Δημοφιλή ανέκδοτα

Μερικοί φίλοι συνήθιζαν να βρίσκονται συχνά και να λένε ανέκδοτα για να περνάνε ευχάριστα την ώρα τους. Με το πέρασμα του χρόνου, είπαν τα ανέκδοτα που ήξεραν τόσες πολλές φορές το καθένα που τα είχαν μάθει πια απ έξω... Αποφάσισαν λοιπόν να τα αριθμήσουν για να μη τα επαναλαμβάνουνε συνεχώς... Απλά ήξεραν πιο ανέκδοτο αντιστοιχούσε στο κάθε αριθμό και αναφέροντας μόνο και μόνο τον αριθμό έσκαγαν στα γέλια. Μια μέρα βρέθηκαν όπως πάντα κι άρχισαν να λένε ανέκδοτα:
- Αριθμός 5, είπε ο πρώτος στη σειρά κι οι υπόλοιποι σκάσανε στα γέλια επιδοκιμάζοντας "Καλόοο, πολύ καλόοοο"!
- Αριθμός 128, λέει ο δεύτερος. Νέα γέλια, νέες επιδοκιμασίες "Καλόοοο, πολύ καλόοοο!"
Ένας Πόντιος που καθότανε δίπλα και τους άκουγε τους πρότεινε να πει κι αυτός ένα ανέκδοτο κι εκείνοι δεχτήκαν:
- Μουνί! λέει ο Πόντιος...
- Μα αυτό δεν είναι ανέκδοτο, του λένε.
- Ναι! Όμως είναι καλόοοοο, πολύ καλόοοοο.
Συζητούσαν κάποτε δυο ηλικιωμένοι φίλοι, πρώην ποδοσφαιριστές της Γ` Εθνικής. Η αγάπη τους για το ποδόσφαιρο ήταν τέτοια, που ακόμα και γέροι πια έτρεχαν συνέχεια στα γήπεδα.
- Βρε Μήτσο, λες να υπάρχει ποδόσφαιρο και στον άλλο κόσμο;
- Που να ξέρω... Αλλά ξέρεις τι λέω; Όποιος από μας πεθάνει πρώτος, να επιστρέψει και να πει στον άλλο τι γίνεται. Εντάξει;
- Εντάξει.
Κάποια μέρα πεθαίνει ο ένας και πάει στον Παράδεισο. Με τα χίλια ζόρια πείθει τον Άγιο Πέτρο να τον αφήσει να επισκεφτεί το φίλο του το Μήτσο στον ύπνο του. Τον επισκέπτεται λοιπόν και του λέει:
- Μήτσο, σου έχω και καλά και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι εδώ υπάρχουν καταπληκτικά γήπεδα και τρομερές ομάδες. Εγώ τώρα είμαι στην Α` Εθνική και μάλιστα την Κυριακή που μας έρχεται θα παίξω σέντερ μπακ στον Παραδεισαϊκό.
- Πόπο! Μπράβο, βρε συ! αποκρίνεται ο Μήτσος στον ύπνο του. Αλλά τα κακά νέα ποια είναι;
- Εσύ θα παίξεις σέντερ φόρ...
Γίνεται ένα πανποντιακό συνέδριο και έχουν μαζευτεί όλοι οι Πόντιοι σε μια μεγάλη αίθουσα. Μιλώντας ο πρόεδρος τους, λέει:
- "Κύριοι, μας έχουν γαμ.. Ει οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί. Κάτι πρέπει να κάνουμε, για να τους την φέρουμε."
- "Οι άλλοι έχουν πάει στο φεγγάρι. Εμείς να πάμε στον ήλιο.", προτείνει ένας Πόντιος.
Όλοι χειροκροτούν την καταπληκτική ιδέα του, αλλά παράλληλα δημιουργείται και μια μικρή ένταση. Σκέφτονται, ότι ο ήλιος είναι πάρα πολύ φωτεινός. Έτσι, σε αρκετά καθησυχαστικό τόνο, παίρνει το λόγο ένας άλλος Πόντιος και τους λέει:
- "Να πάμε νύχτα κύριοι!"
Ο γύφτος ταξιδεύει με το λεωφορείο. Έχει πιει και τα ουζάκια του και,
Όπως κάθεται πάνω σε μια βαλίτσα, στο διάδρομο,
Τραγουδάει μονότονα το ίδιο συνέχεια στιχάκι:
"Τέλω να πετάνω, τέλω να
Πετάνω...". Περνάει ένα τέταρτο, μισή ώρα, τους έχει
Σπάσει τα νεύρα. "Που σαι", του λέει ο εισπράκτορας. "Βούλωσ το, γιατί
Μας έπρηξες...". Τίποτα ο γύφτος. "Τέλω να πετάνω,
Τέλω να πετάνω...".
"Σταμάτα...".
"Τέλω να πετάνω, τέλω να πετάνω...". Ο
Εισπράκτορας έχει πάρει χοντρές ανάποδες. "Ρε, θα
Το βουλώσεις επιτέλους;". Αδιάφορος ο γύφτος:
"Τέλω να πετάνω, τέλω να
Πετάνω...".
"Σκάσε, γιατί θα σου πετάξω τη
Βαλίτσα...".
"Τέλω να πετάνω, τέλω να πετάνω...".
"Σοβαρά το λέω, θα
Στην πετάξω...".
"Τέλω να πετάνω, τέλω να πετάνω...".
"Ε, λοιπόν, εσύ δεν βάζεις μυαλό!", λέει ο εισπράκτορας, σηκώνεται, πάει
Κοντά στο γύφτο, τον σηκώνει, βουτάει τη βαλίτσα και
Την... πετάει από το παράθυρο. Γυρίζοντας, λοιπόν, φωνάζει στο γύφτο:
"Για να δούμε, τώρα. Θα το βουλώσεις;". Και ο γύφτος,
Στον ίδιο πάντα σκοπό:
"Ντεν ήταν ντική μου, ντεν ήταν ντική μου...".
Μια ηλιόλουστη μέρα στο καφενεδάκι ενός μικρού χωριού συζητούσε ένας χωρικός με τον παπά του χωριού. Έξαφνα ένα πουλί που πετούσε αυτή την στιγμή από πάνω τους κάνει μια κουτσουλιά και πέφτει πάνω στον χωριάτη. Αυτός άρχισε να βλαστημάει.
- Τέκνον μου!, τοv μάλωσε ο παπάς δεν πρέπει να βλαστημάς. Πρέπει πάντα να υμνείς τα έργα του Θεού!
- Μα τι θέλεις τώρα, να υμνήσω το Θεό γι" αυτό που έπαθα;
- Σκέψου, απάντησε πονηρά ο παπάς, ότι ο Θεός δεν έδωσε φτερά στις αγελάδες...!