Nieuwe Moppen

De directeur van een liefdadigheidsorganisatie merkt dat dé topadvokaat van zijn gemeente nog nooit een gift heeft gedaan, en besluit hem hierover eens aan te spreken.
"Meester, we hebben eens een onderzoek gevoerd en daaruit blijkt dat u meer dan € 500.000 per jaar verdient, maar geen cent aan een goed doel hebt gegeven. Zou u niet graag iets terugdoen voor de maatschappij?"
De advokaat antwoordt:
"En heeft uw onderzoek ook aangetoond dat mijn moeder op sterven ligt na een lange slepende ziекте, en al jarenlang torenhoge ziekenhuisrekeningen heeft, die ze met haar schamel pensioentje nooit kan betalen?"
Een beetje gegeneerd antwoord de directeur:
"Euh... nee."
"En dat mijn broer een oorlogsinvalide is, die blind werd en in een rolstoel zit?" De verbaasde directeur begint een verontschuldiging te prevelen, maar wordt onderbroken. "En dat mijn zus weduwe is ten gevolge van een auto-ongeval, en zonder geld zit met drie kinderen?"
De directeur, ondertussen knalrood van schaamte, probeert nog:
"Sorry, ik had geen idee..."
"Dus als ik hen geen cent geef, waarom zou ik u dan iets geven???"
Sinte-Pieter, iedereen kent hem wel, de bewaker van de hemelpoort, is tot de conclusie gekomen dat hij eigenlijk een heel saai leventje heeft. Hij mag enkel in beslissen of mensen in de hemel binnenmogen, naar de hеl gaan of dat ze naar het vagevuur verwezen worden. Nu beslist hij van daar iets aan te doen en hij bedenkt het volgende; iedereen die de hemel binnenwil moet hem vertellen hое hij omgekomen is en waarom hij denkt dat hij daardoor de hemel binnenmag.
De eerste die zich aanmeldt na deze beslissing is een man van middelbare leeftijd en die begint een verhaal over dat hij dacht dat zijn vrouw hem bedroog, hij daarvoor een half dagje vrijaf had genomen om haar te betrappen. Maar toen hij thuiskwam had hij alles afgezocht niemand gevonden, niet in de kast, niet onder het bed, enz tot hij in de keuken over de balustrade keek en daaraan een man zag hangen aan een hand. Aha, had hij gekreten, zijn sterkste hamer genomen en een goeie klap gegeven op de man zijn hand, deze viel naar beneden op een waaiboom en was eigenlijk, op zijn hand na, nog vrij goed in orde. Ik was ziedend sprak de man verder en heb hem nog de ijskast op zijn donder gesmeten waarop ikzelf ben overleden aan een hartstilstand.... Dit verhaal is straf genoeg vond Sinte-Pieter en hij liet de man binnen in de hemel.
De volgende zei :
" Ik was mijn turnoefeningen aan het doen op mijn balkon op de 4de verdieping van een appartementsgebouwen en er schoot een kramp in mijn been waarop ik naar beneden viel. Met alle geluk van de wereld kon ik op een verdiep lager nog net de ballustrade vastgrijpen met mijn hand. Komt daar toch wel een gek op mij af met een hamer en die sloeg staalhard op mijn hand waarop ik verder naar beneden viel waar een boom mijn val brak en als dit nog niet genoeg was gooide die man een ijskast op mijn donder... Sinte-Pieter kreeg een fijn glimlachje op zijn gezicht, begon er al wat plezier in te krijgen en zei :
"Kom maar binnen".
"En jij?" zei hij tegen de volgende, "Wat is er met jou gebeurd?"
Wel zei deze, "Ik zat in een ijskast"