if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 707
Skip to main content
Μπαίνει ένας τύπος σ ένα μπαρ και, αφού πήρε το ποτό του, κάθισε δίπλα σε μια πολύ όμορφη γυναίκα και βάλθηκε να κοιτάζει το ρολόι του.
Η πολύ όμορφη γυναίκα τον πρόσεξε και, μετά από λίγο, τον ρώτησε αν άργησε η κοπέλα, με την οποία είχε ραντεβού.
- Όχι, της απάντησε. Αγόρασα αυτό το εκπληκτικό ρολόι κι ετοιμαζόμουν να το δοκιμάσω.
- Τι κάνει και χρειάζεται δοκιμή; ρωτάει αυτή.
- Χρησιμοποιεί κύματα τύπου άλφα, και επικοινωνεί τηλεπαθητικά με τον εγκέφαλό μου.
- Τι σου λέει τώρα; ξαναρωτάει αυτή (γυρεύοντας πήγαινε!) - Μου λέει ότι δε φοράς εσώρουχα.
- Χα χα! Το ρολόι σου πρέπει να έχει βλάβη, γιατί φοράω εσώρουχα.
- Χμμμ, μουρμουρίζει αυτός. Το άτιμο, θα πρέπει να πηγαίνει μια ώρα μπροστά.
Ένας νεαρός προσλαμβάνεται υπάλληλος σε μια εταιρία μια Παρασκευή. Την επόμενη Δευτέρα παίρνει τηλέφωνο τον προϊστάμενό του και του λέει ότι είναι άρρωστος και δεν θα μπορέσει να έλθει. Ο προϊστάμενος του εύχεται περαστικά και το ξεχνάει.
Την παραπάνω Δευτέρα πάλι τα ίδια:
- Είμαι άρρωστος κύριε προϊστάμενε και δεν θα μπορέσω να έλθω στη δουλειά.
- «Θα έτυχε» σκέφτηκε ο προϊστάμενος και δεν του ξαναδίνει ιδιαίτερη σημασία.
Το φαινόμενο όμως συνεχίζεται και αρχίζουν να τον ζώνουν τα φίδια. «Βρε το πούστη μας περνάει για γκαγκά !» λέει από μέσα του ο τμηματάρχης και αρχίζει να ρωτάει τους συναδέλφους του νεαρού για το ποιόν του:
- Δε μου λέτε ρε παιδιά, τι σόι φρούτο είναι αυτός ο καινούργιος; Δουλεύει ή μας τη παίζει και δεν μας τη σκουπίζει;
- Πολύ πρόθυμος και εργατικός, του λένε όλοι ομόφωνα.
Ο προϊστάμενος παραξενεύεται και αποφασίζει να του μιλήσει. Την επόμενη λοιπόν μέρα το πρωί τον φωνάζει στο γραφείο του και του λέει:
- Κοίτα παιδί μου, τι σου συμβαίνει και μας τη κοπανάς κάθε Δευτέρα; Όπως καταλαβαίνεις αυτά τα περί άρρωστου δεν τα χάβω. Θα σε σχόλαγα, αλλά επειδή δεν είσαι κακός υπάλληλος αποφάσισα να σου μιλήσω. Λοιπόν τι τρέχει και κάθε Δευτέρα μας το παίζεις τους ζυγούς λύσατε;
- Κοιτάχτε να δείτε κύριε προϊστάμενε, του λέει με απολογητικό ύφος ο νεαρός, έχω μια μικρότερη αδελφή παντρεμένη και ο άντρας της τα Σαββατοκύριακα γίνεται φέσι και όταν γυρίζει στο σπίτι τη τουλουμιάζει στο ξύλο. Έτσι κάθε Δευτέρα πρωί πηγαίνω στο σπίτι της όταν φεύγει αυτός για τη δουλειά του και την παρηγορώ. Καταλαβαίνετε τώρα, χάδι στο χάδι, φιλί στο φιλί, καβλώνουμε και οι δύο και τελικά ξεσκιζόμαστε.
- Καλά, δεν το πιστεύω ! αντιδρά έξαλλος ο τμηματάρχης, γαμάς την αδελφή σου ρε; Είσαι τελείως άρρωστος !
- Εγώ σας το λέω κύριε προϊστάμενε, αλλά εσείς δεν με πιστεύετε !, απαντά αγανακτισμένος ο νεαρός.
Ήταν οι φοιτητές στο τελευταίο έτος του Φυσικού τμήματος και έδιναν το τελευταίο τους μάθημα προφορικά για να πάρουν πτυχίο.
Μπαίνει μέσα ο πρώτος και του λέει ο καθηγητής:
- Είσαι μέσα σε ένα τρένο, τρέχει με ταχύτητα 100 χλμ. την ώρα, υπάρχει αέρας αντίθετος με ταχύτητα 10 χλμ. την ώρα και ξαφνικά εσύ ζεσταίνεσαι.
- Τι θα κάνεις;
- Θα ανοίξω το παράθυρο, λέει αυτός.
- Μπράβο! του λέει ο καθηγητής. Πόση ταχύτητα κόβει το τρένο; Ποιες και πόσες είναι οι δυνάμεις που αντιδρούν πάνω στο παράθυρο;
- Δεν ξέρω, λέει ο φοιτητής.
- Κόβεσαι! λέει ο καθηγητής.
- Μπαίνει μέσα ο δεύτερος και ξανά η ίδια ιστορία με το τρένο, την ζέστη, το παράθυρο. Κόβεται και αυτός και η ιστορία συνεχίζεται ώσπου μπαίνει μέσα ο τελευταίος φοιτητής. Του λέει ο καθηγητής:
- Είσαι μέσα σε ένα τρένο. Τρέχει με ταχύτητα 100 χλμ την ώρα. Υπάρχει αέρας αντίθετος με ταχύτητα 10χλμ. την ώρα και ξαφνικά εσύ ζεσταίνεσαι. Τι θα κάνεις;
- Τίποτε.
- Ζεσταίνεσαι πολύ, του λέει ο καθηγητής.
- Ε. Αμα ζεσταίνομαι πολύ θα βγάλω το σακάκι μου, του λέει.
- Ρε φίλε ζεσταίνεσαι πάρα πολύ σου λέω. Είναι καλοκαίρι.
- Ε! Αμα ζεσταίνομαι τόσο πολύ κύριε καθηγητά θα βγάλω και το πουκάμισο μου.
- Ρε συ φίλε ζεσταίνεσαι πάρα πολύ. Είναι καλοκαίρι και έχει 50 βαθμούς έξω. Είναι καύσωνας, λέει νευριασμένος ο καθηγητής.
- Ε! Αμα είναι καύσωνας έξω και ζεσταίνομαι τόσο πολύ θα βγάλω και το παντελόνι μου, λέει απελπισμένος ο φοιτητής.
- Ε! Αμα βγάλεις το παντελόνι σου, στο ίδιο κουπέ είσαι με 2 αραπάδες και θα σε γαμήσουν του λέει ο καθηγητής.
- Ο φοιτητής αγανακτισμένος του λέει:
- Όλα και όλα κύριε καθηγητά. Έχω έρθει 10 φορές εδώ και τις 10 με κόψατε. Ε! και όλο το τρένο να με γαμήσει εγώ εκείνο το ρημάδι το παράθυρο δεν το ανοίγω με τίποτα!
Ήταν κάποτε ένα καράβι με 500 επιβάτες και βούλιαξε. Οι επιβάτες σώθηκαν όλοι και βρήκαν καταφύγιο σ ένα ξερονήσι στο οποίο όμως κατοικούσε το φάντασμα με τη μαύρη Honda. Το βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 400.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 300.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 200.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 100.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 50 από σας. Κι έτσι απέμειναν 50.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 49 από σας. Κι έτσι απέμεινε μόνο ο Καπετάνιος. Όλη τη μέρα ψάχνει να βρει πώς μπορεί να ξεφύγει απ το φάντασμα. Ψάχνοντας βρίσκει μια μηχανή Kawasaki. Την καβαλάει αρχίζει και τρέχει, το φάντασμα τον κυνηγάει, τον πιάνει και τον τρώει. Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα;
Η Honda είναι γρηγορότερη απ το Kawasaki
Ένας τροχονόμος σταματά ένα αυτοκίνητο μ έναν άνδρα και μια γυναίκα μέσα και πλησιάζει για τα καθέκαστα. Ο άνδρας, που κάθεται στο τιμόνι, τον ρωτά:
"Τι έγινε, κύριε τροχονόμε; Γιατί μας σταματήσατε;"
Τροχονόμος: Τρέχατε με εκατό ενώ το όριο είναι εξήντα. Δυστυχώς, θα πρέπει να σας κόψω κλήση.
Ανδρας: Μα, πώς έτρεχα με εκατό; Το πολύ να ήμουν λίγο πάνω από τα εξήντα.
Γυναίκα: Τι λες τώρα, Κώστα μου. Έχει δίκιο ο κύριος. Τα είχες περάσει τα εκατό. Κι εγώ το πρόσεξα. [Ο άνδρας τής ρίχνει ένα δολοφονικό βλέμμα.] Τροχονόμος: Θα πρέπει να σας δώσω κλήση και για το πίσω φως που είναι σπασμένο.
Ανδρας: Ποιο σπασμένο φως; Έχω εγώ σπασμένο φως;
Γυναίκα: Πώς δεν έχεις, Κώστα μου; Κι εσύ το είδες και μου το είπες εδώ και δυο βδομάδες! [Νέο δολοφονικό βλέμμα από τον άνδρα.] Τροχονόμος: Και, για να τελειώνουμε, θα σας δώσω επίσης κλήση επειδή δεν έχετε φορέσει τη ζώνη ασφαλείας.
Ανδρας: Μα τώρα δα την έβγαλα, όταν κατεβαίνατε από τη μοτοσικλέτα!
Γυναίκα: Καλέ τι είναι αυτά που λες στον άνθρωπο, Κώστα μου! Εσύ ποτέ δεν τη φοράς τη ζώνη!
Πάνω εκεί ο άνδρας γυρνά στη γυναίκα και της φωνάζει:
"Για όνομα του θεού, δεν μπορείς να βγάλεις το σκασμό;"
Ο τροχονόμος κοιτάζει τη γυναίκα και τη ρωτά:
"Με συγχωρείτε, κυρία μου, έτσι σας μιλάει πάντα;"
Και η γυναίκα:
"Όχι, κύριε τροχονόμε. Μόνο όταν είναι πιωμένος..."
Μια μέρα το παιδάκι ενός φίλου έφερε στο σπίτι ένα γράμμα από το σχολείο, από αυτά που συνήθως στέλνουν τα σχολεία και τις περισσότερες φορές δε λένε τίποτα και τις υπόλοιπες είναι άγγελοι κακών. Εκείνο το γράμμα έλεγε ότι οι μαθητές εκείνη την ημέρα είχαν δει μια κινηματογραφική ταινία στο σχολείο, που είχε φιλοδοξία να τους διδάξει διάφορα πράματα για τη ζωή γενικότερα και που αν μαθαινότανε από τα βιβλία από τις ταινίες η ζωή, ... καλά, άστο αυτό, ως επί το πλείστον, σεξουαλικού περιεχομένου, (σεξουαλική αγωγή κλπ, ξέρετε εσείς, που ούτε κι αυτά μαθαίνονται από τις ταινίες. Πρακτική χρειάζεται!) Έδινε δε οδηγίες στους γονείς να ρωτήσουν τα παιδάκια τους αν είχαν τίποτα απορίες για το περιεχόμενο της ταινίας. Πιστός στις επιταγές του σχολείου, ο φίλος μου πήρε το διστακτικό γιο του στο σαλόνι κι άρχισε την... ανάκριση:
- Είδες την ταινία στο σχολείο σήμερα;
- Ναι.
- Μήπως έχεις τίποτα απορίες;
- Όχι.
- Για πες μου τώρα τη γνώμη σου για την ταινία.
- Ε λοιπόν, το μόνο που έχω να πω είναι ότι είμαι ευτυχισμένος που είμαι υιοθετημένος.
Ο μικρός Κωστάκης παίζει στο δωμάτιό του και ο πατέρας του μπαίνει και του ανακοινώνει ότι ό μπαμπάς κι η μαμά χωρίζουν.
- Γιατί, μπαμπά; ρωτάει, μπερδεμένος, ο Κωστάκης.
- Ε, να, η μαμά κι εγώ δεν αγαπιόμαστε πια, εξηγεί ο πατέρας.
- Τι εννοείς ακριβώς; ξαναρωτάει ο Κωστάκης.
- Ασε με να σου δώσω ένα παράδειγμα, για να καταλάβεις. Όταν γυρίζω απ τη δουλειά, η μαμά δεν αισθάνεται αυτή τη γλυκιά έξαψη και αναστάτωση, που έρχεται ο άντρας της στο σπίτι, ούτε έρχεται να με υποδεχτεί στην εξώπορτα.
- Μα, μπαμπά, εγώ βλέπω τη μαμά σε έξαψη, τελείως αναστατωμένη, καμιά φορά, όταν γυρίζεις στο σπίτι. Αρα πρέπει να σε αγαπάει ακόμη.
- Πότε δηλαδή; απόρησε ο πατέρας.
- Να, είναι κάτι φορές, που η μαμά κοιμάται ακόμη, με το γείτονα στο κρεβάτι κι όταν ακούει το αυτοκίνητο, που παρκάρεις στο γκαράζ, βάζει τις φωνές έξαλλη:
- «Ήρθε ο άντρας μου! Ήρθε ο άντρας μου!»