Een man is het beu om elke dag te moeten gaan werken, terwijl zijn vrouw de hele dag thuis mag blijven. Dus bidt hij tot God:
"Vader, ik ga elke dag acht uur werken, terwijl mijn vrouw rustig thuis blijft. Ik wil haar laten zien wat ik overdag allemaal moet doorstaan, dus laat haar alstublieft voor ? dag wisselen met mijn lichaam!"
God laat in Zijn oneindige wijsheid de wens in vervulling gaan. De = volgende morgen wordt de man wakker als vrouw. Hij staat op, maakt het ontbijt voor zijn partner klaar, wekt de kinderen legt hun kleren voor school klaar, geeft ze eten, maakt hun lunchpakketten, brengt ze naar school. Weer thuis, neemt hij de kleren voor de stomerij, doet ze naar de wasserij, stopt nog even bij de bank om een overschrijving te doen. Dan vlug boodschappen en weer thuis alles in de kasten opbergen. Kattenbak schoonmaken, hond in bad steken, vlug de bedden opmaken, de was doen, stofzuigen, afstoffen, keukenvloer poetsen, weer naar school rennen om de kinderen op te halen, eten geven en strijken. Aardappelen schillen, groenten kuisen, vlees klaarmaken voor het avondmaal. Vaatwasser volproppen, was nog opplooien, kinderen in bad en in bed stoppen. Om 23u, uitgeteld en onvoldaan omdat niet alles klaar geraakt is, en na muizenslaapje voor tv, naar bed waar zijn (haar) partner nog een stevig partijtje wil vrijen. Ook dat nog naar best vermogen ondergaan. De volgende morgen knielt de man die vrouw werd, onmiddellijk voor het bed en smeekt:
"Goede Vader, wilt U ons terug verwisselen?"
God antwoordt in Zijn oneindige wijsheid:
"Mijn zoon, Ik heb het gevoel dat u uw lesje hebt geleerd. Ik zal met alle plezier alles weer in orde brengen.
Maar u zult nog wel negen maanden moeten wachten... want gisteren raakte u zwanger"
Er zit een meisje in de trein, tweede klas, niet roken, midden van decoupe, hondje op schoot, bloemetje in de hand en blik op oneindig. Komt erplots een oude , dikke man tegenover haar zitten. De man knikt even goededag en steekt even later een sigaar op. De man schijnt ervan te genieten en paft lekker weg. Het meisje ziet dit met lede ogen aan. Allengs begint het haar flink te irriteren en na herhaaldelijk vragen, de man rookt rustig verder, is haar geduld op; het meisje barst dan ook uit haar vel; ze staat op, trekt het raampje open, grist de man de sigaar uit de mond en smijt de sigaar naar buiten. Voldaan gaat ze weer zitten. Perplex blijft de man een moment zitten, dan wordt ook hij boos; hij staat op, pakt het hondje van het meisje haar schoot en smijt het niets vermoedende beestje door hetzelfde treinvenster naar buiten... Gescholden dat ze heeft!, ze werd helemaal gek, de conducteur kan haar er nog maar net van weerhouden de noodrem te gebruiken. Bij het volgende station springt het meisje dan ook huilend uit de trein en begint te roepen naar haar hondje. Idefix, idefix (want zo heette de trouwe viervoeter)idefix, idefix!! Maar geen spoor van het hondje! De trein rijdt verder, kompleet met de oude, dikke man die intussen een nieuwe sigaar aan het opsteken is. Maar het meisje is wanhopig en blijft roepen. Eindelijk na een half uur roepen, wie komt daar in de verte aanlopen? Ja hооr, Idefix, het hondje van het meisje, en raad eens wat hij in zijn век heeft? Nou raad eens? Nee, niet de sigaar. Tien ton Staal.