Moppen over alcohol en dronkaards

Een man gaat naar het beroemde restaurant Lucas Carton in Parijs met zijn vriendin en besteld een fles Rothschild 1928 Mouton. De ober komt terug met de fles en schenkt een klein beetje in het glas om te proeven. De man pakt het glas op en ruikt eraan en zet het glas resoluut terug op de tafel, en zegt "Dit is geen Rothschild 1928 Mouton".
De ober verzekert hem van wel en al snel staan er zo’n 10 man rond de tafel, inclusief de chef en de manager, die de man ervan proberen te overtuigen dat dit echt de Rothschild 1928 Mouton is. Eindelijk vraagt iemand hem waarom hij zo zeker weet dat dit niet de Rothschild 1928 Mouton is. "Nou," zegt de man, "mijn naam is Phillipe de Rothschild en ik maak deze wijn." Dan stapt de ober die de wijn heeft ingeschonken weer naar voren en bekent dat hij een Clerc Milon 1928 heeft ingeschonken.
"Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om onze laatste fles Rothschild 1928 Mouton aan te breken. U weet dat Clerc Milon in hetzelfde dorp ligt, de druiven zijn hetzelfde, de druiven worden op dezelfde tijd geplukt en verwerkt en worden in dezelfde vaten opgeslagen. De flessen worden zelfs op dezelfde tijd gebotteld. De wijnen zijn hetzelfde afgezien van een klein verschil in geografische locatie."
Rothschild wenkt de ober en fluistert hem in het oor "Wanneer je vanavond thuiskomt, vraag dan aan je vrouw om haar ondergoed uit te trekken. Stop een vinger in de ene opening en dan een vinger in de andere opening. Ruik daarna aan beide vingers. Dan zul je begrijpen hoeveel verschil een klein stukje in geografische locatie kan maken."
Francky is een sloeber die nooit in zijn leven een schuld heeft afgelost. Omdat hij wéér in geldnood zit, besluit hij bij een welgestelde maar gierige baron in het dorp aan te kloppen. De baron is de tegenpool van Francky; nooit heeft hij één cent verloren. De baron kent Francky’s reputatie en gaat daarom alleen akkoord met de lening mits de voorwaarde wordt nageleefd dat hij z’n geld na een week met 10% rente terugkrijgt. De weken verstrijken en het was te voorspellen: de baron heeft zijn geld nog steeds niet terug. Telkens weer weet Francky aan hem te ontkomen. Tot Francky op een dag het dorpscafé binnenloopt waar de baron zit.
De uitbater heeft de baron net een biertje voor zijn neus geschoven als hij zich omdraait en recht in de ogen kijkt van zijn schuldenaar. Omdat Francky geen uitweg ziet uit dit lastige parket, besluit hij een pistool te trekken. Hij richt deze op zijn eigen slaap en zegt:
“Ik kan dan wel naar de hеl gaan, maar deze schuld zal ik nooit aflossen!”, waarop hij de trekker overhaalt en morsdood neervalt. De principiële baron besluit het hier niet bij te laten zitten, pakt de revolver van de grond, richt deze op zijn eigen slaap en zegt:
“ik zal mijn centen terugkrijgen, al zal ik hiervoor naar de hеl moeten!”, waarop ook hij de trekker overhaalt en dood neervalt. De uitbater, die het hele tafereel met ongeloof heeft aanschouwd, pakt vlug het pistool van de grond, en wat denk je? Ook hij richt het op zijn slaap en zegt:
“Ik moet zien hое dit afloopt!”