φρέσκα ανέκδοτα

Ήταν κάποτε δυό αδέρφια που είχαν ένα μαγαζί το οποίο δεν πήγαινε καλά. Έτσι αποφάσισαν να το πουλήσουν και να χωρίσουν για ένα χρόνο μήπως και αλλάξει η τύχη τους. Δώσαν μάλιστα ραντεβού σε έναν χρόνο σε μια κολώνα μπροστά από το μαγαζί.
Μετά από ένα χρόνο ο ένας αδερφός έρχεται ωραία ντυμένος ενώ ο άλλος έρχεται πιο φτωχά ντυμένος από ότι πριν.
- Τι γίνεται βρε αδερφέ; Τι ωραία ρούχα είναι αυτά;
- Α, έπιασα μια πολλή καλή δουλειά. Ο μισθός μου είναι πολύ ικανοποιητικός και έτσι ζω άνετα. Εσύ όμως τι γινεται;
- Ασε εγώ πίνω, πίνω!
- Εντάξει, μετά από ένα χρόνο τα ξαναλέμε εδώ!
Περνάει ακόμη ένας χρόνος. Ο ένας έρχεται με λιμουζίνα ενώ ο άλλος έρχεται πιο φτωχά ντυμένος.
- Τι γίνεται, βρε αδερφέ; Ωραία ρούχα, ωραία λιμουζίνα, πως τα καταφέρνεις;
- Α, η δουλειά μου πήγε πολύ καλά, απόκτησα δικό μου εργοστάσιο και τώρα είμαι πλούσιος! Εσύ όμως τι γίνεται;
- Ασε εγώ πίνω, πίνω!
- Αντε, ακόμη ένα χρόνο μήπως και αλλάξει η τύχη σου!
Μέτα από ένα χρόνο αυτός με τη λιμουζίνα έρχεται με δικό του ελικόπτερο ενώ ο άλλος πιο φτωχά ντυμένος από πριν.
- Τι γίνεται; Πέρσι ήρθες με ακριβό αυτοκίνητο, φέτος με δικό σου ελικόπτερο...
- Α, η δουλειά μου πάει πολύ καλά. Τα κέρδη όλο ανεβαίνουν και έχω τεράστια περιουσία. Εσύ όμως τι γίνεται;
- Ασε εγώ πίνω, πίνω!
- Εντάξει, ακόμη ένα χρόνο!
Μετά από ένα χρόνο αυτός με τη λιμουζίνα και το ελικόπτερο έρχεται φτωχά ντυμένος ενώ ο άλλος με ακριβά ρουχα!
- Τι έγινε βρε αδερφέ; Που είναι η λίμουζίνα σου, το ελικόπτερό σου;
- Ασε βρε αδερφέ! Καταστράφηκα! Επένδυσα όλα μου τα λεφτά σε κάτι μετοχές, αυτές φαλίρισαν και εγώ έχασα όλη μου την περιουσία! Εσύ όμως τι έγινε και φοράς ακριβά ρούχα;
- Α, εγώ πούλησα τα μπουκάλια!
Ο αγρότης παράγγειλε το τελευταίο μοντέλο μιας αρμεχτικής μηχανής, του το στείλανε, το παρέλαβε και μια κι η γυναίκα του έλειπε εκείνη την ημέρα, αποφάσισε να το δοκιμάσει στον εαυτό του πρώτα. Βάζει το μηχάνημα στην πρίζα, τοποθετεί το πέος του στην κατάλληλη υποδοχή, γυρνάει το διακόπτη και... τα υπόλοιπα γινόντουσαν μόνα τους, αυτομάτως!
Μετά από λίγο διαπίστωσε ότι η μηχανή τον ικανοποιούσε περισσότερο απ ότι τον ικανοποιούσε η γυναίκα του. Όταν τέλειωσε τη δουλειά του κι έφτασε στο... αποκορύφωμα (πολύ ποιητικό αυτό!) και λέρωσε και το πάτωμα, εκεί ένα γύρω, γιατί δεν είχε πάρει κάδο, προσπάθησε να το σταματήσει το μηχάνημα, αλλά δεν ήξερε πώς. Πάτησε όλα τα κουμπάκια
Του μηχανήματος, αλλά αυτό τίποτα, συνέχιζε τη δουλειά του. Προσπάθησε να βγάλει το πέος του απ την υποδοχή, (αμ, δίκιο είχες ο πατέρας μου, που μου λεγε αυτό και την υπογραφή μου να προσέχω πού βάζω), τίποτα.
Διάβασε τις οδηγίες, αλλά δε φωτίστηκε και πολύ. Τελικά αναγκάστηκε να πάρει τηλέφωνο την εταιρεία.
- Αγόρασα τη τάδε μοντέλο σας αρμεχτικής μηχανής. Δουλεύει περίφημα και είμαι πολύ ικανοποιημένος, αλλά πώς το βγάζω απ το μαστάρι της γελάδας;
- Μη σας νοιάζει για τίποτα, του είπαν από την εταιρεία. Η μηχανή έχει όλους τους αυτοματισμούς και θα αποσυνδεθεί μόνη της μόλις συμπληρώσει 20 λίτρα γάλα απ τον κάθε μαστό.