Skip to main content
Πάει ένας κουτσός στο γραφείο των παραολυμπιακών αγώνων και λέει:
- Θα ήθελα να γραφτώ για τους αγώνες τρεξίματος.
- Χωρίς παρεξήγηση κύριε, λέει ο γραμματέας, αλλά πως θα τρέχετε αφού είστε κουτσός;
- Α, λέει ο κουτσός, μην ανησυχείτε. Έχω προπονηθεί πάρα πολύ, και τρέχω με τα χέρια.
- Εντάξει, λέει ο γραμματέας, για να το λέτε...
Την επόμενη μέρα πάει ένας κουλός και λέει:
- Θέλω να γραφτώ για τους αγώνες ακοντίου.
- Μα κύριε, πως θα πιάσετε το ακόντιο;
- Έχω εξασκηθεί πάρα πολύ, και το ρίχνω με το στόμα.
- Καλά, θα σας γράψω.
Την επόμενη πάει ένας τύπος που δεν έχει χέρια και πόδια, και ζητά να γραφτεί στους αγώνες κολύμβησης.
- Καλά, και πως θα κολυμπήσετε; ρωτάει ο γραμματέας.
- Ξέρω τι σας λέω, εγώ κολυμπάω με τα αυτιά.
- Αφού το λέτε εσείς...
Αρχίζουν οι παροολυμπιακοί και αποφασίζει ο γραμματέας να παρακολουθήσει τους αγώνες των τριών αθλητών.
Πάει στον πρώτο αθλητή, και τον βλέπει να βγαίνει δεύτερος! Φιλιά, αγκαλιές, ρεπόρτερ...
Πάει στον δεύτερο, χρυσό μετάλλιο, φωνές, κακό, τον αγκαλιάζουν όλοι...
Πάει και στον τρίτο. Ακούγεται το σημάδι έναρξης, βουτάει ο αθλητής στο νερό, και αντί να κολυμπήσει αρχίζει να βουλιάζει στον πάτο σαν βαρίδι. Τρέχουν τον βγάζουν, αστράφτουν τα φλας και τον ρωτάνε οι ρεπόρτερ:
- Μα καλά, γιατί δεν κολύμπησες;
Και απαντάει:
- Ποιος μαλάκας μου έβαλε το σκουφί;
Μια φορά ήταν τέσσερις φίλοι και έβλεπαν ποδόσφαιρο μπροστά στην τηλεόραση με μπύρες, σουβλάκια και όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα αξεσουάρ. Μόλις τελειώνει το ποδόσφαιρο αρχίζουν να συζητούν (μην έχοντας τίποτε άλλο να κάνουν):
- Τι να κάνουμε τώρα ρε παιδιά που βαριόμαστε, η μπάλα τελείωσε, οι μπύρες τελείωσαν..
Οπότε πετάγεται ένας:
- Ρε παιδιά δεν πηδάμε όλοι μαζί το Γιώργο;
Ο Γιώργος που αντιλαμβάνεται τι ειπώθηκε αρχίζει να κλαψουρίζει:
- Όχι ρε παιδιά εμένα, γιατί εμένα, όχι ρε παιδιά δε θέλω να γίνω αδερφή.
- Αντε ρε, του λέει αυτός που είχε ρίξει αρχικά την ιδέα, με μια φορά δεν συνηθίζεις...
Τη συνέχεια την αντιλαμβάνεστε, τον πηδάνε όλοι... Την επόμενη εβδομάδα επαναλαμβάνεται το ίδιο ακριβώς σκηνικό, με το που τελειώνει ο αγώνας αρχίζουν να συζητούν:
- Τι να κάνουμε ρε παιδιά τώρα που βαριόμαστε, η μπάλα τελείωσε, οι μπύρες τελείωσαν..
Οπότε πετάγεται ξανά ο ίδιος με την προηγούμενη φορά:
- Ρε παιδιά δεν πηδάμε όλοι μαζί το Γιώργο;
Ο Γιώργος αρχίζει πάλι να κλαψουρίζει:
- Όχι ρε παιδιά εμένα, γιατί εμένα, όχι ρε παιδιά δε θέλω να γίνω αδερφή.
- Αντε ρε, του λέει αυτός που είχε ρίξει αρχικά την ιδέα, με δυο φορές συνηθίζεις...
Το αποτέλεσμα είναι πάλι το ίδιο, τον πηδάνε πάλι... Την επόμενη εβδομάδα, ξανά πάλι μαζεύονται να δουν ποδόσφαιρο με σουβλάκια μπύρες κλπ. Με το που τελειώνει ο αγώνας, αρχίζουν πάλι την ίδια συζήτηση:
- Τι να κάνουμε ρε παιδιά, πολλή βαρεμάρα έχει πέσει, οι μπύρες τελείωσαν, όπως και τα σουβλάκια...
Οπότε εκεί που καθόντουσαν όλοι σκεφτικοί πετάγεται ο Γιώργος και με ναζιάρικη φωνή λέει:
- Ρε παιδιά με την τρίτη φορά συνηθίζει κανείς;
Στα όρια του Θεσσαλικού κάμπου γίνεται ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ Ανω και Κάτω Κοιλάδας.
Ο Μήτσος όμως, από την Ανω Κοιλάδα, πρέπει να πάει στο χωράφι να διορθώσει μια ζημιά και χάνει τον αγώνα. Αργότερα στο καφενείο ρωτάει τους φίλους του να του πουν τι έγινε. (Οι διάλογοι προσπαθούν να μιμηθούν
Την θεσσαλική προφορά. Μην περιμένετε πάντως να στείλω και mp3).
- "Κιρδίσαμε 3 - 0", του λένε.
- "Κι ποιους έβαλε το πρώτ;", ρωτάει ο Μήτσος.
- "Ο Γιάννς, τς Φωτούλας, που χει το φούρνο στον πέρα μαχαλά!" του λένε.
- "Κι του δεύτερου;" ρωτάει πάλι όλο αγωνία ο Μήτσος.
- "Η Κώτσους, τον ξέρς, δεν τον ξερς;" έρχεται η απάντηση.
- "Κι του τρίτου; Ποιους έβαλι του τρίτου;" συνεχίζει τις ερωτήσεις ο Μήτσος.
- "Μόνιτς! (= Μόνη της! Μάλλον το γήπεδο ήταν κατηφορικό... Μάλλον προς Κίσσαβο, Όλυμπο μεριά έγινε.)", του απαντάνε.
Και ο Μήτσος:
- "Αρε, δεν ήξηρα ότι είχαμι κι Γιουνγκουσλάβο!"
Τάκα μάκα , τάκα μάκα ...
Η Ελληνική Εθνική ομάδα του μπάσκετ , βρέθηκε στην Ιαπωνία , για να παίξει με την αντίστοιχη γιαπωνέζικη . Όπως είναι φυσικό , αφού βρέθηκαν σε μια τόσο μακρινή χώρα , φρόντισαν να επισκεφθούν ότι αξιοθέατο μπορούσαν .
Ανάμεσα στα αξιοθέατα ήταν και το γυναικείο γιαπωνέζικο κορμί στο κρεβάτι . Ένας από τους παίχτες μας λοιπόν , καθώς έκανε έρωτα με μια όμορφη γιαπωνέζα , άκουγε συνέχεια να του λέει :
- « τάκα μάκα » , « τάκα μάκα » , « τάκα μάκα » ...
Δεν έδωσε βέβαια σημασία , μια και ούτε αυτός ήξερε λέξη από γιαπωνέζικα , ούτε η γιαπωνέζα μπορούσε να του εξηγήσει τι εννοούσε . Του έμεινε όμως το « τάκα μάκα » στο μυαλό και υπόθεσε ότι θα ήταν καμιά ερωτική φράση .
Κόντευε να το ξεχάσει τελείως , αλλά κατά τον αγώνα άκουγε με κατάπληξη από τη μεριά των Γιαπωνέζων φιλάθλων που φώναζαν « τάκα μάκα » . Αυτό γινόταν όταν η μπάλα δεν έμπαινε στο καλάθι .
Τέλος πάντων , τελείωσε κάποτε ο αγώνας και κατά την ώρα του φαγητού ρώτησε κάποιο διερμηνέα τι σημαίνει το « τάκα μάκα » .
Εκείνος χαμογέλασε καλοσυνάτα και απάντησε :
- Θα πει « λάθος τρύπα » ...