Ένας αγρότης είχε ένα πολύ μεγάλο αγρόκτημα με μια ωραία λίμνη στο πίσω μέρος του.
Μια μοναχική βραδιά αποφάσισε να πάει μια βόλτα μέχρι την λίμνη.
Καθώς πλησίαζε, κάνοντας το τρίτο τσιγάρο, άκουσε φωνές και γέλια.
Όταν έφτασε είδε πολλά γυμνά νεαρά κορίτσια να παίζουν μέσα στα νερά.
Μόλις όμως κατάλαβαν την παρουσία του, πήγαν στα βαθιά για να μην φαίνονται.
Ένα από τα κορίτσια του φώναξε:
"Δεν πρόκειται να βγούμε αν δεν φύγεις".
Και απαντάει κι αυτός:
"Ναι σιγά μην ήρθα για να σας δω να κολυμπάτε γυμνές.
Απλά εγώ ήρθα, για να ταΐσω τον ... κροκόδειλο."
Γιατί απέλυσα τη γραμματέα μου!
Προσέξτε μην σας συμβεί...
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι αυτό. Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου ξέροντας
Ότι η γυναίκα μου θα μου έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο.
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε "καλημέρα"! "Καλά να πάθεις, που θελες και παντρειές", σκέφτηκα. Παρηγορήθηκα όμως γιατί φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος.
Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε, "Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα Γενέθλια." Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτύπησε την πόρτα και είπε, "Ξέρετε, Έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα γενέθλια σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυο μας;"
"Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε". Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε, "Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;"
"Υποθέτω πως όχι" απάντησα εγώ. "Πάμε στο διαμέρισμά μου", μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε, "Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο."
"Βεβαίως", απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων... και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος.
Λίμνη με ενοικιαζόμενες βάρκες. Το αφεντικό φωνάζει από το μεγάφωνο:
- Το νουμερο 99 να γυρίζει, τελείωσε ο χρόνος του.
Περνάνε μερικά λεπτά και η βάρκα δεν γυρίζει...
Το αφεντικό πιο δυνατά στο μεγάφωνο:
- Νούμερο 99, γύρνα στο μόλο αμέσως, διαφορετικά θα σου χρεώσω καθυστέρηση!
Παρεμβαίνει ο βοηθός:
- Αφεντικό, εμείς έχουμε μόνο 75 βάρκες. Δεν υπάρχει νούμερο 99!
Το αφεντικό μετά από σκέψη δευτερολέπτων γυρνάει πάλι στο μεγάφωνο:
- Νούμερο 66, είσαι εντάξει;
Μόλις είχα καθήσει, όταν ακούω μία φωνή από δίπλα να μου λέει:
- "Γειά σου, τι γίνεται";
Δεν συνηθίζω ' αρχίζω συζήτηση στην τουαλέτα, αλλά δεν ξέρω τι μ' έπιασε κι απάντησα, λίγο σαστισμένος.
- "Μια χαρά!"
Κι ο άλλος λέει:
- "Και τι κάνεις;"
- "Ε, ό,τι κι εσύ, ταξιδεύω!"
Ενώ προσπαθώ να προσπαθώ να καταλάβω το νόημα των ερωτήσεων, αυτός συνεχίζει.
- "Μπορώ να έρθω από κει;"
Κάπου εκεί η κατάσταση έδεχνε να ξεφεύγει, οπότε προσπάθησα να τελειώσω ευγενικά τη συζήτηση.
- "Καλύτερα όχι, έχω δουλειά αυτή τη στιγμή!"
Και τότε ακούω τον άλλο να λέει νευρικά:
- "Κοίτα, θα πρέπει να σε κλείσω. Είναι ένας μ@λάκας στη διπλανή τουαλέτα που απαντά συνεχώς στις ερωτήσεις μου!"
Σταματάνε αστυνομικοί κάποιο αμάξι στην εθνική οδό Αστυνομικός:
- Κύριε, πρόσεξα ότι φοράτε ζώνη ασφαλείας. Η τροχαία δεν τιμωρεί μόνο τους παραβάτες αλλά επιβραβεύει και τους νόμιμους. Για αυτό να ξέρετε ότι είστε ο τυχερός που κερδίζει ένα εκατομύριο δραχμές, επειδή φορούσατε ζώνη ασφαλείας. Τι έχετε να πείτε; Τι θα κάνετε με τα λεφτά σας;
Οδηγός:
- Ξέρετε, τώρα που έχω λεφτά, λέω να δώσω επιτέλους για να πάρω το δίπλωμα.
Πετάγεται η γυναίκα που καθόταν δίπλα του:
- Μην τον ακούτε! Όταν είναι μεθυσμένος όλο τέτοιες μ*λ*κίες λεέι!
Λέει και ο τύπος που καθόταν στο πίσω κάθισμα:
- Και το έλεγα εγώ. Με κλεμμένο αμαξι δεν πρόκειται να πάμε μακρυά.
Ακούγεται τότε και μια φωνή από τον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου:
- Τι έγινε; Τα περάσαμε τα σύνορα τελικα;
Ένας άνδρας έβγαινε από μια καφετέρια με τον πρωινό καφέ του, όταν παρατήρησε μια εντελώς ασυνήθιστη τελετή κηδείας προς το κοντινό νεκροταφείο.
Μια μεγάλη μαύρη πομπή ακολουθείτο από μια δεύτερη μεγάλη μαύρη πομπή περίπου στα 20 μέτρα πίσω από την πρώτη.
Λίγο πιο πίσω από τη δεύτερη πομπή ήταν ένας άνδρας. Περπατούσε μόνος, έχοντας δεμένο ένα σκύλο σε ένα λουρί.
Πίσω από τον άνδρα με το σκύλο ακολουθούσαν περίπου 200 άνδρες που περπατούσαν στοιχισμένοι εφ'ενός ζυγού.
Τον πρώτο άνδρα κυρίευσε η περιέργεια οπότε πλησίασε με σεβασμό το άνδρα με το σκυλί και τον ρώτησε:
- "Λυπάμαι για την απώλειά σας. Μάλλον είναι κακή στιγμή να σας ενοχλήσω αλλά είναι η πρώτη φορά που βλέπω μια κηδεία σαν κι αυτήν. Τίνος κηδεία είναι;"
- "Της συζύγου μου".
- "Τι της συνέβη;"
- "Το σκυλί μου της επιτέθηκε και την σκότωσε".
- "Κι η δεύτερη πομπή, τίνος κηδεία είναι;"
- "Είναι της πεθεράς μου. Προσπαθούσε να βοηθήσει τη σύζυγό μου όταν την άρπαξε το σκυλί".
Μια οδυνηρή και στοχαστική στιγμή σιωπής πέρασε μεταξύ των δύο ανδρών.
- "Θα μπορούσα να δανειστώ το σκυλί;"
- "Κάτσε στη σειρά..."