Седеше си дедо Вачо до казаня, подръпваше от цигарата, обръщаш мръвчиците върху жарава та, погледна към пълната кофа с ракийка пророни няколко сълзи и рече: - Много си ми хубава, ама дните са ти преброени!
Седеше си дедо Вачо до казаня, подръпваше от цигарата, обръщаш мръвчиците върху жарава та, погледна към пълната кофа с ракийка пророни няколко сълзи и рече:
- Много си ми хубава, ама дните са ти преброени!