Skip to main content
Een vrachtwagenchauffeur vervoert een lading computers en onderdelen door Amerika. Op een gegeven moment maakt hij een stop om even een biertje te pakken. Terwijl hij de bar nadert ziet hij een groot bord:
"Nerds niet welkom! Kom binnen op eigen risico"
Hij gaat naar binnen en gaat zitten. De barkeeper komt naar hem toe en snuffelt wat rond bij zijn tafel, en zegt vervolgens:
De chauffeur zegt dat hij een vrachtwagen bestuurd en dat de lucht waarschijnlijk komt door de lading die hij nu vervoert.
"Okay, vrachtwagenchauffeurs zijn geen nerds", zegt de barkeeper en geeft hem zijn biertje.
Terwijl hij rustig zit te drinken, komt er een slungelige knaap binnen. Plakband aan zijn bril, een pennenzak met wel twaalf verschillende pennen en potloden, en een broekriem die zeker 30 centimeter te lang is. Zonder een woord te zeggen grijpt de barkeeper een geweer en schiet de knaap dood. De chauffeur is compleet geschokt en roept:
"Waarom deed je dat nou?!"
De barman antwoordt:
"Oh, geen zorgen. Silicon Valley raakt overbevolkt met nerds en het jachtseizoen is nu open. Je hebt niet eens een vergunning nodig."
De chauffeur leegt zijn biertje en vertrekt weer met zijn wagen richting snelweg. Plotseling moet hij uitwijken om een ongeluk te voorkomen, maar de lading begint te schuiven. De achterdeuren barsten open en computers en onderdelen vliegen over de weg. Hij springt uit zijn wagen en ziet dat zich al een menigte begint te vormen. Iedereen probeert dozen en onderdelen te bemachtigen. Allemaal accountants, programmeurs en ontwikkelaars.
Hij kan ze niet zomaar zijn hele lading laten stelen. Dus, met in zijn achterhoofd hetgeen in de bar was gebeurd, pakt hij zijn geweer en begint in het rond te schieten, direct een paar jatters uitschakelend.
Een politiewagen komt voorbij en stopt. De agent springt uit de wagen en schreeuwt dat hij moet stoppen.
"Wat is er aan de hand? Het jachtseizoen voor nerds is toch open?"
"Ja, ja. Zeker", zegt de agent, "maar je mag geen aas gebruiken!"
Sjors Filipsen uit Medemblik ging naar bed, toen zijn vrouw zei dat er licht brandde in het tuinschuurtje, wat ze net kon zien uit het slaapkamerraam. Sjors ging naar de achterdeur om het licht in het schuurtje uit te doen, toen hij zag dat er een paar kerels zijn spullen aan het jatten waren. Gauw belde hij 112, en zei: er lopen dieven in mijn achtertuin, en die stelen mijn spullen. De brigadier vroeg: zijn ze ook in huis? , en Sjors zei : nee. Toen zei de brigadier: doe de deur goed op slot, dan komen we als we tijd hebben even langs, want alle politie-auto's zijn op dit moment ergens anders bezig. Sjors zei: OK, hing op en telde tot honderd. Toen belde hij weer 112. Met Sjors Filipsen, ik belde zojuist ook al dat er dieven in de tuin liepen. Nou, ik heb ze zojuist allemaal neergeschoten. En hij hing de telefoon weer op. Binnen vijf minuten kwamen er drie politiewagens aanscheuren, en een ambulance. De politieagenten rekenden de inbrekers in op heterdaad. De brigadier kwam naar Sjors en zei: ik dacht dat jij ze had neergeschoten? Sjors zei: Ik dacht dat jij geen auto's ter beschikking had?
Iedereen die een hond heeft noemt hem "Rakker" of "Pluto". Die van mij noem ik "Sекs". Nu bracht Sекs mij nogal vrij regelmatig in verlegenheid. Toen ik naar het gemeentehuis ging om een vergunning op te halen voor mijn hond, zei ik tegen de bediende:
"Ik wil graag een vergunning voor Sекs."
Hij zei:
"Ik zou er ook wel een willen hebben."
Toen zei ik:
"Maar het is een hond!"
Hij zei dat het niet uitmaakte hое ze er uitzag. Toen zei ik:
"Maar je begrijpt het niet. Ik heb Sекs sinds mijn negende jaar." Hij zei dat ik toen toch al wel een vrij grote jongen moest zijn geweest.
Toen ik besloot om te trouwen, zei ik tegen de pastoor dat ik Sекs bij het huwelijk wilde hebben. Hij vroeg me om toch te wachten tot na de mis. Ik zei dat Sекs een belangrijke plaats in mijn leven innam. Mijn hele leven draaide tot nu toe om Sекs. Hij zei dat hij geen woord meer wou horen en dat wij in zijn kerk niet konden trouwen. Ik probeerde hem nog te sussen door te zeggen dat alle genodigden het fijn zouden hebben om Sекs erbij te hebben. Daags nadien trouwden we enkel voor de wet. Mijn familie is in de ban van de kerk geslagen.
De hond ging ook mee op huwelijksreis. Ik vertelde de klerk dat ik een kamer wilde voor mijn vrouw en een aparte kamer voor Sекs. Hij zei dat elke kamer in het hotel voor sекs was. Ik zei:
"U begrijpt het niet. Sекs houdt me 's nachts wakker!"
De klerk zei, "Mij ook!"
Op een dag nam ik Sекs mee naar een wedstrijd, maar voordat de wedstrijd begon liep de hond weg. Een andere deelnemer vroeg waarom ik liep te zoeken. Ik vertelde hem dat ik Sекs wilde laten meedoen aan de wedstrijd. Hij vertelde me dat ik mijn kansen verspeeld had. "Maar je begrijpt het niet", zei ik, "Ik hoopte Sекs op TV te krijgen." Hij noemde me een opschepper.
Toen mijn vrouw en ik gingen scheiden, gingen we naar de rechtbank om de verzorging voor de hond uit te vechten. Ik zei:
"Uwe edelachtbare, ik had Sекs voordat ik getrouwd was."
De rechter zei:
"Ik ook."
Toen vertelde ik hem, dat nadat ik getrouwd was Sекs me verlaten had. Hij zei:
"Mij ook."
Gisteravond liep Sекs weer weg. Ik heb uren in de stad naar hem lopen zoeken. Een politie-agent kwam naar me toe en vroeg:
"Wat doet u om 4.00 's morgens op straat?"
Ik zei:
"Ik zoek Sекs."
Mijn zaak komt vrijdag voor.
Je begrijpt, ik ben ondertussen gehuwd, gescheiden, opgesloten geweest en wat weet ik meer door die hond. Tenslotte ging ik te rade bij een psychiater. "Wat is je probleem?" vroeg hij. "Sекs is dood" antwoordde ik. "Het is alsof je je beste vriend verliest," vervolgde ik. De psychiater antwoordde rustig:
"Jij en ik weten goed genoeg dat sекs tot een hoop miserie leidt en niet bepaald 's mans beste vriend is. Koop liever een hond!" Ik ben een gebroken man.....