Een jong verloofd stelletje wandelde in het veld, tot plots de jongen aan zijn vriendin vroeg:
"Schat ... mag ik een keertje?"
"Néé jong, je moet nog een paar maandjes geduld hebben tot wij gaan trouwen."
"Oh toe nou één keertje maar?", bleef hij telkens zeuren.
Om van dat gezeur af te komen zei ze:
"Nou goed dan voor deze ene keer, áls je maar oppast!"
Na een stevige vrijpartij vroeg zei hem:
"En lieveling heb je goed opgepast?"
"Jazeker", zei hij glunderend "... En ik heb niemand gezien!"