Skip to main content
Jack ging met z'n vriend Bob skiën. Ze namen Jack's busje en reden noordwaarts. Nadat ze enkele uren gereden hadden kwamen ze in een verschrikkelijke sneeuwstorm terecht, dus stopten ze bij een nabij gelegen boerderij en vroegen de jonge aantrekkelijke dame die de deur opende of ze konden overnachten.
"Ik ben me ervan bewust dat het buiten slecht weer is, maar ik ben onlangs weduwe geworden", zei ze. "Ik ben ваng dat de buren zullen praten als ik jullie in mijn huis laat overnachten."
"Wees gerust", zei Jack. "We zijn blij genoeg om in de schuur te mogen slapen. En als het weer verbetert zullen we bij dageraad vertrekken."
De dame stemde in en de twee mannen gingen naar de schuur waar ze de nacht doorbrachten. De volgende ochtend was het weer opgeklaard en ze gingen verder op weg. Ze genoten van een fantastisch skiweekend. Maar 9 maanden later kreeg Jack onverwacht een brief van een advocaat. Het duurde enkele minuten voor hij het begreep, dat het van de advocaat van de aantrekkelijke dame was, die hij tijdens het skiweekend ontmoet had. Hij ging bij zijn vriend Bob langs en vroeg:
"Bob, herinner je je aan die knappe weduwe van die boerderij waar we 9 maanden geleden tijdens ons skiweekend verbleven?"
"Ja", antwoordde Bob. "Euh, ben je die nacht toevallig opgestaan en naar het huis gegaan om haar te bezoeken?"
"Wel, euh, ja", zei Bob een beetje verlegen dat hij betrapt was. "Ik moet toegeven dat ik dat gedaan heb."
"En heb je mijn naam in plaats van je eigen naam gebruikt?"
Bob's gezicht werd vuurrood en hij zei:
"Tja, kijk, het spijt me, vriend. Ik ben ваng van wel. Waarom vraag je dat?"
"Ze is net gestorven en heeft me alles nagelaten."
Een Zeeuwse boerenfamilie, bestaande uit pa, ma en vier kinderen vluchten tijdens de watersnoodramp het dak van de boerderij op om veilig te zijn voor het water. Ze zitten daar zo'n drie uur te kijken naar kadavers, tuinmeubelen en alles wat er als gevolg van de overstroming zoal voorbij drijft. Op een gegeven moment drijft er een alpino petje voorbij (Een alpino petje is een zwart petje met een raar plukje er op).
Als het petje de schuur bijna voorbij is gedreven, draait dat petje om en drijft vervolgens tegen de stroom in terug. Vervolgens draait het bij de woning weer om, om weer mee te drijven met de stroom mee. Aan het eind echter van de schuur gaat draait het petje weer om en drijft weer tegen de stroom in terug.
Dit tafereel gaat tot ieders verbazing nog een half uur door, tot vader zijn nieuwsgierigheid niet meer kan bedwingen en aan moeder vraagt wat dit in godsnaam kan zijn. Moeder weet het niet en drie van de kinderen ook niet, totdat het jongste ventje plotseling zegt:
"Het is opa!"
"Opa? Opa? Hoezo Opa?" roept vader uit.
"Nou", zegt het ventje, "Opa zei gisteren: Weer of geen weer, morgen maai ik de tuin!"
Ne jonge gast van 22 jaar gaat zijne nieuwe motor afhalen. En de verkoper geeft hem allerlei raad, waaronder een potje met Vaseline voor zijn lederen zadel. "Elke keer dat het regent moet ge uw zadel inwrijven met dat potje, kwestie van uw zadel soepel te houden", zei die verkoper. Bon, die gast weg met zijne motor, tankt vol, en die de ganse dag maar rijden. 's Avonds, hij heeft er niet aan gedacht, PRR... PRRR... PRRRR en niets meer benzine op.
Hij zit er tussen de velden, niemand te zien, behalve juist in de verte een boerderij. Hij daar naartoe, vraagt hulp, en krijgt die ook. "Juist", zei die boer, "'t is etenstijd, steekt eerst e patatje mee! Mor 1 ding,, zei den boer, "tijdens 't eten wordt er niet gesproken, en as er iemand spreekt, die moet den afwas doen". Ze zitten met gevieren rustig aan de soep, den boer, de boerin, hun dochter en onze motorrijder.
Verdomme, denkt die motorrijder, die dochter, das een knap jong ding. En bovendien, der mag toch niet gesproken worden aan tafel, das mijn kans. Hij wandelt rond de tafel, pakt die dochter beet, legt ze voorover op de tafel, heft da rokje op, da broekje naar beneden en hij pakt die. Niemand die iets zei. 5 minuten later, bij de patatjes, zit onze motorrijder even naar de boerin te zien.
Verdomme denkt hij, die is ook nog niet zo mis. En ze hebben daar juist ook niks gezegd, dus waarom nu wel? Hij wandelt rond de tafel, pakt de boerin beet, legt ze voorover op tafel, heft da rokje op, da broekje weer naar beneden,... en hij neemt haar ne keer heel diep en heel goe. Weer niemand die iets zei! Ze zijn al aan het dessert, als er ineens een groot onweer losbarst. Onze motorrijder herinnert zich natuurlijk de wijze woorden van de verkoper, hij springt recht, pakt dat potje met Vaseline,... Op die moment gilt dienen boer:
"Ik zal den afwas wel doen!!!"
Een boerke uit Vlaanderen heeft drie zonen waarvan de jongste naar de Congo trekt omdat er hier in Vlaanderen geen boerderijen meer te op te richten zijn. Hij vertrekt met zijn jonge vrouw naar den afrique. Hij schrijft elke week zijn ouders met zijn belevenissen in kongo. Hij boert goed en hij heeft een grote plantage op de кор kunnen tikken en na drie jaar is het zover, hij schrijft dat zijn vrouw in verwachting is en dat beiden zo gelukkig zijn. De dag van de geboorte breekt aan. In Afrika mogen de vaders niet aanwezig zijn bij de geboorte en het zijn twee zwarte vroedvrouwen die de geboorte tot een goed einde zullen brengen. Grote consternatie bij de geboorte, de boreling is een bruintje, van het mannelijk geslacht. De moeder van het kind trekt wit weg. Miljaar, jammert ze, ?n? keer heb ik mij laten verleiden door die boy van ons, ja... hij heeft zo'n groot spel, bijna tot aan zijn knie. En ja, mijne man zit gans de dag op zijn plantage, de verleiding was ??nmaal te groot, maar niet gedacht dat de kleine van hem zou zijn, wat moet ik doen, wat moet ik doen. Die ene zuster sust haar een beetje en zegt:
"Ik zal wel zorgen dat alles in orde komt."
Zij trekt naar de vader van het kind en zegt hem :
"Proficiat het is een zoon." De vader springt een gat in de lucht en is dolgelukkig. "Maar..." zegt de zuster, "er is een klein probleem." De vader stopt met juichen en denkt dat de kleine ziek is maar "nee" zegt de zuster, "de kleine wilde de borst niet van je vrouw en we hebben het kind aan de borsten van mijn collega gelegd ook een zwarte en het kind is zodanig beginnen zuigen dat het bruin is uitgeslagen, een kleine ramp dus." De boer uit Vlaanderen is blij dat het kind gezond is en gelooft de uitleg van de zuster. Hij is dolgelukkig met zijn zoon. De volgende dag schrijft hij een brief naar Vlaanderen, naar zijn ouders met de melding van de geboorte van zijn zoon en al de bijkomende toestanden.?
Zijn moeder schrijft terug :
Beste zoon, wij zijn gelukkig met de geboorte van uw kind. Met de rest moet je niet inzitten want toen je klein was wilde je Ook niet zogen aan mijn borsten, en gezien wij op een boerderij woonden hebben wij je direct aan de koe gelegd om aan haar spenen te zuigen. Dat is de reden waarom je nu zo'n KALF geworden веnт.
Een boerke en de burgemeester zitten in de wachtkamer van de dokter hun beurt af te wachten. De boer heeft een verkoudheid, terwijl de burgemeester wat darmprobleempjes lijkt te hebben.
Zegt de burgemeester:
"Zeg boer, als we nu een beetje zouden rijmen en dichten, is dat geen goed idee, zo gaat de tijd veel sneller vooruit.'
Diene boer trekt een beetje zijn schouders op waarop de burgemeester weer:
'Allé vooruit, ik zal beginnen, dan zult ge zien hое leuk het is.' en hij zegt:
'Boer, het is aan uwen toer.'
De boer denkt effe na en zegt dan:
'Burgemeester, steek uwe vinger in uw gat.'
'Maar enfin' zegt de burgemeester, 'Dat zegt ge toch niet ... en het rijmt ook niet!'
Waarop de burgemeester:
'Neen, maar het dicht wel hé meneer de burgemeester!'
Een vertegenwoordiger in landbouwmachines komt bij een aardbeien kweker en probeert de man enthousiast te maken voor de nieuwste uitvinding op het gebied van de aardbeienteelt. “Meneer”, zegt hij, “ik heb hier een machine, die кunт u over het veld rijden, die plukt de aardbeien, scheidt de steeltjes van de aardbeien, maakt ze schoon en stopt ze voor u in een bakje, echt geweldig! U кunт dit hele veld in uw eentje in drie uurtjes afwerken!” De boer kijkt de vertegenwoordiger nadenkend aan en vraagt:
“Kan die machine ook pijpen?”
“Pijpen?” vraagt de vertegenwoordiger, “Nee, dat kan ie niet”.
“Oh”, zegt de boer, “Dan houd ik het toch maar bij mijn vier Poolse pluksters!”