φρέσκα ανέκδοτα

Eνα τυφλό λαγουδάκι και ένα τυφλό φίδι γεννήθηκαν σε αυτόν τον κόσμο.
Ηταν η μοίρα τους να συναντηθούν κάποτε μέσα σε έναν λαχανόκηπο.- Ξέρεις κάτι, λέει το φίδι. Είμαι τυφλός και σε όλη μου την ζωή αναρωτιόμουν τι ακριβώς είμαι.
- Και εγώ το ίδιο, λέει το λαγουδάκι. Εχω και εγώ την ίδια απορία. Ισως μαζί μπορέσουμε να λύσουμε το μυστήριο.
- Εντάξει, είπε το φίδι και άρχισε να τυλίγεται γύρω από το λαγουδάκι. Το μύρισε, το άγγιξε και στο τέλος, είπε:
- Χμμμ, είσαι μικρό, μαλακό και ζεστό και έχεις και γούνα. Επίσης τα αυτιά σου είναι μεγάλα, και έχεις και μια φουντωτή ουρίτσα, προσθεσε το φίδι.
Σταμάτησε για λίγα λεπτά να σκεφτεί και είπε:
- Ξέρω τι είσαι... Είσαι ένα λαγουδάκι...
- Ωωωω, σε ευχαριστώ πολύ, είπε το λαγουδάκι. Τώρα είναι η σειρά μου να σε βοηθήσω. Αρχισε να μυρίζει το φίδι, το πατούσε ελαφρά με τις πατούσες του, το άγγιξε με την μουσούδα του και είπε:
- Για να δούμε... Είσαι μακρύ και κρύο και γλυστερό και έχεις διχαλωτή γλώσσα. Εχεις και φολίδες στο σώμα σου.. Ξέρω.. Πρέπει να είσαι δικηγόρος... !
Ένας ηλικιωμένος (γύρω στα 70) γερό ποτήρι πάει στο καφενείο της γειτονιάς του να πιει «κανένα» ποτηράκι.
- Πάλι εδώ είσαι Παναγή του λέει ο καφετζής.
- Ε, ήρθα να πιω κανένα ποτηράκι να ξανανιώσω. Λένε ότι κάθε ποτηράκι σε κάνει 10 χρόνια νεότερο.
- Ε, αν είναι έτσι να σου βάλω ένα.
Αφού πίνει λοιπόν ο Παναγής το πρώτο ποτηράκι ρωτάει τον καφετζή.
- Γιώργο πόσο με κάνεις τώρα, μετά το πρώτο ποτηράκι;
- Τι να σου πω, μου φαίνεται απίστευτο. Δείχνεις το πολύ 60 χρονών.
- Ωραία. Βάλε μου άλλο ένα ποτηράκι.
Αφού το πίνει και αυτό ξαναρωτά:
- Τώρα πως σου φαίνομαι;
- Α! Θαύμα! Τώρα δείχνεις το πολύ σαν 50αρης.
Να μην σας τα πολυλογώ συνέχισε αυτή η ιστορία και αφού «κατέβασε» 4 ποτηράκια ακόμη κάνοντας την γνωστή ερώτηση:
- Χικ, Για πες μου τώρα πωθ θου φαίνομαι τώλα;
- Καλά τώρα είσαι σαν ένα 10 χρόνο παιδάκι, Η σάκα σου λείπει να πας στο σχολείο.
- Ωραία, πολύ ωραία! Ε να πηγαίνω και εγώ τώρα...
- Ε, στάσου. Που πας; Δεν θα πληρώσεις;
- Θα πω στον μπαμπά μου να περάσει να σε πληρώσει! Εγώ είμαι μικρός δεν έχω τόσα λεφτά.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα πολύ πολύ μικρό σπουργιτάκι.
Το σπουργιτάκι αυτό θαύμαζε πάρα πολύ τα χελιδόνια και το όνειρό του ήταν να τα ακολουθήσει κάποτε στα αποδημητικά τους ταξίδια. Έναν χειμώνα λοιπόν, μόλις ξεκίνησαν τα χελιδόνια για
Όπου τέλος πάντων πηγαίνουν τα χελιδόνια τον χειμώνα, τα πήρε από πίσω. Ήταν όμως πολύ αδύναμο το καϋμένο, μικρούλικο, δεν μπορούσε να τα προφτάσει, και τελικά από το κρύο και
Τις κακουχίες του ταξιδιού, έπεσε κοκαλωμένο στο έδαφος.
Έτυχε όμως να περνάει από εκεί μια αγελάδα και έτυχε (πάλι) να χέσει επάνω του.(Μια από τις παρενέργειες του να είσαι μικρούλης και αδύναμος είναι μια σειρά από χαριτωμένες αν και ανεξήγητες συμπτώσεις). Η ζέστη από τα κόπρανα της αγελάδας συνέφερε το σπουργιτάκι, που από τη χαρά του που ήταν ακόμη ζωντανό άρχισε να κελαηδάει. Μια περαστική γάτα,
Άκουσε το κελάηδημά του, όρμισε επάνω του και αφού το καθάρισε από το σκατά, το έφαγε.
Τα ηθικά διδάγματα της ιστορίας:
1.-Αυτός που σε ρίχνει στα σκατά, δεν είναι απαραίτητα και εχθρός σου.
2.-Αυτός που σε βγάζει από τα σκατά, δεν είναι απαραίτητα και φίλος σου.
3.-Και όταν είσαι τρομερά ευτυχισμένος, κράτα το γαμημένο το στόμα σου κλειστό...
- Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άντρα από κάτω.
Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει: Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι." -Ο άντρας από κάτω του απαντάει, "Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε Ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος." -Μήπως είσαι κομπιουτεράς;" ρωτάει ο αιωρούμενος. Ναι, είμαι λέει εκείνος στο έδαφος, "πώς το κατάλαβες;" -Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες, και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα." Ο από κάτω λέει "Εσύ πρέπει να είσαι manager." Πράγματι. Εσύ πώς το κατάλαβες;" -Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρις σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου.
- Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα είναι δικό μου σφάλμα."