Μια φορά ήταν ένας παππούλης που έπασχε από προστάτη.
Πάει στον ουρολόγο λοιπόν κι αυτός αφού τον εξετάζει του λεει:
- Δεν είναι και τόσο σοβαρά τα πράγματα όπως φαίνεται. Πρέπει όμως να κάνουμε και μια εξέταση σπέρματος. (Του δίνει ένα αποστειρωμένο κουτάκι). Να, πάρτε αυτό και αύριο το πρωί μόλις σηκωθείτε και αφού πατε στην τουαλέτα γεμίστε το και φέρτε μου το πίσω.
- Εντάξει γιατρέ μου. Θα προσπαθήσω. (Περιεργάζεται το μέγεθος του κουτιού). Αν και στην ηλικία μου, όπως καταλαβαίνετε, δε θα είναι και τόσο εύκολο...
- Θα τα πάτε μια χαρά, μην ανησυχείτε.
Την άλλη μέρα λοιπόν, ο παππούς προσπαθεί να επιτελέσει το ... καθήκον του. Προσπαθεί με το ένα χέρι, τίποτα. Προσπαθεί με το άλλο, τίποτα.
Προσπαθεί και με τα δύο χέρια, πάλι τίποτα.
Φωνάζει τη γυναίκα του. Προσπαθεί αυτή, βάζει όλη της τη δύναμη, τίποτα.
Προσπαθούν κι οι δυο μαζί, τίποτα.
Φωνάζουν τη γειτόνισσα να προσπαθήσει, τίποτα. Φωνάζουν και το γείτονα.
Προσπαθεί κι αυτός πάλι τίποτα.
Φωνάζουν την εγγονή της γειτόνισσας που είναι και φωτομοντέλο. Προσπαθεί κι αυτή, βάζει όλη της την τέχνη, τίποτα όμως.
Προσπαθούν ξανά όλοι μαζί, πάλι τίποτα.
Τι να κάνει κι ο καψερός ο παππούλης, πάει πίσω στο γιατρό. Του
Επιστρέφει το κουτί κλειστό και άδειο και του λεει:
- Τι να σας πω γιατρέ μου. Όλη μέρα σήμερα προσπαθούσα και δεν κατάφερα τίποτα.
Ήταν ανάγκη να σφίξετε τόσο πολύ αυτό το άτιμο το κουτί; Πέντε άτομα δεν μπορέσαμε να το ανοίξουμε...
Είναι Δευτέρα πρωί και τα παιδάκια στη τάξη του Μπόμπου προσπαθούν να προσαρμοσθούν από τη βαβούρα του Σαββατοκύριακου. Η δασκάλα, αφού τα καλωσορίζει, ρωτά κάθε ένα παιδάκι που πήγε την Κυριακή:
Δασκάλα: Εσύ Μαρία πού πήγες;
Μαρία: Εγώ κυρία πήγα με τον μπαμπά μου και τη μαμά μου στο λούνα πάρκ.
Δασκάλα: Εσύ αγόρι μου Γιωργάκη πού πήγες;
Γιωργάκης: Εγώ κυρία πήγα με τη μαμά σε κουκλοθέατρο.
Αφού ρώτησε λοιπόν όλα τα παιδάκια, τι να κάνει στο τέλος αναγκάστηκε να ρωτήσει και το Μπόμπο:
Δασκάλα: Για πες μας κι εσύ Μπόμπο πού πήγες;
Μπόμπος: Εγώ κυρία πήγα με τους γονείς μου και παρακολούθησα όπερα.
Δασκάλα: Όπερα;! Μα αυτό Μπόμπο είναι θαυμάσιο. Θυμάσαι μήπως να μας πεις και πιο έργο είδατε;
Μπόμπος: Τι να σας πω κυρία, δεν θυμάμαι πολύ καλά, πρέπει να ήτανε ... ή η Τόσκα του Πουτσίνι ή η Π***σα του Τοσκίνι.
Ο Μήτσος -γνωστός για τις επιδόσεις του στις γυναίκες- πάει σε ένα μπαράκι να χτυπήσει κανένα "κομμάτι" για να περάσει την βραδιά του.
Κάθετε στο μπαρ, παραγγέλνει ποτό, ανάβει τσιγάρο και αρχίζει να κόβει κίνηση. Σε μια γωνιά βλέπει μια πανέμορφη κοπέλα να πίνει το ποτό της μόνη. Ρωτάει το μπάρμαν.
- Δεν μου λες ρε φίλε αυτή η κοπέλα στην γωνία τι παίζει;
Του απαντάει ο μπάρμαν:
- Αστα μεγάλε, δράμα. Η κοπέλα που βλέπεις έχει σοβαρό πρόβλημα. Είναι τυφλή.
- Σώπα ρε φίλε, τέτοιο κουκλί και να είναι τυφλό. Τι άδικη που είναι η ζωή...
Και μια και δυο την πλησιάζει ευγενικά και την αρχίζει στο ψήσιμο. Κατά τις 1 την νύχτα την έχει καταφέρει.
- Θα πάμε σπίτι σου, της λέει, να συνεχίσουμε την βραδιά μας, αλλά πριν πάμε πρέπει να το πω στην γυναίκα μου. Εμένα μου αρέσουν οι καθαρές δουλειές, οπότε πρέπει να της τηλεφωνήσω να της το πω.
Και πριν προλάβει να αντιδράσει η κοπέλα έχει ήδη πάρει τηλέφωνο την γυναίκα του και της μιλάει.
- Ασε γυναίκα, πρόβλημα μεγάλο. Έμπλεξα και θα αργήσω. Μου έκατσε μια στραβή.
Δυο φίλοι συζητούν φιλοσοφικά…..
- Ρε Θανάση, εσύ πιστεύεις στη μετενσάρκωση; -Τι είναι μετεμψύχωση; -Ε αυτό που λένε ότι άμα πεθάνεις, ξαναγυρίζεις στη γη με άλλη μορφή, σαν ζώο ας πούμε ή σαν φυτό και κάτι τέτοια...
- Δεν το ξέρω το θέμα...
- Τότε, θα κάνουμε μια συμφωνία. Όποιος πεθάνει πρώτος, θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον άλλο και να του πει τι γίνεται εκεί πάνω, αν όλα αυτά είναι αλήθεια και αν ξαναγυρίζει κανείς εδώ κάτω με άλλη μορφή.
- Εντάξει φίλε, έτσι θα γίνει! Μετά από χρόνια πεθαίνει ο Θανάσης πρώτος και ο φίλος του περιμένει να δει αν θα είναι συνεπής στη συμφωνία τους κι αν θα επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί του. Μήνες μετά από τη κηδεία, όπως κοιμότανε στο κρεβάτι του ακούει κάποιον να τον φωνάζει με τρομερή φωνή...
- Ναι; -Έλα φιλάρα, ο Θανάσης είμαι. Δεν επικοινώνησα μαζί σου τόσο καιρό γιατί είχα πάθει υπερκόπωση... Ο άλλος ενθουσιάζεται που ακούει το φίλο του μετά από τόσο καιρό και αρχίζει να τον ρωτάει:
- Πώς περνάς ρε Θανασάρα, τι γίνεται εκεί πάνω; -Ζωή και κότα φίλε μου... Ξυπνάω το πρωί, τρώω, μετά κάνω έρωτα, μετά ξανά τρώω, ξανακάνω έρωτα... Αυτό γίνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ! Όλο φαΐ και πήδημα είναι η ζωή μου...
- Πού είσαι βρε Θανάση; Στον Παράδεισο; -Ποιο Παράδεισο ρε φίλε; Κόκορας σε ορνιθοτροφείο στα Μέγαρα είμαι!
Ήταν μια φορά κάποιος που είχε σοβαρό πρόβλημα στο χέρι του.
Ένα πρωί σε μια καφετέρια είπε στο φίλο του το πρόβλημα του και ότι θα πήγαινε στο γιατρό. Τότε ο φίλος του, του λέει:
- Ρε συ, δεν έμαθες πως το απέναντι φαρμακείο έχει φέρει ένα μηχάνημα που ρίχνεις μέσα ένα κατοστάρικο μαζί με τα κατουρά σου και σου λέει όχι μόνο τι έχεις αλλά και πώς να το αντιμετωπίσεις;
- Σοβαρά; Δεν το ήξερα. Πάω αμέσως να το δοκιμάσω.
Πήγε λοιπόν στο μηχάνημα, έριξε το κατοστάρικο μαζί με τα κάτουρα του και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το μηχάνημα του βγάζει την εξής διάγνωση:
"Έχεις θλάση στο χέρι σου. Βάλε το στο γύψο για 2 εβδομάδες και θα γίνει καλά."
Επειδή όμως ήταν λίγο άτακτος, είπε μέσα του:
- Για να δούμε αν το μηχάνημα μπορεί να κάνει διάγνωση και σε αυτό.
Έβαλε σε ένα κουπάκι ούρα της γυναίκας του, του γιου του, σκατά του σκύλου του και για φινάλε έχυσε και από πάνω. Πήγε στο μηχάνημα, έριξε ένα κατοστάρικο μαζί με το μείγμα και το μηχάνημα έκανε μια διάγνωση που έλεγε:
"Η γυναίκα σου είναι έγκυος, το παίδι ΔΕΝ είναι δικό σου, χώρισέ την. Ο γιος σου είναι αδερφή, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Ο σκύλος σου έχει διάρροια, τάιζε τον πιο σκληρές τροφές και αν δεν σταματήσεις να την παίζεις όπου βρεις, το χέρι σου δεν πρόκειται να γιάνει ποτέ!"