Skip to main content
Η ζηλιάρα σύζυγος για να σιγουρευτεί ότι ο άντρας της, που είναι αντιπρόσωπος και ταξιδεύει, σε κάθε ταξίδι του, του ζωγραφίζει ένα λαγό στα οπίσθια.
- Αμα σβηστεί ο λαγός, του λέει, πάει να πει ότι με απάτησες.
Σ ένα ταξίδι πράγματι του τυχε κάτι καλό του ανθρώπου. Να τ άφηνε να πάει χαμένο;
Έλα όμως που σβήστηκε ο λαγός μετά απ τη δουλειά;
Πιάνει μπογιά και πινέλο και ζωγραφίζει έναν λαγό. Απ τη βιασύνη του όμως τον ζωγραφίζει στη λάθος μεριά. Γυρίζει σφυρίζοντας σπίτι του. Η γυναίκα του μόλις μπαίνει μέσα, του κάνει τον καθιερωμένο έλεγχο. Έκπληκτη βλέπει τον λαγό στην άλλη μεριά κι όχι σ αυτή που τη ζωγράφισε αυτή.
- Με απάτησες, απάτησες, του λέει, πήγες μ άλλη.
- Μα γυναίκα, δε σβήστηκε ο λαγός.
- Ναι, αλλά είναι στη λάθος μεριά.
- Α, δε σου πα. Συνάντησα κάτι φίλους και βγήκα μαζί τους για κυνήγι.
Ξαφνικά πέφτει μια πιστολιά πολύ κοντά μου. Ε, κι ο λαγός τρόμαξε κι άλλαξε μεριά.
Ένας τύπος, στον πάγκο του μπαρ, σκυμμένος, βαρύς και ασήκωτος.
Κοιτάει Συνέχεια το ποτήρι του. Επί μίση ώρα έτσι, εντελώς ακίνητος. Κάποιος άλλος, αλέγρος και καλαμπουρτζής, που έπαιζε μπιλιάρδο με τις ώρες, τον πιάνει το μάτι του έτσι να κοιτάει το ποτό του ατελείωτα και να μην πίνει, και για πλάκα μια και δυο αρπάζει το ποτήρι του αλλουνού και το κατεβάζει μονορούφι. Ο τύπος μας βάζει τα κλάματα.
- Έλα ρε φιλάρα, μια πλάκα κάναμε! Θα σου παραγγείλω ένα ίδιο, κερνάω εγώ. Δεν γουστάρω να βλέπω άντρες να κλαίνε!
Και ο δικός μας...
- Δεν είναι αυτό. Είναι που η σημερινή μέρα είναι η χειρότερη της ζωής μου. Πρώτα, παρακοιμήθηκα το πρωί και άργησα να πάω στο γραφείο. Το αφεντικό μου τσατίστηκε και με απόλυσε. Βγαίνω να πάρω το αυτοκίνητο μου και μου το είχαν κλέψει. Το δήλωσα στην αστυνομία και μου είπαν καλά κρασιά που θα το ξαναβρείς. Παίρνω ένα ταξί να γυρίσω σπίτι και ξεχνάω μέσα το πορτοφόλι με όλες πιστωτικές κάρτες. Το παρατηρώ τελευταία στιγμή, φωνάζω τον ταξιτζή να σταματήσει και αυτός την κοπάνισε ρίχνοντας μου μια μούντζα. Μπαίνω στο διαμέρισμα και πέφτω απάνω στη γυναίκα μου στο κρεβάτι με τον θυρωρό. Φεύγω αηδιασμένος, μπαίνω σ αυτό εδώ το μπαρ κι απάνω που ετοιμαζόμουνα να bάλω ένα τέλος στη ζωή μου, εμφανίζεσαι εσύ και... μου πίνεις το δηλητήριο! ΕΙΜΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ;
Όταν σου παίρνει πολύ ώρα, είσαι αργός.
Όταν παίρνει πολλή ώρα στο αφεντικό σου, είναι προσεχτικός.
Όταν δεν κάνεις κάτι, είσαι τεμπέλης.
Όταν δεν κάνει κάτι, είναι απασχολημένος.
Όταν κάνεις λάθος, είσαι ηλίθιος.
Όταν κάνει λάθος, είναι άνθρωπος.
Όταν το κάνεις όπως θες εσύ, δεν κάνεις ό,τι σου είπαν.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, είναι δημιουργικός.
Όταν το κάνεις μόνος σου, δεν είσαι συνεργάσιμος.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, παίρνει πρωτοβουλία.
Όταν παίρνεις θέση, είσαι ξεροκέφαλος.
Όταν παίρνει θέση, είναι αποφασιστικός.
Όταν παραβιάζεις έναν κανόνα, είσαι εγωκεντρικός.
Όταν το αφεντικό σου ξεχνά μερικούς κανόνες, είναι πρωτοπόρος.
Όταν βοηθάς ένα συνάδελφο, "παρατάς τη δουλεία".
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, "παίζει ομαδικά".
Όταν κάποιος άλλος κάνει τη δουλειά σου, βυσματώνεις κόσμο.
Όταν κάποιος άλλος κάνει τη δουλειά του, κατανέμει ευθύνες.
Όταν είσαι εκτός γραφείου, "περιφέρεσαι ασκόπως" ή "κοπροσκυλιάζεις".
Όταν το κάνει το αφεντικό σου,"είναι σε δουλειά" ή "έχει μίτινγκ".
Όταν τηλεφωνείς και λες ότι είσαι άρρωστος. έκανες το Σαββατοκύριακο τριήμερο.
Όταν το κάνει το αφεντικό σου, πρέπει να είναι πολύ άρρωστος.
Όταν ζητάς να φύγεις νωρίτερα, έχεις ραντεβού με τη γκόμενα.
Όταν το αφεντικό σου φεύγει νωρίτερα, εχει πάθει υπερκόπωση.
Όταν παίρνεις αύξηση, είσαι τυχερός ή έγλυψες κώλους.
Όταν παίρνει εκείνος, πραγματικά την άξιζε.
Όταν κάνεις καλή δουλειά, σου χτυπούν την πλάτη.
Όταν το αφεντικό σου κάνει καλή δουλειά, το μπόνους χτυπάει ταβάνι.
Όταν δεν κάνεις κάτι, όλα πρέπει να στα λένε;
Όταν δεν κάνει το αφεντικό σου, ε όλα αυτός θα τα κάνει εκεί μέσα;
Το αλκοτέστ.
Κάποτε που λέτε κατέβαινε την Πανεπιστημίου ένας ανθρωπάκος ήσυχα, ήσυχα με το αυτοκίνητό του, αργά το βράδυ. Πάνω που μπήκε στην Ομόνοια, φρρρρρτ τον σταματάει ένας δερματόδετος αυστηρός αξιωματικός της τροχαίας.
- Αδεια και δίπλωμα κύριε, του λέει με φωνή που έσταζε εξουσία.
Όπως ο οδηγός έψαχνε το ντουλαπάκι να βρει τα χαρτιά του, κάνει μία έτσι το όργανο και βλέπει στο πίσω κάθισμα μια στοίβα μυτερά μαχαίρια που γυάλιζαν στο φως. Φανερά σοκαρισμένος από το θέαμα τον ρωτάει αγριεμένα:
- Τι τα θέλεις αυτά τα μαχαίρια νυχτιάτικα;
Και ανοίγοντάς την πόρτα του οδηγού, του ζητάει να βγει από το αυτοκίνητο παίρνοντας παράλληλα αμυντική στάση.
- Να σας εξηγήσω κύριε πόλισμαν, του απαντάει φοβισμένος ο άνθρωπος. Η δουλειά μου είναι ζογκλέρ και μόλις σχόλασα από το τσίρκο που δουλεύω και πάω σπίτι μου. Τα μαχαίρια είναι για το νούμερό μου.
- Ωραία μας τα λες ρε φίλε, κάγχασε δύσπιστα το όργανο, για δείξε μου πως το κάνεις και κοίτα να λες αλήθεια γιατί την έβαψες!
Τι να κάνει ο άνθρωπος, παίρνει τρία - τέσσερα μαχαίρια και αρχίζει να τα πετάει στον αέρα με φανερή επιδεξιότητα.
Εκείνη τη στιγμή, περνάει με το καινούργιο του αμάξι ο Γιωρίκας και λέει στον φίλο του Κωστίκα που καθόταν δίπλα:
- Πω, πω.. πολύ δυσκόλεψε αυτό το αλκοτέστ..
Στο νοσοκομείο έχουν μαζευτεί οι συγγενείς ενός πλούσιου επιχειρηματία που αρρώστησε ξαφνικά. Περιμένουν το γιατρό να τους πει ποια είναι η κατάσταση.
Εμφανίζεται κάποια στιγμή ο γιατρός, που δείχνει ανήσυχος.
- «Δυστυχώς», τους λέει, «δεν έχω πολύ καλά νέα. Η μοναδική ελπίδα που έχει απομείνει αυτή τη στιγμή είναι να του κάνουμε μεταμόσχευση εγκεφάλου.
Είναι μια επέμβαση που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο, δεν μπορώ να σας εγγυηθώ για τα αποτελέσματα, και βέβαια θα πρέπει να επωμιστείτε το κόστος του εγκεφάλου».
Οι συγγενείς κάνουν μια σύντομη σύσκεψη και ο ένας απ αυτούς ρωτάει:
- «Και αν δώσουμε την έγκρισή μας, πόσο στοιχίζει ένας εγκέφαλος».
- «Εξαρτάται», τους λέει ο γιατρός. «Εάν του βάλουμε τον εγκέφαλο άνδρα θα σας στοιχίσει 20 εκατομμύρια και, αν του βάλουμε τον εγκέφαλο γυναίκας, θα στοιχίσει 4 εκατομμύρια».
Ακολουθούν μερικές στιγμές αμηχανίας, οι άνδρες μεταξύ των συγγενών προσπαθούν να μη σκάσουν χαμόγελο, αποφεύγουν να κοιτάξουν τις γυναίκες, αλλά τελικά ο ένας από τους άντρες δεν μπορεί να συγκροτήσει άλλο την περιέργειά του και κάνει στο γιατρό την ερώτηση που τους βασανίζει όλους:
- «Γιατί όμως στοιχίζει τόσο περισσότερο το ανδρικό μυαλό;»
Ο γιατρός χαμογελάει λες και περίμενε την ερώτηση.
- «Είναι κλασική πολιτική τιμών. Για τα γυναικεία μυαλά αναγκαζόμαστε να κατεβάζουμε την τιμή επειδή
Είναι χρησιμοποιημένα».
Μια κυβέρνηση τα πηγαίνει χάλια και κινδυνεύει να χάσει τις εκλογές. Μαζεύεται λοιπόν το υπουργικό συμβούλιο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
"Παιδιά δεν πάμε καλά, θα χάσουμε την εξουσία, θα τα χάσουμε όλα. Κάτι πρέπει να κάνουμε" λέει ο πρωθυπουργός.
Πετάγεται ένας υπουργός και λέει:
"Θα κάνουμε ανακαίνιση! Θα αλλάξουμε τα γραφεία, τις καρέκλες, τους καναπέδες, τα πατώματα, τις κουρτίνες, όλα θα τα αλλάξουμε". Συμφωνούν και οι υπόλοιποι και ξεκινάνε να κάνουν σχέδια.
Κάποια στιγμή λοιπόν αργά, έρχεται η καθαρίστρια, τους βλέπει έτσι αναστατωμένους και με τα μούτρα στη δουλειά και λέει:
- "Τι γίνεται βρε παιδιά, τι πάθατε;"
"Δεν πάμε καλά σαν κυβέρνηση και αλλάζουμε τη διακόσμηση" της απαντούν.
Σηκώνει τους ώμους η καθαρίστρια διστακτικά "Τι έχεις" της λένε "γιατί αυτή η αντίδραση;"
- "Τι να σας πω βρε παιδιά" τους απαντάει αυτή. "Εγώ παλιά, πριν έρθω εδώ για δουλειά, δούλευα σε ένα μπορντέλο.
- Όταν δεν πηγαίνανε καλά οι δουλειές δεν αλλάζαμε τα έπιπλα, τις πουτάνες αλλάζαμε".
Πάει μια ξανθιά στον ΟΤΕ της περιοχής της, μπαίνει μέσα, βρίσκει έναν υπάλληλο και του λέει απελπισμένη - "Συγγνώμη, κύριε, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να επικοινωνήσω με τον αδερφό μου και δεν έχω καθόλου χρήματα... Μπορώ να κάνω οτιδήποτε, είναι πολύ μεγάλη ανάγκη! Μπορείτε να με βοηθήσετε;"
- "Οτιδήποτε;", τη ρωτά ο υπάλληλος. - "Οτιδήποτε!", του ξαναλέει αυτή! - "Πολύ ωραία, θα σας βοηθήσω", της λέει αυτός, "πρέπει να με ακολουθήσετε όμως!" Πηγαίνουν, λοιπόν, στο γραφείο του και αυτός, αφού πρώτα κλείσει την πόρτα πίσω του, γδύνεται τελείως απο την μέση και κάτω και της λέει:
- "Αντε.. ξεκίνα!" Και η ξανθιά πιάνοντας το όργανο του, αφού πρώτα το φύσηξε, λέει:
- "Μαμά, μαμά... Με ακούς;"
Είναι τρία σκυλιά, ένα κανίς, ένα ντόπερμαν και ένας "κοπρόσκυλος", στο θάλαμο αναμονής ενός κτηνιατρείου και συζητούν για τους λογούς που βρίσκονται εκεί. Λέει το κανίς:
- Εγώ ήμουν μια πολύ καλή και υπάκουη σκυλίτσα, αλλά όταν έφυγε η κυρία μου για διακοπές, με ξέχασε στο σπίτι με λίγο νερό και λίγο φαγητό, είχε κλείσει και τα πατζούρια και το σπίτι ήταν σκοτεινό. Τι να κάνω κι εγώ η σκυλίτσα, τις δύο πρώτες μέρες άντεξα, αλλά την τρίτη μέρα τρελάθηκα: έσκισα τα υφάσματα στους καναπέδες και τις κουρτίνες, έφαγα τα κρόσια των χαλιών, γενικά έκανα το σπίτι άνω-κάτω... Όταν γύρισε η κυρία μου, εκνευρίστηκε με το χάλι που δημιούργησα και μ΄ έφερε εδώ για ευθανασία. Κατόπιν λέει το ντόπερμαν:
- Εμένα το αφεντικό μου με πήρε μαζί του στην εξοχή, όπου πέρασα πολύ ωραία: έτρεχα ελεύθερος στα χωράφια, έπαιζα με τ΄ άλλα ζώα και ανέπνεα καθαρό αέρα. Αλλά όταν μ΄ έφερε εδώ στην Αθήνα και με πήγε μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο του σπιτιού μας, "σάλταρα" εντελώς. Ακουγα τις κόρνες των αυτοκινήτων, ανέπνεα τα καυσαέρια τους, δεν μπορούσα να τρέξω λόγω της πολυκοσμίας, με πάτησε κατά λάθος κι ένας κύριος. Ε τότε, λύσσαξα και δάγκωσα το αφεντικό μου στο πόδι. Κι έτσι μ΄ έφερε εδώ για ευθανασία. Εσένα ρε κοπρόσκυλε τι σου συνέβη; Και απαντά ο "κοπρόσκυλος":
- Εγώ τώρα τελευταία συχνάζω σε μια γειτονιά, όπου μένει μια πολύ καλή κυρία και μου αφήνει φαγητό στα σκαλοπάτια του σπιτιού της κάθε μεσημέρι. Προχθές το μεσημέρι, λοιπόν, που έβρεχε πολύ, βγήκε έξω με το νυχτικό της και άφησε το φαγητό μου στα σκαλοπάτια του σπιτιού της. Εγώ, έτσι όπως την είδα με το νυχτικό της που είχε ήδη βραχεί και με τις ωραίες καμπύλες, τα βυζάκια και το κωλαράκι της να διαγράφονται κάτω από το βρεγμένο νυχτικό, τι να έκανα, ο κοπρόσκυλος, κάβλωσα και της τον κάρφωσα. - Ε, και τι έγινε μετά; Σ΄ έφερε εδώ για ευθανασία; τον ρώτησαν τα άλλα σκυλιά. -Όχι, για να μου κόψει τα νύχια ! απάντησε ο κοπρόσκυλος.