Nieuwe Moppen

Mijn vader en ik woonden boven een sigarenzaak en wij bezaten een televisie. Boven ons woonden een knappe weduwe en haar even knappe dochter. Zij bezaten geen televisie en kwamen daarom vaak bij ons kijken. Na een paar weken werd ik verliefd op de knappe weduwe en trouwde haar. Mijn vader werd verliefd op de knappe dochter en trouwde ook.
En toen begon de narigheid...
Daar mijn vader trouwde met de dochter van mijn vrouw, en dus ook mijn dochter, is mijn dochter thans mijn moeder. Tegelijkertijd ben ik haar vader want ik ben immers met haar moeder getrouwd. Verder is mijn vader de schoonvader van mijn vrouw, omdat ik zijn zoon ben en haar echtgenoot. Mijn vader is echter ook de schoonzoon van mijn vrouw, die tevens zijn schoondochter is omdat zij getrouwd is met mij.
Maar dat is nog niet alles...
Mijn vrouw krijgt een prachtige zoon en nu begint de ellende pas goed. Mijn zoon is allereerst mijn zoon. Goed maar hij is de broer van mijn moeder, omdat zij de dochter is van mijn vrouw en getrouwd is met mijn vader. Zodoende ben ik een neefje van mijn zoon en daardoor een neefje van mijn dochter, omdat zij een zuster van hem is. Zij, mijn moeder, die trouwens ook mijn dochter is, is dus tegelijkertijd mijn tante; en mijn vader, haar echtgenoot, is dus mijn oom. Mijn vader is tevens grootvader geworden. Zijn echtgenoot, mijn dochter, is dus grootmoeder. Mijn vader en ik zijn dus over-grootouders geworden van onze zoon.
Maar het werd nog veel en veel erger...
De jonge vrouw van mijn vader wordt moeder en haar zoon wordt mijn broer, die tevens zoon van mijn tante is en dus mijn neef. Verder is mijn eigen zoon de oom van mijn broer , omdat mijn broer een zoon is van zijn zuster. Mij vrouw is grootmoeder geworden, want de jonge zoon van mij vader is de zoon van haar dochter. Aangezien ik met haar getrouwd ben, ben ik grootvader. Let wel, grootvader van mijn broer. Aangezien de grootvader van broer ook mijn grootvader is, ben ik dus mijn eigen grootvader!
Volgens mij hadden die knappe weduwe en haar knappe dochter beter zelf een televisie kunnen aanschaffen. Dan had het allemaal niet zover hoeven komen.
Jan heeft last van een 'tic nerveux' op zijn linkeroog, zodat het lijkt alsof hij een knipoog geeft. Op een dag gaat hij solliciteren als handelsvertegenwoordiger voor een bedrijf. De personeelschef bestudeert zijn cv en zegt:
"Wel, dat ziet er goed uit. Goede opleiding, en ook goede referenties. Normaal gezien zouden we u onmiddellijk in dienst nemen. Maar zoals u weet gaan de mensen bij een handelsvertegenwoordiger erg af op het uiterlijk. En dat geknipoog van u, dat kan de potentiele klanten afschrikken. Het spijt me, meneer, maar we kunnen u niet in dienst nemen..."
"Wacht" roept Jan. "Wanneer ik 2 aspirientjes neem, dan gaat het knipogen over!"
"Ah, is dat echt? Dat is fantastisch! Laat maar eens zien." Jan rijkt in zijn zakken en begint er te zoeken; alles wat hij tegenkomt legt hij op de bureeltafel: rode condooms, blauwe condooms, geribbelde condooms, condooms met aardbei, frambozen en chocoladesmaak... uiteindelijk vindt hij de sтriр met aspirines, neemt er twee uit, slikt ze in, en stopt onmiddellijk met knipogen. "Dat blijkt inderdaad te werken." zegt de personeelschef. "Maar eerlijk gezegd: wij zijn een fatsoenlijk bedrijf, en een man die blijkbaar zoveel achter de vrouwen zit, dat hebben wij niet nodig."
"Achter de vrouwen zitten? Ное bedoelt u? Ik ben een gelukkig getrouwd man?"
"Tja, meneer, hое verklaart u dan al die condooms?"
"Oh, dat" zucht Jan. "Веnт u al eens een apotheek binnengestapt en hebt u er, al knipogend, naar aspirientjes gevraagd?"
Een inbreker schijnt in het holst van de nacht met zijn zaklamp langs de muren van het huis waar hij heeft ingebroken. Het licht schijnt op de dvd- recorder op het tv-meubel. De inbreker loopt ernaartoe en begint de snoeren uit het apparaat te trekken. Net als hij de recorder in zijn jutezak wil doen, hoort hij een schelle stem roepen:
‘Pas op! Donald Duck en Mickey Mouse letten op je.’ De inbreker schrikt zich rot, schakelt zijn zaklamp uit en wacht in het donker op wat er komen gaat. Na tien minuten doodse stilte schakelt hij de zaklamp weer aan en schijnt de kamer rond. De lichtstraal blijft stilstaan bij de peperdure stereo-installatie. De inbreker sluipt ernaartoe en begint ook hier de snoeren los te maken. Net als hij bijna klaar is, klinkt weer dezelfde schelle stem, maar nu nog veel harder:
‘Pas op! Donald Duck en Mickey Mouse letten op je.’ De inbreker schijnt direct met zijn zaklamp naar de plek waar hij denkt dat de stem vandaan komt en ziet tot zijn opluchting een papegaai in een kooi zitten. ‘Zei jij dat, papegaai?’ vraagt de inbreker. ‘Ja’, zegt de papegaai. ‘Dat was ik, ik heet Boze wolf.’ Zegt de inbreker: ‘Welke idiоот noemt zijn papegaai nou Boze wolf?’
Antwoordt de papegaai:
‘Waarschijnlijk dezelfde idiоот die zijn rottweilers Donald Duck en Mickey Mouse noemt.’