φρέσκα ανέκδοτα

Κάπου στην Εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας και αρκετά έξω από τα Καμένα Βούρλα, ένας τύπος κάνει ότο-στοπ.
Η προσπάθειά του μέχρις στιγμής δεν έχει επιφέρει καρπούς, και σε αυτό συντελεί τόσο η ώρα που είναι γύρω στις 3 το πρωί, όσο και ο πολύ κρύος χειμωνιάτικος καιρός. Ο τύπος απελπισμένος, είχε αρχίσει να τη δαγκώνει από το κρύο, και συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο ότι αν δεν έβρισκε αυτοκίνητο σύντομα, θα άφηνε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο.
Σε κάποια στιγμή, και ενώ κανένα από τα λιγοστά αυτοκίνητα που πέρασαν δεν σταμάτησε, βλέπει από μακριά ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει με σχετικά χαμηλή ταχύτητα. Σκέφτεται λίγο, και παίρνει την απόφαση να μπει στη μέση του δρόμου και να αρχίσει να κουνάει χέρια και πόδια. Ούτως ή άλλως θα πέθαινε από το κρύο, οπότε και αν ακόμα τον πατούσε το αυτοκίνητο δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Τουλάχιστον έτσι είχε μια ελπίδα...
Το αυτοκίνητο πλησιάζει και σταματάει ακριβώς μπροστά του. Ο τύπος τρέχει γρήγορα, ανοίγει την πόρτα και μπαίνει στη θέση του συνοδηγού. Η ατμόσφαιρα μέσα στο αμάξι είναι παραδεισένια..
- Αχ.. ζεστούλα.. σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε, δεν θα ήξερα τι να κάνω αν εσείς δεν στα.. στα..
Ο τύπος αρχίζει να τραυλίζει όταν διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένας στη θέση του οδηγού. Το τραύλισμα μετατρέπεται σε πανικό όταν το αυτοκίνητο αρχίζει να κινείται μόνο του!
- Αμάν.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο..
Ανοίγει γρήγορα την πόρτα για να βγει έξω, αλλά το τσουχτερό κρύο του αλλάζει το μυαλό...
- Που πάω; Θα ψοφήσω έξω. Στοιχειωμένο ξε-στοιχειωμένο.. εδώ θα κάτσω..
Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του στην Εθνική οδό. Κάποια στιγμή, στρίβει σε ένα βενζινάδικο και σταματά. Ο τύπος παραξενεύεται. Μετά από 5 λεπτά, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει κάποιος στη θέση του οδηγού. Ο τύπος έντρομος πετάγεται και φωνάζει..
- Μη κύριε.. μη μπαίνετε στο αμάξι.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο..
Και ο τύπος...
- Τι στοιχειωμένο ρε παπάρα, απ τα διόδια το σπρώχνω!
Κάποτε πέθανε ένας φιλάργυρος και παρουσιάστηκε στον Αγιο Πέτρο. Εκεί τον ρωτάει ο Άγιος τι καλό έχει κάνει στη ζωή του. Ο φιλάργυρος του λέει πως μια φορά είχε δώσει σε ένα ζητιάνο μια δραχμή ...!
Ρωταει τον άγγελο του αν είναι αλήθεια, ψάχνει ο άγγελος στα βιβλία και αποκρίνεται καταφατικά στον Αγιο Πέτρο! τον ξαναρωτάει αν έχει κάνει κι άλλη καλή πράξη κι αυτός του απαντάει πως είχε δώσει σε έναν άλλο φτωχό 3 δραχμές!
Ξαναρωταει ο Άγιος Πέτρος τον άγγελο του. Ψάχνει αυτός στα βιβλία και το επιβεβαιώνει!
Ρωταει πάλι ο Άγιος τον γεροτσιφούτη αν έχει κάνει και καμιά καλή πράξη μπας και μπορέσει να τον στείλει στον παράδεισο!
Σκεφτεται λίγο ο σπάγκος και απαντάει πως μια άλλη φορά είχε δώσει σε μια ζητιάνα 2 δραχμές!
Αγανακτησμενος τότε ο Άγιος Πέτρος γυρνάει στον άγγελο-βοηθο του και του λέει:
- Ναθαναήλ δώσε σε αυτόν τον άχρηστο 6 δραχμές και στείλτον στο ΔΙΑΟΛΟ!
Μια φαρμακερή χειμωνιάτικη μέρα. ένας γέρος, στη μέση μιας παγωμένης λίμνης ανοίγει μια τρύπα στον πάγο, ρίχνει την πετονιά και περιμένει τα ψάρια να δαγκώσουν...
Μια ώρα και ούτε ένα τσίμπημα...
Να σου έρχεται ένας νεαρούλης, ανοίγει κι αυτός μια τρύπα λίγο παραδίπλα και ρίχνει την πετονιά του... Δεν έχει περάσει ούτε ένα λεπτό και ΧΡΑΠ! Ένα τεράστιο φαγκρί δαγκώνει το αγκίστρι. Ο νεαρούλης τραβάει έξω το φαγκρί και ο γέρος δεν πιστεύει στα μάτια του.
"Δεν βαριέσαι, απλή κωλοφαρδία..." σκέφτηκε.
Ο νεαρούλης όμως ξαναρίχνει την πετονιά, δεν περνάει ένα λεπτό και ΧΡΑΠ, δεύτερο φαγκρί!
Στα επόμενα πέντε λεπτά ο νεαρούλης βγάζει άλλα 4 ψάρια. Ο γέρος τραβούσε τα βυζιά του...
Τελικά δεν κρατήθηκε, πάει στον νεαρό:
- Ξέρεις, εγώ έχω πάνω από μία ώρα εδώ, και ούτε ένα ψάρι δεν δάγκωσε... Εσύ σε δέκα λεπτά έχεις βγάλει μισή ντουζίνα. Πώς τα καταφέρνεις;
- Έπι ακατά ακουίκια ετά.
- Τί;
- Έπι ακατά ακουίκια ετά.
- Μίλα καθαρά, ρε φίλε, δεν καταλαβαίνω ούτε λέξη, λέει ο γέρος.
Κι ο νεαρός, φτύνοντας στη χούφτα του:
- Πρέπει να κρατάς τα σκουλήκια ζεστά...
Πριν μερικά χρόνια ο Μητσοτάκης με τον Παπανδρέου ήταν μαζί σε ένα δείπνο στο μέγαρο Μαξίμου. Ήταν πολύ επίσημο δείπνο κι έτρωγαν στην κυριολεξία με χρυσά κουτάλια!
Μια στιγμή λοιπόν ο Παπανδρέου βλέπει έκπληκτος τον Μητσοτάκη να αρπάζει δυο χρυσά πιρούνια και να τα βάζει στην τσέπη του.
"Τον αλήτη! Κλέβει τα πιρούνια!", σκέφτηκε. "Πρέπει να τα κλέψω κι εγώ!"
Πάει να τα πάρει από το πιάτο του αλλά έτρεμαν τα χέρια του (ήταν στα τελευταία του) κι έτσι χτυπούσαν τα πιρούνια πάνω στο πιάτο με αποτέλεσμα το γκαρσόνι να τρέχει να τον εξυπηρετήσει χωρίς έτσι να μπορεί να τα κλέψει μπροστά του.
Αυτό γινόταν συνεχώς. Κάποια στιγμή το γκαρσόνι πήγε κοντά του για πολλοστή φορά ρωτώντας τον μήπως ήθελε κάτι.
Τότε ο Ανδρέας του λέει εκνευρισμένος:
- Να σου κάνω ένα μαγικό;
- Βέβαια ότι θέλετε, του απαντά γεμάτος προθυμία
Τα βλέπεις αυτά τα πιρούνια;
- Ναι τα βλέπω.
- Πάρτα και βάλτα στην τσέπη μου!
- Μάλιστα απαντάει έκπληκτος το γκαρσόνι και χωρίς δεύτερη κουβέντα βάζει τα πιρούνια στην τσέπη του Παπανδρέου.
- Ωραία, του λέει μετά ο Ανδρέας. Βγάλτα τώρα από την τσέπη του Μητσοτάκη!
Πάνε τρεις γυναίκες στο παράδεισο και λέει ο Aγιος Πέτρος στη πρώτη.
- Εσύ ήσουνα καλή με τον άντρα σου;
- Εγώ Aγιε μου ήμουνα πάρα πολύ καλή με τον άντρα μου βέβαια τον απάτησα δυο φορές αλλά τον αγαπούσα πάρα πολύ.
- Δεν πειράζει πάρε το χρυσό κλειδί του παραδείσου.
Λέει στη δεύτερη:
- Εσύ ήσουνα καλή με τον άντρα σου;
- Εγώ Αγιε μου ήμουνα πολύ καλή μαζί του όμως τον απάτησα καμιά δεκαριά φορές.
- Καλά συγχωρείσαι πάρε το ασημένιο κλειδί του παραδείσου.
Λέει και στη τρίτη:
- Εσύ ήσουνα καλή με τον άντρα σου;
- Εγώ Αγιε μου δεν τον αγαπούσα καθόλου πάντα τον απατούσα. Ήμουνα σκέτη που**να.
- Καλά συγχωρείσαι πάρε το κλειδί του δωματίου μου.