπίσθια " σας δεν καλύπτουν όλο τον χώρο . )
4 . Το να προσπαθούμε να ακούσουμε τι μας λέει στα κρυφά ο μπροστινός ή ο " πισινός " , συνήθως έχει άσχημα αποτελέσματα ( βλέπε μηδενισμό κόλλας ) . " Το καλό το παλικάρι " , όμως , " ξέρει κι άλλο μονοπάτι " . Θυμάμαι μια κοπέλα με μακριά μαλλιά που καθόταν μπροστά μου , η οποία ποτέ δεν " βοηθούσε " σε καταστάσεις άμεσης ανάγκης . Μια τσίχλα ( χωρίς ζάχαρη ) και το μικροσκοπικό χαρτάκι με το σκονάκι επάνω , ταίριαζε υπέροχα στην καινούργια μπλούζα της . Τα μαλλιά της δε , το έκρυβαν απόλυτα . Βέβαια , της πήρε πολλή ώρα για να ξεκολλήσει στο τέλος την τσίχλα , αλλά άξιζε ...
5 . " Ααααα αααα. Ψουυυυυ ! " . Τώρα που έχουμε χειμώνα για τα καλά , κρύα . ιώσεις , κρυώματα , αλλεργίες . " Πάρε zewasoft " , όπως λέει η διαφήμιση για τα χαρτομάντιλα . Κι αυτή είναι η λέξη κλειδί ! Ένα χαρτομάντιλο με χημεία , παρακαλώ . Πρόσεχε μονάχα , μήπως τυχαία το χρησιμοποιήσετε !
6 . Τι ώρα είναι ; Η ώρα περνάει . Δέκα λεπτά σας έχουν μείνει . Παρανοϊκή ψύχωση έχει καταλήξει ο χρόνος . Και συνέχεια πεταχτές ματιές στο ρολόι . Καιρός να μας σώσει ο " χρόνος " . Τα παλιά ρολόγια που κουρδίζονται και έχουν την ημερομηνία επάνω γραμμένη . Εμείς απλά αλλάζουμε το χαρτάκι , που δείχνει την ημερομηνία , με το χαρτάκι που δείχνει τις ρίζες στην χημεία .
7 . Το είχε η μοίρα μας να πέσουμε με το μηχανάκι και να σπάσουμε το πόδι μας ! Τι να κάνουμε ; ! Τουλάχιστον , ας επωφεληθούμε από αυτό , μιας και μπορούμε . Ο γύψος , ανάμεσα στις υπογραφές και τις αφιερώσεις ( και φυσικά το σπασμένο πόδι ) , χωράει και λίγο από το αρχαίο κείμενο του
Σοφοκλή . Το μόνο κακό είναι ότι επί 3-4 μήνες , θα κουβαλάς τον Σοφοκλή μέχρι και στην τουαλέτα !
8 . " Πατάτεεεεεεεεεεεες ! " Το δυναμικό πεδίο δεν ορίζεται δυναμικό ! " Εδώ οι καλές πατάτεεεεεεεες! " και διαφορές δυναμικού " Πάρε κόσμε ! " γιατί δεν είναι συντηρητικό " Όλα τα μαχαιρώνουμε , όλα τα σφάζουμε ! ( Ουδέν σχόλιο , αρκεί να έχει ο πατέρας σας Ντάτσουν με πατάτες ) .
9 . Ντρίιιιιν Ντρίιιν.. ( το κινητό ) - " Ναί ; Έλα μαμά ! "
- " Επίκεντρη λέγεται κάθε γωνία που η κορυφή της "
- " Σ ακούω , μαμά ! Τι είπες ότι έπαθε ο μπαμπάς ; "
- " είναι στο κέντρο του κύκλου . "
- " Ναι , κι εγώ σ αγαπώ μαμά ! " . ( Έχεις κινητό ! ; Σώθηκες ! )
10 . Θυμάσαι εκείνα τα ωραία αθλητικά παπούτσια με την αερόσολα τις προάλλες ; Ναι , εκείνα . Ξέρεις ποια λέω . Είδες τις σόλες ; Δίπλα που έγραφε Fila , είδες τίποτε άλλο ; Δεν πρόσεξες , ε ; Εγώ όμως πρόσεξα ! Ποιώ , εποίουν , ποιήσω , εποίησα ( τα υπόλοιπα τα ξέχασα βλέπεις έχω βγάλει τα
Παπούτσια μου )
11 . Ουφ Πάλι σκονάκι ; Μας έχει μείνει η Αντιγόνη , ε ; Εμμμ Εύρηκα ! Έχω πολλές φορές σε παζάρια και πανηγύρια τους πλανόδιους πωλητές να πουλούν την πραμάτεια τους , και συνήθως , κοσμήματα . Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στολίδια είναι ο κόκκος ρυζιού που γράφουν το όνομα σου
Επάνω. Έχεις δει ρύζι που να γράφει τις 7 τραγωδίες του Σοφοκλή επάνω ;
Προσοχή ! Προσοχή ! Μην το δοκιμάσετε αυτό στο σχολείο ! Aκρως επικίνδυνο !
( Μας διαβάζουν και καθηγητές ! )
Είχε κανονισθεί φιλικός αγώνας μικτή κόσμου ? Αργεντινή . Ήταν λοιπόν στο αεροπλάνο η μικτή κόσμου και ταξίδευε για Argentina . Κάποια στιγμή , μπαμ μπουμ , γκρατς γκρουτς κ. Τ. Λ. παθαίνουν την κλασσική βλάβη και προσγειώνονται στο κλασσικό χωριό των κλασσικών ζουλού Αφρικανών . Τους πιάνουν όλους και τους οδηγούν στον φύλαρχο. Πρώτος μιλάει ο Ζιντάν. Του λέει:
" Εγώ είμαι το πρώτο όνομα , έχω παίξει στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου , Γιουβέντους κ. Τ. Λ., στην εθνική Γαλλίας , έχω λεφτά , δις , τρις , σου τα δίνω όλα για να με αφήσεις ελεύθερο . "
Τίποτα ο φύλαρχος , δε μπανίζει . " Δε με ενδιαφέρει , του λέει , δε σε ξέρω , άπαρτε τον για το καζάνι "
Πάει μετά o Rivaldo :
" Εγώ είμαι το πρώτο όνομα , έχω παίξει στις καλύτερες ομάδες του κόσμου , εκεί εδώ αλλού κ. Τ. Λ. , στην εθνική Βραζιλίας , σίγουρα με ξέρεις και έχω τόσα τρις , στα δίνω για να με αφήσεις . "
" Δε σε ξέρω , δε με ενδιαφέρει τι κάνεις , στο καζάνι "
Μετά η σειρά του Del Piero . " Εγώ , εγώ, μεγάλε , ο πρώτος , ο καλύτερος στην Ιταλία και στον κόσμο όλο , Γιουβέντους μπλα μπλα κ. Τ. Λ. εθνική Ιταλίας, δε με ξέρεις εμένα ; Πολλά λεφτά, τρις , στα δίνω όλα για να με αφήσεις . "
" Αντε ρε , ποιος είσαι εσύ ; Δε σε ξέρω . Στο καζάνι "
Μετά μιλάνε και άλλα τρανταχτά ονόματα , παιχταράδες , αλλά ο φύλαρχος , τίποτα . Δεν ήξερε , κανένα , όλους στο καζάνι . Τελευταίος από όλους ο
Καραταϊδης που τυχαία ήταν στην αποστολή (πουστιά του Κόκκαλη , ως συνήθως ) ( ίσως για τα νερά τον είχαν πάρει ) και χωρίς να πει τίποτα περνάει μπροστά από τον φύλαρχο και πάει κατευθείαν στο καζάνι . Τον σταματάει ο φύλαρχος και τον ρωτάει που πάει χωρίς να πει κάτι , μια κουβέντα .
" Ασε ρε άνθρωπε μου , εδώ δεν ήξερες τόσα και τόσα ονόματα , εμένα θα ξέρεις ; " και συνέχισε. " Κάτσε ρε , σταμάτα . Ποιος είσαι εσύ ; πες "
" Τον χρόνο σου χάνεις . Εγώ είμαι ο Καραταϊδης "
" Ο Καραταίίίίίδηηηςςς , ρε μεγάλε . Εσύ είσαι ; "
Αγκαλιές , φιλιά , χαιρετούρες , ξανά αγκαλιές , ματς μουτς , σλουρπ κ. Τ. Λ.
" Καλά ρε , που με ξέρεις ; " του λέει ο Καραταϊδης που τα είχε παίξει .
Και ο φύλαρχος :
" Εγώ μπαμπά , Oφορίκουε . "
Ήταν ένα ζευγάρι Ποντίων που ήθελαν να κάνουν παιδιά αλλά δεν μπορούσαν.
Αφού είδαν και απόειδαν πήρε το αφτί τους για τον πεφωτισμένο Γέροντα Πορφύριο που θεράπευε ανίατες ασθένειες και βοηθούσε τις στείρες γυναίκες να αποκτήσουν παιδιά κι αποφάσισαν να πάνε να τον βρούνε. Ο σεβάσμιος Γέρων τους υποδέχτηκε μετά χαράς. Αφού τους ευλόγησε και τους συμβούλεψε να προσεύχονται στο Θεό και να έχουν βαθύτατη πίστη, τους είπε να πάνε στην Παναγία του Σουμελά να ανάψουν ο καθένας από μία λαμπάδα ίσαμε το μπόι του και πως η Παρθένος θα τους συμπονούσε και θα πραγματοποιούσε την επιθυμία τους.
Μετά από εκείνη τη συνάντηση το ζεύγος δεν ξαναφάνηκε. Μετά από έντεκα χρόνια ο πεφωτισμένος Γέρων είδε το ανδρόγυνο στον ύπνο του. Αποφάσισε, λοιπόν να πάει να τους βρει και να μάθει τι απέγιναν. Πήρε, λοιπόν, ένα ταξί και πήγε στο Πέραμα όπου διέμενε το ζεύγος. Χτύπησε την πόρτα και του άνοιξε ένα δεκάχρονο κοριτσάκι.
Π: Γεια σου, δε μένουν πια εδώ ο κύριος και η κυρία Γαβριηλίδου.
- Εδώ μένουν. Εγώ είμαι η κόρη τους.
Π: Δεν είναι κανείς άλλος στο σπίτι;
- Είναι τα άλλα εννιά αδελφάκια μου κι εγώ τα προσέχω.
Π: Κι η μαμά κι ο μπαμπάς που πήγαν;
- Πήγαν στην Παναγία του Σουμελά.
Π: Α, πήγαν να ευχαριστήσουν την Παναγία, έτσι;
- Όχι παππούλη, πήγαν να σβήσουν τις λαμπάδες.
Ήτανε να πάει ο Κλίντον επίσκεψη στην Κεντρική Αφρική. Πολύς κόσμος είχε μαζευτεί στο αεροδρόμιο ( μαύροι ).
Καθώς λοιπόν βγήκε από το αεροπλάνο όλοι οι μαύροι που ήταν εκεί φώναζαν¨Κούμπα, κούμπα, κούμπα! ο Κλίντον δεν μπορούσε να πιστέψει την υποδοχή που του έκαναν οι μαύροι, ούτε στην Τουρκία δεν του έκαναν τέτοια υποδοχή! μετά λοιπόν με ένα αυτοκίνητο ξεναγήθηκε στους "δρόμους" και τις εκεί περιοχές. Απ όπου περνούσε, οι μαύροι φώναζαν με ενθουσιασμό: Κούμπα, κούμπα! Χαίρεται και πάλι ο Κλίντον να βλέπει με τι τιμές τον υποδέχονται οι μαύροι στη χώρα τους.
Αργά το απόγευμα θα πήγαινε ο Κλίντον ένα περίπατο στην "πρωτεύουσα" με τον αρχηγό των μαύρων για να δουν τα αξιοθέατα. Εκεί που περπατούσαν, ο αρχηγός των μαύρων λέει ξαφνικά στον Κλίντον:
- Πρόσεχε στο δρόμο, μην πατήσεις αυτά τα κούμπα!(σκατά)
Ένας γιος πάει τον πατέρα του σε ένα γιατρό, γιατί δεν νοιώθει καλά. Ο γιατρός κάνει τη διάγνωση και τους λέει ότι έχει καρκίνο και θα πεθάνει σε ένα μήνα. Καθώς γυρίζανε ο πατέρας ήθελε να πάει σε ένα μπαράκι για να μεθύσει και ο γιος δεν του χάλασε το χατίρι. Εκεί βρήκε κάποιους κολλητούς του και άρχισε να τους λέει ότι σε ένα μήνα θα πεθάνει γιατί έχει AIDS. Κάποια στιγμή ο γιός ξεμοναχιάζει τον πατέρα του και τον ρώτα:
- Γιατί τους λες ότι έχεις AIDS και όχι καρκίνο;
- Γιατί, ρε ηλίθιε, δεν θέλω να γα**νε τη μάνα σου όταν εγώ πεθάνω.
Πάει μια φορά ένας Πόντιος στο νοσοκομείο. Με το που μπαίνει μέσα πλησιάζει τη ρεσεψιόν κρατώντας μια κουράδα γύρο στο ένα μέτρο μέσα σε ένα γυάλινο βάζο και ρωτάει την κοπέλα εκεί:
Πόντιος: Γεια σας , θα ήθελα να δω έναν οφθαλμίατρο.
Ρεσεψιονίστ: Προκτολόγο εννοείτε!
Πόντιος: Όχι δεσποινίς οφθαλμίατρο θέλω να δω.
Ρεσεψιονίστ: Μα κύριε μου από ότι βλέπω το πρόβλημα σας είναι…..
Πόντιος: Κοπέλα μου άσε τα σχόλια και πες μου που είναι ο οφθαλμίατρος.
Ρεσεψιονίστ: Πρώτο πάτωμα, πρώτη πόρτα αριστερά.
Πράγματι ξεκινάει ο Πόντιος ανεβαίνει τις σκάλες, κάνει αριστερά τι να δει! Γραφείο προκτολόγου. «Θα την π**ω την καρ**λα» σκέφτεται. Παίρνει πάλι αγκαζέ τι γυάλα με την κουράδα, και ξανάπαει στην ρεσεψιόν.
Πόντιος: Μωρή κα***α αν δεν μου πεις που είναι ο οφθαλμίατρος θα σου βάλω το κεφάλι μέσα στην γυάλα.
Η κοπέλα τρομοκρατημένη του δίνει αυτή τη φορά οδηγίες πώς να πάει σε οφθαλμίατρο. Ο Πόντιος ξεκινάει και αφού ανέβηκε μερικά πατώματα ανοίγει την πόρτα του οφθαλμίατρου λαχανιασμένος και με την κουράδα πάντα αγκαζέ. Τον βλέπει ο γιατρός με την κουράδα στην γυάλα και του λέει:
Γιατρός: Λάθος γραφείο κύριε, ο προκτολόγος είναι στο 4o πάτωμα.
Πόντιος: Εγώ οφθαλμίατρο χρειάζομαι γιατρέ!
Γιατρός: Μα τι λέτε κύριε μου! Είναι πασιφανές από το μέγεθος αυτής τις κουράδας ότι χρειάζεστε προκτολόγο!
Πόντιος: Όχι γιατρέ μου οφθαλμίατρο χρειάζομαι...
Γιατρός: Μα τι λέτε κύριε μου, σοβαρολογείτε….
Πόντιος: ... Μα γιατρέ μου θα με αφήσετε να ολοκληρώσω για να καταλάβετε γιατί χρειάζομαι οφθαλμίατρο;
Γιατρός: Aντε ολοκληρώστε κύριε να δούμε τι σχέση μπορεί να έχει ένας οφθαλμίατρος με μια κουράδα 1 1/2 μέτρο που χέζετε.
Και ο Πόντιος: Γιατρέ μου, δεν μπορώ να καταλάβω κάθε φορά που χέζω μια τέτοια κουράδα, δακρύζω!