Beste moppen

Een man deed volgende getuigenis op valentijn:
Veel jongens raken aan een lief (of andersom) door een geschenk te geven... Ik ben de mijne erdoor kwijtgeraakt. Toen mijn lief jarig was, kocht ik haar een paar handschoenen. Maar dezelfde dag ging mijn zuster in dezelfde winkel een paar slipjes voor zich kopen. Door een spijtige vergissing kwamen die handschoenen bij mijn zus terecht en die slipjes bij mijn verloofde. Dat was nog niets, maar het briefje dat ik geschreven had luidde zo:
- --
Liefste schat,
Dit klein geschenk is ter herinnering aan je verjaardag. Ik heb ze zelf gekocht en dacht dat je ze best kon gebruiken, aangezien je er de
Laatste tijd geen meer draagt. Daar je oude dikwijls nat worden en van kleur veranderd waren en de naad was losgegaan van het dikwijls aan
En uittrekken, bracht me ertoe jou nieuwe te kopen.
Eerst wilde ik lange kopen, maar mijn zus zei dat de korte modellen mode waren. Het is een vaste kleur die niet afgaat. De winkeljuffrouw heeft mij de hare laten zien en die waren al drie keer gewassen. Ze waren nog zo goed als nieuw. Ze mogen getoond worden zonder te blozen. Ik heb de bruine kleur gekozen omdat je hier het vuil niet zo vlug op ziet.
De winkeljuffrouw heeft ze even aangetrokken en ze stonden haar heel goed. Als je ze voor de eerste keer draagt, moet je er talkpoeder in doen, dat bevordert het schuiven. Als je ze wast, moet je ze aanhouden, anders krimpen ze teveel.
Ik hoop dat je ze draagt met dezelfde gevoelens als ik ze je schenk. Vergeet niet te tellen hое dikwijls ik ze in de loop van het jaar zal kussen.
Je schat.
(de volgende dag was het uit)
Een ambitieuze programmeur besloot eindelijk maar eens een vakantie te nemen. Hij boekte een cruise en ging op weg. Onderweg stak er echter een orkaan op en het schip verging. Na een tijdje spoelde de man aan op het strand van een onbewoond eiland, er waren geen andere overlevenden en alles wat er te eten viel waren bananen en kokosnoten. Hij bracht z'n dagen door met bananen eten en kokosmelk drinken en de zee af te turen naar een teken van leven.
Maanden gingen voorbij zonder dat hij iets zag. Op een dag echter zag hij een klein bootje aankomen, het was een roeibootje met aan boord de prachtigste vrouw die hij ooit had gezien. Ze legde aan en liep naar hem toe. "Wat doe jij hier?", stamelde de man. "Oh", zei de vrouw,"ik ben aan de andere kant van het eiland aangespoeld. "Maar hое kom je dan aan die roeiboot?"
"Die heb ik zelf gemaakt: De roeispanen van bamboe en de boot zelf van het hout van de eucalyptusboom. De kieren heb ik dichtgemaakt met rubber uit de rubberboom."
"Maar dat alles zonder gereedschap of machines?" vroeg de programmeur. "Oh, maar dat was geen enkel probleem," zei de vrouw, "de rotsen bevatten een bepaald erts dat metaal bleek te bevatten als ik ze verhitte. Ik maakte gietmallen in de rotsen en zo kon ik gereedschap maken, en daarmee ook machines. Maar eh, heb jij hier iets te eten?"
"Alleen maar bananen,"zei de programmeur. "Laten we dan naar mijn huis gaan," antwoordde de vrouw.
En ze roeiden naar de andere kant van het eiland. Daar aangekomen legden ze aan aan een kade en de vrouw voerde de programmeur mee naar een prachtige bungalow.
De programmeur was met stomheid geslagen. "Het is niet veel, maar ja, je probeert er wat van te maken," zei de vrouw. Eenmaal binnen vroeg ze of hij iets wilde drinken. "Nee," zei hij, "ik heb genoeg aan die kokosmelk. "Maar ik heb ook bier," zei de vrouw, "eigengebrouwenweliswaar, maar het is wat. Ik ga me even omkleden. Als je wilt kun je even een dоuсhе nemen en je scheren." De man ging naar de badkamer en vond inderdaad een scheermes gemaakt van bot waaromheen twee schelpen waren gebonden, het werkte perfect. "Deze vrouw is fantastisch!", dacht de programmeur, "wat zou ze nog meer in petto hebben?"
Terug in de woonkamer vleide hij zich neer op de bank. De vrouw kwam binnen in een jurkje van zijde, ze kroop naast hem op de bank en begon op een manier die niet veel te raden overliet in z'n oor te fluisteren. "Weet je," zei ze, "we zijn hier nu allebei al een paar maanden, en ik weet zeker dat er iets is iets waar je al die tijd al op wacht, iets wat je al die maanden al gemist hebt..."
Ze keek hem diep in zijn ogen, hij kon niet geloven wat hij hoorde.
"Bedoel je," begon de programmeur,
"Bedoel je dat ik... dat ik vanaf hier m'n e-mail kan checken?"
Limburgers zijn slimmer dan velen denken!!
Een Limburgse boer woont net aan de grens met Nederland en zijn buur is dan ook een Hollandse boer.
De twee hebben altijd een goede verstandhouding gehad tot een treurig incident die relatie vertroebeld heeft.
Het zat zo...
De Limburger had een kip die elke ochtend een ei legde, en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde.
Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het land van de buurman. Ze legt haar ei en de Hollander raapt het op.
De Limburger stapt op zijn buur af en vraagt het ei terug. Die weigert omdat de kip het ei op zijn land gelegd heeft en alles op zijn land is dan ook van hem.
De twee staan een hele tijd te discussieren tot de Limburger met een oplossing op de proppen komt...
"Kijk, "zegt hij, "bij ons in Limburg, als we een onoplosbaar geschil hebben, gebruiken we de methode van de harde kloten..."
"Wat?", vraagt de Hollander.
"De harde kloten. Het is heel simpel: ik schop je in je kloten en kijk hoelang het duurt voor ge terug rechtstaat. Dan schopt gij mij in mijn kloten en kijkt hoelang het duurt voor ik recht sta.
Degene die het snelst rechtstaat, heeft gewonnen."
De Hollander gaat akkoord.
De Limburger doet zijn klompen aan, neemt een ferme aanloop en schopt de Hollander kei-en keihard in zijn ballen.
Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond .
De tranen lopen over zijn wangen, hij kan nauwelijks ademhalen, hij rolt over de grond, heeft geen gevoel meer in zijn...
Enfin, you get the picture.
Het duurt meer dan 30 minuten voor hij kan rechtstaan. Als hij dan wankelend op zijn benen staat, zegt hij:
"Nu is het aan mij."
Zegt de Limburger:
"Nee, laat maar. Ge moogt het ei hebben."