Δημοφιλή ανέκδοτα

Γυρνάει ένα βράδυ ο άντρας σπίτι τσακισμένος απο την κούραση οπότε βλέπει Σπίτι την γυναίκα του να έχει πέσει στο κρεβάτι με τα sеxy εσώρουχα και του Λέει:
- Έλα να το κάνουμε 50 (!) φορές.
- Ρε γυναίκα λέει άσε με σήμερα είμαι πτώμα.
- Όχι σήμερα θέλω..
- Αύριο όσες φορές θέλεις ,είχαμε πολλή δουλειά στο μαγαζί..
- Σήμερα,50 φορές ή χωρίζουμε (!) Τι να κάνει ο άνθρωπος προκειμένου να μην χωρίσει, γδύνεται πέφτουν στο Κρεβάτι και αρχίζουν το sport..
5,10 φορές.
- Ρε γυναίκα δεν μπορώ άλλο..
- Σκάσε και συνέχισε..
15,20,25 φορές.
- Πεθαίνω, τελειώνω άσε με..
- Σκάσε και ..
30.35.40.45.48.49.50 φορές.
Πέφτει ο άντρας κάτω απο την κούραση. Την άλλη μέρα το πρωί σηκώνεται η γυναίκα, βλέπει τον άντρα της να ρίχνει ακόμα κάτι ροχαλητά ξεγυρισμένα και λέει «Να πάω να του ετοιμάσω πρωινό να τον Ευχαριστήσω τόση υπομονή έκανε ο άνθρωπος». Μετά από κάνα μισάωρο σηκώνεται και ο πολεμιστής μας χλωμός και πάει αργά-αργά προς το μπάνιο. Περνάνε 5.10.15. Λεπτά. Μετά από καμιά ώρα λέει η γυναίκα του «κάτσε να πάω να δω μήπως έπαθε τίποτα. Πάει σκύβει στην κλειδαρότρυπα και βλέπει τον άντρα της μπροστά στην λεκάνη να την έχει βγάλει, να την χαϊδεύει και να λέει «Έλα ησύχασε, κατούρημα είναι...»
Αφού έφερε εις πέρας τη Ρωσική Επανάσταση, κατάργησε τις ταξικές διακρίσεις και αφιέρωσε όλη τη ζωή του στον κομμουνισμό, ο Λένιν τελικά πεθαίνει. Επειδή είναι άθεος και είχε καταδιώξει τους θρησκευόμενους, καταδικάζεται να πάει στην Κόλαση. Φθάνοντας εκεί διαπιστώνει ότι η κατάσταση είναι χειρότερη κι από τη Γη: οι καταδικασμένοι υποβάλλονται σε απίστευτα βασανιστήρια, τα τρόφιμα δεν επαρκούν για όλους, οι δαίμονες δεν είναι οργανωμένοι, ο Σατανάς συμπεριφέρεται ως απολυταρχικός μονάρχης-χωρίς να δείχνει τον παραμικρό σεβασμό για τους αλλήλους του ή για τις ψυχές που υποφέρουν το αιώνιο μαρτύριο. Αγανακτισμένος ο Λένιν παίρνει την κατάσταση στα χέρια του: διοργανώνει πορείες και συλλαλητήρια, δημιουργεί συνδικάτα με δυσαρεστημένους δαίμονες, υποκινεί εξεγέρσεις. Σύντομα η Κόλαση είναι άνω-κάτω: κανείς δεν σέβεται πια το κύρος του Σατανά, οι δαίμονες απαιτούν αύξηση μισθού, οι αίθουσες βασανιστηρίων αδειάζουν, οι αρμόδιοι να συντηρούν τα καμίνια απεργούν. Ο Σατανάς δεν ξέρει πια τι να κάνει: πώς να κυβερνήσει άλλο το βασίλειό του αν ο επαναστάτης αυτός ανατρέπει όλους τους νόμους; Επιδιώκει μια συνάντηση μαζί του, ο Λένιν όμως, με το πρόσχημα ότι δεν συνομιλεί με καταπιεστές, του διαμηνύει με μια λαϊκή επιτροπή ότι δεν αναγνωρίζει την εξουσία του Ανώτατου άρχοντα. Απελπισμένος ο Σατανάς πηγαίνει στον Παράδεισο για να μιλήσει με τον άγιο Πέτρο.
- Θυμάστε εκείνον τον τύπο που έκανε τη Ρωσική Επανάσταση; λέει ο Σατανάς.
- Θυμόμαστε πολύ καλά, απαντά ο άγιος Πέτρος. Κομμουνιστής. Μισούσε τη θρησκεία.
- Καλός άνθρωπος, επιμένει ο Σατανάς. Παρ όλες τις αμαρτίες του, δεν του αξίζει η Κόλαση― στο κάτω κάτω, προσπάθησε να πολεμήσει για έναν πιο δίκαιο κόσμο. Σύμφωνα με τη γνώμη μου, θα έπρεπε να βρίσκεται στον Παράδεισο.
Ο άγιος Πέτρος μένει για λίγο σκεπτικός.
- Νομίζω ότι έχεις δίκαιο, λέει τελικά. Όλοι έχουμε τις αμαρτίες μας, εγώ ο ίδιος απαρνήθηκα τον Χριστό τρεις φορές. Στείλε μου τον εδώ.
Τρελός από τη χαρά του ο Σατανάς γυρίζει σπίτι και στέλνει τον Λένιν κατευθείαν στον Παράδεισο. Στη συνέχεια, με ανένδοτο και κάπως βίαιο τρόπο κλείνει τα συνδικάτα των δαιμόνων, διαλύει τις επιτροπές δυσαρεστημένων ψυχών, απαγορεύει τις συνελεύσεις και τα συλλαλητήρια καταδικασμένων. Η Κόλαση ξαναγίνεται το γνωστό μέρος των βασανιστηρίων που πάντα τρόμαζε τον άνθρωπο. Περιχαρής ο Σατανάς φαντάζεται τι θα γίνεται στο μεταξύ στον Παράδεισο. «Όπου να είναι, ο γιος Πέτρος θα μας χτυπήσει την πόρτα ικετεύοντας να μας επιστρέψει τον Λένιν», κρυφογελά.
- «Εκείνος ο κομμουνιστής θα έχει μετατρέψει τον Παράδεισο σε ανυπόφορο μέρος». Περνά ο πρώτος μήνας, ένας ολόκληρος χρόνος, κανένα νέο απ τον Παράδεισο. Με ασυγκράτητη περιέργεια ο Σατανάς αποφασίζει να πάει προ τα εκεί για να δει τι συμβαίνει. Στην πόρτα του Παραδείσου συναντά τον άγιο Πέτρο.
- Λοιπόν, πώς πάνε τα πράγματα εδώ; ρωτά.
- Πολύ καλά! απαντά ο άγιος Πέτρος.
- Μα, είναι στ αλήθεια όλα καλά;
- Φυσικά! Γιατί όχι;
- «Αυτός ο μάγκας κάνει πως δεν καταλαβαίνει», σκέφτεται ο Σατανάς. «Πάει να μου φορτώσει πίσω τον Λένιν».
- Ακου, άγιε Πέτρο, εκείνος ο κομμουνιστής που σου έστειλα συμπεριφέρεται καλά;
- Πολύ καλά!
- Καμιά αναρχία;
- Ίσα ίσα. Οι άγγελοι είναι πιο ελεύθεροι από ποτέ, οι ψυχές κάνουν ό, τι θέλουν, οι γιοί μπορούν και μπαινοβγαίνουν χωρίς χρονικούς περιορισμούς.
- Και ο Θεός δεν διαμαρτύρεται γι αυτήν την υπερβολική ελευθερία;
Ο Aγιος Πέτρος κοιτά λυπημένα τον κακόμοιρο δαίμονα που έχει μπροστά του.
- Ο Θεός; Σύντροφε, δεν υπάρχει Θεός.
Ο γέρος με τη γριά του μένανε πάνω στους λόφους, μακριά απ τον πολιτισμό και σε ημιάγρια κατάσταση. Σπάνια βλέπανε άλλους ανθρώπους. Μια μέρα ένα πλανόδιος πωλητής πέρασε από κει και ρώτησε το γέρο αν θέλανε να αγοράσουνε τίποτα.
- Η γριά μου δεν είναι σπίτι, λέει αυτός. Έχει πάει κάτω στο ποτάμι, να πλύνει. Αλλά για δείξε μου τι έχεις.
Ο πλανόδιος του έδειξε κατσαρόλες και τηγάνια, εργαλεία και συσκευές διάφορες, αλλά ο γέρος δεν έδειχνε ενδιαφέρον. Όταν όμως πρόσεξε έναν καθρέφτη,...
- Τι είναι αυτό; ρώτησε
Πριν ο πωλητής προλάβει να του εξηγήσει ότι ήταν καθρέφτης, ο γέρος το άρπαξε και το κοίταζε.
- Θεέ μου! αναφώνησε. Πού στην ευχή βρήκες τη φωτογραφία του πατερούλη μου;
Ο γέρος ήταν τόσο ενθουσιασμένος, που ήθελε να αγοράσει τον καθρέφτη αμέσως, αλλά, μη έχοντας λεφτά, έδωσε στον πλανόδιο το καλύτερο σταμνί, που είχε φτιάξει η γυναίκα του. Π πωλητής το πήρε και ξεκίνησε να φύγει αμέσως, πριν επιστρέψει η γυναίκα και χαλάσει η ανταλλαγή.
Ο γέρος φοβότανε ότι η γριά του θα θύμωνε πολύ, που είχε ανταλλάξει το καλύτερο σταμνί της με τον καθρέφτη και γι αυτό τον έκρυψε στο στάβλο, πίσω από κάτι άχρηστα κιβώτια.
Πήγαινε 2-3 φορές την ημέρα στο στάβλο, να δει τη «φωτογραφία» του πατερούλη του και τελικά της γυναίκας του της μπήκανε ψύλλοι στ αυτιά.
Αγανακτισμένη μια μέρα απ τα πήγαιν - έλα του γέρου της στο στάβλο, περίμενε να κοιμηθεί και μόλις έπιασε το ροχαλητό ο γέρος, γραμμή η γριά για το στάβλο. Βρήκε κάποια φορά και τον καθρέφτη και έβαλε τις φωνές:
- Α, ώστε αυτή είναι η παστρικιά, που τσιλημπουρδίζει μαζί της!
Ένας τύπος από την Κύπρο μπαίνει σε ένα φαρμακείο, και λέει στον φαρμακοποιό:
- "Ένα μπουκαλάκι ponstan παρακαλώ."
Του βγάζει ο τύπος μια μπουκάλα ολόκληρη, και ο Κύπριος τα παίζει.
- Πιο μικρά μπουκάλια δεν έχετε; Στην Κύπρο είναι πιο μικρά τα μπουκαλάκια.
- Ρε φίλε κάνε μας τη χάρη πρωί πρωί! Δεν έχουμε, ωχ...!
Φεύγει ο μπάρμπας και πηγαίνει την επόμενη μέρα πάλι.
- Ένα κουτάκι ασπιρίνες θα ήθελα...
Βγάζει ο άλλος μια κούτα, με κάτι ασπιρίνες σαν πιάτα. Συνηθισμένος, πλέον ο Κύπριος, ρωτάει πιο ήρεμα:
- Μήπως θα μπορούσατε να μου δώσετε πιο μικρά κουτάκια... Γιατί στην Κύπρο...
- Πωπω ρε φίλε πολύ βδέλλα μας έγινες όχι ρε δεν έχουμε! Εδώ είναι Ελλάδα! Θες τίποτα άλλο;
Οπότε τρομοκρατημένος ο τύπος απαντάει:
- Ναι... Θα... Έπαιρνα και υπόθετα, αλλά... Άσε θα πάρω από την Κύπρο!