Een vrouwelijke journalist wil een boer interviewen over de hoofdoorzaak van de gekke koeienziekte.
"Goedemiddag meneer, we zijn hier om informatie te vergaren over de oorzaak van de gekke koeienziekte. Heeft u enig idee wat de oorzaak kan zijn?"
De boer staart haar aan en zegt:
"Weet u dat de koe één keer per jaar door de stier wordt geneukt?"
De vrouw krijgt het schaamrood op de kaken en antwoordt:
"Zo, dat is een interessant stukje informatie, maar ik begrijp de connectie niet met de gekke koeienziekte."
"En," zegt de boer "Weet u dat we de koe twee keer per dag melken?"
Waarop de vrouw reageert:
"Dat is zeer waardevol om te weten, кunт u misschien nu ter zake komen?"
"Mevrouw," zegt de boer, "stelt u zich even voor, als ik twee keer per dag met uw tieten speel en ik neuk u maar één keer in het jaar, zou u daar ook niet gek van worden?"
Jantje gaat s'morgens naar school en heeft van zijn moeder lunch en een mooie blinkende rode appel meegekregen.
Op school aangekomen legt Jantje de appel op zijn tafeltje.
De Juffrouw ziet de appel liggen en zegt tegen jantje:
"Jantje denk eraan in de klas wordt niet gegeten."
Om 10.00 uur het zonnetje schijnt lekker en het is lekker warm in de klas en de appel ligt Jantje toe te blinken. Jantje loopt het water uit zijn mond. De Juf staat met de rug naar de klas iets op het bord te schrijven en Jantje denkt:
"Ik neem snel een hapje van de appel."
Net als hij de appel wil pakken kijkt de juf om en zegt :
"Jantje denk eraan, ik neem je de appel af als je erin bijt."
Shit betrapt denkt Jantje.
Intussen 11.00 uur en de Juf is druk bezig en staat met de rug naar de klas.
Jantje kan zich niet mee rinhouden en pakt de appel draait zich om en wil er net in bijten.
Plots staat de Juf naast hem en grijpt de appel uit zijn hand en zegt:
"Jantje hier met de appel die is nu van mij."
Heel de klas lacht hem uit. Jantje is furieus, maar ja wat te doen.
De Juf legt de appel op haar lessenaar midden in het zonnetje zodat iedereen hem kan zien en gaat verder met de les.
Jantje baalt als een stier.
Als de middagpauze om 12.15 uur begint loopt Jantje met lood in de schoenen naar de Juf.
Hij vraagt :
"Juf mag ik de appel terug hebben? "
De Juf zegt:
"Jantje, als je goed hebt opgelet in de les dan kun je voor mij een goede Nederlandse zin formuleren met daarin 4 fruitnamen, dan krijg je de appel terug."
Jantje denkt diep na en zegt dan tegen de Juf:
"Juffrouw als U mij die appel niet terug geeft, dan peer ik U er eentje onder Uw pruim zodat U 7 dagen bananen sсhijт."
Precies 4 fruitnamen en nu had ik graag mijn appel terug ............
Heel de klas lacht........
Een man besluit op een dag dat het tijd wordt om een huisdier aan te schaffen. Hij gaat naar de dierenwinkel, kijkt rond en ziet een prachtige papegaai, rustig zittend op een stok in zijn kooi. Toch heeft het beest geen voeten en pootjes. "Wat is er met jou aan de hand?" denkt de man hardop.
"Tja, zo ben ik geboren. Ik ben eigenlijk een defecte papegaai" zegt de vogel.
"Haha," lacht de man, "het lijkt wel of die papegaai begrijpt wat ik zeg en zelfs antwoord geeft!"
"Ik versta en begrijp alles wat je zegt. Ik ben bovenmatig intelligent en zeer goed opgeleid" zegt de vogel.
"Nou, als je dan zo slim веnт, vertel me dan eens hое je zonder pootjes en voetjes zo recht op je stok kan blijven zitten."
"Nou," zegt de papegaai "'t is een beetje genant maar oké, ik wikkel mijn kleine papegaaienpiemel om de stok, als een soort haakje, zeg maar. Maar dat verberg ik met mijn dikke veren."
"Wow, je begrijpt echt alles wat ik zeg hè?"
"Jazeker," antwoordt de vogel, "en bovendien spreek ik vloeiend Spaans en Engels, ik kan op niveau meepraten over bijna alles, politiek, religie, sport en filosofie en ik heb me gespecialiseerd in vogelkunde. Je zou me moeten kopen, ik ben ook een hele goede vriend voor je."
De man bekijkt het prijskaartje, 200 euro staat erop. "Sorry, dat kan ik niet betalen."
"Psst," fluistert de papegaai terwijl hij de man met zijn vleugel dichterbij wenkt. "Niemand wil me omdat ik geen pootjes heb. Bied maar 25 euro en je mag me zo meenemen."
De man biedt 25 euro en wandelt 5 minuten later met de papegaai de winkel uit. Er gaan een paar weken voorbij. De papegaai is sensationeel. Hij is leuk en interessant, geeft goede adviezen, is sympathiek naar iedereen, kortom; de perfecte huisgenoot en vriend. Op een dag komt de man thuis van zijn werk en de papegaai zegt:
"Pssssssssssst" terwijl hij weer met zijn vleugel wenkt. De man komt dichtbij de kooi staan. "Ik weet niet of ik je dit wel moet vertellen," zegt de papegaai "maar het gaat om je vrouw en de postbode."
"Wat!?" zegt de man.
"Nou, de postbode kwam aan de deur en je vrouw begroette hem in een niets verhullend nachtgewaad en kuste hem plat op de век."
"En toen," sist de man, "Wat gebeurde er toen?"
"Nou, de postbode kwam binnen, greep onder haar nachthemd en begon haar overal te strelen."
"Mijn God," zegt de inmiddels woedende man, "En verder? Wat deden ze nog meer?"
"Toen deed hij haar nachthemd uit, ging door zijn knieen en begon haar overal te likken, beginnend bij haar borsten en steeds verder en verder naar beneden."
"En toen, wat gebeurde er, wat deden ze verder!?" gilt de man buiten zinnen.
"Geen idee," zegt de papgaai, "ik kreeg een stijve en donderde van mijn stok af..."
Komt een man een bar binnen, ziet ie een boer met z'n paard aan de bar zitten. hij zegt tegen die boer:
"Als ik jouw paard kan laten lachen, geef je mij 50 euro. Die boer:
"Oke, maar dat paard heef nog nooit gelachen, dus nu ook niet." De man neemt het paard mee naar de wc en na een paar minuten komen ze weer naar buiten; dat paard lachen lachen, hij kwam niet meer bij.
Twee weken later komt die man weer de bar binnen, ziet ie weer die boer met dat paard zitten:
"Voor 50 euro kan ik je paard laten janken."
De boer zegt:
"Oke, maar dat paard heeft nog nooit gejankt, nu ook niet." De man neemt het paard mee naar de wc en na een paar minuten komen ze weer terug; dat paard janken, janken echt niet normaal.
Vraagt de boer:
"Ное heb je dat gedaan?"
"Dat zeg ik niet."
Bij nader inzien denkt ie voor 100 euro kan ik het wel vertellen. Dus hij zegt:
"Nou 2 weken gelden zei ik dat ik een grotere lul dan je paard had, vandaag heb ik hem het laten zien."
It was October and the Indians on a remote reservation asked their new Chief if the coming winter was going to be cold or mild. Since he was a Chief in a modern society he had never been taught the old secrets. When he looked at the sky he couldn't tell what the winter was going to be like.
Nevertheless, to be on the safe side he told his tribe that the winter was indeed going to be cold and that the members of the village should collect firewood to be prepared. But being a practical leader, after several days he got an idea. He went to the phone booth, called the National Weather Service and
Asked, "Is the coming winter going to be cold?"
"It looks like this winter is going to be quite cold," the meteorologist at the weather service responded.
So the Chief went back to his people and told them to collect even more firewood in order to be prepared. A week later he called the National Weather Service again. "Does it still look like it is going to be a very cold winter?"
"Yes," the man at National Weather Service again replied, "it's going to be a very cold winter."
The Chief again went back to his people and ordered them to collect every scrap of firewood they could find. Two weeks later the Chief called the National Weather Service again.
"Are you absolutely sure that the winter is going to be very cold?"
"Absolutely," the man replied. "It's looking more and more like it is going to be one of the coldest winters ever."
"How can you be so sure?" the Chief asked.
The weatherman replied, "The Indians are collecting firewood like crazy."