2 φίλοι περπατούν και χαζολογούν ένα Σαββατόβραδο πηγαίνοντας βόλτα τα σκυλιά τους.
Ο ένας έχει ένα ντόμπερμαν και ο άλλος ένα τσιουάουα. Καθώς περνάνε έξω απο ένα μπαρ, λέει
Ο ένας:
"-Ρε δεν πάμε να πιούμε τίποτα;" .
"-Μα αφού έχουμε και τα σκυλιά μαζί μας, δεν θα μας αφήσει ο πόρτας .
"-Μην ανυσηχείς" λέει ο άλλος! "Κοίτα και ακολούθα". Βγάζει ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά ,τα φοράει και πάει στην πόρτα.
"Δεν επιτρέπονται ζώα μέσα κύριε" λέει ο πόρτας.
"Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι ο οδηγός μου" λέει ο ψευτοτυφλός.
"Ντόμπερμαν οδηγός;?! Χρησιμοποιούν και τέτοια τώρα για τέτοιες δουλειές;"
"Nαι, ακριβώς όπως τα λες. Είναι πολύ καλά"
"Oκ πέρασε" λέει ο πόρτας.
Τον βλέπει απο μακριά ο άλλος με το τσιουάουα και σκέφτεται ότι με αυτό τον σκύλο που
Έχει δίπλα του δεν πρόκειται να τον πιστέψουν αλλά αποφασίζει να πάει κι εκείνος. Φοράει μαύρα γυαλιά και πλησιάζει.
"Επ, δεν επιτρέπονται ζώα μέσα κύριε" λέει πάλι ο πόρτας..
"Μα είναι ο σκύλος οδηγός μου. Βλέπεις είμαι τυφλός.."
"Ένα τσιουάουα;?!?!?!?!?!?!"
"Τι;!?!? Τους πoύστηδες! Tσιουάουα μου δώσανε;!?!"
Στην τάξη του Τοτού ζητήθηκε να γράψουν μια έκθεση με τίτλο "Ένας περίπατος στην εξοχή".
Όταν τελείωσαν, η δασκάλα διάβασε φωναχτά τις εκθέσεις. Ήρθε κι η σειρά της έκθεσης του Τοτού. "Ο παππούς μου έχει ένα αγρόκτημα που εκεί πηγαίνω περίπατους. Ο αέρας είναι καθαρός, ο ήλιος λάμπει, τα λουλούδια ευωδιάζουν..." κτλ. "Έχουμε και δυο κατσίκες. Μια άσπρη και μια καφέ. Έχουμε κι έναν ταύρο. Χθες ο ταύρος γα**σε την άσπρη κατσίκα..."
- Τοτέ! Τι είναι αυτά;
- Μα κυρία...
- Αλλη φορά να λες "έκανε ένα δώρο στην άσπρη κατσίκα."
- Εντάξει.
Στην τάξη του Τοτού ζητήθηκε να γράψουν μια έκθεση με τίτλο "Ένας περίπατος στην εξοχή". Όταν τελείωσαν, η δασκάλα διάβασε φωναχτά τις εκθέσεις. Ήρθε κι η σειρά της έκθεσης του Τοτού. "Ο παππούς μου έχει ένα αγρόκτημα που εκεί πηγαίνω περίπατους. Ο αέρας είναι καθαρός, ο ήλιος λάμπει, τα λουλούδια ευωδιάζουν..." κτλ. "Έχουμε και δυο κατσίκες. Μια άσπρη και μια καφέ. Έχουμε κι έναν ταύρο. Χθες ο ταύρος γα**σε την άσπρη κατσίκα..."
- Τοτέ! Τι είναι αυτά;
- Μα κυρία...
- Αλλη φορά να λες "έκανε ένα δώρο στην άσπρη κατσίκα.".
- Εντάξει.
Την άλλη εβδομάδα πάλι ζητήθηκε να γράψουν μια έκθεση με τίτλο "Ένα αγρόκτημα". Όταν τελείωσαν, η δασκάλα διάβασε φωναχτά τις εκθέσεις. Ήρθε κι η σειρά της έκθεσης του Τοτού. "Ο παππούς μου έχει ένα αγρόκτημα που εκεί πηγαίνω περίπατους. Ο αέρας είναι καθαρός, ο ήλιος λάμπει, τα λουλούδια ευωδιάζουν..." κτλ. "Έχουμε και δυο κατσίκες. Μια άσπρη και μια καφέ. Έχουμε κι έναν ταύρο. Χθες ο ταύρος έκανε ένα δώρο στην άσπρη κατσίκα... γα**σε την καφέ!
Κάποτε ταξίδεψε ένας Έλληνας με τη γυναίκα του στη Ρωσία . Πήγαν λοιπόν σε ένα εστιατόριο για να φάνε . Ο σύζυγος θέλοντας να κάνει τον έξυπνο και ακούγοντας όλους τους ξένους πως μιλάγανε λέει στην γυναίκα του :
- Βρε γυναίκα από ότι ακούω τα Ρωσικά είναι εύκολη γλώσσα . Όλοι βάζουν στο τέλος της λέξης ένα .. ωφ . Μπριζολώφ , κρασώφ , πατατώφ , ρυζώφ κτλ . Κάτσε τώρα να δεις τι ωραία που θα φάμε . Πράγματι λοιπόν , παραγγέλνουν ωραία και καλά , μιλώντας βέβαια πάντα ο άντρας και αφού τελειώνουν το φαΐ φωνάζουν το γκαρσόνι για τον λογαριασμό . Την ώρα λοιπόν που σημείωνε και ακούγοντας τον κύριο να υπερηφανεύεται στην κυρία του για τον τρόπο που συνεννοήθηκε με αυτόν στην παραγγελία , γυρνάει και του λέει :
- Ναι καλά , ας μην ήμουνα Έλληνας και θα έτρωγες σκατά κακομοίρη μου !
Συζητούν δυο φίλοι :
- Ρε συ τις προάλλες έγινα ρόμπα.
- Γιατί, τι έπαθες;
- Να, πήγα να κόψω ένα εισιτήριο για το χωριό μου στο Κορφοβούνι και όταν πήγα να το ζητήσω από την πωλήτρια στον γκισέ, καρφώθηκα στο στήθος της και αντί να της πω "ένα εισιτήριο για το Κορφοβούνι" της είπα:
"Έναν κόρφο για το στηθοβούνι σας παρακαλώ"...
- Αυτό δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτό που έπαθα εγώ.
- Σώπα ρε συ, τι έπαθες;
- Την Κυριακή έτρωγα πρωινό με τη γυναίκα μου και διάβαζα εφημερίδα. Όταν σε κάποια φάση θέλησα να της ζητήσω το βούτυρο, αντί να της πω "αγάπη μου, σε παρακαλώ, μου δίνεις το βούτυρο", ξέρεις τι της είπα;
- Τι της είπες ρε συ;
- "Μωρή που... Α μου έχεις καταστρέψει τη ζωή..."
Είχε μπει φθινώπορο και ο νέος αρχηγός μίας φυλής ινδιάνων ανησυχεί για των χειμώνα που έρχεται.
Παίρνει τηλέφωνο λοιπόν την τοπική μετεωρολογική υπηρεσία και του λένε πως αναμένεται σχετικά βαρύς χειμώνας. Το συζητάει με την φυλή του και αποφασίζουνε καλού κακού να βγουν όλοι στο δάσος να μαζέψουνε επιπλέον ξύλα και να διπλασιάσουν την ήδη μεγάλη σωρό που έχουν.
Αφού το κάνουνε και περνάνε λίγες εβδομάδες, ο καιρός δεν χειροτερεύει αλλά ο αρχηγός αρχίζει να ανησυχεί πάλι. Παίρνει τηλέφωνο την μετεωρολογική υπηρεσία και του λένε πως οι ενδείξεις είναι σίγουρες και πως αναμένεται πολύ βαρύς χειμώνας. Αγχώνεται λοιπόν και ανακοινώνει τα άσχημα νέα στην φυλή του.
Το συζητάνε διεξοδικά και εκφράζονται κάποιες επιφυλάξεις για την βασιμότητα των προβλέψεων της μετεωρολογικής υπηρεσίας.
Με λίγη δυσθυμία και περισσότερο ως ένδειξη αλληλεγγύης στον νέο τους αρχηγό συμφωνούνε όλοι να μαζέψουν και άλλα ξύλα για να είναι χίλια τα εκατό σίγουροι. Μαζεύουν τα ξύλα, περνάνε κι άλλες εβδομάδες αλλά ο καιρός δεν αλλάζει, είναι μάλιστα ασυνήθιστα καλός για την εποχή.
Παρ` όλα αυτά ο αρχηγός δεν εφησυχάζει. Παίρνει τηλέφωνο πάλι την μετεωρολογική υπηρεσία και του λένε πως οι ενδείξεις είναι αδιαμφισβήτητες, πως έχουν κάνει επανεκτίμηση των προβλέψεών τους προς το χειρότερο και πως σε λίγες μέρες είναι σίγουροι θα χειροτερέψει ο καιρός και προβλέπονται χιόνια και κατακλυσμοί που θα κρατήσουν όλο τον χειμώνα.
Συγκαλεί πάλι τους ομοφύλους του και τους εξηγεί την κατάσταση με λεπτομερώς. Προβάλλονται σοβαρές αντιρρήσεις ιδιαίτερα από τους νέους πολεμιστές οι οποίοι θα προτιμούσαν να είναι σε κυνήγι από το να μαζεύουν ξύλα αλλά τελικά από αφοσίωση και μόνο ακολουθούν τις προτροπές του αρχηγού τους και συμφωνούν να βγουν πάλι στο δάσος.
Η σωρός με τα ξύλα έχει μεγαλώσει πια πολύ και υπερβαίνει το ύψος των σκηνών. Περνάνε βδομάδες, ο καιρός κρυώνει λίγο αλλά κατά τα αλλά τίποτα. Δεν γίνεται! Πιάνει τον αρχηγό τώρα πολύ στρες. Στο κάτω κάτω της γραφής έχει και την υπόληψή του να φροντίσει. Παίρνει τηλέφωνο πάλι την μετεωρολογική υπηρεσία και του λένε πως ανησυχούνε πάρα πολύ.
Είναι σίγουροι και αναμένουν από μέρα σε μέρα το πιο καταστροφικό κύμα κακοκαιρίας που έχει γνωρίσει η περιοχή εδώ και χρόνια το οποίο θα ακολουθηθεί από βαρύτατο χειμώνα που θα κρατήσει μέχρι αργά την άνοιξη. Ο αρχηγός τα παίζει εντελώς αλλά τον πιάνει και περιέργεια έτσι λοιπόν ρωτάει:
- "Που βασίζεται αυτές τις προβλέψεις σας;"
- "Έχουμε μια πολύ έγκυρη και αποδεδειγμένη μέθοδο που χρησιμοποιούμε εδώ και χρόνια. Παρατηρούμε την τοπική φυλή ινδιάνων και φέτος έχουν μαζέψει ποσότητα ρεκόρ από καυσόξυλα!"