Op een kille dag, in het putje van de winter staat een vrachtwagen stil aan een rood licht. Achter hem rijdt een dom blondje, die aan het licht uitstapt, naar de vrachtwagen loopt en klopt op de deur: "Meneer, ik ben Peggy en ik moet u vertellen: u verliest uw lading!" De vrachtwagenbestuurder wil wel antwoorden, maar net op dat moment wordt het licht groen en rijdt hij door. Aan het volgende licht begint het blondje opnieuw met het hele gedoe. Maar ook deze keer vertrekt de vrachtwagenchauffeur, zonder zelfs te letten op het domme blondje. Hij heeft echter geen geluk, want ook de volgende lichten staan op rood. Het blondje, ondertussen behoorlijk op haar tenen getrapt, stapt opnieuw uit, gaat voor de camion staan en roept heel luid: "MENEER, IK BEN PEGGY EN U VERLIEST UW LADING!" Waarop de man geënerveerd zijn raampje opent en tegen het blondje roept: "Mevrouw, ik ben Erik en ik strooi zout..."
Op een kille dag, in het putje van de winter staat een vrachtwagen stil aan een rood licht. Achter hem rijdt een dom blondje, die aan het licht uitstapt, naar de vrachtwagen loopt en klopt op de deur:
"Meneer, ik ben Peggy en ik moet u vertellen: u verliest uw lading!" De vrachtwagenbestuurder wil wel antwoorden, maar net op dat moment wordt het licht groen en rijdt hij door.
Aan het volgende licht begint het blondje opnieuw met het hele gedoe. Maar ook deze keer vertrekt de vrachtwagenchauffeur, zonder zelfs te letten op het domme blondje. Hij heeft echter geen geluk, want ook de volgende lichten staan op rood. Het blondje, ondertussen behoorlijk op haar tenen getrapt, stapt opnieuw uit, gaat voor de camion staan en roept heel luid:
"MENEER, IK BEN PEGGY EN U VERLIEST UW LADING!"
Waarop de man geënerveerd zijn raampje opent en tegen het blondje roept:
"Mevrouw, ik ben Erik en ik strooi zout..."