Fikkie
Er komt een man met zijn hondje in een Belgisch dorpscafe en bestelt twee bier.
“Twèè bier?” vraagt de kastelein.
“Jawel”, zegt de klant: “Twee bier, èèn voor mij en èèn voor m’n hondje.”
De niet al te snuggere kastelein denkt: Zeker weer zo’n typische Ollander.
Maar tot z’n stomme verbazing ziet ie, dat het hondje op een stoel springt, aan het tafeltje
Bijschuift en met het glas in zijn twee voorpootjes het biertje netjes opdrinkt.
“Mag ik nog twee uitsmijtertjes van je”, vraagt de klant.
“Twèè uitsmijters?” vraagt de kastelein.
“Jawel”, zegt de klant: “Twee uitsmijters, èèn voor mij en èèn voor m’n hondje.”
En ja hооr, de kastelein kan z’n ogen weer niet geloven. Het hondje doet zelf een
Slabbertje voor en begint netjes met mes en vork z’n uitsmijtertje op te eten.
“Nou menier”, zegt ie tegen z’n klant “ik heb veuls meegemoakt in mien leven,
Maar da he’k nooit nie eerder gezien.”
“Ach man”, zegt de klant, “dat is nog niks. Je gelooft het misschien niet maar hij
Is zelfs in staat om een vrouw lekker te verwennen”.
“Nou da wil’k wel ‘ns meemaoaken”, zegt de kastelein.
“Het komt toevallig ook goed uit, want m’n dochter legt nog te bed.
Loop dus moar efkes achter me an mee noar boven. M’n dochter houdt wel van roadselkes.
Trui, hier is een man met een hondske en die zeg, da z’n hondske met een vrouw ken
Vrijen”.
“Nou, da wil’k wel ‘ns meemoaken”, zegt de mooie dochter. “Wacht efkes, dan trek ik efkes
M’n nachtponneke en m’n broekske uit. Da goat ‘t wat makkelijker, wa? Zo, allè, kom maar op met dat beest”.
En de man tegen z’n hond: “Vooruit Fikkie, laat eens zien wat je kan. Spring er maar op”.
Maar het hondje reageert voor geen meter.
“Nou,wat heb baasje je nou geleerd? Vooruit. Kom op!”
Maar het hondje kijkt ‘ns glazig in ’t rond en reageert ook na het derde verzoek niet.
“Nou vreemd”, zegt de man, ondertussen z’n broek uittrekkend, “hij gehoorzaamt me altijd. Wacht maar even, basie zal het je nog èèn keertje voordoen…….”
Batman en Robin gaan wat drinken.
Beide superhelden zijn uitgeput na een lange week van non-stop misdaadbestrijding en besluiten een paar uur te relaxen in het plaatselijke café.
Robin weet dat zijn vriend veel te hard en te lang heeft gewerkt. Dus hij denkt: wat maakt het uit, hij kan dronken worden en ontspannen. Hij besluit waakzaam te blijven en bestelt alcoholvrij bier, terwijl Batman een fles whisky voor zichzelf bestelt.
De drank haalt de scherpte weg en Batman vertelt over zijn overleden ouders, de miljoenen die hij heeft verloren aan Bitcoin, zijn mislukte romantische relaties... Hij huilt bijna.
Een paar uur later drinkt hij de fles leeg en is helemaal in de war. Robin betaalt de rekening, ze verlaten de bar en gaan naar de plek waar ze de Batmobiel hebben geparkeerd.
Batman kan nauwelijks lopen. Hij realiseert zich dat hij niet kan rijden, dus overhandigt hij de sleutels van de Batmobiel aan Robin. "Jij rijdt vanavond, jochie".
Robins mond valt open. Hij kan zijn geluk niet geloven. Na al die jaren bestuurt hij eindelijk deze machine! En jongen, gaat hij zijn grenzen testen! Hij zet Batman op de passagiersstoel, laat deze zakken en maakt hem vast.
Hij zet de motor aan, pakt de versnellingspook, schakelt naar de eerste stand en trapt het gaspedaal in. Hij schakelt snel naar de tweede, derde versnelling. Hij gaat van 0 naar 100 in 2,5 seconden. Hij rijdt als een maniak door de straten van Gotham. Hij neemt scherpe bochten en schakelt terug om het stuur onder controle te houden. Hij rijdt de snelweg op en schakelt snel weer op.
Hij wil deze baby tot het uiterste drijven, dus neemt hij herhaaldelijk afslagen en klimt terug naar de snelweg. Hij neemt de afrit met een snelheid van 140 km/uur. Hij gaat over de 150. En hij bestuurt de auto alleen met de stick, waarbij hij meesterlijk op- en terugschakelt. Hij heeft de remmen nauwelijks aangeraakt. Batman heeft geen piepgeluidje gemaakt.
Na een tijdje realiseert hij zich dat hij de Batmobiel voldoende heeft gepusht en waarschijnlijk bijna de versnellingsbak kapot heeft gemaakt. Hij rijdt terug naar de Batcave.
Hij parkeert de Batmobiel en opent de deur om naar buiten te gaan, maar een hand houdt hem tegen.
"Kus me, Robin."
"Wat zeg je, Batman?!?"
"Kus me, Robin!"
"Batman, wat nou? Je weet dat ik geen homo ben!"
'Robin, hou je mond en geef me een kus.'
"Ik weet niet waardoor je op dat idee kwam, maar ik vind je niet leuk op die manier!"
'Oh kom op, Robin. Je hebt altijd geweten dat de Batmobiel een automatische versnellingsbak heeft!'