Een baby schildpad staat onderaan een boom en begint, na een diepe zucht te klimmen. Een half uurtje later, bereikt hij de hoogste tak van de boom en loopt tot op het puntje van de tak. Hij springt vervolgens van de tak, en zwaait heel hard met zijn vier pootjes om kort daarop met een doffe klap op de grond te landen.
Het schildpadje schudt versuft zijn hoofd en klopt zichzelf af. Daarna loopt hij terug naar de boomstam alwaar hij na een diepe zucht weer begint aan een nieuwe klim naar de top.
Een half uurtje later, bereikt hij opnieuw de top van de boom en springt opnieuw naar beneden, flapperend met zijn pootjes. Wederom landt hij met een klap op de grond, schudt zichzelf af, en begint aan een nieuwe klim naar de top. Iets verderop zitten twee vogeltjes op een tak het tafereel gade et slaan. Het ene vogeltje richt zich tot het andere en zegt:
"Schat, denk je niet dat het tijd is dat we hem vertellen dat hij geadopteerd is?"
Twee honden zitten in de wachtkamer van een dierenarts, een Duitse Herder en een Bouvier. Vraagt die herder aan de bouvier:
"Waarom ben jij hier?"
Antwoordt de Bouvier:
"Tja, dat is een triest verhaal en eigenlijk wil ik er niet over praten, maar het is één van de laatste dingen die ik kan doen. Kijk, ik was zoals gebruikelijk met die twee kleine jongens van het gezin aan het spelen in de tuin.
Die twee gooiden elkaar en balletje toe, en ik stond in het midden en moest proberen die bal uit de lucht te happen. Toen ging het fout. Die ene knul gooide het balletje te zacht, dus ik "denk die is voor mij" maar ik had niet gehoord dat die andere jongen achter mij was komen staan om die bal alsnog te vangen, dus op het moment dat hij het balletje vangt hap ik het uit de lucht. Dat kind brullen, en je weet, je веnт dan ineens onbetrouwbaar en vals, en daarom ben ik hier, voor mijn laatste finale injectie."
De herder is aardig geschrokken en zegt dat ie het schandalig vind. De Bouvier zegt tegen hem:
"Ah joh, ik wil er niet meer aan denken in die laatste paar minuten die ik nog heb. Er is niets meer aan te doen. Vertel jij maar waarom jij hier веnт."
De Herder zegt:
"Nou, ik had een nieuwe mand gekregen, zo'n mooie met zachte stof bekleed, dus ik was gisteravond lekker vroeg naar m'n mandje gegaan, die in de keuken staat. Midden in de nacht wordt ik wakker, omdat het vrouwtje helemaal naakt de keuken binnenkomt en dan ben ik altijd alert, want dan komen ze meestal iets te eten halen en schiet er voor mij ook nog wel eens wat over. Nou, ze moest iets van onderuit de koelkast hebben dus gaat helemaal krom staan en ik kijk zo in haar brievenbus. Nou ben ik wel een hond, maar tevens een mannetje, dus ik ben er bovenop gesprongen en heb haar een beurt gegeven, zodat ze schreeuwend klaar kwam, en ja, nu hebben ze me hier gebracht....."
"Jeetje," zegt de Bouvier, "ook om je de laatste injectie te geven?"
"Nee joh oen," zegt de herder, "om mijn nagels te laten knippen."
Twee zwervers lopen op een stuk land van een boer. Op een gegeven moment komen ze een put tegen. Allebei buigen ze over de rand heen en kijken hое diep de put is. Ze zien de bodem echter niet! Ze pakken een tak en gooien hem in de put. Weer kijken en luisteren ze, maar weer gebeurt er niks. Ook nadat ze er een baksteen in gegooid hebben horen ze en zien ze niks, ze snappen er niks van. Iets verder van de put zien ze een grote spoorbiels liggen. Met z’n tweeën pakken ze de biels op en gooien ’m in de put. Weer buigen ze over de put, luisteren en kijken maar weer niks...! Niet lang daarna komt er een geit aangehold en springt zo de put in, ze snappen er niks van.
Iets verderop zien ze een boerderij en lopen er naar toe om de boer het een en ander uit te laten leggen. Als ze het erf oplopen zien ze de boer al staan.
"Hé boer, daar op het land kwamen we net een put tegen is die van jouw."
"Ja, die is diep hé?" zei de boer!
"Ja", zeggen de zwervers, "maar dat niet alleen, we zagen je geit in die put springen!"
"Dat kan helemaal niet", zei de boer, "die heb ik vastgebonden aan een spoorbiels.......!"
Er komt een man een supermarkt binnen, loopt naar de afdeling dierenvoeding, pakt twee blikken hondenvoer en loopt vervolgens naar de kassa. Vraagt de kassiere:
"Meneer heeft u een hond?"
Hierop antwoordt de man:
"Ja, natuurlijk heb ik een hond, anders had ik die twee blikken toch ook niet nodig?"
Zegt de kassiere:
"Het spijt me meneer, maar vanaf deze week mag ik niemand meer dierenvoeding meegeven tenzij ik zelf kan zien dat de persoon een huisdier heeft... U zult de hond dus moeten meenemen..."
De man vloekt een paar keer vanwege deze absurde nieuwe regeling, smijt de twee blikken op de grond en loopt kwaad weg. De volgende dag is hij weer terug, loopt naar de afdeling dierenvoeding, pakt twee blikken kattenvoer en gaat naar de kassa. Vraagt die kassiere:
"Meneer, heeft u een kat?"
Waarop de man, zichtbaar geïrriteerd, antwoordt:
"Ja natuurlijk heb ik een kat, ik kom deze blikken toch niet voor mezelf halen?"
De kassiere:
"Meneer, dit vind ik nou niet slim van u. U was hier gisteren ook, dus had u kunnen weten dat ik u geen dierenvoed...."
De kassiere is nog niet uitgesproken of de man is de winkel al luid vloekend en tierend uitgelopen... De blikken bij de kassiere achterlatend. De dag daarop komt de man met een bruine papieren zак in z'n hand de winkel binnen, loopt direct door naar de kassa en zegt tegen de kassiere:
"Mevrouw, steekt u hier uw hand eens in."
De kassiere doet dit en roept vervolgens:
"He, het is zacht en warm..."
"Ja", zegt de man, "Ik had graag drie rollen WC papier!"