Nieuwe Moppen

De nieuwe pastoor was zo zenuwachtig, dat hij de eerste mis bijna niet kon spreken en vroeg daarom de bisschop om raad. Deze raadde hem aan voor de mis twee à drie druppels wodka in een glas water te doen en dit op te drinken. De pastoor deed dit en de mis verliep prima: Hij was de rust zelve en alles ging zoals het moet. Nadat de pastoor het recept nogmaals had genomen maar deze keer met iets meer wodka bleef hij zelfs rustig tijdens de mis, terwijl het buiten regende en stormde alsof de wereld verging. Toen hij na de mis weer in de pastorie kwam lag er een briefje voor hem van de bisschop:
Beste Pastoor,
Bij deze neem ik de vrijheid enige feedback te geven op uw laatste mis en hoop dat u aan deze punten zal werken:
Het is niet nodig citroenschijfjes op de rand van de misbeker te steken;
Het hokje naast het altaar is de biechtstoel en geen WC;
Er zijn 10 geboden, geen 12;
Er waren 12 apostelen, geen 14;
Geen van de apostelen was een dwerg en niemand droeg een rood kapje;
Mozes bevrijdde Israël van Egypte niet van Irak;
In het paradijs woonde Adam en Eva, niet Adolf en Eva;
David won van Goliath maar niet door het geven van een “trap in zijn ballen”;
We noemen Judаs niet Hoerenjong en de paus noemen we niet El Padrino;
Bin Laden heeft niets te maken met de dood van Jezus;
Het wijwater is er om te zegenen, niet om de nek te verfrissen;
Waarom u de miswijn in een teug heeft leeggedronken, vervolgens zout oplikte en daarna in een citroen heeft gebeten, snap ik nog steeds niet!?;
Die “мuтs met die kleine tieten” was Moeder Maria;
In het vervolg niet meer steunen op de beelden, deze al helemaal niet meer zoenen;
Diegene in de hoek bij het koor welke u eerst betitelde als hомо en later als travestiet in een nachtpon was ik;
De volgende keer graag twee druppels wodka in het water en niet omgekeerd.
Met vriendelijke groet,
De Bisschop
“Ik heb een probleem, dokter. Iedere keer als ik naar bed ga, denk ik dat er iemand onder zit.
Ik ben ваng en ik denk dat ik gek word.”
“Kom een jaar lang in behandeling bij mij,” zegt de psychiater.
“Kom drie keer per week op therapie en dan zullen we er wel in slagen om die angsten te bedwingen.”
“Hoeveel rekent u?”
“50 euro per bezoek,” antwoordt de psychiater.
“Ik zal erover denken,” zegt hans
Zes maanden later treft de psychiater hans toevallig op straat.
“Waarom ben je nooit meer langs gekomen voor behandeling van je angsten?” vraagt de psychiater.
- ” 50 euro per bezoek, drie maal per week en dat een jaar lang is een hele hoop geld voor een arme stakker als ik.
Een barkeeper genas me voor 10 Euro.
En ik was zo blij dat ik me zoveel geld bespaard had dat ik een mooi nieuw autootje gekocht heb.”
“Is het echt? En hое, als ik vragen mag, heeft die barkeeper je genezen?”
“Hij zei me dat ik de poten onder mijn bed uit moest zagen!
Er kan nu niemand meer onder!!!”
Na 4 maanden op zee is een marinier toe aan een verzetje, hij gaat dus naar een dame van plezier.
Na een tijdje met deze dame gevreeen te hebben, roept hij ineens: Stop maar het wordt niets.
Waarop die dame zegt, wat is er aan de hand dan?
Ja zegt die marinier, als je op dat schip zit en je hoort het water klotsen langs het schip, dan krijg je pas echt zin om sекs te hebben.
Oh zegt die dame, dat kan geregeld worden, ze staat op, vult een emmer water en zegt tegen die marinier: ga maar weer verder, intussen rammel ik met een hand in die emmer, dan is het net alsof je op het schip zit.
Dat ging ff goed, totdat de marinier weer zei, stop maar, het wordt niets.
Hoezo niet vraagt de dame.
Ja zegt die marinier, als je op dat schip zit, en je hoort de wind langs dat schip gieren, dan krijg je pas echt zin om sекs te hebben.
Dat kan ook geregeld worden, dus die dame pakt zich een dagblad, en rammelt met een hand in die emmer water, en met de andere hand wuift ze met de krant. Die marinier vindt het fantastisch, maar na een paar minuten roept hij weer: stop maar het wordt niets. Hoezo niet vraagt de dame.
Ja zegt hij, als je op dat schip zit, en het onweert als een gek, dan krijg je pas echt zin in sекs.
Die dame weer, dat kan geregeld worden, dus ze pakt zich de lichtknop in de mond, van het nachtlampje, en laat dit aan en uit gaan, en maar rammelen in het water, en waaien met de krant.
Dat gaat ff goed, totdat de marinier zegt, ik hou er mee op het gaat niet.
Hoezo dan niet vraagt die dame.
Waarop die marinier antwoord, het is veel te slecht weer om te nеuкеn.