if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Ανέκδοτα για τη Δουλειά - Page 28
Skip to main content
- Μια φορά κάποιος οδηγός επέστρεφε στην Αθήνα, οδηγώντας στην Εθνική Οδό Αθηνών - Κορίνθου. Ξαφνικά εκεί που οδηγούσε αμέριμνος, βλέπει μια κότα να τον προσπερνά. Κοιτάζει το κοντέρ, 120 χιλιόμετρα. Μπα λέει, οφθαλμαπάτη θα είναι.
- Επιταχύνει λίγο και εκεί κοντά στα 150, νάσου η κότα. Έλα Χριστέ και Παναγιά, τώρα θα σου δείξω, πατάει το γκάζι, 180, η κότα τον ξαναπροσπερνά. Έλα Χριστέ και Απόστολε, τι πράμα είναι τούτο, 200 το κοντέρ, η κότα συνεχώς πήγαινε μπροστά. Κοντά στα Μέγαρα, η κότα ελαττώνει ταχύτητα και στρίβει αριστερά.
- Ο οδηγός, όλο περιέργεια την ακολουθεί. Βλέπει την κότα να μπαίνει σε ένα ορνιθοτροφείο και ενώ είναι έτοιμη να παρκάρει παρατηρεί ότι η κότα έχει τρία πόδια. Μπαίνει κι αυτός στο ορνιθοτροφείο, γεμάτος περιέργεια.
- Μόλις περνά την πύλη τον σταματά ένας υπάλληλος, που πάτε κύριε του λέει. Ρε συ φίλε, αυτό κι αυτό, με προσπέρασε με 200, το καταλαβαίνεις;Aκου να δεις φιλαράκο, είναι ένα νέο είδος κότας αυτό, τα αφεντικά το έφεραν από την Αμερική, τώρα εδώ κάνουν εκτροφή μόνο σ΄αυτό το είδος.-Είναι τουλάχιστον καλό προϊόν, είναι νόστιμες αυτές η κότες που φτιάχνετε, ρωτά ο οδηγός. Ξέρω γω ρε φίλε, μήπως μπορέσαμε ποτέ να πιάσουμε καμία να την φάμε;
Καλοκαίρι. Μεσημέρι. Καύσωνας. Ο κύριος Πετρίδης επιστρέφει στο διαμέρισμα του κάπου στην άκρης της πόλης μετά από ένα κουραστικό πρωινό στο γραφείο του. Παρκάρει το αυτοκίνητο του και με το χαρτοφύλακα στο χέρι, ξεκινάει να διασχίσει το δρόμο για να μπει στην είσοδο του κτιρίου όπου μένει. Στα μισά του δρόμου αντιλαμβάνεται τον ιδρωμένο σωματώδη τύπο που έχει μόλις ξεφορτώσει δύο φέρετρα από το φορτηγάκι του και τα έχει ακουμπήσει στον τοίχο της πολυκατοικίας για να ξαποστάσει.
- Μπα, ποιος να πέθανε, εδώ στην πολυκατοικία. Κάποιος ηλικιωμένος δεν άντεξε τον καύσωνα μάλλον.
Συνεχίζει να περπατάει, αλλά ο ιδρωμένος τύπος τον κοιτάει περίεργα. Μόλις φτάνει να μπει στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο τύπος αποφασίζει να του μιλήσει:
- Μπορείτε μήπως να με βοηθήσετε να μεταφέρω τα φέρετρα μέχρι τον τρίτο όροφο; Κάνει πολύ ζέστη για να το κάνω μόνος μου.
Ο κύριος Πετρίδης το σκέφτεται λίγο και δέχεται. Στο πίσω μέρος του μυαλού του όμως αναρωτιέται ποιος είναι αυτός που έμενε στον ίδιο όροφο με αυτόν και πέθανε. Βάζουν τα φέρετρα το ένα πάνω στο άλλο, το ακουμπάν πάνω στους ώμους τους, και ξεκινάνε να σκαρφαλώνουν τις σκάλες... Φτάνουν στον τρίτο όροφο και περπατάνε προς της δεξιά μεριά του διαδρόμου, ανησυχητικά κοντά στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Τελικά ο φορτωμένος εργάτης αποφασίζει ότι έφτασε στον προορισμό του και ακουμπάνε τα φέρετρα ακριβώς πλάι στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Γεμάτος απορία, προσπαθεί να βρει μερικές εξηγήσεις:
- Μα καλά, αυτό είναι το διαμέρισμα που μένω εγώ. Τι θέλει ένα ζευγάρι φέρ..
- Είστε ο κύριος Πετρίδης; Δεν το κατάλαβα τόση ώρα. Έφερα τα παιδιά από την κατασκήνωση.
Η ζηλιάρα σύζυγος για να σιγουρευτεί ότι ο άντρας της, που είναι αντιπρόσωπος και ταξιδεύει, σε κάθε ταξίδι του, του ζωγραφίζει ένα λαγό στα οπίσθια.
- Αμα σβηστεί ο λαγός, του λέει, πάει να πει ότι με απάτησες.
Σ ένα ταξίδι πράγματι του τυχε κάτι καλό του ανθρώπου. Να τ άφηνε να πάει χαμένο;
Έλα όμως που σβήστηκε ο λαγός μετά απ τη δουλειά;
Πιάνει μπογιά και πινέλο και ζωγραφίζει έναν λαγό. Απ τη βιασύνη του όμως τον ζωγραφίζει στη λάθος μεριά. Γυρίζει σφυρίζοντας σπίτι του. Η γυναίκα του μόλις μπαίνει μέσα, του κάνει τον καθιερωμένο έλεγχο. Έκπληκτη βλέπει τον λαγό στην άλλη μεριά κι όχι σ αυτή που τη ζωγράφισε αυτή.
- Με απάτησες, απάτησες, του λέει, πήγες μ άλλη.
- Μα γυναίκα, δε σβήστηκε ο λαγός.
- Ναι, αλλά είναι στη λάθος μεριά.
- Α, δε σου πα. Συνάντησα κάτι φίλους και βγήκα μαζί τους για κυνήγι.
Ξαφνικά πέφτει μια πιστολιά πολύ κοντά μου. Ε, κι ο λαγός τρόμαξε κι άλλαξε μεριά.
Ένας τύπος, στον πάγκο του μπαρ, σκυμμένος, βαρύς και ασήκωτος.
Κοιτάει Συνέχεια το ποτήρι του. Επί μίση ώρα έτσι, εντελώς ακίνητος. Κάποιος άλλος, αλέγρος και καλαμπουρτζής, που έπαιζε μπιλιάρδο με τις ώρες, τον πιάνει το μάτι του έτσι να κοιτάει το ποτό του ατελείωτα και να μην πίνει, και για πλάκα μια και δυο αρπάζει το ποτήρι του αλλουνού και το κατεβάζει μονορούφι. Ο τύπος μας βάζει τα κλάματα.
- Έλα ρε φιλάρα, μια πλάκα κάναμε! Θα σου παραγγείλω ένα ίδιο, κερνάω εγώ. Δεν γουστάρω να βλέπω άντρες να κλαίνε!
Και ο δικός μας...
- Δεν είναι αυτό. Είναι που η σημερινή μέρα είναι η χειρότερη της ζωής μου. Πρώτα, παρακοιμήθηκα το πρωί και άργησα να πάω στο γραφείο. Το αφεντικό μου τσατίστηκε και με απόλυσε. Βγαίνω να πάρω το αυτοκίνητο μου και μου το είχαν κλέψει. Το δήλωσα στην αστυνομία και μου είπαν καλά κρασιά που θα το ξαναβρείς. Παίρνω ένα ταξί να γυρίσω σπίτι και ξεχνάω μέσα το πορτοφόλι με όλες πιστωτικές κάρτες. Το παρατηρώ τελευταία στιγμή, φωνάζω τον ταξιτζή να σταματήσει και αυτός την κοπάνισε ρίχνοντας μου μια μούντζα. Μπαίνω στο διαμέρισμα και πέφτω απάνω στη γυναίκα μου στο κρεβάτι με τον θυρωρό. Φεύγω αηδιασμένος, μπαίνω σ αυτό εδώ το μπαρ κι απάνω που ετοιμαζόμουνα να bάλω ένα τέλος στη ζωή μου, εμφανίζεσαι εσύ και... μου πίνεις το δηλητήριο! ΕΙΜΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ;
Όταν σου παίρνει πολύ ώρα, είσαι αργός.
Όταν παίρνει πολλή ώρα στο αφεντικό σου, είναι προσεχτικός.
Όταν δεν κάνεις κάτι, είσαι τεμπέλης.
Όταν δεν κάνει κάτι, είναι απασχολημένος.
Όταν κάνεις λάθος, είσαι ηλίθιος.
Όταν κάνει λάθος, είναι άνθρωπος.
Όταν το κάνεις όπως θες εσύ, δεν κάνεις ό,τι σου είπαν.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, είναι δημιουργικός.
Όταν το κάνεις μόνος σου, δεν είσαι συνεργάσιμος.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, παίρνει πρωτοβουλία.
Όταν παίρνεις θέση, είσαι ξεροκέφαλος.
Όταν παίρνει θέση, είναι αποφασιστικός.
Όταν παραβιάζεις έναν κανόνα, είσαι εγωκεντρικός.
Όταν το αφεντικό σου ξεχνά μερικούς κανόνες, είναι πρωτοπόρος.
Όταν βοηθάς ένα συνάδελφο, "παρατάς τη δουλεία".
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, "παίζει ομαδικά".
Όταν κάποιος άλλος κάνει τη δουλειά σου, βυσματώνεις κόσμο.
Όταν κάποιος άλλος κάνει τη δουλειά του, κατανέμει ευθύνες.
Όταν είσαι εκτός γραφείου, "περιφέρεσαι ασκόπως" ή "κοπροσκυλιάζεις".
Όταν το κάνει το αφεντικό σου,"είναι σε δουλειά" ή "έχει μίτινγκ".
Όταν τηλεφωνείς και λες ότι είσαι άρρωστος. έκανες το Σαββατοκύριακο τριήμερο.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, πρέπει να είναι πολύ άρρωστος.
Όταν ζητάς να φύγεις νωρίτερα, έχεις ραντεβού με τη γκόμενα.
Όταν το αφεντικό σου φεύγει νωρίτερα, εχει πάθει υπερκόπωση.
Όταν παίρνεις αύξηση, είσαι τυχερός ή έγλυψες κώλους.
Όταν παίρνει εκείνος, πραγματικά την άξιζε.
Όταν κάνεις καλή δουλειά, σου χτυπούν την πλάτη.
Όταν το αφεντικό σου κάνει καλή δουλειά, το μπόνους χτυπάει ταβάνι.
Όταν δεν κάνεις κάτι, όλα πρέπει να στα λένε;
Όταν δεν κάνει το αφεντικό σου, ε όλα αυτός θα τα κάνει εκεί μέσα;
Το αλκοτέστ.
Κάποτε που λέτε κατέβαινε την Πανεπιστημίου ένας ανθρωπάκος ήσυχα, ήσυχα με το αυτοκίνητό του, αργά το βράδυ. Πάνω που μπήκε στην Ομόνοια, φρρρρρτ τον σταματάει ένας δερματόδετος αυστηρός αξιωματικός της τροχαίας.
- Αδεια και δίπλωμα κύριε, του λέει με φωνή που έσταζε εξουσία.
Όπως ο οδηγός έψαχνε το ντουλαπάκι να βρει τα χαρτιά του, κάνει μία έτσι το όργανο και βλέπει στο πίσω κάθισμα μια στοίβα μυτερά μαχαίρια που γυάλιζαν στο φως. Φανερά σοκαρισμένος από το θέαμα τον ρωτάει αγριεμένα:
- Τι τα θέλεις αυτά τα μαχαίρια νυχτιάτικα;
Και ανοίγοντάς την πόρτα του οδηγού, του ζητάει να βγει από το αυτοκίνητο παίρνοντας παράλληλα αμυντική στάση.
- Να σας εξηγήσω κύριε πόλισμαν, του απαντάει φοβισμένος ο άνθρωπος. Η δουλειά μου είναι ζογκλέρ και μόλις σχόλασα από το τσίρκο που δουλεύω και πάω σπίτι μου. Τα μαχαίρια είναι για το νούμερό μου.
- Ωραία μας τα λες ρε φίλε, κάγχασε δύσπιστα το όργανο, για δείξε μου πως το κάνεις και κοίτα να λες αλήθεια γιατί την έβαψες!
Τι να κάνει ο άνθρωπος, παίρνει τρία - τέσσερα μαχαίρια και αρχίζει να τα πετάει στον αέρα με φανερή επιδεξιότητα.
Εκείνη τη στιγμή, περνάει με το καινούργιο του αμάξι ο Γιωρίκας και λέει στον φίλο του Κωστίκα που καθόταν δίπλα:
- Πω, πω.. πολύ δυσκόλεψε αυτό το αλκοτέστ..
Στο νοσοκομείο έχουν μαζευτεί οι συγγενείς ενός πλούσιου επιχειρηματία που αρρώστησε ξαφνικά. Περιμένουν το γιατρό να τους πει ποια είναι η κατάσταση.
Εμφανίζεται κάποια στιγμή ο γιατρός, που δείχνει ανήσυχος.
- «Δυστυχώς», τους λέει, «δεν έχω πολύ καλά νέα. Η μοναδική ελπίδα που έχει απομείνει αυτή τη στιγμή είναι να του κάνουμε μεταμόσχευση εγκεφάλου.
Είναι μια επέμβαση που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο, δεν μπορώ να σας εγγυηθώ για τα αποτελέσματα, και βέβαια θα πρέπει να επωμιστείτε το κόστος του εγκεφάλου».
Οι συγγενείς κάνουν μια σύντομη σύσκεψη και ο ένας απ αυτούς ρωτάει:
- «Και αν δώσουμε την έγκρισή μας, πόσο στοιχίζει ένας εγκέφαλος».
- «Εξαρτάται», τους λέει ο γιατρός. «Εάν του βάλουμε τον εγκέφαλο άνδρα θα σας στοιχίσει 20 εκατομμύρια και, αν του βάλουμε τον εγκέφαλο γυναίκας, θα στοιχίσει 4 εκατομμύρια».
Ακολουθούν μερικές στιγμές αμηχανίας, οι άνδρες μεταξύ των συγγενών προσπαθούν να μη σκάσουν χαμόγελο, αποφεύγουν να κοιτάξουν τις γυναίκες, αλλά τελικά ο ένας από τους άντρες δεν μπορεί να συγκροτήσει άλλο την περιέργειά του και κάνει στο γιατρό την ερώτηση που τους βασανίζει όλους:
- «Γιατί όμως στοιχίζει τόσο περισσότερο το ανδρικό μυαλό;»
Ο γιατρός χαμογελάει λες και περίμενε την ερώτηση.
- «Είναι κλασική πολιτική τιμών. Για τα γυναικεία μυαλά αναγκαζόμαστε να κατεβάζουμε την τιμή επειδή
Είναι χρησιμοποιημένα».