Skip to main content
Μια φορά στην Αμερική έγινε ο μεγάλος διαγωνισμός διασταυρώσεων. Στον τελικό φτάνουν ένας Αμερικάνος και ένας Έλληνας.
- Τί έχεις διασταυρώσει εσύ; ρωτούν τον Αμερικάνο.
- Έχω διασταυρώσει μέλισσα με αγελάδα, λέει.
- Μέλισσα με αγελάδα; Και τι βγήκε;
- Βγήκε μια αγελάδα, αλλά μόλις την αρμέγεις βγάζει μέλι.
- Πω πω! Καταπληκτικό. Σίγουρα θα πάρεις το πρώτο βραβείο, του λένε.
- Εσύ Έλληνα τι έχεις διασταυρώσει;
- Εγώ, λέει, διασταύρωσα μία γαρυφαλιά με μια φασολιά.
- Γαρυφαλιά με φασολιά; Και τι βγήκε;
- Βγήκε μια υπέροχη φασολιά, με κάτι υπέροχα φασόλια, τα οποία τα παίρνεις, φτιάχνεις μια φασολάδα, την τρως, και μετά κλάνεις και μυρίζει γαρύφαλο.
Ήταν ένας γαύρος, ένας βάζελος και ένας χανούμης.
Πεθάναν, συνάντησαν τον Αγιο Πέτρο, ο οποίος τους είπε ότι θα πάνε στον παράδεισο μόνο εφόσον βρουν το γένος της βελανιδιάς που ήταν δίπλα τους.
Πάει ο βάζελος και ο χανούμης την κοιτάνε καλά καλά, χτυπάνε τον κορμό, μυρίζουν τα φύλλα, και μετά παραδέχονται ότι δεν ξέρουν.
Ο γαύρος τους κοιτάζει καλά καλά, και μετά γυρνάει στον Αγιο Πέτρο και λέει με σιγουριά:
- Αγιε Πέτρο, η βελανιδιά είναι αρσενική.
- Μπράβο, πως το βρήκες; λέει ο Αγιος Πέτρος.
- Ε, δεν βλέπεις τα δύο αρχίδια από κάτω;