Ο Τοτός μαθαίνει αγγλικά. Στο τέλος της χρονιάς το φροντιστήριό του κάνει μια μεγάλη εκδρομή στην Αγγλία κι έτσι επισκέπτεται το Λονδίνο, και για πρώτη φορά πηγαίνει σε ζωολογικό κήπο. Όταν επιστρέφει, γεμάτος ενθουσιασμό αφηγείται στον μπαμπά του τα ζώα που είδε.
- Μπαμπά είδα κάτι ζώα, μα κάτι ζώα...!
- Τι ζώα δηλαδή;
- Είδα ένα ζώο τεράστιο, γκρίζο, που είχε και μια μεγάλη προβοσκίδα, ντάντζερος ήτανε!
- Εννοείς ελέφαντας!
- Όχι, ντάντζερος ήτανε! Είδα και ένα με πολύ μακρύ λαιμό και με χρώμα πορτοκαλί!
- Καμηλοπάρδαλη, έτσι;
- Όχι, όχι, ντάντζερος ήτανε! Είδα κι ένα άλλο, προς το καφέ, πολύ άγριο, με μια χαίτη στο κεφάλι, ντάντζερος ήταν κι αυτός!
- Μήπως εννοείς λιοντάρι;
- Όχι σου λέω, ντάντζερος ήταν!
- Μα όλα τα ζώα ήταν ντάντζεροι;
- Ε, ναι! Αφού στην είσοδο είχε μια πινακίδα που έλεγε:
"All animals are dangerous"!
Στα ΕΛΤΑ ανοίγουν οι υπάλληλοι ένα φάκελο με παιδικά γράμματα, που γράφει:
"Για τον Αγιο-Βασίλη".
"Αγιε μου Βασίλη," γράφει το γράμμα, "είμαι ο Γιωργάκης και είμαι 8 χρονών. Είμαστε πάρα πολύ φτωχοί. Δεν έχουμε να φάμε και τα ρούχα μας είναι παλιά. Σε παρακαλώ! Στείλε μας 1000 ευρώ να περάσουμε καλά τα Χριστούγεννα."
Συγκινούνται οι υπάλληλοι, μαζεύουν 500 ευρώ και τα στέλνουν στο παιδάκι.
Την επόμενη χρονιά το παιδάκι ξαναστέλνει γράμμα στον Αη-Βασίλη.
Θυμούνται οι υπεύθυνοι των ΕΛΤΑ τι είχε γίνει πέρσι, το ανοίγουν και διαβάζουν:
"Αγιε μου Βασίλη, είμαι ο Γιωργάκης πάλι. Σε ευχαριστώ για τα λεφτά που μου έστειλες πέρσι. Αν μου στείλεις και φέτος, σε παρακαλώ στείλτα με επιταγή, γιατί αυτοί οι κλέφτες των ΕΛΤΑ μου έκλεψαν τα άλλα 500 ευρώ!"
- Ο πατέρας του Τοτού πηγαίνει στη δασκάλα του για να δει πως τα πάει ο κανακάρης του.
Η δασκάλα του λέει ότι δεν φτάνει που μονίμως κάνει φασαρία και σκαρώνει φάρσες, αλλά είναι και σκράπας στα μαθήματα, με αποκορύφωμα τη γεωγραφία.
- Όταν γυρνάει ο πατέρας στο σπίτι, πάει στο δωμάτιο του Τοτού και τον πλακώνει στα χαστούκια, εξηγώντας του τι έγινε σήμερα στο σχολείο και ζητώντας του εξηγήσεις.
Ο Τοτός λοιπόν του εξηγεί ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, απλά η δασκάλα τον έχει βάλει στο μάτι, καθότι είναι λίγο ζωηρός.
- Ο πατέρας του τότε του λέει "ωραία, θα σου κάνω ορισμένες ερωτήσεις για να δω και εγώ αν είναι αλήθεια ή όχι"
- Πατέρας - "ποια είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας;"
Τοτός -"έλα ρε πατέρα αυτό είναι εύκολο, το Ναύπλιο"
- Πατέρας - "ποια είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας;"
Τοτός - "καλά, δεν έχεις τίποτα πιο δύσκολο!, η Αρτα"
- Πατέρας - "που βρίσκονται οι Πρέσπες;"
Τοτός- "ωωωωω το χρόνο μου τρως τώρα, στην Κρήτη"
- Οπότε σηκώνεται ο πατέρας του, του τραβάει ένα φιλικό χαστούκι και του λέει "καλά βρε Τοτέ, αφού τα ξέρεις, γιατί δεν τα λες και στο σχολείο;!
Τρεις φίλοι επί καθημερινής βάσεως, Τρεις φίλοι επί καθημερινής βάσεως, συνηθίζουν να συναντιούνται μετά τη δουλειά και να πίνουν ουζάκια πριν το μεσημεριανό. Μια μέρα μπαίνει στο καφενείο ο ένας απ αυτούς με κατεβασμένα μούτρα.
- Τι έγινε; τον ρωτάνε οι άλλοι.
- Να ρε παιδιά, η γυναίκα μου με απατάει.
- Τι λες ρε παιδί μου και πώς το κατάλαβες;
- Χθες που γύρισα στο σπίτι, κοίταξα κάτω από το κρεβάτι να βρω τις παντούφλες μου και βρήκα κάτι πένσες, κάβουρες (και άλλα θαλασσινά),
Σωλήνες και τέτοια. Μια, λοιπόν και δεν ήταν δικά μου πρέπει να ήταν του
Εραστή της (κλάμα) και είναι υδραυλικός.
Τον συλλυπούνται οι άλλοι. "Έλα ρε παιδί, πώς κάνεις έτσι;" και τέτοια και φεύγουν.
Την άλλη μέρα έρχεται ο δεύτερος φίλος με προβοσκίδα.
- Τι έπαθες ρε μεγάλε; των ρωτούν.
- Τι να πάθω, τα ίδια με το φίλο μας. Υποψιασμένος χθες με το που γύρισα στο σπίτι κοίταξα κάτω από το κρεβάτι και βρήκα κάτι κουτιά με χρώματα. Αρα η γυναίκα μου τα έχει με μπογιατζή.
Τον παρηγορούν κι αυτόν, ο άλλος κερατάς και ο καθαροκούτελος και φεύγουν.
Την επομένη να σου και ο τρίτος στενοχωρημένος και κλαμένος.
- Τι έγινε; τον ρωτάνε οι ομοιοπαθείς.
- Αστε τα ρε παιδιά. Είμαι στη χειρότερη μοίρα απ όλους σας. Γυρίζοντας χθες στο σπίτι κι ακούγοντας τις ιστορίες σας, κοίταξα κι εγώ κάτω από το κρεβάτι. Και τι βρήκα που λέτε;
- Τι βρήκες;
- Ένα καπελάκι από τζόκεϊ.
- Ε, και;
- Τι ε, και; Η γυναίκα μου τα χει με άλογο!