De directeur roept zijn secretaresse bij zich. "Daisy, ik stel je een verhoging voor. Het principe is eenvoudig. Ik werp 500 euro op de grond. Indien je die kan oprapen voor ik iets met je heb kunnen uitspoken dan is dat geld voor jou".
De dame vraagt bedenktijd over het voorstel om er met haar partner over te praten. Thuis verklaart zij de toestand aan haar man. Die lijkt wel geïnteresseerd. Man :
"We kunnen dat hier thuis toch eens uitproberen en indien het lukt dan verdien je een pak poen" ! Haar man gooit een biljet van 500 euro op de grond maar, nog voor hij zijn broeksriem heeft kunnen ontgespen, heeft zijn vrouw het geld reeds opgeraapt. Hij herbegint, en deze keer heeft hij zelfs niet de kans om zijn gulp open te ritsen.
Tevreden zegt hij :
"Schat, aanvaard het voorstel van je baas en je zal morgen het geld pakken" ! Wanneer hij de volgende avond zijn vrouw gaat ophalen, schrikt hij zich een bult. Haar haar is totaal in de war, haar kleren verkreukeld en zij waggelt als een halfdronken slет over het voetpad.
Uitzinnig vraagt hij haar :
"Wat is er vеrdоriе met u gebeurd" ?
Vrouw :
"Mijn baas heeft me geroepen... En heeft 500 euro op de vloer gegooid".
Hij :
"En... Gelukt zoals gisterenavond" ?
Zij :
"Denk je dat dit gemakkelijk is met muntstukjes van 5 eurocent" !
Managementles 1
Angela en Jaap zijn in de badkamer. Terwijl hij onder de dоuсhе staat en zij zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel. Angela slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open. Het is Fred, de buurman. Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Fred. "Ik geef je 500 euro als je de handdoek laat vallen". De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze: Wat een buitenkansje. En Angela laat de handdoek op de grond vallen. Fred staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro. Angela drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer. "Wie was dat? "vraagt Jaap." Fred, de buurman," antwoordt Angela. "Aha," zegt Jaap, "zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?"
Moraal: als je kritische informatie op tijd met je stakeholders deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen.
Managementles 2
Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt. "Jullie mogen alledrie een wens doen. "De secretaresse gilt meteen. "Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen." Floep, weg is ze. De verkoper roept. "En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen." En hup, ook hij is ervandoor."Jij веnт aan de beurt," zegt de geest tegen de manager. Die zegt:
"Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!"
Tip: geef altijd voorrang aan je baas
Managementles 3
Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift. Terwijl zij instapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijk hem aan en zegt vriendelijk:
"Denk aan psalm 129, vader." De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. "Denk aan psalm 129," zegt het nonnetje opnieuw. "Sorry, zuster, het vlees is zwak"
, zegt de priester. Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129. En leest:
"Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie."
Leermoment: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen
Ik werd ‘s morgens gedeprimeerd wakker, omdat het mijn verjaardag was en ik dacht: Alweer een jaartje ouder. Nadat ik me had gewassen en geschoren ging ik richting ontbijt met de gedachte dat mijn vrouw me met een dikke kus zou feliciteren.
Aan tafel zat mijn vrouw zoals gewoonlijk de krant te lezen en zei geen woord. Ik schonk me
Zelf een кор koffie in en dacht bij mijzelf: Ze is het vergeten maar zo meteen komen de
Kinderen en die zingen samen “Happy Birthday” en komen met een leuk cadeautje.
Genietend van de koffie wachtte ik op de kinderen. Uiteindelijk kwamen de kinderen: Ook niets!
Het was inmiddels laat geworden. Ik greep mijn jas en verliet nog meer gedeprimeerd het huis en ging op weg naar kantoor. Op kantoor aangekomen begroette mijn secretaresse me met een
Glimlach, feliciteerde me met mijn verjaardag en haalde een кор koffie. Ik begon me al een
Stuk beter te voelen. Later in de morgen kwam mijn secretaresse op mijn werkkamer en zei:
- ”Je веnт jarig vandaag, zullen we samen gaan lunchen?”
Met de gedachte dat ik me dan nog beter zou gaan voelen zei ik:
- ”Dat is een goed idee!”
We sloten het kantoor af en omdat ik jarig was zei ik tegen mijn secretaresse:
“Waarom gaan
We niet naar een leuk tentje buiten de stad in plaats van de gebruikelijke McDonalds?”
Zo gevraagd, zo gedaan. We gingen naar een leuk klein restaurantje even buiten de stad.
We dronken een paar aperitiefjes en hadden een heerlijke lunch. Op weg terug naar kantoor zei mijn secretaresse dat het vandaag niet druk was op kantoor en ze stelde me voor om mee te gaan naar haar flatje om nog wat te drinken. Dat klonk goed, dacht ik en mijn humeur begon aardig op te klaren.
Aangekomen in haar flatje zei mijn secretaresse:
“Neem me niet kwalijk, ik wil even wat makkelijks aan trekken, ik ben zo weer terug.”
Na één minuut ging haar slaapkamer open, ze kwam binnen met een grote verjaardagstaart en in
Haar kielzog volgden mijn vrouw, kinderen en de hele familie:
“Surprise!!!”
…terwijl ik op de bank zat met alleen mijn sokken nog aan!!!
Jansen werkt aan de inpaklijn van een grote fabriek. Op een ochtend komt hij het parkeerterrein oprijden in een prachtige Jaguar. De secretaresse ziet dat en zij zegt tegen de baas:
"Heeft u gezien in wat voor een Jaguar die Jansen is komen aanrijden? Daar kan 'ie nooit eerlijk aangekomen zijn."
"Ik zal hem er eens over aanspreken"
, zegt de baas. Die dag gaat de baas naar Jansen toe. Hij zegt:
"Jansen, ik zag je aankomen in die Jaguar. Daar kan jij nooit eerlijk aangekomen zijn."
"Ik zal open kaart spelen"
, zegt Jansen:
"Ik maak vaak weddenschappen en zo ben ik aan die Jaguar gekomen."
"Dus jij wint zo vaak weddenschappen?" vraagt de baas. "Ja", zegt Jansen, "Als ik tien weddenschappen afsluit, dan win ik ze ook bijna altijd alle tien."
"Durf je met mij ook te wedden?" vraagt de baas. "Ja hооr", zegt Jansen, "Ik wed met jou om 10.000 euro dat jij om 12 uur een grote wrat op je kont hebt zitten."
"Aangenomen", zegt de baas. Om 11 uur gaat de baas even naar de toiletten. Voor de spiegel trekt hij zijn broek naar beneden en kijkt naar zijn kont: zo gaaf als wat. Die weddenschap verliest Jansen, denkt de baas. Om half twaalf gaat de baas nog een keer met zijn kont voor de spiegel staan: geen wrat te zien. Ik win, denkt de baas. Om twaalf uur gaat de baas weer naar het toilet. Voor de spiegel kijkt hij naar zijn blote kont: geen wrat. Jansen komt binnen. "Met jou had ik een weddenschap", zegt hij tegen zijn baas. "Die verlies je"
, zegt de baas:
"Kijk maar: geen wrat te zien."
"Ik kan dat zo niet zien"
, zegt Jansen:
"Ga eens bij het raam in het licht staan."
De baas doet dat en zegt:
"Zie je wel, geen wrat te zien. Die weddenschap heb je verloren!!!"
"Niet echt"
, zegt Jansen:
"Ik heb met 300 man personeel voor 20.000 euro gewed, dat jij om twaalf uur met je blote kont voor het raam staat."