Στο 1ο συνέδριο φεμινιστριών απ’ όλο τον κόσμο το οποίο έγινε σε κάποια χώρα της Ευρώπης,απόφασίστηκε ότι δεν είναι δυνατόν οι γυναίκες να κάνουν όλες τις δουλειές του σπιτιού.
Έτσι συμφωνήσανε όλες οι μαζεμένες φεμινίστριες να γυρίσει κάθε μία στην χώρα της και να καταφέρει τον άντρα της να μοιραστεί τις δουλειές του σπιτιού μαζί της. Τα αποτελέσματα θα συζητιόντουσαν στο επόμενο συνέδριο.
Έτσι κι έγινε. Τον επόμενο χρόνο, στο 2ο συνέδριο τους, είπε η κάθε μία τι έγινε όταν γύρισε στην χώρα της.
Πρώτη ανεβαίνει στο βήμα η Αγγλίδα.
- Εγώ γυρίζοντας πίσω, περίμενα να τελειώσει το απογευματινό του τσάι ο ʼρθουρ και μετά του λέω:
- ʼκου ʼρθουρ από δω και πέρα οι δουλειές του σπιτιού, μισές-μισές.
Την πρώτη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την δεύτερη μέρα παίρνει την σκούπα και άρχισε να σκουπίζει.
Επιφωνήματα και χειροκροτήματα από τις υπόλοιπες φεμινίστριες για το κατόρθωμα της Αγγλίας.
Δεύτερη ανεβαίνει στο βήμα η Γερμανίδα.
- Εγώ γυρίζοντας πίσω, περίμενα να γυρίσει ο Χάνς από την μπιραρία και με το που μπαίνει μέσα του λέω:
- Χανς οι δουλειές μισές-μισές.
Την πρώτη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την δεύτερη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την τρίτη μέρα ο Χανς είχε ήδη σφουγγαρίσει το σπίτι όταν γύρισα από την δουλειά.
Ξανά χειροκροτήματα και επιφωνήματα από τις υπόλοιπες φεμινίστριες.
Τρίτη ανεβαίνει στο βήμα η Ελληνίδα.
- Εγώ γυρίζοντας στην Ελλάδα, περίμενα να γυρίσει ο Μήτσος από το καφενείο και μόλις μπαίνει μέσα του λέω:
- Μήτσο μου από δω και πέρα οι δουλειές μισές-μισές.
Την πρώτη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την δεύτερη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την τρίτη μέρα δεν βλέπω τίποτα. Την τέταρτη μέρα άρχισα να βλέπω λίγο από το ... αριστερό μάτι!
Δύο αδέλφια είχαν ένα γάτο με τον ο οποίο είχε ιδιαίτερη ψύχωση ο εξυπνότερος εκ των δύο. Αυτός λοιπόν λέει στον άλλο:
- Θα λείψω στην Αγγλία και θα μου τηλεφωνάς τρείς φορές την ημέρα να μού δίνεις αναφορά για τον γάτο γιατί δεν θα αντέξω. Όντως έτσι έγινε. Στην εβδομάδα παίρνει ο από δω τον από κει:
- Αδερφέ μου έχουμε νέα.
- Τι έχουμε;
- Ο γάτος σου τα κακάρωσε!
Μπαμ! ο άλλος... Επαθε καρδιακή προσβολή.
Tη γλύτωσε όμως και αφού βγήκε από το νοσοκομείο τηλεφωνά του από δω:
- Μα είσαι τελείως μαλάκας μωρέ. Γιατί μου το είπες τόσο απότομα; Παραλίγο να τα τινάξω.
- Ε τι να σου έλεγα;
- Να μου το φέρεις σιγά-σιγά... Ο γάτος σου ανέβηκε στο δέντρο και δεν κατεβαίνει. δεν τρώει... Μια.. Δυό... Τρείς... Θα πεθάνει όπως πάει.
- Ουου που να σκεφτώ τέτοιο πράγμα.
- Ε βέβαια, τέτοιο γαϊδούρι που είσαι..
ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟ ΕΚΛΕΙΣΕ. Σε μια βδομάδα ξαναχτυπά ο από δω στον από κει:
- Αδερφέ μου έχουμε νέα πάλι.
- Τι είναι ρε?
- Η μάνα μας ανέβηκε στο δέντρο και δεν... Κατεβαίνει!
Μια φορά ήταν ένας Άγγλος, ένας Γάλλος κι ένας Έλληνας που πήγαιναν σαφάρι στην Αφρική. Χαλάει λοιπόν το τζιπ και τους πιάνουν κάτι κανίβαλοι. Τους πάνε στο βασιλιά τους και αυτός μόλις βλέπει τον Αγγλο λέει:
- Τι να σε κάνω μωρέ εσένα; Αντε πήγαινε στο δασάκι και αν μου βρεις μια μπάλα ποδοσφαίρου θα σε αφήσω ελεύθερο.
Πάει λοιπόν ο Αγγλος και σε πέντε λεπτά φέρνει μια μπάλα ποδοσφαίρου. Έτσι τον αφήνουν. Μετά λέει στο Γάλλο:
- Εσύ αν μου βρεις μια μπάλα μπάσκετ θα σε αφήσω ελεύθερο.
Πάει λοιπόν ο Γάλλος και σε δέκα λεπτά φέρνει μια μπάλα μπάσκετ. Έτσι ελευθερώνεται κι αυτός. Τέλος λέει ο βασιλιάς στον Έλληνα:
- Εσύ θα φύγεις αν μου βρεις δύο μπαλάκια του πινγκ-πονγκ.
Πάει λοιπόν ο Έλληνας και σε είκοσι λεπτά γυρνάει με κάτι μπαλάκια τεραστίων διαστάσεων!
- Ρε μαλάκα, λέει ο βασιλιάς, σου είπα να φέρεις δυο μπαλάκια του πινγκ-πονγκ, όχι τα μπαλάκια του Κινγκ Κονγκ!
Μια αγγλική οικογένεια περνούσε τις διακοπές της στη Γερμανία και κατά τη διάρκεια του περιπάτου παρατήρησε ένα χαριτωμένο εξοχικό σπιτάκι. Ρώτησε να μάθει ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης και έμαθε ότι ήταν ένας νέος, διαμαρτυρόμενος πάστορας.
Έγιναν διαπραγματεύσεις για να νοικιάσουν τη βίλα το επόμενο καλοκαίρι. Όταν όμως γύρισε στην Αγγλία η κυρία θυμήθηκε ότι δεν είχε δει την τουαλέτα (WC) κι έγραψε στον πάστορα να την πληροφορήσει σχετικώς. Όταν έλαβε το γράμμα ο πάστορας δεν κατάλαβε τα αρχικά WC και νομίζοντας ότι πρόκειται για ένα παρεκκλήσι του αγγλικανικού δόγματος που λέγεται white chapel απάντησε ως εξής:
Αξιότιμη κυρία,
Εξετίμησα την παράκλησή σας και έχω την τιμή να σας πληροφορήσω ότι το μέρος στο οποίο αναφέρεστε στο γράμμα σας βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ. από την οικία, πράγμα που είναι πολύ ενοχλητικό, κυρίως αν συνηθίζετε να πηγαίνετε εκεί συχνά. Σε αυτήν την περίπτωση είναι προτιμότερο να πάρετε μαζί σας τρόφιμα και να διημερεύσετε επί τόπου. Μερικοί πηγαίνουν εκεί πεζή, άλλοι με τραμ ή ποδήλατα, αλλά, φτάνουν πάντα στην κατάλληλη στιγμή και δεν ενοχλούν τους άλλους.
Υπάρχει χώρος για 400 άτομα καθήμενα και 100 όρθια. Υπάρχει επίσης κλιματισμός αέρος για να αποφεύγεται η δυσοσμία εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των παρευρισκομένων. Τα καθίσματα είναι από βελούδο. Συνιστάται μόνον η έγκαιρη άφιξη για να βρει κανείς ελεύθερο κάθισμα. Τα παιδιά κάθονται δίπλα στους γονείς και όλοι μαζί ψάλλουν. Στην είσοδο δίνεται στον καθέναν από ένα χαρτί και αυτοί που φτάνουν μετά το τέλος της διανομής μπορούν να χρησιμοποιήσουν το χαρτί του διπλανού τους. Όμως κατά την έξοδο οφείλουν να το επιστρέψουν όσο το δυνατόν ατσαλάκωτο για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί όλον τον μήνα.
Τέλος, φωτογραφίες των παρευρισκομένων δημοσιεύονται κατά καιρούς στον τοπικό Τύπο.
Διατελώ μεθ"υπολήψεως.
Μια μέρα του καλοκαιριού ήταν στην παραλία ένας Αγγλος, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Ξαφνικά ήρθε ένας μαυροφορεμένος άνθρωπος και τους είπε:
- Είμαι ο Χάρος, ήρθε η ώρα σας.
- Μα γιατί; Είμαστε νέοι ακόμα!
- Καλά, θα σας δώσω μία τελευταία ευκερία. Ένας ένας θα πετάξει και από ένα αντικείμενο στη θάλασσα, θα στείλω τους βοηθούς μου τα Χαράκια να το βρουν!
Αμα το βρουν θα σας κόψω το κεφάλι, άμα δεν το βρουν θα σας χαρίσω τη ζωή σας.
Πάει ο Αγγλος σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται και τελικά κάτι έριξε.
Έστειλε ο Χάρος τους βοηθούς του και μετά από περίπου 1 ώρα ήρθαν και τον ρώτησαν:
- Δικό σου είναι αυτό το κουμπί;
- Ναι.
Χρακ το κεφάλι!
Πάει ο Γάλλος σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται και τελικά κάτι έριξε.
Στέλνει ο Χάρος τους βοηθούς του, και μετά από 2 ώρες ήρθαν και ρώτησαν τον Γάλλο:
- Δική σου είναι αυτή η τρίχα;
- Ναι
Χρακ το κεφάλι!
Πάει και ο Έλληνας σκέφτεται, σκέφεται, σκέφτεται. Τελικά κάτι έριξε κάτι και ο Έλληνας.
Έστειλε ο Χάρος τους βοηθούς του και περιμένει, περιμένει και μετά από 5 ώρες ήρθαν και είπαν στο Χάρο:
- Αφεντικό, δεν βρήκαμε τίποτα.
Και τότε ο Χάρος στον Έλληνα:
- Καλά! Σου χαρίσω τη ζωή σου. Αλλά πές μου, τι στο καλό έριξες;
Και ο Έλληνας απαντά με καμάρι:
- Ένα ντεπόν αναβράζον!