Skip to main content
Er zitten drie plastische chirurgen in een café. Na wat pilsjes achter de kiezen gehad te hebben, beginnen ze tegen elkaar op te scheppen over hun prestaties.
Chirurg 1: Jaa, ik had laatst een patiënt, die was aan het paardrijden, en flikkerde van zijn zadel af, maar bleef in de teugels hangen met zijn voet. Het paard schrok, en heeft hem zo in volle galop twee rondjes meegesleept. Ik heb minstens 15 uur aan zijn voet zitten sleutelen voordat hij er weer mee kon lopen!
Chirurg 2: Das nog niets! Ik had laatst een dronkelap, die in zijn roes niet over het hek van zijn eigen tuin klom, maar over het hek van zijn buurman, die in het gezelschap woont van twee Doberman honden. En toen hij er ééntje aanzag voor zijn vrouw, heeft hij zijn lul eraf gebeten. Ik heb drie dagen non-stop staan zwoegen om die man weer te kunnen laten plassen.
Chirurg 3: Nu kan ik je iets sterks vertellen. Ik had laatst een hомо die zelfmoord wilde plegen. Hij sprong van een hoog gebouw af, en belandde prompt met zijn gat op een paaltje. Ik heb twee weken nodig gehad om die grijns van zijn smoel te krijgen.
Op een druk kruispunt staan 2 zotten voor het rood licht.
Zegt de ene:
'Amai, ferm kleur e zeg, da rood...'
'Ja', zegt den andere, 'das ni mis he...'
Opeens spring het verkeerslicht op groen.
Zegt de ene:
'Amai das ook ni lelijk, zo schoon groen zo...'
'Ja', zegt den andere, 'heel schoon'.
Plots spring het licht op oranje.
'Amai', zegt den ene, 'das het fermste da we al gezien hebben e'
'Ja', zegt den andere, 'als ge het maar weet!'
Tenslotte springt het licht op rood.
Zegt de ene:
'Bwa kom, dees hebben we al gezien. Doorrijden!'