Skip to main content
Μια μέρα ξεκίνησε ο μπαμπάς χελώνα, η μαμά χελώνα και το χελωνάκι να πάνε για πικνίκ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου.
Αφού λοιπόν, για να φτάσουν στον προορισμό τους, πέρασαν δέκα χρόνια, κάθισαν να φάνε. Εκεί που άνοιξε η μαμά χελώνα το μπόλ με τα κεφτεδάκια διαπίστωσε ότι ξέχασε να πάρει μαζί της το νερό, το λέει στον μπαμπά χελώνα και αποφασίζουν να στείλουν το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει απο το σπίτι το νερό. Προτού ξεκινήσει το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει το νερό, τους λέει:
- Εγώ θα πάω, αλλά αν βάλει κανένας χέρι στα κεφτεδάκια, δέν πάω!
Μετά απο είκοσι δύο χρόνια δέ φάνηκε το μικρό χελωνάκι και ο πατέρας χελώνα λέει:
- Εγώ αρχίζω να τρώω γιατί με έχει κόψει η πείνα.
Τότε η μαμά χελώνα άρχισε να φέρνει αντιρρήσεις, αλλά με λίγη δυσκολία εκείνος κατάφερε να την πείσει.
Κάποια στιγμή αφου είχαν φάει απο πέντε κεφτεδάκια ο καθένας, πετάγεται πίσω απο τους θάμνους το μικρό χελωνάκι και τους λέει:
- Έτσι είστε έ; Τρώτε τα κεφτεδάκια! Δέν πάω για νερό!
Χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι και το σηκώνει ο μικρός Τοτός.
- Ορίστε, λέει ψιθυριστά - Δώσε μου τον πατέρα σου, λέει ένας κύριος.
- Δεν μπορώ τώρα, απαντά ξανά ψιθυριστά ο Τοτός.
- Γιατί αγόρι μου, λέει ο κύριος.
- Είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Καλά παιδί μου, δώσε μου την μητέρα σου, λέει ο κύριος.
- Δεν μπορώ είναι και αυτή απασχολημένη, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Δεν πειράζει δώσε μου τον παππού, ξαναλέει ο κύριος.
- Δεν μπορώ ούτε αυτόν, κύριε, είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Εντάξει δώσε μου τότε την γιαγιά, λέει ενοχλημένος ο κύριος.
- Δεν μπορώ, είναι απασχολημένη κι αυτή, ψιθυρίζει ο Τοτός.
- Καλά παιδί μου όλοι απασχολημένοι είναι; Τι κάνουν επιτέλους; λέει ο κύριος.
- Ψάχνουν να με βρουν κύριε, ψιθυρίζει ο Τοτός.