φρέσκα ανέκδοτα

Εγώ με την γυναίκα μου έχουμε κάποια μυστικά για να κρατάει ο γάμος:
01. Δυο φορές την εβδομάδα πηγαίνουμε σε ένα καλό εστιατόριο, καλό κρασί, καλό φαγητό και καλή παρέα. Αυτή πηγαίνει Τρίτες και εγώ Παρασκευές.
02. Κοιμόμαστε σε ξεχωριστά κρεβάτια. Το δικό της είναι στην Αθήνα και το δικό μου στη Θεσσαλονίκη.
03. Πηγαίνω την γυναίκα μου παντού, αλλά πάντα βρίσκει το δρόμο για να γυρίσει.
04. Ρώτησα την γυναίκα μου «Που θέλεις να πάμε για την επέτειο μας;» «Κάπου που δεν έχω πάει καιρό». Έτσι της πρότεινα την κουζίνα!
05. Πάντα κρατιόμαστε χέρι-χέρι. Αν την αφήσω ψωνίζει.
06. Έχει ένα ηλεκτρικό μίξερ, ηλεκτρική τοστιέρα και ηλεκτρικό στίφτη. Μου είπε «Υπάρχουν πολλές συσκευές και δεν έχω μέρος να καθίσω». Της αγόρασα μια ηλεκτρική καρέκλα.
07. Μου είπε ότι το αυτοκίνητο δε πηγαίνει καλά γιατί έχει νερό στο καρμπυρατέρ. Την ρώτησα που είναι το αυτοκίνητο και μου είπε «Στη λίμνη!»
08. Η γυναίκα μου κάνει καινούργια δίαιτα Καρύδες και μπανάνες, δεν έχασε κιλό αλλά που να την δείτε πως σκαρφαλώνει δέντρα τώρα.
09. Έτρεξε πίσω από το σκουπιδιάρικο φωνάζοντας «Aργησα για τα σκουπίδια;» Ο οδηγός της είπε «Όχι, πήδα μέσα».
- Ο Γεράσιμος και η Αμαλία είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένο που παντρεύτηκε πριν απο σαράντα χρόνια.
Θέλησε λοιπόν να γιορτάσει την τεσσαρακοστή επέτειο του γάμου τους στο ίδιο ξενοδοχείο, στο ίδιο δωμάτιο, με τα ίδια ακριβώς έπιπλα που υπήρχαν και τότε, και να φάνε ακριβώς το ίδιο βασιλικό γεύμα που είχαν φαΐ πριν από σαράντα ολόκληρα χρόνια.
- Πραγματικά πλήρωσαν κάτι παραπάνω για τις απαιτήσεις τους αυτές και όλα ήταν όπως έπρεπε. Μπαίνουν λοιπόν στο δωμάτιο (η συγκίνηση ήταν μεγάλη), γδύνονται εντελώς, όπως και τότε, και κάθονται στο πολύ μεγάλο τραπέζι να φάνε ο ένας απέναντι από τον άλλον.
- Γεράσιμε, λέει η Αμαλία με τρεμάμενη φωνή, πες μου... Πες μου δεν είναι συγκινητικό, δεν είναι ανεπανάληπτο αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή; Σκέψου, πέρασαν σαράντα ολόκληρα χρόνια από εκείνη την πρώτη νύχτα του γάμου μας και βρισκόμαστε ακριβώς στο ίδιο δωμάτιο που ήμασταν και τότε με τα ίδια έπιπλα, το ίδιο κρεβάτι, γυμνοί και οι δύο όπως και τότε...
- Θεέ μου, πόσο μα πόσο όμορφα νιώθω... νιώθω ερωτευμένη όπως τότε, νιώθω τη ζεστασιά σου, την αγάπη σου... Ακόμα και τώρα, τόσα χρόνια μετά, νιώθω την κάψα μέσα μου... νιώθω τα στήθια μου να καίνε, Γεράσιμε, για σένα...
- Έλα, λέει ο Γεράσιμος, άσε τις μαλακίες και βγάλε το βυζί σου από τη σούπα.
Μία παρέα νεόπλουτων κάθεται σε ένα πανάκριβο μαγαζί . Κάποια στιγμή χτυπάει ένα κινητό . Το σηκώνει ένας .
- Ναι αγάπη μου ... Ναι με τα παιδιά ... ναι για φαγητό ... μέχρι τις 2 ... τι να το κάνεις το 50 το φόρεμα ;... α για το θέατρο ; ... πόσα ; 1 500 000 ; καλά . Τα λεφτά ξέρεις πού είναι ;... Ωραία , αγόρασε το .
Μετά από λίγο χτυπάει ξανά το ίδιο κινητό . Το σηκώνει ο ίδιος .
- Ναι αγάπη μου ... Ναι με τα παιδιά ... ναι για φαγητό ... μέχρι τις 2 ... τι να την κάνεις την 10 τη γούνα ; ... για να πας στο Καναδά ... πόσο ; 5 000 000 ; καλά ... τα λεφτά ξέρεις που είναι ; εντάξει λοιπόν παρ? την .
Μετά από λίγο ξαναχτυπάει το ίδιο τηλέφωνο και το σηκώνει ο ίδιος τύπος .
- Ναι αγάπη μου ... Ναι με τα παιδιά ... Ναι για φαγητό ... μέχρι τις 2 ... τι να το κάνεις το 6ο αμάξι ; ... Α , να κάνεις φιγούρα στις φίλες ... Πόσα ; 12 000 000 ; καλά ... Πάρτο λοιπόν , ξέρεις πού είναι τα λεφτά . Γεια !
Αφήνει το τηλέφωνο.
- Χμ ... χεχ ... ρε παιδιά ... ποιανού είναι το τηλέφωνο ;