Op een avondje is het erg druk op een maandelijkse feministische vergadering... Er komt een lange stevige vrouw naar de microfoon en begint haar verhaal:
"Mijn man wil elke dag een schoon overhemd aan... Dus zeg ik hem, als je zo graag schone overhemden wilt, moet je zelf maar strijken!"
Luid geklap klinkt uit het publiek, de vrouw gaat verder:
"Na de eerste dag zag ik nog niks, de tweede dag ook niet, maar de derde dag, ja hооr, hij streek zijn eigen overhemd!" Weer een overdonderend geklap uit het publiek...
Dan komt de volgende vrouw naar voren. Ze stapt zelfverzekerd naar de microfoon en zegt:
"Mijn man wil elke dag schone sokken aan zijn voeten, ze moeten elke dag in een sodabadje. Dus ik zeg tegen hem, als je elke dag schone sokken wilt, dan was je ze zelf maar!"
Het publiek wordt steeds enthousiaster en begint zelfs te juichen... De vrouw vertelt weer verder:
"Ik zag ook na de eerste dag niks, ook na de tweede dag nog geen vooruitgang, maar na de derde dag waste hij zelf zijn sokken!" Het publiek wordt helemaal gek van vreugde...
Dan komt de derde spreekster naar voren, een klein Turks vrouwtje met een donkere zonnebril op. Ze vertelt:
"Mijne man wille elke dag couscous, dus zegge ik, als jij elke dag couscous wille, jij zelf koken..."
Het publiek begint weer vol verwachting te juichen... Gaat de Turkse vrouw verder:
"De eerste dag ik sie nix, de 2e dag ik sie nix, maar... De 3e dag ik weer sie klain beetje mit linkeroog."