Ανέκδοτα για ταινίες και ηθοποιούς

Ήταν ο Τοτός στην 4η Δημοτικού μέσα στο μάθημα της αριθμητικής.
Κάποια στιγμή η δασκάλα ρωτάει τους μαθητές, αν κάθονται τρία πουλάκια πάνω σε ένα δέντρο και ένας κακός κυνηγός σκοτώσει το ένα πόσα θα μείνουν πάνω στο δέντρο; Με, όπως πάντα, υπερβολικό ζήλο σηκώνει το χέρι της η μικρή Ελενίτσα φωνάζοντας, "κυρία, κυρία, κυρία..."! Δίνει λοιπόν, η δασκάλα, τον λόγο στην Ελενίτσα η οποία με θάρρος απάντα πως θα μείνουν δύο πουλάκια πάνω στο δέντρο. "Μπράβο", λέει η δασκάλα στην Ελενίτσα, "Πολύ σωστή σκέψη!". Ο Τοτός όμως, που είχε τσαντιστεί με όλη αυτή την σκηνή επίδειξης γνώσεων της Ελενίτσας, σηκώνει το χέρι του και λέει στην δασκάλα, "Εγώ κυρία νομίζω πως δεν θα μείνει κανένα πουλάκι πάνω στο δέντρο αφού και τα υπόλοιπα δύο θα τρομάξουν και θα φύγουν". Η δασκάλα απαντά, "Τοτό, εδώ κάνουμε απλή αριθμητική αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέπτεσαι". Κάθεται λοιπόν ο Τοτός για λίγη ώρα σκεπτικός και φανερά προσβεβλημένος, μέχρι που ξανασηκώνει το χέρι του, - Κυρία, να σας κάνω μία ερώτηση; - Και βέβαια Τοτό, απαντά η δασκάλα.
- Κάθονται τρεις γυναίκες σε ένα πάρκο και τρώνε παγωτό χωνάκι. Η πρώτη το γλύφει, η δεύτερη το δαγκώνει και η τρίτη το χώνει όλο βαθιά μέσα στο στόμα, ποια απο τις τρεις είναι παντρεμένη; - (Μετά απο λίγη σκέψη) Υποθέτω αυτή που το χώνει όλο μέσα στο στόμα της.
- Λάθος, απαντάει ο Τοτός, είναι αυτή που φοράει βέρα αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέπτεστε!
Πήγε κάποιος μια φορά στ Μεταξουργείο (εκεί που έχουν τα σπίτια τους οι ιέρειες του Έρωτα) και ζήτησε να του δείξουν το σπίτι της Πόπης. Όταν του το έδειξαν, ο άνθρωπος πήγε και χτύπησε το κουδούνι. Του άνοιξε η ίδια:
- Είστε η Πόπη; τη ρώτησε.
- Ναι!
- Πόσα θέλεις;
- 10,000 δραχμές.
- Με 50,000 δραχμές δέχεσαι;
- Με το παραπάνω... Χαζή είμαι; Όσο πιο πολλά τόσο πιο καλά.
Μετά το τέλος της επίσκεψης ο τύπος έβγαλε και τις έδωσε 5 κολλαριστά δεκαχίλιαρα.
Σε 2-3 μέρες ξαναπήγε. Έγινε πάλι ο ίδιος διάλογος "Πόσα θέλεις;"
"Δέκα χιλιάδες"
"Με πενήντα δέχεσαι;"
"Ναι"...
Όταν επαναλήφθηκε το ίδιο και για τρίτη φορά, η κοπέλα αφού πληρώθηκε το ρώτησε!
- Αλήθεια γιατί μου δίνεις τόσα πολλά χρήματα αφού και με δέκα χιλιάδες μπορείς πάλι να... Οι περισσότεροι που έρχονται εδώ μου ζητούν να τους "εξυπηρετήσω" σε πιο χαμηλή τιμή κι εσύ όχι μόνο δε διαμαρτύρεσαι μα μου δίνεις και σαράντα χιλιάρικα παραπάνω!
Και ο τύπος:
- Δεν είσαι συ που έχεις μια αδελφή Ευτέρπη που μένει στο Captain Town στο Λονδίνο;
- Ναι...
- Ήμουν τελευταία στο Λονδίνο και γνώρισα την αδελφή σου και μου έδωσε 150,000 να στις φέρω δώρο...
Ο θεός θα παρέχει...
Μια κοπέλα φέρνει τον καλό της στο σπίτι για να τον γνωρίσει στους γονείς της. Μετά το δείπνο, η μητέρα λέει στον πατέρα να μάθει ότι μπορεί για τον νεαρό. Ο πατέρας πάει στο σαλόνι με τον νεαρό και πίνουν ένα ποτό:
- Λοιπόν, ποιά είναι τα σχέδιά σου;
- Είμαι φοιτητής θεολογίας.
- Χμ.. φοιτητής θεολογίας. Ωραία, αλλά τι θα κάνεις για να μπορείς να έχεις ένα ωραίο σπίτι για να μείνεις με την κόρη μου όπως την έχω αναθρέψει;
- Θα μελετήσω, θα προσευχηθώ και ο Θεός θα παρέχει για εμάς.
- Και πώς θα της αγοράσεις ένα όμορφο δαχτυλίδι αρραβώνων όπως της αξίζει;
- Θα συγκεντρωθώ στις σπουδές μου και ο Θεός θα παρέχει για εμάς.
- Και παιδιά; Πώς θα μπορέσεις να υποστηρίξεις οικονομικά τα παιδιά που θα κάνετε;
- Μην ανησυχείτε, ο Θεός θα παρέχει και για μας.
Συνεχίζετε ο διάλογος και συνέχεια ο νεαρός απαντούσε πως “έχει ο Θεός”. Μετά η μητέρα ρωτάει τον πατέρα:
- Πώς πήγε;
- Δεν έχει δουλειά, δεν έχει σχέδια για το μέλλον, δεν έχει λεφτά αλλά τα καλά νέα είναι πως νομίζει ότι είμαι ο Θεός.
Μια παρέα από τρεις φίλους περιμένουνε στο σταθμό Λαρίσης να φύγει το τρένο για Θεσσαλονίκη.
Πλησιάζει ο ένας το γκισέ και βγάζει ένα εισιτήριο. Δίπλα τους ακριβώς είναι τρεις Τούρκοι που περιμένουνε κι αυτοί το ίδιο τρένο.- Καλά πως ταξιδέψει τρεις άνθρωπος με ένα εισιτήριο;, τους ρωτάει ο ένας που ήξερε λίγα Ελληνικά.- Περίμενε και θα δεις, απαντάνε με ένα πονηρό χαμόγελο οι δικοί μας. Πράγματι κάποια στιγμή ξεκινάει το τρένο και μετά από 10 λεπτά αρχίζει ο έλεγχος εισιτηρίων. Με το που το παίρνουνε χαμπάρι οι τρεις φίλοι, χώνονται μέσα σε μια τουαλέτα όλοι μαζί και λουφάζουν. Όταν έρχεται ο ελεγκτής και διαπιστώνει ότι η τουαλέτα είναι κλειδωμένη, χτυπάει τη πόρτα και φωνάζει:
"Παρακαλώ έλεγχος εισιτηρίων!". Η πόρτα μισανοίγει, βγαίνει ένα χέρι και του δίνει το μοναδικό εισιτήριο. Οι Τούρκοι που βλέπουν τη σκηνή κουφαίνονται. "Πολύ καλός κόλπος", παραδέχονται και αποφασίζουν να το κάνουνε κι αυτοί στην επιστροφή. Όπως το περιμένατε, οι έξι καμπαλέρος συναντιόνται κατά σύμπτωση στο σταθμό της Θεσσαλονίκης για να γυρίσουνε Αθήνα. Πηγαίνει ο Τούρκος με τα σπαστά Ελληνικά και βγάζει ένα εισιτήριο για Αθήνα. Οι δικοί μας δεν βγάζουνε καθόλου εισιτήριο.- Πως ταξιδέψει όλοι οι άνθρωπος χωρίς εισιτήριο; απορεί ο Τούρκος.- Θα δεις, θα δεις, του απαντάνε πάλι οι Έλληνες και όλοι μαζί ανεβαίνουνε στο τρένο που έχει έλθει στο μεταξύ. Μόλις ανακοινώνεται από τα μεγάφωνα ο έλεγχος εισιτηρίων, κλείνονται οι τρεις Τούρκοι σε μια τουαλέτα και οι τρεις Έλληνες στη διπλανή και περιμένουνε. Σε δύο λεπτά βγαίνει ένας από τους τρεις φίλους μας και χτυπώντας τη πόρτα της τουαλέτας των Τούρκων, λέει με βαριά "επαγγελματική"
Φωνή:
- Παρακαλώ έλεγχος εισιτηρίων!Αμέσως μισανοίγει η πόρτα και ο Έλληνας σαν κύριος παίρνει το εισιτήριο και γρήγορα γρήγορα ξαναχώνεται στην διπλανή τουαλέτα!
Γίνεται ένα μπλόκο της αστυνομίας στην εθνική οδό και σταματάνε διάφορα αυτοκίνητα.
Ένα από αυτά το οδηγεί ο Μελισσανίδης (ο γνωστός Ολυμπιονίκης). Για κακή του τύχη όμως δεν είχε μαζί του κανένα έγγραφο που να αποδεικνύει την ταυτότητά του.
Τον πλησιάζει ένας μπάτσος και του λέει:
- Άδεια και δίπλωμα κύριε...
- Συγγνώμη αλλά δεν έχω ούτε την άδεια ούτε το δίπλωμα μαζί μου, του λέει ο Μελισσανίδης.
- Καλώς, ελάτε να σας κόψουμε ένα πρόστιμο για να μάθετε να μην τα ξεχνάτε, απαντά ο αστυνομικός.
Αφού πάνε στο περιπολικό ο άλλος αστυνομικός του λέει:
- Για δώστε μας την ταυτότητα σας παρακαλώ κύριε.
- Δεν έχω.
- Διαβατήριο.
- Ούτε.
- Κάποιο έγγραφο που να μας αποδεικνύει την ταυτότητά σας.
- Όχι.
- Τότε θα σας στείλουμε πακέτο στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων.
- Μα τι λέτε ρε παιδία. Ο Γιάννης ο Μελισσανίδης είμαι δεν με αναγνωρίζετε;
- Ναι καλά που το ξέρουμε ότι είσαι εσύ; αφού δεν έχεις ταυτότητα.
- Μα καλά ρε παιδία. Με έχουν δείξει όλα τα κανάλια. Εγώ δεν είμαι που έφερα το χρυσό μετάλλιο από την Ατλάντα;
- Κι εμείς που το ξέρουμε; Μπορεί να είσαι κάποιος σωσίας, του απαντά ο ένας μπάτσος.
- Για μισό λεπτό, λέει ο άλλος. Αν είσαι πράγματι ο ολυμπιονίκης, κάνε μας μερικά από αυτά που έκανες για να κερδίσεις το μετάλλιο για σε πιστέψουμε ..
Πράγματι λοιπόν, βλέπεις το Μελισσανίδη μέσα στη μέση του δρόμου να κάνει διάφορα ακροβατικά, τούμπες και τέτοια.
Εκείνη την ώρα, έτυχε να περνάνε από εκεί ο Κωστίκας με το Γιωρίκα.
Καθώς ο Κωστίκας βλέπει την σκηνή, γυρνάει και λέει στον Γιωρίκα.
- Καλά ρε μαλάκα, πολύ το δυσκόλεψαν το αλκοτέστ...
Όταν ήμουν 14, έλπιζα μια μέρα να έχω ένα κορίτσι.
Όταν ήμουν 16 είχα κορίτσι αλλά δεν υπήρχε πάθος. Έτσι αποφάσισα πως χρειαζόμουν ένα κορίτσι γεμάτο πάθος με αγάπη για τη ζωή. Όταν ήμουν 20 έβγαινα με μια παθιάρα κοπέλλα, αλλά παραήταν συναισθηματική. Τα πάντα ήταν σε έκτακτη κατάσταση. Ήταν η βασίλισσα του δράματος, έκλαιγε συνεχώς και όλο απειλούσε πως θα αυτοκτονήσει. Έτσι αποφάσισα πως χρειαζόμουν ένα κορίτσι με σταθερό χαρακτήρα. Όταν ήμουν 25 έβγαινα με ένα πολύ σταθερό κορίτσι αλλά ήταν βαρετή. Ήταν απόλυτα προβλέψιμη και δεν ενθουσιαζόταν με τίποτα. Η ζωή μου είχε "βαλτώσει" τόσο πολύ μαζί της που αποφάσισα πως χρειαζόμουν μια κοπέλλα που θα με ενθουσίαζε. Στα 28 μου βρήκα μια κοπέλλα που με ενθουσίαζε αλλά δεν την προλάβαινα. Πήγαινε από το ένα θέμα στο άλλο πολύ γρήγορα και δε σταματούσε πουθενά. Μαζί της η ζωή μου ήταν γεμάτη αντιθέσεις, χωρίς νόημα ή σκοπό. Έτσι αποφάσισα πως χρειαζόμουν μια κοπέλλα με φιλοδοξίες. Στα 31 μου βρήκα μια έξυπνη γυναίκα με φιλοδοξίες, είδα ότι ταιριάζαμε πολύ και την παντρεύτηκα (ο βλάκας). Ήταν τόσο φιλόδοξη που με χώρισε και μου πήρε ότι είχα και δεν είχα. Τώρα στα 40 ψάχνω για μια γυναίκα με μεγάλα στήθη!
Είναι ένας πατέρας που θέλει να βοηθήσει το γιο του να αποφασίσει ποια από τις 3 υποψήφιες γυναίκες να διαλέξει.
Δίνει λοιπόν στην κάθε μία από 1.000 euro να δει τι θα τα κάνουν μετά από ένα μήνα.
[Ένας μήνας αργότερα... Διάλογος πατέρα με τις 3 γυναίκες... Παρών και ο γιος...]
- Λοιπόν, λέει στην πρώτη... Εσύ τι τα έκανες τα λεφτά;
- Να εγώ τα έβαλα στην τράπεζα και με κάτι τόκους τα έκανα 1.200 euro.
- Μπράβο, λέει ο πατέρας.
- Εσύ τι τα έκανες τα 1.000 euro;
- Ε, εγώ είχα μια επιχείρηση με ανταλλακτικά ποδηλάτων. Τα έβαλα εκεί για να επενδύσω σε αυτά και τα έκανα 3.000 euro.
- Συγχαρητήρια, λέει ο πατέρας.
Πάει και στην τελευταία...
- Εσύ πώς τα διαχειρίστηκες τα λεφτά; λέει και στην τρίτη.
- Εγώ αγόρασα φορέματα, κρέμες, κραγιόν, καλσόν, μάσκες και διάφορα καλλυντικά.
- Εντάξει, λέει ο πατέρας όχι και τόσο ευχαριστημένος.
Τελικά ο γιος ποια παντρεύτηκε;
Αυτή με τα μεγαλύτερα βυζια.
Κάποτε ένα νιόπαντρο ζευγάρι, μετακομίζει σε ένα καινούριο σπίτι πάνω από τις γραμμές του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου.
Αφού λοιπόν τακτοποιούνται, η γυναίκα συνειδητοποιεί ότι κάθε βράδυ, την ώρα που περνάει το τραίνο των 10, τα ρούχα στην ντουλάπα πέφτανε.
Έτσι, την επόμενη κιόλας μέρα, παίρνει τηλέφωνο στον ξυλουργό και του λέει να έρθει να το κοιτάξει.
Το απογευματάκι, περνάει ο ξυλουργός από το σπίτι με τα σύνεργα. Αφού ρίχνει μια ματιά στην ντουλάπα, σκέφτεται ότι οι δονήσεις του τραίνου κουνάνε όλη την ντουλάπα και τα ρούχα πέφτουν.
Έτσι, στηρίζει με βίδες την ντουλάπα στον τοίχο.
Το ίδιο βράδυ, στις 10 η ώρα, περνάει το τραίνο και...
Όπως ήταν αναμενόμενο, τα ρούχα ξαναπέφτουν.
Έξαλλη η γυναίκα, ξαναπαίρνει τηλέφωνο τον ξυλουργό και του εξηγεί.
Έκπληκτος αυτός της λέει ότι θα περάσει να δει τι άλλο μπορεί να κάνει.
Έτσι την επόμενη μέρα, πηγαίνει πάλι, και στηρίζει την ντουλάπα με σκοινιά και ξύλα, και φεύγει σίγουρος πλέον ότι τα ρούχα είναι αδύνατον να πέσουν.
Παρόλα αυτά μόλις περνάει το τραίνο των 10 τα ρούχα ξαναπέφτουν.
Εξοργισμένη η γυναίκα, ξαναπαίρνει τηλέφωνο τον ξυλουργό και του γνωστοποιεί την αποτυχία της μεθόδου του.
Έτσι εκείνος αποφασίζει να πάει την ώρα που περνάει το τραίνο και να δει από κοντά τι ακριβώς συμβαίνει και τα ρούχα πέφτουν.
Το ίδιο βράδυ λοιπόν κατά τις 9:30 και ενώ ο άντρας της τύπισσας έλειπε, ο ξυλουργός πηγαίνει σπίτι της και της λέει ότι θα μπει στην ντουλάπα για να δει τι ακριβώς συμβαίνει, πράγμα που γίνεται.
Η γυναίκα, κλείνει την ντουλάπα και αφήνει τον ξυλουργό μέσα για να δει..
Εκείνη την στιγμή επιστρέφει σπίτι ο άντρας, και γεμάτος όρεξη φωνάζει στη γυναίκα του..
- Γυναίκα, ντύσου γρήγορα. Θα σε βγάλω έξω vα φάμε και μετά θα πάμε σινεμά..
Ενθουσιασμένη η γυναίκα πηγαίνει στην τουαλέτα για να βαφτεί, ενώ ο άντρας πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα για να αλλάξει ρούχα.
Όπως ανοίγει την ντουλάπα βλέπει τον ξυλουργό καθισμένο πίσω από τα ρούχα.
Φανερά θυμωμένος ο άντρας τον ρωτάει με επιτακτική φωνή..
- Εσύ τι κάνεις εδώ;
Και ο ξυλουργός...
- Τώρα, αν σου πω ότι περιμένω το τραίνο των 10, θα με πιστέψεις;
Το top-ten των "καλύτερων" εχθρικών διαλόγων των τελευταίων ετών!Τσαμπουκάδες, δηλητηριώδεις ατάκες και νάζια μεταξύ επωνύμων. Πώς λέμε η αγάπη θέλει δύο για να ζεσταθεί; Ε, έτσι ακριβώς και ο καβγάς.
Δέσποινα Βανδή:
"Η Βίσση είναι τριάντα χρόνια στο τραγούδι και εγώ δεν είμαι ούτε τριάντα χρονών".
Aννα Βίσση:
"Με τις αντιγραφές περνάω από δύο διαθέσεις: από τη μια τρίβω τα χέρια μου και λέω "Ουάου με μιμούνται" και από την άλλη λέω "Τόσο χάλια είναι τα μαλλιά μου;"
Aννα Βίσση:
"Η Δέσποινα Βανδή όσο μπορεί με μιμείται. Εύχομαι σύντομα να βρει τον εαυτό της".
Δέσποινα Βανδή:
"Αν θυμίζω κάτι από αυτά που έκανε όλα αυτά τα χρόνια η κ. Βίσση και αυτό κρίνεται και επικρίνεται, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό".
Λάκης Λαζόπουλος
"Να, ας πούμε ο Νότης, που σε μια αφίσα κουβαλάει στους ώμους του τον πλανήτη. Μα είναι δυνατόν να επικοινωνήσεις με κάποιον που εκλαμβάνει τον εαυτό του ως μεταφορέα του πλανήτη;"
Νότης Σφακιανάκης:
"Ειλικρινά μιλάω, δεν θέλω να εμπλακώ σε αυτά. Δεν με απασχολεί τι λέει ο Λαζόπουλος, δεν θέλω να ξέρω".
Στηβ Κακέτσης:
"Δεν ξέρει αυτό το άτομο (ο Σαπουντζιάν) ότι έχει ένα γιο στην ηλικία του (η Δημητρίου); Η Aντζελα έτσι επικυρώνει τον τίτλο που έχει, αυτόν της επιτίμου προέδρου των απροσάρμοστων παιδιών. Επιτέλους η Αντζελα πραγματοποίησε το όνειρό της να διαθέσει τον εαυτό της σε έναν άνθρωπο με ειδικές ανάγκες (στον Σαπουντζιάν)".
Aντζελα Δημητρίου:
"Και μανάβης να ήταν ο Νοράι θα τον λάτρευα, έτσι άψογα που φέρεται. Μην αρχίσετε πάλι να μου λέτε για διαμάντια και χρυσό. Δεν έχω ανάγκη εγώ από τέτοια".
Aντζελα Δημητρίου:
"Έκανα βόλτα στην πόλη και ξαφνικά βλέπω μπροστά μου μια ολόκληρη αφίσα με τον Τριαντάφυλλο μόνο του. Μόλις το είδα είπα: Ωχ, τι είναι αυτό; Και τώρα, στο κέντρο που εμφανίζεται ο Πανταζής με τη Σαμίου, δεν είναι ακριβώς ίδιος μαζί τους στην αφίσα ο Τριαντάφυλλος;"
Τριαντάφυλλος:
"Δεν ξέρω τι την πειράζει σε μένα. Αλλωστε, πράγματα που έχουν κάνει κάποτε οι ίδιοι δεν θα έπρεπε να τους φαίνονται παράξενα τώρα. Διότι η εκάστοτε καλλιτέχνιδα ζητούσε τα ίδια πράγματα την εποχή που είχε κάνει δύο και τρεις πλατινένιους. Λογικό είναι να τα δικαιούμαι κι εγώ τώρα που έχω κάνει τρεις πλατινένιους και πάω στον τέταρτο. Σε τι διαφέρουμε, δηλαδή, με την Aντζελα;"
Σταμάτης Γονίδης:
"O Καρράς είναι φουκαράς. Και καραγκιόζης".
Βασίλης Καρράς:
"Να τον έχει ο Θεός γερό και τίποτε άλλο".
Ανδρέας Μικρούτσικος:
"Το ότι η εκπομπή μου είναι πρώτη αποδεικνύει πως σόου τύπου Ρούλας έχουν κουράσει".
Ρούλα Κορομηλά:
"Μου αρέσει που έχω γίνει μονάδα μέτρησης σε μια εποχή που είναι εύκολο να γίνεις σκέτο νούμερο".
Έφη Σαρρή:
"Από τη Βίσση θα ήθελα να έχω τη χάρη που έχει στην πίστα, από την Aντζελα τη λάμψη της, από την Καίτη θα ήθελα να έχω πει κάποια από τα τραγούδια της και από την Έφη τον Γκαλιάνο".
Δέσποινα Βανδή:
"Εμένα δεν μου άρεσαν ποτέ τα λαμέ, τα δαντελωτά, αυτά τα ρούχα που φωνάζουν από μακριά πως είσαι τραγουδίστρια. Φορώντας όμως ένα Γκούτσι, και νομίζω ήμουν η πρώτη που τα φόρεσε, ξεχωρίζεις με τη γοητεία του απλού".
Μάνος Χατζιδάκις:
"Αλίκη μου, δεν μπορώ να σου γράψω τραγούδια, γιατί ακόμα πληρώνω ακριβά το Νιάου νιάου βρε γατούλα".
Αλίκη Βουγιουκλάκη:
"Ναι, Μάνο μου, αλλά το πληρώθηκες και ακριβά".
Ένας άνθρωπος είχε φοβερό πρόβλημα με τα φωνήεντα, δεν μπορούσε με τίποτε να τα προφέρει και τα αντικαθιστούσε όλα με το άλφα. Πάει λοιπόν σε ένα γιατρό και του λέει το πρόβλημά του.
Ο γιατρός του λέει λοιπόν να προσπαθήσει να πει την φράση "ένα κίτρινο φρούτο".
"Άνα κάτρανα φράτα" του απαντά ο ασθενής.
Η σκηνή επαναλήφθηκε για πολλές εβδομάδες χωρίς καμία απολύτως βελτίωση. "ένα κίτρινο φρούτο" του έλεγε ο γιατρός, "άνα κάτρανα φράτα" έλεγε ο ασθενής. Τότε στην τελευταία επίσκεψη ο γιατρός αποφάσισε να εφαρμόσει δραστική θεραπεία. Αρπάζει βίαια τον ασθενή, ανοίγει το παράθυρο, τον κρεμάει από τα πόδια και τον απειλεί ότι θα τον αφήσει να πέσει από τον έκτο όροφο στον δρόμο εκτός εάν του πει "ένα κίτρινο φρούτο"! Ο ασθενής ιδρώνει, ξεφυσάει, σκέπτεται και έντρομος απαντάει στον γιατρό "μπανάνα!"