Skip to main content
01. Αν δεν μπορείς να τελείωσεις την εργασία σου σε 24 ώρες, να δούλεψεις διπλή βάρδια.
02. Ποτέ μην γίνεσαι αναντικατάστατος, αν είσαι δεν θα προαχθείς.
03. Έπειτα από κάθε αύξηση, κάθε επόμενο μήνα θα έχεις λιγότερα χρήματα από ότι είχες πριν.
04. Μπορείς να μετακινείσαι στον χώρο εργασίας μόνο όταν κρατάς ένα ντοσιέ.
05. Όταν οι μέτοχοι-διευθυντές μιλάνε για αύξηση παραγωγικότητας ποτέ δεν ισχύει για αυτούς.
06. Τα λάθη είναι ανθρώπινα, να τα συγχωρούμε, δεν είναι κανόνας μας.
07. Αν δεν το πετύχεις με την πρώτη, ξαναδοκίμασε. Τελικά παράτησε το. Δεν χρειάζεται να γίνεις ηλίθιος.
08. Ένα ελαφρό κτύπημα στην πλάτη απέχει μερικά εκατοστά του μέτρου μακριά από μια κλωτσιά στον πισινό σου.
09. Αν είσαι καλός στη δουλειά σου, θα έχεις όλη τη δουλειά μόνο σου, αν είσαι πολύ καλός και έξυπνος, σίγουρα ξέρεις πως να την αποφύγεις.
10. Αν δεν είσαι σίγουρος για το τι πρέπει να κάνεις, να βαδίζεις γρήγορα και να προσποιείσαι ότι σκέφτεσαι.
11. Ακόμη και αν τα κάνεις όλα, ποτέ δεν είναι αρκετά.
12. Να έχεις για πρωινό ένα ζωντανό βάτραχο, και να εύχεσαι ότι στο υπόλοιπο της ημέρας τίποτα δεν θα πάει στραβά.
13. Αν δεν τελειώνεις την δουλειά το τελευταίο λεπτό, δεν τελειώνεις την δουλειά σου.
Ήταν λοιπόν ο Μήτσος ο οποίος είχε εργοστάσιο που κατασκεύαζε καρφιά με το όνομα "Μητσάρας". Επειδή οι πωλήσεις ήταν πολύ χαμηλές, αποφάσισε να πάει σε μια διαφημιστική εταιρία.
- Εντάξει κύριε Μήτσο, του λέει ο υπάλληλος, η διαφήμισή σας θα προβληθεί μετά το ματς Ολυμπιακός - Παναθηναικός.
- Πράγματι, η διαφήμιση άρχισε. Ήταν η κάμερα μέσα σε ένα δασάκι. Προχωρά η κάμερα 200 μέτρα και βρίσκει ενα λόφο. Προχωρά ακόμα λίγο και φαίνονται τρεις σταυροί. Ζουμάρει στο μεσαίο σταυρό και έδειχνε το Χριστό σταυρωμένο. Αμέσως μετά δείχνει μια λεζάντα "Ο Χριστός σταυρώθηκε με καρφιά Μητσάρας."
Μετά απο αυτό το σποτ, όπως ήταν φυσικό, οι πωλήσεις των καρφιών "Μητσάρας" εκτοξεύστηκαν στα ύψη. Αλλά ο Χριστόδουλος αντέδρασε αμέσως, έκανε συλλαλητήρια, ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης, ξεσήκωσε τον κόσμο, και τελικά οι πώλήσεις ξαναέπεσαν.
Έξαλλος πάει ο Μήτσος στη διαφημιστική εταιρία και ζητά εξηγήσεις.
- Ηρέμησε φίλε, μην κάνεις έτσι, θα σου κάνω νέα διαφήμιση. Λοιπόν, άνοιξε την τηλεόραση μετα το πρώτο ημίχρονο του ντέρμπυ Ολυμπιακός - ΑΕΚ και η τελευταία διαφήμιση θα είναι η δική σου.
- Όντως, ή διαφήμιση ξεκίνησε. Ήτανε η κάμερα μέσα σε ένα δασάκι. Προχωρά 200 μέτρα και δέιχνει ένα λόφο. Προχωρά ακόμα λίγο και βρίσκει ενα σταυρό κενό. Ζουμάρει, και δείχνει το Χριστό να τρέχει και να τον ακολουθεί μια ομάδα λεγεωνάριοι. Κάνει και ο ένας λεγεωνάριος στον άλλον:
- "Καλά ρε βλάκα.. Δε σου `πα να χρησιμοποιήσεις καρφιά Μητσάρας;"
Ένας νέος επαγγελματίας ξεκινάει μια επιχείρηση. Νοικιάζει ένα ισόγειο, με καλή θέα και πιάτσα, γωνιακό, το επιπλώνει με αντίκες έπιπλα γραφείου, καινούργιο υπολογιστή κλπ., και κάθεται και καμαρώνει...
Εκεί που καθόταν βλέπει κάποιον στην βιτρίνα. Πιάνει το τηλέφωνο και ανακατεύοντας πολλά χαρτιά επάνω στο γραφείο του κάνει πως μιλάει με κάποιον πελάτη, για μια παραγγελία δεκάδων εκατομμυρίων.
Έρχεται μέσα ο απ έξω, φθάνει στο γραφείο του "Επαγγελματία" και περιμένει, περιμένει, περιμένει...
Όταν με το καλό ο "Επαγγελματίας" κλείνει την υποτιθέμενη παραγγελία, κατεβάζει το ακουστικό, και λέει:
- Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω;
Και ο τύπος:
- Είμαι από την τηλεφωνική εταιρεία, ήρθα να συνδέσω το τηλέφωνο!
Ο Κωστίκας μόλις γύρισε σπίτι του είδε τον θείο του απο την Αμερική και έκαναν τον εξής διάλογο:
- "Θείε, τι δουλειά κάνεις στην Αμερική;"
- "Εγώ Κωστίκα, σπούδασα φιλοσοφία!"
- "Ααα! Και τι είναι φιλοσοφία;"
- "Φιλοσοφία αγόρι μου, είναι μια σειρά σκέψεων που στο τέλος οδηγούν σε μια αλήθεια!"
- "Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα;"
- "Βεβαίως αγόρι μου. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Έχω."
- "Αρα αγαπάς την θάλασσα."
- "Ναι, την αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τα ψάρια."
- "Ναι τα αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τους ανθρώπους που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τους αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς και τις γυναίκες που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τις αγαπάω."
- "Αρα δεν είσαι πούστης."
- "Ααα! Βγήκε μια αλήθεια θείε! Τώρα κατάλαβα!"
Ο Κωστίκας συνάντησε σε λίγο τον Γιωρίκα, και αφού του εξήγησε για τον θείο του στο τέλος του είπε:
- "Γιωρίκα, ξέρεις τι είναι φιλοσοφία;"
- "Όχι."
- "Ου, ρε άσχετε."
- "Γιατί εσύ ξέρεις Κωστίκα;"
- "Ναι και θα σου εξηγήσω. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Όχι."
- "Ε, τότε είσαι πούστης!"
Πάει ένας κουτσός στο γραφείο των παραολυμπιακών αγώνων και λέει:
- Θα ήθελα να γραφτώ για τους αγώνες τρεξίματος.
- Χωρίς παρεξήγηση κύριε, λέει ο γραμματέας, αλλά πως θα τρέχετε αφού είστε κουτσός;
- Α, λέει ο κουτσός, μην ανησυχείτε. Έχω προπονηθεί πάρα πολύ, και τρέχω με τα χέρια.
- Εντάξει, λέει ο γραμματέας, για να το λέτε...
Την επόμενη μέρα πάει ένας κουλός και λέει:
- Θέλω να γραφτώ για τους αγώνες ακοντίου.
- Μα κύριε, πως θα πιάσετε το ακόντιο;
- Έχω εξασκηθεί πάρα πολύ, και το ρίχνω με το στόμα.
- Καλά, θα σας γράψω.
Την επόμενη πάει ένας τύπος που δεν έχει χέρια και πόδια, και ζητά να γραφτεί στους αγώνες κολύμβησης.
- Καλά, και πως θα κολυμπήσετε; ρωτάει ο γραμματέας.
- Ξέρω τι σας λέω, εγώ κολυμπάω με τα αυτιά.
- Αφού το λέτε εσείς...
Αρχίζουν οι παροολυμπιακοί και αποφασίζει ο γραμματέας να παρακολουθήσει τους αγώνες των τριών αθλητών.
Πάει στον πρώτο αθλητή, και τον βλέπει να βγαίνει δεύτερος! Φιλιά, αγκαλιές, ρεπόρτερ...
Πάει στον δεύτερο, χρυσό μετάλλιο, φωνές, κακό, τον αγκαλιάζουν όλοι...
Πάει και στον τρίτο. Ακούγεται το σημάδι έναρξης, βουτάει ο αθλητής στο νερό, και αντί να κολυμπήσει αρχίζει να βουλιάζει στον πάτο σαν βαρίδι. Τρέχουν τον βγάζουν, αστράφτουν τα φλας και τον ρωτάνε οι ρεπόρτερ:
- Μα καλά, γιατί δεν κολύμπησες;
Και απαντάει:
- Ποιος μαλάκας μου έβαλε το σκουφί;
Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Σημίτης κάποια στιγμή όπως όλοι οι άνθρωποι πεθαίνει και πάει και χτυπάει την πόρτα του Παραδείσου. Βγαίνει ο Aγιος Πέτρος και τον ρωτάει:
Α. Π: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Α. Π: Και θες να μπεις στον Παράδεισο; Χμ, με όλα όσα έκανες στη γη; Λυπάμαι κύριε Πρωθυπουργέ αλλά η θέση σας είναι στην κόλαση.
Τι να κάνει και ο Σημίτης πάει στην κόλαση. Παρουσιάζεται ο Εωσφόρος και του λέει:
Ε: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Ε: Και τι θες εδώ;
Σ: Στον Παράδεισο δεν υπάρχει θέση για μένα.
Ε: Εδώ που τα λέμε ούτε και στην Κόλαση υπάρχει. Μπορείς να πάρεις όμως τη θέση κάποιου και να τον στείλεις στον Παράδεισο. Είναι τρεις οι υποψήφιοι αυτή τη στιγμή οι που περιμένουν αντικαταστάτη. Εσύ θα διαλέξεις ποιανού τη θέση θες να πάρεις. Πάμε να δεις τον πρώτο.
Πηγαίνουν σε μια λίμνη και βλέπουν τον Καραμανλή να κολυμπάει και να αναζητά στο βάθος της λίμνης έναν θησαυρό τον οποίο δε βρίσκει ποτέ. Σκέφτεται λίγο και λέει:
"Δεν μπορώ εγώ, ο Κώστας Σημίτης που πέτυχα όλους τους στόχους της ελληνικής πολιτικής κι έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ, να ψάχνω αιωνίως έναν ανύπαρκτο θησαυρό. Ποτέ στη ζωή μου δεν κυνήγησα ουτοπίες για να το κάνω τώρα και μάλιστα αιωνίως! Όχι, όχι, απορρίπτεται"
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις τον επόμενο.
Ο επόμενος υποψήφιος για τον παράδεισο είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου που με έναν κασμά σπάει κάτι τεράστιες κοτρόνες από το πρωί μέχρι το βράδυ κι απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Εγώ που έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ να κάνω τέτοια πράγματα αιωνίως! Όχι κύριε Εωσφόρε, εγώ δεν έκανα κάτι απλά για να βρίσκομαι σε δουλειά. Εγώ άλλαξα την πολιτική του Κινήματος, έβαλα υψηλούς στόχους και δούλεψα σκληρά για να τους πετύχω. Δεν μπορώ να κάθομαι να σπάω πέτρες. Απορρίπτεται κι αυτό.
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις το τελευταίο αλλά τώρα υποχρεωτικά θα πρέπει να διαλέξεις κάτι.
Πηγαίνουν σε ένα δωμάτιο και βλέπουν τον Κλίντον και τη Μόνικα να του παίρνει τσιμπ**κια από το πρωί μέχρι το βράδυ και απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Αυτό διαλέγω. Είναι η επιβράβευση που μου αξίζει, ύστερα από όσα έκανα για το καλό της χώρας μου.
Ε: Εντάξει, Μόνικα, μπορείς να πας στον Παράδεισο, βρήκαμε ποιος θα σε αντικαταστήσει.
Πάνε ένας Τούρκος, ένας Έλληνας, ένας Γερμανός και ένας Ιταλός σε ένα αφεντικό που γύρευε χοιροβοσκό.
Επειδή ήταν τέσσερις, λέει το αφεντικό:
- Θα προσλάβω όποιον από σας μπορέσει να αντέξει περισσότερη ώρη μέσα στο χοιροστάσιο με τα γουρούνια.
Μπαίνει ο Γερμανός, δέκα λεπτά, δεν αντέχει την βρώμα και βγαίνει.
Μπαίνει ο Ιταλός, τριάντα λεπτά, δεν αντέχει την βρώμα και βγαίνει και αυτός.
Μπαίνει ο Έλληνας προσπαθεί, προσπαθεί, αλλά δεν αντέχει την βρώμα και στα σαράντα λεπτά βγαίνει και αυτός.
Μπαίνει ο Τούρκος.
Περνάει μία ώρα, δύο ώρες, τρεις ώρες... Βγαίνουν ένα-ένα τα γουρούνια...