Μια ξανθιά οδηγούσε το αμάξι για να πάει στην δουλειά της. Κάποια στιγμή φτάνει σε ένα κόκκινο φανάρι και σταματάει. Εκεί που περιμένει έρχεται ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια.
Μόλις είχε πλύνει το αμάξι της, και έτσι του κάνει αρνητικό νόημα και του δίνει 50 λεπτά.
Εκείνος της λέει σε σπαστά ελληνικά:
- Ευχαριστώ κυρία, είστε πολύ όμορφη!
Ανάβει πράσινο το φανάρι και συνεχίζει την διαδρομή της.
Στο επόμενο φανάρι εμφανίζεται πάλι ο ίδιος Πακιστανός, πάει πάλι να της καθαρίσει το τζάμι και ακολουθεί η ίδια διαδικασία.
Στο επόμενο φανάρι πάλι ο ίδιος Πακιστανός και γίνονται πάλι τα ίδια.
Επαναλαμβάνεται αυτό καμιά δεκαριά φορές.
Αφού φτάνει ένα ακόμα κόκκινο φανάρι η ξανθιά βλέπει τον ίδιο Πακιστανό, του κάνει νόημα να πλησιάσει και του λέει:
- Αν σου δώσω 10 ευρώ, θα μου πεις πως το κάνεις και εμφανίζεσαι σε όλα τα φανάρια;
- Αν μου δώσετε 10 ευρώ, λέει ο Πακιστανός χαμογελώντας, θα σας πω και πως να βγείτε από την πλατεία!
Ήταν ένας ξυλοκόπος που χρησιμοποιούσε τσεκούρι για να κόβει τα δέντρα.
Το ρεκόρ του ήταν 6 δέντρα την ημέρα. Κάποια στιγμή βλέπει μια διαφήμιση που ένας τύπος έκοβε με ένα μηχάνημα 100 δέντρα την ημέρα.
- Σκέφτεται ο ξυλοκόπος: Αν είχα αυτό το μαραφέτι θα έβγαζα πολύ δουλειά.
Πάει λοιπόν ο μάγκας και το αγοράζει την άλλη κιόλας μέρα. Το χρησιμοποιεί αμέσως και κόβει 8 δέντρα.
- 100 δέντρα δεν έλεγε η διαφήμιση; Πως εγώ έκοψα μόνο 8; Αύριο θα δοκιμάσω πιο σκληρά!
Την επομένη προσπαθεί σκληρότερα και κόβει 10 δέντρα.
- Τι σκατά γίνεται δεν καταλαβαίνω!
Ξαναβλέπει την διαφήμιση και βλέπει πως ο τύπος που χειρίζονταν το μηχάνημα ήταν σωματαράς.
- Αααα, πρέπει να κάνω body building.
Ρίχνεται ο τύπος να λιώσει τα ατσάλια και γρήγορα κάνει σωματάρα.
Ξαναπροσπαθεί με το μηχάνημα και κόβει 25 δέντρα. Το πάει αμέσως στον πωλητή.
- Ρε φίλε αυτό που μου έδωσες είναι χαλασμένο, καμιά 25αρια δέντρα κόβω το πολύ.
- Το χρησιμοποιείς σωστά;
- Τι καταλαβαίνεις τώρα; Θα μου μάθεις την δουλεία μου;
- Κάτσε να δω και εγώ, του λέει ο πωλητής και τραβάει το σχοινί της μανιβέλας καθ ότι αλυσοπρίονο το μηχάνημα και μέσα σε δευτερόλεπτα κόβει ένα δέντρο.
- Όπα για στάσου, του λέει ο ξυλοκόπος, για δείξε μου πάλι αυτό το κόλπο που έκανες με το κορδόνι...
Ένας τύπος, στον πάγκο του μπαρ, σκυμμένος, βαρύς και ασήκωτος.
Κοιτάει Συνέχεια το ποτήρι του. Επί μίση ώρα έτσι, εντελώς ακίνητος. Κάποιος άλλος, αλέγρος και καλαμπουρτζής, που έπαιζε μπιλιάρδο με τις ώρες, τον πιάνει το μάτι του έτσι να κοιτάει το ποτό του ατελείωτα και να μην πίνει, και για πλάκα μια και δυο αρπάζει το ποτήρι του αλλουνού και το κατεβάζει μονορούφι. Ο τύπος μας βάζει τα κλάματα.
- Έλα ρε φιλάρα, μια πλάκα κάναμε! Θα σου παραγγείλω ένα ίδιο, κερνάω εγώ. Δεν γουστάρω να βλέπω άντρες να κλαίνε!
Και ο δικός μας...
- Δεν είναι αυτό. Είναι που η σημερινή μέρα είναι η χειρότερη της ζωής μου. Πρώτα, παρακοιμήθηκα το πρωί και άργησα να πάω στο γραφείο. Το αφεντικό μου τσατίστηκε και με απόλυσε. Βγαίνω να πάρω το αυτοκίνητο μου και μου το είχαν κλέψει. Το δήλωσα στην αστυνομία και μου είπαν καλά κρασιά που θα το ξαναβρείς. Παίρνω ένα ταξί να γυρίσω σπίτι και ξεχνάω μέσα το πορτοφόλι με όλες πιστωτικές κάρτες. Το παρατηρώ τελευταία στιγμή, φωνάζω τον ταξιτζή να σταματήσει και αυτός την κοπάνισε ρίχνοντας μου μια μούντζα. Μπαίνω στο διαμέρισμα και πέφτω απάνω στη γυναίκα μου στο κρεβάτι με τον θυρωρό. Φεύγω αηδιασμένος, μπαίνω σ αυτό εδώ το μπαρ κι απάνω που ετοιμαζόμουνα να bάλω ένα τέλος στη ζωή μου, εμφανίζεσαι εσύ και... μου πίνεις το δηλητήριο! ΕΙΜΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ;
Είναι η Κατινιώ και ο Μιχαλιώς ζευγάρι. Η Κατινιώ πιθανόν είναι έγκυος.
- Μιχαλιώ μου μάλλον είμαι έγκυος.
- Είσαι σίγουρη Κατινιώ μου, γιατί δεν είναι εποχές για παιδιά, έχουμε οικονομικές δυσκολίες.
- Έτσι νομίζω, θα πάω και στο γιατρό για να σιγουρευτώ.
- Κατινιώ μου δεν είσαι έγκυος, το μωρό δεν είναι μωρό αλλά αέρας.
- Δηλαδή γιατρέ μου είναι ανεμογκάστρι;
- Ναι Κατινίω μου!
Μετά από λίγο η Κατινιώ τηλεφωνά χαρούμενη στη δουλειά του άντρα της. Εργαζόταν σε συνεργείο αυτοκινήτου. Τον ζητάει από έναν συνάδελφο του και ο Μιχαλιός έλειπε.
Η Κατινιώ χαρούμενη λέει στο συνάδελφο του άντρα της:
- Όταν έρθει ο Μιχαλιός να του πείτε ότι το μωρό δεν είναι μωρό, αλλά αέρας.
Το μεσημέρι ο Μιχαλιός στεναχωρημένος λέει στη γυναίκα του:
- Τι είναι αυτά που είπες στο συνάδελφό μου;
- Δεν χάρηκες Μιχαλιώ μου που δεν είμαι έγκυος;
- Χάρηκα, αλλά μετά από αυτά που είπες στον συνάδελφο μου όλοι μου φωνάζουν:
"Ρε Μιχαλιώ δεν έρχεσαι να φουσκώσεις κανένα λάστιχο;"
Ένας τύπος δουλεύει στο ταχυδρομείο, στο τμήμα που επεξεργάζεται γράμματα που έχουν σταλεί σε λανθασμένες διευθύνσεις και άγνωστους παραλήπτες.
Μια μέρα, βλέπει ένα γράμμα με διεύθυνση "Προς τον Θεό".
Αυτό πρέπει να το διαβάσω, σκέφτηκε... Για να δούμε τι λέει!
Ανοίγει το γράμμα και διαβάζει.
"Αγαπητέ Θεούλη, σου ζητώ απεγνωσμένα τη βοήθεια σου. Είμαι μια γριούλα 87 ετών που παίρνω μια πενιχρή σύνταξη που τσίμα τσίμα με φτάνει να τα φέρω βόλτα.
Χτες στο τρόλεϊ μου κλέψανε την τσάντα μου με 100 ευρώ μέσα. Ήταν τα τελευταία λεφτά που είχα για να περάσω μέχρι να έρθει η σύνταξη του άλλου μήνα, την άλλη βδομάδα είναι Πάσχα και μάζευα αυτά τα λεφτά πόσους μήνες για να αγοράσω λαμπάδες και δώρα στα εγγονάκια μου.
Δεν έχω άλλα λεφτά στην τράπεζα και δεν έχω κανέναν να μου δανείσει, και άμα δεν τους πάρω δώρα θα στενοχωρηθούν πάρα πολύ γιατί περιμένουν πως και πως όλο το χρόνο.
Σε παρακαλώ αν θα μπορούσες να με βοηθήσεις κι εγώ θα σου ανάβω ένα κεράκι κάθε βδομάδα για να σε ευχαριστήσω..."
Ο υπάλληλος κατασυγκινήθηκε και άρχισε να διαβάζει το γράμμα σε όλους τους συναδέλφους του στο ταχυδρομείο. Όλοι στενοχωρήθηκαν και αποφάσισαν να ξηλωθούν και να βάλουν ό,τι μπορεί ο καθένας και τελικά όλοι μαζί κατάφεραν και συγκέντρωσαν 96 ευρώ.
Τα έβαλαν στο φάκελο και τα ταχυδρόμησαν στη γιαγιά, και μετά επέστρεψαν στη δουλειά τους έχοντας αυτή την θερμή και όμορφη αίσθηση πως έκαναν μια όμορφη, χριστιανική πράξη για το Πάσχα.
Την επόμενη βδομάδα έφτασε νέο γράμμα από τη γριούλα, πάλι με παραλήπτη το
Όλοι οι υπάλληλοι του ταχυδρομείου μαζεύτηκαν μέσα στην αγωνία για να διαβάσουν την απάντηση.
"Αγαπητέ Θεέ,
Πώς να σε ευχαριστήσω για το καλό που μου έκανες...;
Με τα λεφτά που μου έστειλες πήρα δώρα και λαμπάδες και πασχαλινά αυγά στα εγγονάκια μου και χάρηκαν πάρα πολύ. Περάσαμε πολύ όμορφα χάρις στο δώρο που μου έκανες από αγάπη. Θα σου ανάβω ένα κεράκι κάθε βδομάδα για να σε ευχαριστήσω.
Αιώνια η βασιλεία Σου.
Υ. Γ. Παρεμπιπτόντως, λείπανε 4 ευρώ από το φάκελο. Νομίζω πως τα βουτήξανε αυτά τα καθάρματα που δουλεύουν στο ταχυδρομείο... Τους ξέρω εγώ τι αληταράδες είναι!"
Ένας φρέσκος απόφοιτος του Harvard στα οικονομικά, πάει για συνέντευξη σε μια τράπεζα προκειμένου να τον προσλάβουν.
Εκεί που τελείωνε η συνέντευξη, τον ρωτάει ο διευθυντής:
"Και για να κλείσουμε, σε τι επίπεδο θα ήθελες να κυμαίνεται ο μισθός σου;"
"Κοιτάξτε, γύρω στα 2.000.000 δρχ το μήνα, καθαρά, λαμβάνοντας υπ όψη και τα διάφορα προνόμια που θα μου παρέχετε."
"Ωραία κοίτα, τι θα έλεγες για 5 εβδομάδες το χρόνο άδεια, 14 μισθούς το χρόνο,
Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη και αυτοκίνητο της εταιρείας, μια BMW Ζ3 καμπριολέ;"
"Ουάου, θα αστειεύεστε!"
"Ναι, αλλά εσύ άρχισες!"
Όταν πέθανε η Μητέρα Τερέζα και πήγε στον Παράδεισο,τη βλέπει ο Αγιος Πέτρος και μετά τα σχετικά διαπιστευτήρια αναγνωρίζει το έργο της και της λέει:
- Εσύ δεν θα είσαι απλώς στον Παράδεισο αλλά θα φοράς και αυτό το αστεράκι στο μέτωπο ως αναγνώριση από όλους πως ήσουν μία αγία.
Χαρούμενη η Μητέρα Τερέζα που, έστω και, μετά θάνατον αναγνωρίστηκε το έργο της αρχίζει να περιδιαβαίνει στις οδούς τους Παραδείσου τραβώντας τα βλέμματα όσων την βλέπουν. Ξαφνικά, σε ένα δρόμο βλέπει μία ψηλή ξανθιά κοπέλα με ένα πελώριο αστέρι στο μέτωπο.
- Ωωωω, τι να έκανε αυτή άραγε, αναρωτιέται. Μα ποιά είναι;
Την πλησιάζει και τη ρωτά. Εκείνη αποκρίνεται:
- Είμαι η Lady Diana.
- Και τι έκανες εσύ;
- Ε, ότι όλες οι πριγκίπισσες: έπινα, χαρτόπαιζα, έκανα διακοπές, τριγυρνούσα από δω κι από κει με διαφορετικούς γκόμενους, φορούσα διάφορα επώνυμα ρούχα και τέτοια.
Τσαντίζεται η Μητέρα Τερέζα, την χαιρετά βιαστικά και καταλήγει στο γραφείο του Αγ. Πέτρου:
- Πάρε το αστέρι σου πίσω ρε. Δεν θέλω ούτε καν να είμαι εδώ.
- Τι έγινε Τερέζα μου; Τι έχεις; Τι σε χάλασε;
- Είναι δυνατόν; Εγώ έφαγα τα νιάτα μου, έσωσα εκατομμύρια κόσμο, αφιέρωσα τη ζωή μου στον άνθρωπο και την πίστη, έκανα τόσα πράγματα και μου έδωσες ένα μικρό αστεράκι και αυτή η ξανθιά, η έξαλλη έκανε ότι περνούσε απο το χέρι της για μια καλή ζωή και κέρδισε ένα πελώριο αστέρι.
- Μα, για ποιά λες;
- Γι αυτή την ψιλή ξανθιά με το μεγάλο αστέρι.
- Τη Lady Diana?
- Ναι αυτή, έτσι τη λένε.
- Ποιό αστέρι καλή μου; Αυτό είναι το σήμα της Mercedes.
Ένας καλοντυμένος κύριος μπαίνει σε ένα κατάστημα υφασμάτων στην οδό Αιόλου.
- Παρακαλώ θέλω να μου δώσετε το καλύτερο ύφασμα για να κάνω ένα κουστουμάκι.
Ο υπάλληλος επί μισή ώρα κατέβαζε και ανέβαζε τα κασμήρια και τα έδειχνε στο κύριο, είχε ιδρώσει και είχε τσαντιστεί γιατί μέχρι στιγμής δεν είχε ακόμη διαλέξει κανένα ύφασμα.
Κάποια στιγμή ο κύριος διάλεξε ένα όμορφο ύφασμα
Τότε ο υπάλληλος του καταστήματος πήρε την μεζούρα και ζήτησε από τον πελάτη να του πει πόσα μέτρα ύφασμα ήθελε.
Τότε ατάραχος ο πελάτης λέει να του κόψει 50 πόντους!
Ο υπάλληλος απόρησε και σαστισμένος ρώτησε τι ήθελε τόσο μικρό ύφασμα.
Τότε πάλι ο κύριος πάλι ατάραχος του είπε ότι ήθελε να φτιάξει ένα κουστουμάκι για τον ΠΟΥΤ** του!
Τότε ο υπάλληλος του είπε να περάσει στο ταμείο για να πληρώσει και μετά να πάει στην παραλαβή.
Όταν λοιπόν πήγε να παραλάβει το δεματάκι ο πελάτης έκπληκτος διαπιστώνει ότι ο υπάλληλος του δίνει δύο δεματάκια.
- Μα καλά λέει έχω παράγγειλα ένα κομμάτι ύφασμα και όχι δύο.
Τότε και ο υπάλληλος του λέει ατάραχος Κύριε το άλλο δεματάκι περιέχει και ένα άλλο ύφασμα με τις ίδιες διαστάσεις και είναι δώρο του καταστήματος για να κάνετε ένα ταγεράκι για το ΜΟΥ** της μάνα σου.!
Γιατί απέλυσα τη γραμματέα μου!
Προσέξτε μην σας συμβεί...
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι αυτό. Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου ξέροντας
Ότι η γυναίκα μου θα μου έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο.
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε "καλημέρα"! "Καλά να πάθεις, που θελες και παντρειές", σκέφτηκα. Παρηγορήθηκα όμως γιατί φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος.
Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε, "Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα Γενέθλια." Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτύπησε την πόρτα και είπε, "Ξέρετε, Έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα γενέθλια σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυο μας;"
"Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε". Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε, "Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;"
"Υποθέτω πως όχι" απάντησα εγώ. "Πάμε στο διαμέρισμά μου", μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε, "Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο."
"Βεβαίως", απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων... και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος.
Πως ανοίγουν τις κονσέρβες οι Μαθηματικοί;
Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα; Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ" ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση! Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν:Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας. Πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα. Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν:Το βρήκαμε! Το βρήκαμε! Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση:Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ" ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα. Πάρα πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς. Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα. Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν. Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί καταϊδρωμένοι, κουρασμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας: Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους! Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε:Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη!, Λοιπόν; τους ρώτησαν οι κριτές, ποια είναι αυτή η λύση; Και οι μαθηματικοί είπαν:Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα...
Ο Γιωρίκας κάποια μέρα πήρε την απόφαση να γίνει ξυλοκόπος.
Πάει, λοιπόν, σε ένα κατάστημα που πούλαγαν αλυσοπρίονα και λέει στον υπάλληλο :
Θέλω ένα καλό αλυσοπρίονο, για επαγγελματική χρήση
Έχουμε αυτό, το μοντέλο το sxg2000, κόβει μέχρι 100 δέντρα την ημέρα.
Καλό είναι,΄λέει Γιωρίκας και το αγοράζει.
Την επόμενη μέρα επιστρέφει αγανακτισμένος στο μαγαζί και κάνει φασαρίες. Τι 100 δέντρα και μαλακίες , μισό δέντρο έκοψα και έκανα 9 ώρες, τι πράματα είναι αυτά, θα το ΄κλείσετε το μαγαζί με τις μαλακίες που πουλάτε, και άλλα τέτοια σχετικά.
Ο υπάλληλος θορυβημένος του δίνει ένα άλλο μοντέλο, το turbo sxg2500. Αυτό του λέει, είναι το καλύτερο μοντέλο της αγοράς, 200 δέντρα την ημέρα κόβει.
Το παίρνει ο Γιωρίκας, πληρώνει τη διαφορά και χάνεται κανα δυο μέρες.
Την τρίτη μέρα, πάλι πίσω. Ρε καραγκιόζη τι μου πούλησες του λέει, Δυο μέρες κόβω και κατάφερα ένα δεντράκι να κόψω μόνο.
Σας παρακαλώ κύριε του, λέει ο υπάλληλος, μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα το μηχάνημα, άλλα όμως σας καλύπτει η εγγύηση, μην κάνετε έτσι, πάμε λίγο έξω να το δοκιμάσουμε.
Πάνε λοιπόν έξω, όπου υπήρχε ένας κορμός μεγάλος, κάνει μία έτσι ο υπάλληλος και τραβάει το σκοινί ΓΚΡΝΝΝΝΝΝ.. παίρνει μπροστά το αλυσοπρίονο.
Ο Γιωρίκας μένει κάγκελο... Πώς το κάνες αυτό ρε μεγάλε ...!