Een zeer oude man, die woont in de omgeving van Gulpen, ging naar de plaatselijke kerk om te biechten. De priester maakt het luikje open van de biechtstoel en de man zegt:
“Vader, tijdens de laatste wereldoorlog klopte er een mooie vrouw op mijn deur en ze vroeg me om haar te verbergen voor de nаzi’s. Dus ik verstopte haar op mijn zolder.” De priester zei:
“Dat je dat gedaan hebt is fantastisch mijn zoon, er is absoluut geen reden om dat op te biechten.”
“Maar het is eigenlijk erger, vader. Ze betaalde me terug met sекs. Elke dag en twee keer in het weekend.”
De priester zei:
“Door dat te doen liepen jullie beiden bijzonder groot gevaar. Maar het is wel begrijpelijk dat in die omstandigheden twee mensen zich zo gaan gedragen. Maar als je er echt spijt van hebt, dan zijn nu je zonden vergeven.”
“Dank je wel vader, dat is een pak van mijn hart.
Maar ik heb nog een vraagje: Zal ik haar vertellen dat de oorlog voorbij is?”
Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift.
Terwijl zij in stapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien.
De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij.
De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk:
“Denk aan psalm 129, vader.”
De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich.
Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij.
“Denk aan psalm 129,” zegt het nonnetje opnieuw.
“Sorry, zuster, het vlees is zwak”, zegt de priester.
Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129, en leest:
“Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie.”
Moraal:
Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen.