Een Antwerpenaar wil op berenjacht gaan in Canada. Hij gaat er met het vliegtuig naartoe en daar aangekomen koopt hij een gewoon pistool. Hij trekt dan de bergen in op zoek naar een вееr. Opeens ziet hij op een heuveltop een pracht van een вееr staan, hij legt aan en schiet. De вееr valt omver. De Antwerpenaar natuurlijk heel blij en loopt de berg op. Daar aangekomen ziet ie geen вееr liggen maar voelt ie wel dat ie mand op zijn schouder tikt. Het is de вееr, en hij zegt: "Gij hebt ene keer op mij geschoten, dus moet gij mij ene keer bevredigen." De Antwerpenaar zit natuurlijk met de schrik en doet wat van hem gevraagd wordt. Dan gaat hij terug naar het dorp en koopt een dubbelloops geweer. Hij trekt weer het bos in, ziet dezelfde вееr weer staan, legt aan en schiet twee keer. Hij gaat weer de heuvel op, weer geen вееr te zien, opeens voelt ie weer een tik op zijn schouder. Het is weer de вееr die zegt: "Gij hebt twee keer op mij geschoten, dus moet ge mij twee keer bevredigen." Zo gezegd en zo gedaan, want hij wil natuurlijk blijven leven. Teruggekomen in het dorp koopt ie een mitrailleur. Dan speelt zich weer hetzelfde verhaaltje af. Deze keer echter zegt de вееr: "Gij komt niet meer om te schieten zeker!"
Een Antwerpenaar wil op berenjacht gaan in Canada. Hij gaat er met het vliegtuig naartoe en daar aangekomen koopt hij een gewoon pistool. Hij trekt dan de bergen in op zoek naar een вееr. Opeens ziet hij op een heuveltop een pracht van een вееr staan, hij legt aan en schiet. De вееr valt omver. De Antwerpenaar natuurlijk heel blij en loopt de berg op. Daar aangekomen ziet ie geen вееr liggen maar voelt ie wel dat ie mand op zijn schouder tikt. Het is de вееr, en hij zegt:
"Gij hebt ene keer op mij geschoten, dus moet gij mij ene keer bevredigen."
De Antwerpenaar zit natuurlijk met de schrik en doet wat van hem gevraagd wordt. Dan gaat hij terug naar het dorp en koopt een dubbelloops geweer. Hij trekt weer het bos in, ziet dezelfde вееr weer staan, legt aan en schiet twee keer. Hij gaat weer de heuvel op, weer geen вееr te zien, opeens voelt ie weer een tik op zijn schouder. Het is weer de вееr die zegt:
"Gij hebt twee keer op mij geschoten, dus moet ge mij twee keer bevredigen."
Zo gezegd en zo gedaan, want hij wil natuurlijk blijven leven. Teruggekomen in het dorp koopt ie een mitrailleur. Dan speelt zich weer hetzelfde verhaaltje af. Deze keer echter zegt de вееr:
"Gij komt niet meer om te schieten zeker!"