Skip to main content
Ο Φώτης, ένας 35άρης εργένης που μένει μόνος του σε διαμέρισμα πολυκατοικίας, λίγες μέρες μετά τη γιορτή του δέχεται ένα μεγάλο κουτί ως δώρο από έναν άγνωστο αποστολέα.
Το ανοίγει και βλέπει ότι μέσα στο κουτί ήταν ένας παπαγάλος.
"Ωραία", σκέφτεται, "ένα πανέμορφο πουλί για συντροφιά είναι ό,τι πρέπει".
- Μιλάς καθόλου; ρωτάει χαμογελαστός τον παπαγάλο.
- Τι λε ρε καραγκιόζη; -του λέει ο παπαγάλος- εγώ αν μιλάω ή εσύ ρε μπούφο που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις ένα νόημα, ρε βλήμα, ρε έτσι, ρε αλλιώς.. κλπ ένα υβρεολόγιο απίστευτο, σα ναύτης στο λιμάνι.
Ο Φώτης τα έχασε.
- Σε παρακαλώ, λέει στον παπαγάλο, σταμάτα μας ακούει η γειτονιά.
- Σε πειράζει η γειτονιά, ρε κακομοίρη -φωνάζει ο παπαγάλος- και δεν σε πειράζει που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τον καναπέ, παράσιτο, καμένε, ρε έτσι, ρε αλλιώς και πάλι ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο με όλο και μεγαλύτερη ένταση φωνής.
Ο Φώτης δεν ήξερε τι να κάνει.
Προσπαθούσε να σταματήσει τον παπαγάλο αλλά εκείνος τον έβριζε φωνάζοντας όλο και περισσότερο. Στην απόγνωσή του ανοίγει το πορτάκι και σπρώχνει τον παπαγάλο στην κατάψυξη του ψυγείου.
Ο παπαγάλος και μέσα από την κατάψυξη συνέχιζε να βρίζει.
Ξαφνικά μετά από 3 λεπτά ο παπαγάλος σταμάτησε και απλώθηκε σιωπή.
Ο Φώτης ανακουφίστηκε στην αρχή αλλά αμέσως σκέφτηκε:
"Ρε συ το σκότωσα το πουλί. Εντάξει, βρίζει αλλά όχι και να το σκοτώσω. Μπορώ να το επιστρέψω".
Ανοιξε αμέσως την κατάψυξη. Ο παπαγάλος βγήκε με σοβαρό ύφος και ψιλοτρέμοντας είπε:
"Λυπάμαι για την επιθετική συμπεριφορά μου και ζητώ συγγνώμη γι αυτή.
Ομολογώ ότι παρεκτράπηκα και δηλώνω ότι θα κάνω προσπάθεια να διορθωθώ στο μέλλον".
Ο Φώτης έμεινε άναυδος για μια στιγμή.
Πριν προλάβει να ρωτήσει τι συνέβη ο παπαγάλος ρώτησε:
"Μπορώ να μάθω τι σου είχε κάνει το κοτόπουλο;"
Υπήρχε κάποτε κάποιος ο οποίος είχε ψείρες. Ρώτησε λοιπόν ένα γνωστό του πως θα απαλλαγεί από αυτές.
Θα πας στο σπίτι σου και θα ανοίξεις τον φούρνο, θα βάλεις το κεφάλι σου μέσα και θα τον ανάψεις στους 250 βαθμούς, με τόση ζέστη οι ψείρες θα αναγκαστούνε να φύγουνε. Πήγε λοιπόν ο τύπος και έκανε ότι ακριβώς του είπε ο φίλος του. Καθώς ψηνότανε το κεφάλι του, κατεβαίνει στη μύτη του η αρχηγός ψείρα και του λέει.
- Άστα μεγάλε, εδώ περνάμε φίνα. Κάνουμε μπάνιο, σάουνα, χαμάμ. Και γαμώ τις διακοπές...
Την επομένη λέει στο φίλο του τι έγινε.
- Η συνταγή που θα σου δώσω τώρα είναι αλάνθαστη. Θα πας σπίτι και θα ανοίξεις τον καταψύκτη, και θα βάλεις το κεφάλι σου μέσα. Ε... Με τόσο κρύο σίγουρα θα φύγουν.
Πήγε λοιπόν σπίτι και έκανε πάλι ότι του είπε. Και ενώ το κεφάλι του είχε σχεδόν παγώσει, κατεβαίνει πάλι η αρχηγός ψείρα και του λέει.
- Πως πάει ρε μεγάλε... Εμείς εδώ είμαστε σε χειμερινές διακοπές... Κάνουμε σκι, παίζουμε χιονοπόλεμο, φτιάχνουμε χιονάνθρωπους... και γαμώ τις ζωές.
Τι να κάνει λοιπόν, πάει στο φίλο του και του λέει πάλι τι έγινε.
- Αυτή τη φορά όμως, του λέει, δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχουμε. Τώρα που θα φύγεις απδω, τον πρώτο που θα συναντήσεις με πολλά μαλλιά και γένια, να έχει και κάνα χρόνο να κάνει μπάνιο, θα τον αρχίσεις στο ξύλο... Μπουνιές, κλωτσιές, και προπάντων κεφαλιές. Έτσι θα φύγουν απ,το δικό σου κεφάλι και θα πάνε στο δικό του.
Βρίσκει λοιπόν κάποιον με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, και χωρίς δεύτερη κουβέντα τον αρχίζει στο ξύλο... Μπουνιές, κουτουλιές... Τον αφήνει αιμόφυρτο και αναίσθητο κάτω. Κατεβαίνει λοιπόν πάλι η αρχηγός ψείρα στη μύτη του και του λέει...
- Μπράβο ρε μεγάλε... Τον γά**σες τον πο**τη στο ξύλο... Αλλά και εμείς δεν κάτσαμε με σταυρωμένα τα χέρια. Όση ώρα τον έδερνες εσύ, εμείς του πήραμε 100 ομήρους...
Ο Τοτός είχε ψείρες και πήγε στον γιατρό.
Ο γιατρός τον συμβούλευσε να βάλει το κεφάλι σε έναν κουβά με νερό για να τις πνίξει.
Αφού ακολούθησε ο Τοτός την συμβουλή, κατέβηκε στο μέτωπό του μία ψείρα και του είπε:
- Μάγκα μου, είσαι πραγματικός κύριος. Περάσαμε τέλεια! Μπουγελοθήκαμε, κάναμε μπάνιο, παίξαμε με νερόμπομπες.
Ξαναπήγε ο Τοτός στον γιατρό, ο οποίος του είπε να βάλει το κεφάλι του στην φωτιά.
Όταν το έκανε ο Τοτός, κατέβηκε μία ψείρα και του είπε:
- Είσαι και πολύ μάγκας. Κάναμε ηλιοθεραπεία, μαυρίσαμε και τώρα θα είμαστε πανέτοιμοι για το καλοκαίρι.
Μετά ο γιατρός του είπε να βάλει το κεφάλι του στην κατάψυξη.
Η ψείρα τότε του είπε:
- Ευχαριστούμε που μας σκέφτεσαι τόσο. Παίξαμε χιονοπόλεμο, φτιάξαμε χιονάνθρωπο και κάναμε σκι...
Μετά και από αυτό, ο Τοτός αποφάσισε να λύσει μόνος του το πρόβλημά του. Πήγε κοντά σε έναν φίλο του, και έγειρε το κεφάλι του, για ξεφορτωθεί τουλάχιστον κάμποσες.
Τότε κατέβηκε μία ψείρα και του είπε:
- Που να στα λέω! Τους σκοτώσαμε όλους! Πήραμε και 50 ψείρες για ομήρους!
Ο Ζωολογικός κήπος αποφάσισε να χαρίσει την ελευθερία σε μια ζέβρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε μαζί τους. Έτσι την έστειλαν σε ένα ήρεμο αγρόκτημα.
- Όταν έφθασε εκεί, στο πρώτο ζώο που συνάντησε είπε:
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι; - Είμαι η αγελάδα, απάντησε αυτή.
- Και τι κάνεις εδώ; Ρώτησε η ζέβρα; - Κάνω γάλα για τον αφέντη μου και μου το αρμέγουν κάθε μέρα, απάντησε η αγελάδα. Πιο κάτω, συνάντησε άλλο ζώο.
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι; - Είμαι η κότα, απάντησε αυτή.
- Και τι κάνεις εδώ; Ρώτησε πάλι η ζέβρα.
- Κάνω αυγά για το αφεντικό μου κάθε μέρα, απάντησε η κότα. Πιο κάτω συνάντησε ένα άλογο.
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι; - Είμαι ένα άλογο, απάντησε αυτό.
- Και τι κάνεις εδώ; ξαναρώτησε η ζέβρα.
- Βγάλε τις πιτζάμες σου, για να σου δείξω.
Eνα τυφλό λαγουδάκι και ένα τυφλό φίδι γεννήθηκαν σε αυτόν τον κόσμο.
Ηταν η μοίρα τους να συναντηθούν κάποτε μέσα σε έναν λαχανόκηπο.- Ξέρεις κάτι, λέει το φίδι. Είμαι τυφλός και σε όλη μου την ζωή αναρωτιόμουν τι ακριβώς είμαι.
- Και εγώ το ίδιο, λέει το λαγουδάκι. Εχω και εγώ την ίδια απορία. Ισως μαζί μπορέσουμε να λύσουμε το μυστήριο.
- Εντάξει, είπε το φίδι και άρχισε να τυλίγεται γύρω από το λαγουδάκι. Το μύρισε, το άγγιξε και στο τέλος, είπε:
- Χμμμ, είσαι μικρό, μαλακό και ζεστό και έχεις και γούνα. Επίσης τα αυτιά σου είναι μεγάλα, και έχεις και μια φουντωτή ουρίτσα, προσθεσε το φίδι.
Σταμάτησε για λίγα λεπτά να σκεφτεί και είπε:
- Ξέρω τι είσαι... Είσαι ένα λαγουδάκι...
- Ωωωω, σε ευχαριστώ πολύ, είπε το λαγουδάκι. Τώρα είναι η σειρά μου να σε βοηθήσω. Αρχισε να μυρίζει το φίδι, το πατούσε ελαφρά με τις πατούσες του, το άγγιξε με την μουσούδα του και είπε:
- Για να δούμε... Είσαι μακρύ και κρύο και γλυστερό και έχεις διχαλωτή γλώσσα. Εχεις και φολίδες στο σώμα σου.. Ξέρω.. Πρέπει να είσαι δικηγόρος... !
Ήταν ο μπαμπάς καρχαρίας και προσπαθούσε να μάθει στον γιό καρχαρία πως κυνηγούν τα διαφόρων ειδών θηράματα.
Την φώκια με ξαφνική επίθεση, τα μικρά ψάρια έτσι, το άλλο έτσι…
- «και τον άνθρωπο;» ρωτάει ο γιός, «πως τον κυνηγούν;»
- «αααα…» λέει ο μπαμπάς καρχαρίας, «έχει πολύ ειδική διαδικασία, άκου προσεκτικά:
Ον πλησιάζεις απο τα βαθιά προς τα πάνω και βγάζεις λίιιιιιιγο το πτερύγιό σου έξω απο το νερό και κάνεις έναν κύκλο γύρω του, 5 μέτρα μακριά του, και ξαναβουτάς βαθιά.
Ανεβαίνεις πάλι, βγάζεις πιο πολύ το πτερύγιό σου, κάνεις έναν κύκλο γύρω του απέχοντας 3 μέτρα, και ξαναβουτάς βαθιά.
Ανεβαίνεις και δείχνεις ΟΛΟ το πτερύγιό σου και κάνεις έναν κύκλο γύρω του, απέχοντας 1 μέτρο!»…
- «Μα καλά!» τον διακόπτει ο γιός καρχαρίας, «δεν μπορώ απλά να τον δαγκώσω και να τον φάω βρε μπαμπά; τι είναι όλη αυτή η διαδικασία πια;»
- «Ε καλά…» λέει ο πατέρας, «άμα θες να τον φας με τα σκατά, φάτον….»