Στην ενορία του χωριού πάει ο δεσπότης της εκεί περιφέρειας να λειτουργήσει έπειτα από πολύ καιρό.
Ο χώρος της εκκλησιάς ήταν γεμάτος από πιστούς και όλοι ήταν εκεί μαζεμένοι. Έγινε το λοιπόν η λειτουργία και όλοι περίμεναν με αγωνία τον εκκλησιαστικό λόγο στο τέλος.
Ο δεσπότης δεν αισθάνονταν καλά και λέγει στον ιερέα να βγάλει αυτός τον λόγο. Ο ιερέας αν και ντρέπονταν είπε λίγο από την θεια κοινωνία και είπε τον λόγο.
Αφού λοιπόν τελείωσε ρωτά τον άγιο: Δέσποτα τα είπα καλά; και Aγιος του απαντά: καλά τα είπες όμως έκανε λίγα λαθάκια όπως:
Α) Όταν ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια τα ανεβαίνουμε ένα - ένα και όχι τρία - τρία και ζικ ζακ αλλά στην ευθεία β) Όταν αρχίζουμε την ομιλία λέμε αγαπητοί αδελφοί χριστιανοί και όχι για σας μάγκες
Γ) Όταν φθάνουμε στην ανάσταση του κυρίου λέμε για το δέος της νυκτός, εκείνης, τότε και όχι: έγινε της ρουτίνας το κάγκελο, δεν έμεινε κολυμπυθρόξυλο
Δ) Όταν τελειώνουμε κλείνουμε με το αμήν και όχι με το : όλε
Ε) Όταν κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια, πάλι ένα-ένα και όχι τσουλήθρα, κατά τα άλλα καλά τα πηγές.
Κατεβαίνει ο Μανούσος κάθε Κυριακή από το Μιτάτο και πάει στη εκκλησία του χωριού στέκεται μπροστά στο τέμπλο,στην εικόνα του Αγίου Νικολάου και του λέει:
"Aι Νικόλα κάνε ως την άλλη Κυριακή να έχω παντρευτεί"
. Έρχεται όμως η Κυριακή ο Μανούσος δεν έχει παντρευτεί αυτό γίνεται συνέχεια οπότε σκέφτεται και λέει:
"Μπρε κι ο Aγιος φοβέρα θέλει"
. Πάει πάλι στην εκκλησία στέκεται πάλι μπροστά στην εικόνα του Αγίου και του λέει αγριεμένος:
"Γιάε Aι Νικόλα αν δεν έχω παντρευτεί ως την άλλη Κυριακή θα ρθω και θωρείς τη κατσούνα, θα σου κάνω την εικόνα χίλια κομμάτια,"
Και φεύγει. Τον ακούει ο παπάς που ήτανε μέσα στο Ιερό και λέει:
"Έχει γούστο ναρθεί ο τροζός να σπάσει την εικόνα"
. Και πιάνει και βγάζει την εικόνα από το τέμπλο και βάζει στη θέση της ένα μικρό εικονισματάκι του Αγίου Νικολάου. Έρχεται η άλλη Κυριακή οπότε καταφθάνει διαολισμένος ο Μανούσος στην Εκκλησία μπαίνει μέσα και πάει γραμμή στo τέμπλο θωρεί το μικρό εικονισματάκι του Αγίου σκύβει και του λέει αγριεμένος:
"Μπρε Νικολιό που είναι ο μπαμπάς σου;"
Δύο παπάδες συναντιούνται κάθε πρωί με τα ποδήλατά τους καθώς πηγαίνουν να κάνουν λειτουργία στις εκκλησίες τους. Μια μέρα ενώ ο ένας πήγαινε με το ποδήλατο συναντά τον άλλο που πήγαινε με τα πόδια.
- Τι έγινε αδελφέ; τον ρωτάει. Τι έγινε; που είναι το ποδήλατό σου;
- ʼσε... Μου το κλέψανε αδελφέ! του απαντάει ο άλλος ο παπάς, και τώρα δεν ξέρω τί να κάνω...
- ʼκου να σου πω λέει ο άλλος: Την Κυριακή στην εκκλησία, που θα είναι πολλοί, στο κήρυγμα θα αρχίσεις να λες τις 10 εντολές. Όταν θα φτάσεις στο ου κλέψεις, θα δεις ποιός θα ταραχτεί από κάτω, και θα καταλάβεις ποιός στο πήρε.
Πράγματι, έτσι κι έκανε. Tη Δευτέρα το πρωί συναντιούνται πάλι, κι ο πάπας είχε βρει το ποδήλατό του.
Τι έγινε; τον ρωτάει ο άλλος, πως το βρήκες;
- Έκανα ότι μου είπες, λέει ο παπάς. Στο κήρυγμα, άρχισα να λέω τις 10 εντολές. Φτάνω στο ου κλέψεις, κοιτάω να δω αν κουνήθηκε κανένας, αν ταράχτηκε... τίποτα. Όταν όμως έφτασα στην εντολή ου μοιχεύσεις, θυμήθηκα που το είχα αφήσει!
Ο καινούριος παπάς της ενορίας ήταν τόσο νευρικός στην πρώτη του λειτουργία, που δε μπορούσε να μιλήσει. Πριν την επόμενη λειτουργία ρωτάει τον Αρχιεπίσκοπο, τι θα μπορούσε να κάνει για να χαλαρώσει. Ο Αρχιεπίσκοπος τον συμβουλεύει ως εξής:
- Την επόμενη φορά ρίξε μερικές σταγόνες βότκα στο νερό που θα πιεις και θα δεις πώς θα χαλαρώσεις.
Την Κυριακή ο παπάς ακολουθεί τη συμβουλή και πραγματικά νιώθει ότι θα μπορούσε να κάνει κήρυγμα χωρίς άγχος. Μετά τη λειτουργία επιστρέφει στο σπίτι του, όπου μετά από λίγο εμφανίζεται ο Διάκος του Αρχιεπισκόπου και του παραδίδει ένα σημείωμα που έγραφε τα εξής:
"Αγαπητέ πάτερ, την επόμενη φορά να ρίξετε μερικές σταγόνες βότκα στο νερό, κι όχι, μερικές σταγόνες νερό στη βότκα. Σας παραθέτω μερικές παρατηρήσεις, για να μην επαναληφθούν τα σημερινά:
*Δε χρειάζεται να τοποθετείτε φέτα λεμονιού στο χείλος του δισκοπότηρου.
*Το κουβούκλιο στην αριστερή πλευρά είναι το εξομολογητήριο, όχι το μπάνιο.
*Ο Αρχάγγελος είπε στη Παρθένο:
"Χαίρε κεχαριτωμένη", όχι "Γεια σου πιπίνι".
*Καλό θα είναι να μην ακουμπάτε στο άγαλμα της Παναγίας, πόσο μάλλον να το αγκαλιάζετε και να το φιλάτε με τέτοιο πάθος.
*Οι εντολές είναι 10 και όχι 12.
*Οι απόστολοι ήταν 12 και όχι 7. Κανείς δεν ήταν νάνος.
*Δεν αναφερόμαστε στον Ιησού Χριστό και στους αποστόλους ως "Ι. Χ και Σία ".
*Ο Ιούδας ήταν προδότης, όχι "σκατορουφιάνος του κερατά" που είπατε εσείς.
*Ο Χριστός μας, είπε στον Πέτρο ότι "πριν αλέκτωρ λαλήσει τρίς, θα με αρνηθείς", δε του είπε:
"Μέχρι να λαλήσουν τα κοκόρια θα με έχεις γράψει στα αρχίδια σου".
*Δεν επιτρέπετε να αποκαλούμε την κεφαλή της εκκλησίας μας "Νονό".
*Το καθαγιασμένο ύδωρ είναι για να ευλογούμε, όχι για να δροσίζουμε τον σβέρκο μας.
*Ποτέ δε κηρύττουμε καθισμένοι στα σκαλιά του ιερού και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπάμε το πόδι μας πάνω στη Βίβλο.
*Ο άρτος χρησιμεύει για τη Θεία Ευχαριστία, όχι ως απεριτίφ που συνοδεύει το κρασί.
*Η παρότρυνση να χορέψει το ποίμνιο ήταν ενδιαφέρουσα, δε χρειαζόταν όμως και να χορέψει γιάνκα γύρω από την εκκλησία.
*Τη λειτουργία την τελειώνουμε με "Αμήν", όχι με "Όλε"!
*Αυτός που καθόταν στην άκρη του Ιερού και τον οποίο αποκαλέσατε "αδελφάρα" και "τραβεστί με μάξι" ήμουν εγώ!
*Τις σκάλες του άμβωνος τις κατεβαίνουμε κανονικά, όχι τσουλήθρα στο κάγκελο.
Ελπίζω αυτά τα λάθη να διορθωθούν την ερχόμενη Κυριακή!
Με τιμή,
Ο Αρχιεπίσκοπος"
Ο μεθυσμένος μπήκε στο λεωφορείο. Μύριζε σαν βαρέλι του κρασιού και πήγε κι έκατσε δίπλα σε έναν παπά. Το πουκάμισό του ήταν λεκιασμένο, το πρόσωπό του γεμάτο κόκκινο κραγιόν και ένα μισογεμάτο μπουκάλι κρασί να βγαίνει από την τσέπη του.
Ανοίγει την εφημερίδα του και αρχίζει να διαβάζει. Μερικά λεπτά αργότερα, γυρίζει και ρωτά τον παπά:
- Πάτερ, τι προκαλεί την αρθρίτιδα;
- Κύριε, λέει με αποδοκιμασία ο παπάς, η αρθρίτιδα προκαλείται από χαλαρή ζωή, με το να βρίσκεσαι με φτηνές και ανήθικες γυναίκες, το πολύ αλκοόλ και την αδιαφορία για τον πλησίον σου.
- Να με πάρει ο διάολος, ψιθύρισε ο μεθυσμένος και συνέχισε να διαβάζει την εφημερίδα του.
Ο παπάς, αναλογιζόμενος τι του είπε, γύρισε στον μεθυσμένο και του ζήτησε συγγνώμη.
- Λυπάμαι, δεν το εννοούσα αυτό που σου είπα. Πόσο καιρό υποφέρεις από την αρθρίτιδα;
- Μα δεν έχω εγώ αρθρίτιδα, πάτερ. Μόλις διάβασα στην εφημερίδα ότι ο Πάπας έχει τέτοια αρρώστια.
Πάει ένας νέος στον ιερέα για εξομολόγηση.
Οπότε, τον ρωτάει ο παπάς.
- Τέκνον μου, τι αμαρτίες έκανες;
- Ε, να, του λέει, προχθές το βράδυ, ψιλόβρεχε και είχα πάει στο σπίτι της θειας μου ε, και όπως καθόμασταν εκεί... το κάναμε...
Έξαλλος ο παπάς του λέει.
- Το κάνατε; Αυτό είναι μεγάλη αμαρτία... Κάνε 40 μετάνοιες και κάνε 5 μέρες νηστεία και ο Θεός θα σε συγχωρέσει...
Μετά από μια εβδομάδα, ξαναέρχεται ο ίδιος νέος στον παπα.
Οπότε, τον ρωτάει ο παπάς.
- Τέκνον μου, τι αμαρτίες έκανες;
- Ε, να, του λέει, προχθές το βράδυ, ψιλόβρεχε και είχα πάει στο σπίτι της αδερφής μου ε, και όπως καθόμασταν εκεί... το κάναμε...
Έξαλλος ο παπάς του λέει:
- Το κάνατε; Αυτό είναι τεράστια αμαρτία... κάνε 100 μετάνοιες και κάνε 10 μέρες νηστεία και ίσως ο Θεός θα σε συγχωρέσει!
Μετά από μια εβδομάδα, ξαναέρχεται ο ίδιος νέος στον παπα.
Οπότε, τον ρωτάει ο παπάς:
- Τέκνον μου, τι αμαρτίες έκανες πάλι;
- Ε, να, του λέει, προχθές το βράδυ, ψιλόβρεχε και είχα πάει στο σπίτι της μάνας μου ε, και όπως καθόμασταν εκεί... το κάναμε...
Εκεί ο παπάς τρελαίνεται και του λέει:
- Ακου παιδί μου... αυτό είναι ασυγχώρητη αμαρτία, αδύνατον να σε συγχωρέσει ο Θεός!
- Έλα βρε πάτερ, κάτι θα βρεις εσύ...
- Μα δεν γίνεται τίποτα σου λέω, η αμαρτία σου είναι τόσο μεγάλη που δεν συγχωρείται με τίποτα!
- Πάτερ... πρόσεχε γιατί έξω ψιλοβρέχει...
Ήταν ένας καθολικός παπάς, ένας μουσουλμάνος, ένας εβραίος και ένας έλληνας.
Λέει ο μουσουλμάνος:
- Εμείς κάνουμε ένα κύκλο, πετάμε τα λεφτά, και όσα πάνε μέσα στον κύκλο τα παίρνει η εκκλησία , τα υπόλοιπα εμείς.
Λέει ο καθολικός:
- Εμείς όταν μετράμε τα λεφτά από το παγκάρι, κάνουμε μια γραμμή, πετάμε τα λεφτά στον αέρα, και όσα πέσουν δεξιά τα παίρνει η εκκλησία και όσα πέσουν αριστερά τα παίρνουμε εμείς.
Λέει ο εβραίος:
- Εμείς κάνουμε μία γραμμή στο πάτωμα, πετάμε τα λεφτά, και όσα πέσουν πάνω στην γραμμή τα παίρνει η εκκλησία, τα υπόλοιπα εμείς.
Βγαίνει και ο έλληνας και λέει:
- Και εμείς κάνουμε μία γραμμή στο πάτωμα. Μετά πετάμε τα λεφτά ψηλά, και όσα πάνε στον Θεό τα παίρνει, τα υπόλοιπα εμείς...
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν έμενε άνεργος;
- Μπομπ.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν ιερέας;
- Μπομπ ο πάστορας.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ροκάνιζε δέντρα;
- Μπομπ ο κάστορας.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν είδος καθαρισμού;
- Μπομπ ο Σφουγγαράκης.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν κάπνιζε ένα μπάφο;
- Μπομπ ο μάστουρας.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν κάπνιζε ΠΟΛΛΑ μπάφα;
- Μπομπ Μάρλεϋ.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν έπινε μπύρες;
- Μπόμπυρας.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν φούσκωνε λάστιχα;
- Τρόμπομπ.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν από σίδερο και τα έσπαγε όλα;
- Τρόμποκοπ.
- Πώς θα έλεγαν το Μπομπ το Μάστορα αν ήταν φιλοχουντικός δημοσιογράφος;
- Μπόμπ Μαστοράκη.
- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν πούστης με ξανθό μαλλί;
- Μπίμπι Μπόμπ.