Skip to main content
Een man komt voor het eerst bij de psychiater. Hij heeft grote wallen onder zijn ogen, en zegt:
“Ik heb een probleem, dokter. Telkens wanneer ik naar bed ga, denk ik dat er iemand onder zit. Ik ben ваng en ik denk dat ik gek word. En bovendien kan ik niet meer slapen.”
“Kom een jaar lang in behandeling bij mij.” zegt de psychiater. “Kom drie keer per week op therapie, en dan zullen we er wel in slagen om die angsten te bedwingen. Zo zal je je nachtrust weer terugkrijgen.”
“Klinkt goed, maar euh… wat gaat dat kosten?” vraagt de patiënt.
“80 Euro per bezoek.” antwoordt de psychiater.
De patiënt wordt bleek. Maar hij twijfelt toch. Hij heeft wel een enorm slaaptekort. “Ik zal er eens een nachtje over slapen.” zegt hij. “Allez, bij manier van spreken dan.” voegt hij er met een lachje aan toe.
Zes maanden later treft de psychiater hem toevallig op straat. “Waarom ben je nooit meer langs gekomen voor behandeling van je angsten?” vraagt de psychiater.
De man zegt:
“Wel, dokter, 80 euro per bezoek, drie maal per week en dat een jaar lang is een hele hoop geld voor mij. Ik had het er op café over met mijn kameraad, en die heeft me in ruil voor voor een trappist genezen.”
“Is het echt? Dat is knap! Ное heeft je kameraad je dan wel genezen?” vraagt de dokter verbaasd.
“Wel,” zegt de man, “hij zei me dat ik de poten vanonder mijn bed moet zagen. Dat was een geniaal idee. Er kan nu niemand meer onder, en ik slaap weer als een roos.”
Oude Stijn keek de dokter vragend aan.
'Je веnт verkouden, Stijn', zei de dokter.
'Ik zal een hoestdrankje voorschrijven.
Daarvan neem je ?n eetlepel, driemaal per dag.' Oude Stijn hoorde niet zo goed.
'Wat zegt u, dokter?' vroeg hij.
'Drie keer per dag ?n eetlepel, Stijn', herhaalde de dokter.
'Ik versta u niet', zei Stijn.
'Weet je wat,' zei de dokter, 'ik schrijf het op.' Hij zette het netjes op papier.
Drie keer per dag 1 eetlepel.
Oude Stijn pakte het briefje en staarde naar de mooie, duidelijke letters.
Dan schudde hij het hoofd en keek de geneesheer weer vragend aan.
'Dat moet u voorlezen, dokter,' zei hij, 'ik heb mijn bril thuis laten liggen.'
Er komt een vrouw bij de dokter.
'Dokter, ik zo'n last hier van onderen.'
'Kleedt u zich maar uit, dan zal ik even kijken', zegt de dokter.
Dus die vrouw kleedt zich uit en de dokter kijkt even een paar minuten naar binnen en zegt:
'Kleedt u zich maar weer aan, ik heb het al gezien.'
De vrouw kleedt zich aan en vraagt aan de dokter:
'En?
Wat heb ik?
Is het ernstig?'
'Nou,'
Zegt de dokter, 'u heeft last van witte vloed.
Het is chronisch en ik moet het opereren.'
Wat zegt u?', vraagt de vrouw geschrokken.
Dus de dokter antwoordt:
'U heeft last van witte vloed.
Het is chronisch en ik moet het opereren.'
De vrouw gaat naar huis en daar aangekomen vraagt haar man:
'En, wat zei de dokter?'
'Nou,'
Zegt de vrouw, 'ik begin een beetje doof te worden en kon het vrij moeilijk verstaan, maar volgens mij zei hij: U heeft een witte роеs, dat is komisch en dat wil ik fotograferen!'
Er komt een vrouw bij de dokter en ze zegt:
"Dokter, ik heb spjaakgebjek."
De dokter zegt:
"Kleedt u zich maar eventjes uit."
"Ja, maar dokter", zegt de vrouw, "Ik kom voor mijn spjaakgebjek."
"Weet ik", zegt de dokter, "Kleedt u zich toch maar eventjes uit." De vrouw kleedt zich uit. "Nu moet u even bukken", zegt de dokter. "Ik kom voor een spjaakgebjek, hооr dokter", zegt de vrouw nog eens. "Ja ja, ik weet het", zegt de dokter, "Bukt u nu maar even." De vrouw bukt zich, de dokter doet zijn broek naar beneden en grijpt die vrouw. "Aaaaaaa", roept de vrouw. "Goed zo", zegt de dokter, "Morgen terugkomen voor de B."